Insomnium vero corporis affectionem nobis indicati Si quis in somnis incendium quidem rideat, a flava bile vexatur; si fumum, vel caliginem, vel profundas tenebras, ab atra bile; imber vero frigidam humilitatem abundare indicat; nix et glacies et grando pituitam frigidam. Sane et tempori et nutrimento sumpto mentem oportet adhibere. Nam qui nive conspergi sibi videtur, si in accessionis invasione, quae cum rigore, vel horrore, vel persiigeratione fiat, hoc imaginatus suerit, tempori plus, non corporis af sectioni, tribuendum est; si in declinatione tale insomnium viderit, firmiorem nobis indicationem exhibebit frigiditatis exuperantium humorum; adhucque etiam magis, si nihil ex pituitosis eduliis comederit, quibus in ventriculo contentis, talis quaedam imaginatio fieri contingit, quamvis, quae in toto corpore est affectio, similis non existat. Sed quoriam in somnis non ex corporis affectionibus solum, sed et ex iis, quae quotidie agere solemus, anima imaginatur, imo nonnulla en iis etiam, quae cogitavimus, ac rane etiam quaedant fatidica ab ea praenunciantur, (nam et hoc experientia confirmatur,) difficilis certe efficitur dignatio corporis ex insomniis, quae e corpore excitantur. Si enim ab iis duntaxat, quae quotidie agimus, vel cogitamus, oporteret ipsum discernere, nihil utique difficultatis esset, quaecunque nec acta, nec cogitata sunt, ea censere ex corpore excitari; at quoniam etiam vaticinia quaedam esse concedimus, quomodo haec ab iis, quae ex corpore excitantur, discernuntur, haud facile diri potest. Conspexerat enim quidam, alterum erus sibi lapideum evasisse, judicarantque plerique, qui in lusce rebus periti habebuntur, ad ferves insomnium hoc pertinere; at ille eo crure resolutus est, cum nemo id nostrum expectasset. Palaestritam item, qui in sanguinis cisterna stare, ac nix eam supereminere sibi ridebatur, copiam sanguinis habere, evacuationeque indigere coniecimus. Nonnulli vero, quum ori lice sudatura essent, in calidarum aquarum cisternis lavari natareque arbitrabantur. Ita quoque imaginatio bibendi ultra expletionem admodum sitientibus, quemadmodum insaturabiliter comedendi esurientibus, venere utendi semine repletis accidit. Videtur enim in somnis anima in corporis profundum ingressa et ab externis sensilibus digressa affectionem, quae in corpore est, sentire, atque eorum omnium, quae appetit, tanquam jam praesentium, vita concipere. Et, si haec ita habent, nihil sene minun fuerit, si, quum animalis facultas ab humorum copia gravata vexatur, homines vix se ipsius movere ac onera quaedam ferre per somnum imaginentur: e contra vero, quum levis superfluitatibusque vacans affectio corporis sit, si, qui ita sunt affecti, se vel volare vel velocissime currere per insomnium rideant, quum animae visa corporis affectionibus semper assimilentur, ita ut etiam, qui affecti sunt, graveolentia vel beneolentia percipere videantur. Qui enim in stereore et coeno se ver fari imaginantur, vel humores pravos graveolentesque et putrefactos in te habent, vel copiam ssereoris in intestinis contenti; qui autem contra, quam in, sunt affecti, ac in loris beneolentibus versari se credunt, contrariam habere in corpore affectionem est censendum. Quae igitur labor antes in insomniis vident, sequo agere arbitrantur, saepe haec nobis humorum tum defectus, tum excessus, tum qualitates coindicabunt.