<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="../../../../verbatim_theme/verbatim.xsl"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader xml:lang="eng">
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title xml:lang="lat">De venae sectione adversus Erasistrateos Romae degentes</title>
        <author xml:lang="lat">
<name ref="http://viaf.org/viaf/44299175">Galenus</name>
</author>
        <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
        <funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
        <funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>
        <respStmt>
          <resp>Published original versions of the electronic texts. The following text is taken verbatim from the Latin translation of Galen’s complete works published by Karl Gottlob Kühn from 1821 to 1830. The text was produced from the image of Kühn’s edition digitised by the <orgName ref="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histoire/medica/index.php">Bibliothèque numérique Medica</orgName> (BIU Santé médecine, Université Paris Cité) using ABBYY FineReader 15.</resp>
<orgName xml:id="Galenus_verbatim" ref="https://galenus-verbatim.huma-num.fr/">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
          <persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
<resp>Editor-in-Chief, Galenus verbatim</resp>
<persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>Lead Developer, Optéos</resp>
          <persName>Frédéric Glorieux</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp from="2021-11" to="2023-03">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Cahal Taaffe</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-02-19" to="2024-07-19">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Lucas Lemperriere, Université de Rouen</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-06" to="2024-07">Global text verification and correction, Galenus verbatim</resp>
<persName>Fabrice Robert</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
<funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>

</titleStmt>
<editionStmt resp="#Galenus_verbatim">
<edition n="1">First digital edition of the Latin translations printed in Kühn’s edition.
<date type="upload" when="2024">2024</date>
</edition>
</editionStmt>
<publicationStmt>
        <authority ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</authority>
        <publisher>Sorbonne Université</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <idno type="filename">tlg0057.tlg069.verbatim-lat1.xml</idno>
        <availability>
          <licence target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License</licence>
        </availability>
<date>2024</date>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <biblStruct>
          <monogr>
            <title xml:lang="lat">Claudii Galeni Opera Omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cnobloch</publisher>
              <pubPlace>Leipzig</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">11</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="187" to="249">187-249</biblScope>
              <date>1826</date>
            </imprint>
          </monogr>
        <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?45674x11">BIU Santé, Medica</ref></biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Basel">
            <title xml:lang="lat">Γαληνοῦ Ἅπαντα. Galeni Pergameni Opera omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Camerarius, Joachim</editor>
            <editor>Fuchs, Leonhart</editor>
            <editor>Gemusaeus, Hieronymus</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cratander</publisher>
              <pubPlace>Basel</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">4</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="7" to="16">7-16</biblScope>
              <date>1538</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00039x04">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Chartier">
            <title xml:lang="lat">Magni Hippocratis Coi, et Claudii Galeni Pergameni archiatrΩn uniuersa quae extant</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Chartier, René</editor>
            <imprint>
              <publisher>[s.n.]</publisher>
              <pubPlace>Paris</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">10</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="406" to="427">406-427</biblScope>
              <date>1679</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00013x10">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <p>The following text is encoded in accordance with EpiDoc standards and with the CTS/CITE Architecture.</p>
      <refsDecl n="CTS">
        <cRefPattern matchPattern="(.+).(.+)" n="chapter" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1']/tei:div[@n='$2'])"/>
        <cRefPattern matchPattern="(.+)" n="book" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1'])"/>
      </refsDecl>
<editorialDecl resp="#Galenus_verbatim">
<correction>
<p>Typographical errors of the printed edition are marked up by a &lt;choice&gt; element.</p>
</correction>
<hyphenation eol="none">
<p>End-of-line hyphenation is silently removed where appropriate.</p>
</hyphenation>
<interpretation>
<p>The layout of the printed edition is marked up by &lt;pb&gt; and &lt;lb&gt; elements. The indentation type has been systematically specified with a rend value.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Titles for books of treatises are marked up by a &lt;head&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Divisions in works, books, chapters, sections are marked up by a &lt;div&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Headings are marked up by a &lt;label&gt; element. Latin numbers in headings of chapters or sections are marked up by a &lt;num&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Verse lines are marked up by an &lt;l&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Linegroups are marked up by an &lt;lg&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Tables are marked up by a &lt;table&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>In the commentaries, Hippocratic lemmas are marked up by a &lt;quote&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Greek words are marked up by a &lt;foreign&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Italics are marked up by a &lt;hi&gt; element.</p>
</interpretation>
<normalization>
<p>Original symbols are maintained as they appear in Kühn’s printed edition. In the Latin text, the following symbols are used: ẞ (one half: U+1E9E), ℔ (libra: U+ 2114), ℥ (uncia: U+2125), Ʒ (drachma: U+0292), ḡ (granum: U+1E21).</p>
</normalization>
<normalization>
<p>The Unicode character dexia keraia (U+0374) is used to indicate the numeric use of Greek letters.</p>
</normalization>
</editorialDecl>
</encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="lat">Latin</language>
<language ident="grc">Greek</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>

</teiHeader>
  <text>
    <body><div type="edition" xml:lang="la" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg069.verbatim-lat1">

<pb n="11.187"/>

<div type="textpart" subtype="chapter" n="1">
<head>GALENI DE VENAE SECTIONE ADVERSVS
<lb/>ERASISTRATEOS ROMAE DEGENTES.</head>
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="1">Cap. I.</num></label> Quum Romam primum appulissem, comperi
<lb/>quosdam medicos, qui a venae tectione tantum abhorrebant,
<lb/>ut. quum aliquando homo propter plenitudinem praeiocaretur,
<lb/>nequaquam tum hoc auxilio uterentur, Quandam
<lb/>etiam muliereulam aetate prope viginti uniusque annorum,
<lb/>quae ex menstruae purgationis suppressione faciem rubicundam
<lb/>habebat tussiebatque paululum et difficile jam spirabat,
<lb/>illi artus ipsius laneis vinculis leviter excipiebant et inediam
<lb/>subire jubebant, venam autem non secabant nosque secare
<pb n="11.188"/>
<lb/>prohibebant. Quia vero domesticis ipsius mulieris familiares
<lb/>erant et aetate superiores, iis major est habita fides. Illis
<lb/>quidem venae sectionem deinceps suadere non conatus sum,
<lb/>sed interrogavi num mihi liceret sanguinem per uterum r emediis
<lb/>id efficiendi facultatem habentibus provocare : quod
<lb/>quum concessissent, promte compertam familiarem ipsius aegrotae
<lb/>obstetricem ad eorum usum exhortatus sum. Verum
<lb/>haec remediis hujusmodi, quo tempore decebat, se usum
<lb/>fuisse narrabat,^ quando menstrua purgatio in expectatione
<lb/>erat, recitabatque medicamenta quae mulieri admovisset
<lb/>probata esse omnia, adeo ut nemo eorum imbecillitate rerredium
<lb/>esse irritum arbitratus siti Quum igitur ego istis auscultarem,
<lb/>atque etiamnum fuppressionis sanguinis quartum
<lb/>mensem completum esse animadverterem, rursum cum medicis
<lb/>colloquutus, ut ad venae lectionem sese conferrent eis
<lb/>persuadere conabar. Quum autem noluissent, observabam
<lb/>i stupidus an per uterum vacuare supervacaneum sanguinem
<lb/>studerent, apertis videlicet venis quae illic sunt multis, an
<pb n="11.189"/>
<lb/>vero secta altera quadam vena noxiam fore vacnationem
<lb/>arbitrarentur, At iis proferentibus inedia sola vacuari posse
<lb/>exuperantem sanguinem, etiam citra auxilii ejusmodi celelitationem
<lb/>tacitus discedebam; nihil sperans mulieri tum
<lb/>propter tussim tum propter spirandi difficultatem profuturum.
<lb/>Aut enim sanguinem sputo ejecturam ipsam e thorace
<lb/>vel pulmone, vase rupto, aut omnino synanchicam vel pleuriticam
<lb/>vel peripneumonicam fore praesagiebam, optabamque
<lb/>magis; veluti in malorum electione, pleuriticam fieri mulierem,
<lb/>veritus issi tum in angina et peripneumoniapericuli
<lb/>celeritatem, tum ex rupto pulmonis vase lethale vulnus,
<lb/>quod etiam obortum est. Dum enim ipsa tussiret vehes.
<lb/>mentius, sanguis sursum educebatur, atque jam etiam vulgares
<lb/>non pauci conquerebantur de medicis, quod virum
<lb/>muliereulae venam secare prohibuissent, sperabantque omnino,
<lb/>effi non ante, saltem tunc temporis verecundia ductos
<lb/>ipsos hoc auxilium concessuros. Quum autem tunc haud concederent,
<lb/>sed et artuum vincula vehementius constringere
<pb n="11.190"/>
<lb/>ec per uterum menstrua provocare et inediae mulierem.lncumbere
<lb/>juherent, ego et ob virorum aetatem et celebritatem,
<lb/>ut me nihil peracturum credens discessi. Mulier autem
<lb/>non multo post tempore insanabili spirandi difficultate
<lb/>correpta interiit. Synanchici praeterea quoque ab iis ipsis
<lb/>medicis, quod venam secari vetuissent, celeriter occubuerunt.
<lb/>Imo et alium quendam, qui per totam hiemem sine exercitus
<lb/>repletus fuerat, veris tempestate adeo rubentes oculos
<lb/>habentem universamque famem, quemadmodum si quis demisso
<lb/>in terram capite protentisque in altum cruribus, hac
<lb/>in figura diu moratus fuerit, quintus sues prae spirandi difficultate
<lb/>suffocavit. Ad haec quartam mulierem non pauco
<lb/>tempore menstrua purgatione suppressa laborantem eodem
<lb/>modo ad mortem prope deduxerunt isti venae sectionis sicstes,
<lb/>qui tribus quidem primis diebus eam jejunam <hi rend="italic">retinue-</hi>
<lb/>runt, quum febris ipsi esset continua, quarto vero pauxillum
<lb/>quid sorbitionis exhibuerunt, quinto post rursum cibis eam
<lb/>non uti imperarunt, quo tempore ipsa vehementius exacerbatadelira

<pb n="11.191"/>
<lb/>prosiliebat et per januam vociferans foras cuirebat,
<lb/>xixque ipsam astantes retinere potuerunt. Verum eam
<lb/>natura effuso e naribus copioso sanguine servarit. Atque licebat
<lb/>admirari, ac- simul edsscere quantam vim habeat ad
<lb/>ejusmodi affectum curationem sanguinis detractio, quamprimum
<lb/>enim post sanguinis per nares eductionem mulier ab
<lb/>omnibus symptomatis liberata est. Prius itaque veritus eram
<lb/>sermones inire cum medicis, conjiciens quae quo venae teusionis
<lb/>usus prohiberetur dicturi fuissent, sed manifeste
<lb/>omnes mulierem sanguinis evacuatione taleam evasisse censuerunt.
<lb/>Ipsis in memoriam revocari mortuos, quibus si quis
<lb/>sanguinem detraxisset, issi quoque fortassis falci convaluisfent,
<lb/>afferebamque ad haec quasdam rationes. Hi vero verba
<lb/>ultro citroque involventes seipsos implicabant nihllque inferebant,
<lb/>sed orationi finem imponentes ad Erasistratuur confugiebant,
<lb/>quem primo de sanguinis eductione libro dicehant
<lb/>declarasse, quod vincire nisos artus quam venam secare
<lb/>praestaret. Illum quoque in opere de febribus a principio
<pb n="11.192"/>
<lb/>haud meminisse venae sectionis, quamquam eorum omnium
<lb/>meminerit, quae in libro de. sanguinis detractione dem o n- .
<lb/>straverat. Etenim ridiculus .esset, inquiebant, si praetermissa
<lb/>venae sectione in eo praesertim, qui ea indigere videbatur,
<lb/>affectu de caeteris deinceps esset dicturus. Imo hunc ipsum
<lb/>Erasistratum non solum in tractatu de febribus, verum etiam
<lb/>in caeteris omnibus affectibus de venae sectione verba con- licuisse
<lb/>profitebantur. Neque enim in eo qui de alui affecti-,
<lb/>bus neque in eo qui de resolutionibus neque in eo qui de
<lb/>podagra disserit, imo neque in tractatu de sanitate tuenda
<lb/>venae sectione usum fuisse; tametsi copiam sanguinis in. liluis
<lb/>de sanitate tuenda praecipuam morborum esse causam
<lb/>noverit. Quum autem ego quae dicebant demirarer ac tantepere
<lb/>etiamnum ipsius interrogarem; num nunquam venae
<lb/>sectione utendum fit, neque etiam si quis peripneumonicus
<lb/>fiat aut synanche praefocetur; neque si ex menstruae purgatinnis
<lb/>aut haemorrhoidis suppressione in thoracem exulerans
<lb/>sanguis impellatur. Atque ad haec respondebant; aegro-, .
<pb n="11.193"/>
<lb/>tus ab Erasistrato in divisionum libris scriptos in medium
<lb/>proferentes, ac praesertim inter eos Critonem ac ex Chio
<lb/>puellum. Illi etenim a principio synancbe laboranti, simulque
<lb/>plethorico existenti, quemadmodum ipsis scriptis prodidit
<lb/>Erasistratus, huic vero menstruis suppressis ac ducto in
<lb/>pulmonem redundantis sanguinis impetu, virum haud venam
<lb/>secuisse. Quum adhuc illi haec loquerentur, Tensuras
<lb/>quidam, meus municeps simulque condiscipulus, erat autem
<lb/>moribus plane ingenuis, Non flectes, inquit, istos unquam
<lb/>qui non eo usque temperate sie gerunt, ut eos in memoriam
<lb/>revocent qui Erasistrato interiere. Quam enim ob causam,
<lb/>inquit, aliam propositos ab ipsis aegrotos periisse contigit,
<lb/>quam quod venae sectionis praetermissum sit auxilium?
<lb/>Quam aliam ob causam vacuari ab iis prohibitos ante tempus
<lb/>occubuisse ? Et eos deinceps omnes una cum ipsis quos subierunt
<lb/>affectibus, quorumque paulo ante memini, nomina-.
<lb/>tim ac ordine recensuit, haecque subridens manu me coma
<lb/>prehendit attrahensque inritum a medicis abduxit. Postridie
<pb n="11.194"/>
<lb/>vero productos in publicum Erasistrati de divisionibus libros
<lb/>coram Philosophis omnibus relegit, partim ut demonstraret
<lb/>et Critonem et Clientem puellam per Erasistratum periisse,
<lb/>partim ut medicos natu majores ad colloquium provocaret.
<lb/>Verum illi non accesserunt, rati decertare cum adolescente .
<lb/>rem esse sibi <hi rend="italic">deterioremi</hi> Illo namque tempore pro more
<lb/>contigit quotidie ad propositas quaestiones coram multitudine
<lb/>disserere. Quaesitum ergo est a quodam, utrum decenter
<lb/>Erasistratus venae sectione usus non suerit. Hoc problema;
<lb/>prout risum est iis qui aderant, auditoribus utilissimum explicaxid
<lb/>Quamobrem et me Teuthras hortatus est, proloquuta
<lb/>puerodictare, quem ipse ad me erat missurus. Etenim
<lb/>brevi in Iuniam peregrinaturus erat, atque profecturus ea
<lb/>prorsus habere velle dicebat. Ego itaque et ab amico pertuatus
<lb/>stun et orationem dictari. Contigit autem ad plerosque
<lb/>librum excidisse smon exuoca sententia ab illo divulgatum.
<lb/>Nam oratio non operi, sed auditorio congruenter erat com posita,
<lb/>efflagitante amico ad eum quo enarrata est modum
<pb n="11.195"/>
<lb/>sic eam dictaris Quamquam at liber ejusmodi prostet et plores
<lb/>quam perfectum deceat defectus complectatur, is tamen
<lb/>quaedam expectatione majora peregisse videtur. Contrariam
<lb/>namque methodum ineuntes omnes qui nunc seipsos Erasistrateos
<lb/>nominant, deinceps cunctis non solum quos paulo
<lb/>ante commemoravi, verum etiam quocunque modo febrimtantibus
<lb/>venam incidunt. Quapropter secundum Stesichorum
<lb/>videor quandam palinodiam emeruisse, in qua viros
<lb/>exhortabor ut in sermonum congressu quantumcunque vesint
<lb/>decertent et aegrotis ignoscant deposita ea quae in
<lb/>utramque portem ruit impetus vehementia. Neque enim
<lb/>semper venae sectio prohibenda est neque arbitrandum quibuscunque
<lb/>Erasistratus inediam praescripsit, eos venae sectione
<lb/>indigere, quod nunc Eresistralei prositentm. Non tamen
<lb/>facilius est omnes qui hoc egeant auxilio dignoscere,
<lb/>quemadmodum neque sanguinis mensuram aut venam iuridendam
<lb/>opportnnumque tempus invenire. Atque Erasistratum
<lb/>ipsum ob id opinor in unoquoque affectu adeo illam
<pb n="11.196"/>
<lb/>omisisse, praesertimque in eo qui phlebo tonnam requirebat,
<lb/>ut ea uti vetuerit. Imo, inquiunt, inediam praescribens in
<lb/>ipsis inflammationis temporibus sic ad verbum conscripsit.
<lb/><hi rend="italic">Quum enim venae evacuantur, sanguinem in arterias insu.
<lb/>lientemsaciliua excipient; quod quum acciderit, inflamma-.
<lb/>tiones minus erunt</hi>. Si ergo tanquam evacuatorium auxilium
<lb/>mediam consulat, multo fene liberius, ajunt, ad venae jectionem
<lb/><hi rend="italic">sete contulisset</hi>. Quod itaque ad venae sectionem liborius
<lb/>ipsum venire oporteat, ubi celeriter vacuare vult;
<lb/>perbelle proterunt, praeterquam quod hic eos qui phlebotomiam
<lb/>interdum prohibent praetermittunt scopes, quos ego
<lb/>procedente oratione recensebo.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="2">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="2">Cap. II.</num></label> Nunc vero quaeritur, num quid absclute
<lb/>praestantius sit, verum an hoc praesidium Erasistratus usur.passe
<lb/>videatur. Hoc autem, quum Romam primum appulsarem,
<lb/>omnes qui ex Erasistrati discipulis erant antea negafiant,
<lb/>nunc vero probatissimi quos ipsis novi ab his tanquam
<lb/>in re quadam parui momenti discrepant. Ut enim caetera
<pb n="11.197"/>
<lb/>praetermittam, Stratonem commemorabo in omnibus Erasi strato
<lb/>adhaerentem, qui quum ad ejus familiam scriberet
<lb/>proptereaque diceret se viro addictum esse, haec inter alia
<lb/>ille protulit: Erasistratum laudibus efferre justum est, quod
<lb/>etiam citra venae sectionem eos affectus curaverit, quos cum
<lb/>venae incisione sanare veteres conati sunt. Quin etiam et
<lb/>Strato ipse suis in commentariis perpetuo curationes citra
<lb/>phlebotomiam moliri videtur. Et quid mirum, si Erasistratus
<lb/>sectetur in omnibus Chrysippum Cnidium, qui prius asseruit,
<lb/>quemadmodum ille, se a venae sectione abstinuisse ? Sic
<lb/>vero et Aristogenes et Medius, ut et caeteri omnes Chrysippi
<lb/>sectatores, praestare ridentur. Quantum ergo ad aegrotantium
<lb/>salutem spectet, multo melius est- credere venae <hi rend="italic">tectione</hi>
<lb/>usum fuisse Erasistratum, quantum autem ad hodiernos Erasistrateos,
<lb/>id non credere praestiterit. Extremae namque
<lb/>opus esset dementiae Erasistratum arbitrari eapropter in affectibus
<lb/>paulo ante commemoratis venae sectionem silentio
<pb n="11.198"/>
<lb/>praeteriisse, quod vacuari venas censeat, huncque statuisse
<lb/>curationis scopum, cui et crediderit, his in affectibus Erasistratum
<lb/>inediam consulere animadverterit. Constat. enim
<lb/>istud iis .evenire. qui venae sectionem facultate par inediis^
<lb/>auxilium esse pronunciant. Quod si facultate par non sit, sed
<lb/>quasdam distinctiones postulet, quas doctus comperiet, quando
<lb/>evacuationem per solum venae sectionem opportunius est
<lb/>fieri, et quando vel per mediam solam aut utrumque, evidenter
<lb/>eos ratio convincit. Scripsisset enim .Erasistratus distructiones
<lb/>illas, si, ut ipsi loquuntur, de venae sectione recta
<lb/>sensisset, adeo ut eorum oratio in utrumque remedium seipsam
<lb/>convertat. Si etenim idfacultate par existat; ea re Erasistratus
<lb/>in tractatu de febribus aliisque libris quorum paulo
<lb/>ante memini, de venae sectione aliquid scriptis mandare
<lb/>praetermisit. At si haud omnino par sit venae sectionis auxilium
<lb/>inediae, non recte illi dijudicant qui nobis ex iis
<lb/>quae- de inedia scripsere de- venae <hi rend="italic">sectione conjecturam</hi> faciendam
<lb/>.esse proferunt. Ad hoc equidem rursum eorum oratio

<pb n="11.199"/>
<lb/>seipsam implicat, quae inediam inutilem indicat. Nam si
<lb/>propterea medias ipsas admittamus, quod evacuatis per eas
<lb/>venis affectiones imminui sequatur, multo commodius fuerit
<lb/>evacuato sumes. superfluo ab inediis abstinere, utr quae
<lb/>multas aegrotantibus molestias et vigilias^ concitet, jactationem
<lb/>stomachi, vitium, humorum et ventriculi corruptionem
<lb/>et interdum urinae suppressionem inferat.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="3">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="3">Cap. III.</num></label> Quod autem Erasistratus revera venae sectione
<lb/>non sit attus, ex aegrotis quos in libris divisionum
<lb/>scripsit- manifeste constat, in quibus explicans quaecunque
<lb/>in curatione facta fuerant, nullibi venae -sectionem commemorasse
<lb/>conspicitur. Caeterum aegrotos omnes in medium
<lb/>proferre prolixum, sufficit eos sclos recordari quorum memoriam
<lb/>paulo ante dixi seniores medicos celebrare. Ex illis
<lb/>unus in priore, alter in posteriore divisionum libro descriptus
<lb/>est. Jam vero nunc etiam occasio est ipsa ascribendi
<lb/>verba, quibus Erasistratus quaecunque circa aegrotos acta
<pb n="11.200"/>
<lb/>fiunt enarrat. In priore itaque libro ita scripsit : Puellae Chienh
<lb/>ea acciderunt. Primum menstruae purgationes diuturniori
<lb/>tempore suppressae suerunt. deinde subsiequutae sunt
<lb/>tussiculae ac pituitae ejectio. Tempore procedente sanguinis
<lb/>rejectio oborta est. Quod ad purgationum circuitum spectat,
<lb/>is interdum quarto, nonnunquam secundo mente ipsi
<lb/>accedebat; iisdem prope diebus qulbus purgationes fiebant
<lb/>rejectio accidebat, quae triduum et quatriduum perdurabat.
<lb/>Quare perspicuum omnino erat, loco purgationum eam excretionem
<lb/>sortitam esse. Subsequuta autem fuerat hisce diebus
<lb/>febris, quae postea desinebat. Haec Erasistratus praefatus,
<lb/>deinceps de remediis hoc pacto scribit. Primis autem temporibus
<lb/>ipsa potionibus et fomentis uteri et subditis pessariis;
<lb/>et reliqua rictus ratione ad haec idonea curari aggressa est.
<lb/>Erat enim quaedam circa os uteri non granis durities. Quum
<lb/>autem non succederet curatio, imo quum uno quodam circultu
<lb/>in lumbos gravitas incumberet, humiditasque nulla
<lb/>adesset, et magis continuae febres obortae sunt, vel etiam
<pb n="11.201"/>
<lb/>corpori correpto tusses vehementes successerunt. Ab admotis
<lb/>igitur circa uterum remediis abstinuimus, arduum esse arbitrari
<lb/>permanentibus febribus meusiruas purgationes <hi rend="italic">moliri;
<lb/>reliquis</hi> vero remediis usi fumus, quemadmodum et in hujusmodi
<lb/>et aliis affectibus consuevimus. Etiam ad curationem
<lb/>purgationum circuitu observato, cibaria subtrahebamus
<lb/>ac sanguinis ejectio non amplius quam semel et pauxilla supervenit.
<lb/>Sed certe nihil postea, verum et quandoque reemrebant
<lb/>purulentae rejectiones. Venae sectionis verbum hic
<lb/>nullum, atque consentaneum erat, ut omnes norunt operum
<lb/>artis periti, principium auxiliorum a venae sectione ducere.
<lb/>Fortassis aliquis eorum qui omnia prompte asserere non
<lb/>gravantur dicet ab Erasistrato curationis praefecto haec
<lb/>facta non fuisse, sed haec nunc ab eo prodita esse, quo nos
<lb/>nihil eorum lateat quae acta essent. At hos evincet quod
<lb/>infertur, ubi ait: A curatione igitur circa uterum adhibenda
<lb/>abstinuimus, periculosum esse arbitrari febribus durantibus

<pb n="11.202"/>
<lb/>menstruas concitare purgationes, reliquis vero remediis
<lb/>usi sumus ad ejusmodi et alios .affectus, atque ad medendi
<lb/>rationem. circuitu menstruorum purgationum observato, ci:.
<lb/>baria lubtrahebamus, In his enim Erasistratus aperte indi-.
<lb/>eat, se non aliorum curationem recitare, sed suam ipsius
<lb/>enumerare, simulque omnia circa aegrotam hominem peraeta
<lb/>perscribere. Nam et <hi rend="italic">abstinuimus et arbitrati</hi> nec non
 <lb/><hi rend="italic">usi sumus</hi> ac <hi rend="italic">observato</hi> et <hi rend="italic">subtrahebamus cibaria</hi>, alterum
<lb/>ex duobus manifeste declarat, aut quod Erasistratus curatio-.
<lb/>nem enarret, aut probet quae ab altero factu sunt. Quod si
<lb/>certe curationem obeuntes probaverit, manifesta erit ejus
<lb/>quam de .venae sectione stabuli sententiae conjectura. Nam
<lb/>cibos subducere ex his. duobus alterum dederat, aut. prorsus
<lb/>adimere aut imminuere.; quodErasistratus se in aegrota
<lb/>fecisse profert, quo tempore menstruo purgationis circuitus
<lb/>aderat. Sic caeteris omnibus illius scriptis consentaneum est
<lb/>ipsum venae sectione nequaquam usum fuisse, sed inediam
<pb n="11.203"/>
<lb/>consuluisse. Nisi quid rursum luo dicant, mulieri venam
<lb/>quidem lectam fuisse, verum. id auxilium in enarratione
<lb/>omissum esse, quum nobis existimandum sit id fuisse adbibitum,
<lb/>quamquam non sit enarratum. Cur ergo de inedia quo-1
<lb/>que non conticuit, quum et haec in ea similiter animadvertere
<lb/>possimus? Eadem autem. ratio est tum de potionibus
<lb/>tum de fornentatione et admotis medicamentis. Si namque
<lb/>de his nihil quicquam prorsus ab Erasistrato scriptum fuisset,
<lb/>omnino tamen a medicis ea peracta esse mente deprehendimus,
<lb/>ut qui quod administratum est licet haud praescribetur,
<lb/>id universis auxiliis esse commune animadvertimus. At
<lb/>Erasistratus accuratae perspicuitatis gratia omnia simul enarrare
<lb/>proposuit, ne quis auctoritatem adeptus haec quidem
<lb/>adliceret auxilia, prout aegrotae adhibita fuissent, illa vero
<lb/>velut jam praetermissa subtraheret. Praeterea quoque.ipsius
<lb/>enarratio <hi rend="italic">istorum opluioni</hi> repugnat. Si enbn muliereula
<lb/>venae sectionem tulerit, inedia frustra est usurpata ; quin <hi rend="italic">potius</hi>,
<lb/>si veritas <hi rend="italic">proferenda</hi> sit, non frustra solum, verum
<pb n="11.204"/>
<lb/>etiam non sine noxa. Sed id paulo post demonstiabimus,
<lb/>nunc vero eam frustra congruere praesens explicat oratio.
<lb/>Quum enim periodicae purgationis tempore exuberans in
<lb/>thoracem reflueret sanguis, periculum erat portionem ejus
<lb/>mulierem expuere, Erasistratus plenitudinem minuere cupiens
<lb/>ad inediam se contulit, quae plane supervacanea est
<lb/>si venae sectio usurpetur, qua momento temporis exuberantem
<lb/>sanguinem evacuare facillimum erat. Proinde qui Romae
<lb/>mulieribus medebantur, ipsi rei quae contigerat experientiae
<lb/>potissimum fidem adhibuerunt, ad venae sectionem
<lb/>circa id tempus accedentes, quo celebris menstruorum imminebat
<lb/>eruptio. Neque vero quitum imperabunt, neque inediam,
<lb/>sed melioratum offerebant victuque humectante abunde
<lb/>uti ac lavacris concedebant, is quibus consueverunt ad id
<lb/>mediocri sanguine detracto menstruae purgationes exoriri,
<lb/>praefiertimque quum ad poplitem prope malleolum venae
<lb/>sectio fit. Quod si quis vena secta inediam ferre imperaverit,
<lb/>non solum menstrua prius fluentia supprimet, verum etiam
<pb n="11.205"/>
<lb/>purgationes quae innoxie vacuabantur remorabitur. Sanguis
<lb/>enim per inedias arefit, ac se ipso crassior evadit, ob idque
<lb/>ad fluendum ineptus efficitur. At quae lotae fuerint et
<lb/>mulsum primum, ac postea cibos quosdam assumpserint et
<lb/>vinum neque austerum neque massum biberint, sus menstruae
<lb/>purgationes oboriuntur. ob idque inedias post venae
<lb/>sectionem non frustra tantum, verum etiam cum noxa promoveri
<lb/>dicebam. Caeterum venae sectionem puellae Chiensi
<lb/>non promotam fuisse, etiam ex his quae supervenerant patet,
<lb/>sanguinis enim aliquantum expuebat, quem nequaquam
<lb/>expuisset, si fuisset vacuata, atque cum spirandi difficultate
<lb/>mortua est, quod ipsi haudquaquam accidisset. Maximum
<lb/>autem sui experimentum Romae nostris temporibus exhibuit
<lb/>venae tectio ob plenitudinem celebrata, quum mulieres quod
<lb/>aquam frigidissimam ex nive poterent, aut nullo prorsus modo
<lb/>aut diminute purgarentur, has tamen medici venae sectione
<lb/>adeo incolumes conservarunt, ut neque sanguinem
<lb/>spuerent, neque pleuritide aut peripneumonia aut angina
<lb/>corriperentur. Non ergo puellam Cluentem ab Erasistrato
<pb n="11.206"/>
<lb/>venae sectione curatam fuisse suspicentur. Neque ille in aliarum
<lb/>rerum enarratione auxilium venae sectionis tanquam
<lb/>rem parui momenti praetermisisset, neque. ob inediam ille,
<lb/>neque omnino a copia sanguinis praefocata mulier interiisset.
<lb/>Sed de hac impraesentiarum fulficiati Translato vero jam ad
<lb/>Critonem sermone, ipsi orationi Erasistrati enarrationem
<lb/>nscribemus de. his quos homo patitor affectibus. Sic autem
<lb/>se habet: Critoni quidem plenitudo morbi fuit initium. Contigit
<lb/>vero ipsum in plenitudinem synanchicam incidisse,
<lb/>haec autem est et paristhmiorum ligulaeque inflammatio.
<lb/>Accidit itaque, qui in eam inciderint, eos suffocari, ac nisi
<lb/>celerrime illis succurratur, brevi interire. Quum autem in
<lb/>horum numero esset Crito, primo die illum more consueto
<lb/>spongiis foventes opitulati fumus, quo tempore admota cataplasmata
<lb/>reliquimus, ut in curatione perpetuo esset. Exhibita
<lb/>etiam ei funi catapotia ex castoreo, ad alvum tubducendum,
<lb/>quae his commode subducta esu. Neminem latere
<lb/>arbitror diligentiam narrationis omnium quae circa Critonem
<pb n="11.207"/>
<lb/>acta funi. Nam et. admotos ex spongiis fotus et cataplusmalum
<lb/>et praeterea catapotionum usum retulit : proindeque
<lb/>quod per spongias fotus ac calefactus -fuerit manifeste decia-favit,
<lb/>ac reliqua deinceps studiose enarravit, sed de venae
<lb/>sectione consulto illuit; quod scilicet auxilium istud- vilius
<lb/>aestimaverit. At quae perexigua his in enarrationibus <hi rend="italic">prostant</hi>
<lb/>commemorare mihi .non congruit, verum hic paulo
<lb/>post rursum ipse Erasistratus ait f Apparebat- itaque nobis assi
<lb/>sectus ipsos ad pulmonem heparque translationem cepisse et
<lb/>illuc synanchen defluere; ac febres augeri. Hic- affectuum
<lb/>translationem sine hypochondriorum tensione factam esse
<lb/>recensuit, ubi maxime mentem adhibendam esse censeo,
<lb/>quae animadvertat quale quid tibi per hanc dictionem, qua
<lb/>ipsos affectus translationem cepisse ait, utrum ad ipsas quae
<lb/>infi amicantur partes permutatus pertineat; an ad sanguinis
<lb/>qui earum. inflammationem concitavit transfluxum. Mihi
<lb/>siquidem primum ex praedictis ne cogitariquidem posse videtur,
<lb/>alterum autem illorum verum esse constat. Ego namque

<pb n="11.208"/>
<lb/>interdum decumbentem in partem plenitudinem cohibui,
<lb/>quam illa propria facultate deinceps in aliam quandam propelleudo
<lb/>transfert. Id ergo Critoni contigisse apparet, veruntamen
<lb/>neque tunc temporis Erasistratus venae sectionis unquam
<lb/>meminit. Sed quid ait ? te totum thoracem una cum
<lb/>hypochondriis ipsis cataplasmatis fovisse. Quemadmodum
<lb/>autem ex partibus quae circa lingulam et tonsillas fiunt simguinis
<lb/>exuperantia translatio ad loca inferiora fiebat, eodem
<lb/>modo contra illo ex inferioribus partibus sursum sublato
<lb/>febres quidem sedari contingebat, sed symptoma succedere,
<lb/>quod nervorum principium affectum esse indicabat. Verum
<lb/>audi et haec Erasistrati verba : Quum autem ab hujus morbi
<lb/>principio decimus dies adesset, ab intuitu vero sextus, quo
<lb/>tempore tum febris vehementior rediit, tum cervicis obtortis
<lb/>quaedam accidit, et sub horae ferum quidam stupor abortus
<lb/>ita est ut et lotium e stragulis emitteret neque multo post
<lb/>febris insultus. deinde inserens ait: Videbatur itaque nobis
<lb/>rurium translationem ad caput affectum cepisse, in eaque
<pb n="11.209"/>
<lb/>translatione febrem rediisse eamque postea etiamnum, quum
<lb/>partes capiti vicinae afficerentur, intensam scisse. Nos aliquid
<lb/>jam adversus virum hisce verbis disseramus. Perbelle,
<lb/>o Erasistrate, dicis affectuum translationem ad caput factam
<lb/>esse. Melius autem fuerat si non affectuum dixisses, sed affectuum
<lb/>causae plenitudinis. Ut nullus unquam dixerit nitas
<lb/>corporis partes affectus translationem cepisse, eodem modo
<lb/>neque ipsos affectus. Praestaret, arbitror, dicere, cessari
<lb/>priores affectus et alios rursum procreatos esse translata
<lb/>causa, quae erat, ut ipse in principio totius narrationis dicebat,
<lb/>plethora. Hanc itaque si evacuasset, nequaquam columella
<lb/>fluxio ligulae ab his partibus deorsum translationem
<lb/>cepisset, nec rursus illinc ad caput ascendisset. Quapropter
<lb/>Critonem eo modo quo et Clientis mulier ob praetermissam
<lb/>venae sectionem interiisse constat. Sed id ipsis Erasistratus videtur
<lb/>praesensisse. Quid enim ait? Huic videntur causa in-.
<lb/>teritus fuisse ea, quae in pulmonem irruerunt, praeterquam
<lb/>quod male non praevenerit haec evacuare, licet quamprimum

<pb n="11.210"/>
<lb/>ab initio hominem plethorico affectu corripi cognovisset.
<lb/>Si quis igitur velit astruere, quod consentaneum non
<lb/>erat Erasistratum, qui medicus praestantissimus habebatur,
<lb/>quique certe affectus illos tum Critoni ex repletione tum
<lb/>puellae Cbiensi ob menstruorum suppressionem accidisse noverat,
<lb/>confulto sanguinis detractionem praetermisisse, imo et
<lb/>huic et illi sanguinem detraxisse, sed in enarratione praetermisisse.
<lb/>Quid prohibet et me dicere qualecunque aliud
<lb/>velim ex vacuantibus remediis adhibitum quidem aegrotis,
<lb/>in enarratione vero praetermissum esse? Et quis mentis
<lb/>compos medicus me patietur haec dicentem? Quomodo et
<lb/>quae adusque mortem symptomata ipsis apparebant, ea ob
<lb/>plenitudinem accidisse, et ipsum interitum non aliam ob cani
<lb/>sum insequutum fuisse quam quod non enarrata fuisset plenitudo ?
<lb/>Quis etiam fieret homines qui ducunt pauxilla tantum
<lb/>eorum quae acta sunt. ab Erasistrato scripta esse, sed
<lb/>venae sectionem, et eam quae ex elleboro et scammonia fit
<lb/>purgationem, quod haec auxilia penitus conspicua sint, praetermifisse?

<pb n="11.211"/>
<lb/>Si namque ex eo quod vulgus proferat, plethoiam
<lb/>evacuatione indigere, venae tectio significetur, quod inter
<lb/>evacuantis remedia sit, quid prohibet et caeterorum evacuantium
<lb/>quodque intelligi? . Ne igitur solam venae sectiohem
<lb/>aegrotis ab Erasistrato adhibitam esse dicant, sed eaetura
<lb/>quoque omnia evacuantis, clysteres, vomitiones, phrgationes,
<lb/>balnea, exercitia, frictiones, gestationes; inunctiones,
<lb/>calefacientia cataplasmata, quaeque deinceps omnia ab
<lb/>illo usurpata sunt. Si veto non solum sufficit quod evacuandus
<lb/>aeger sit, neque declarationis istorum auxiliorum finis
<lb/>existit; sed in primis locum vacuationis adjicere, deinde maturiam
<lb/>declarare per quam perfici queat, huicque occasionem
<lb/>addere et mensuram et utendi rationem oportet. Si enim
<lb/>commune quid protulisse suffecerit, is frustra et cataplusmata
<lb/>et medias et fotus per spongias memoravit An bos et
<lb/>cataplasma et inediam, nisi nos ille docuerit, indagare non
<lb/>possumus? Venae autem sectio, etiamsi Erasistratus non doceat,
<lb/>omnibus .manifesta est.</p>

</div>
<pb n="11.212"/>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="4">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="4">Cap. IV.</num></label> At quamvis id aliquis ipsis concesserit,
<lb/>etsi manifeste absurdum, huic tamen qui hoc auxilio decenter
<lb/>usurus est magnae ac multae considerationes superstant. Prima,
<lb/>an quemadmodum quidam autumant; quamlibet venam
<lb/>tecare nihil differat, aut propriae venae sint in singulis affectis
<lb/>partibus, quae inferum plenitudinem celeriter evacuent.
<lb/>Secunda huic succedens consideratio, utrum temet
<lb/>aut multoties sanguinem detrahere conveniat. Ab his tertia,
<lb/>tcopos invenire, quibus accurate incumbens aliquis vacuationis
<lb/>mensuram conjecturis assequatur. Quarta denique occasio,
<lb/>qua potissimum venae tectio, si nihil exceptum sit, fieri
<lb/>debeat, haec ipsa cum demonstratione docebitur. Qui igitur
<lb/>a- venae sectione prorsus abstinet, apud hunc harum omnium
<lb/>rerum consideratio perit, simulque e medio tollitur, eam autem
<lb/>praescribenti ista succedere necesse est. Etenim et in
<lb/>caeteris omnibus praesidiis eadem est ratio, veluti elleboro,
<lb/>scammonio, vinoi balneo et eduliis. Si namque in aegrotis
<lb/>quocunque dicturum haudquaquam prorsus utendum sit, neque

<pb n="11.213"/>
<lb/>occasio neque quantitas neque utendi modus- neque
<lb/>quicquam aliud etiamnum ac per se investigabitur. sipprobanti
<lb/>vero usum necessarium est de his omnibus disserere,
<lb/>non solum in efficacibus auxiliis, in quibus si quid parvi
<lb/>momenti praetermissum sit, laesio maxima ob id aegrotanti-bus
<lb/>oboritur, verum etiam in minimis et id ita singulis dicbus
<lb/>apud omnes aegrotos evenire conspicitur. Nullus igitur
<lb/>medicus qui dixerit, homo hic nutriatur, rem gratam facit,
<lb/>qui occationem etiam non addat, qua nutriendum - esse labotantem
<lb/>jubet, neque cibumipfum praefiniat neque quanti-.
<lb/>tatem neque praeparationem ver utendi ordinem, sed horum
<lb/>unumquodque ut accurate persici debeat, astantibus explicati
<lb/>Proinde etiam- plerique in libris passim inter ea quae admi-.
<lb/>nistrant auxilia haec universa ordine describunt, ipsommque
<lb/>nonnulli haud loquaciores in hujusmodi enarratione
<lb/>morantur talemque disciplinam, non multiloquium, verum
<lb/>sed ulitatem esse ducunt. Hippocrates quidem quum in plurimis
<lb/>sinis operibus orationis brevitati summopere studeat,
<pb n="11.214"/>
<lb/>de venae sectione tamen scribere non neglexit, neque partem
<lb/>corporis in qua vas secari oporteat, neque vacuationis
<lb/>mensuram neque occasionem. Erasistratus autem, quem nunc
<lb/>fui Erasistratei venae sectione ulum fuisse praedicunt, multiloquus
<lb/>fuerit licet, tamen, 1rt paulo post indicavero, primum
<lb/>jd ipsum venae sectionis nomen caeteris praesidiis ne adscribere
<lb/>quidem dignatus est, deinde etiam quae recitata sunt
<lb/>omnia, et tempus et mensuram et vasis locutu et utendi ralienem,
<lb/>praetermisit, is qui neque, ut deceat, cataplasmata
<lb/>unicuique aegrotantium efferre aut offam subactam perfluihere
<lb/>veritus est, qui neque de olerum coctione subticuiti
<lb/>Audi itaque quae fereula in operibus de ventriculo scribat.
<lb/>Primum quidem fereulum est salina crassior, tosta ac probe
<lb/>excussa. Quum autem eam.offerre volueris, in poculo <hi rend="italic">quodam</hi>
<lb/>frigido aquae infulam ac subactam exhibeto, .neque lomeltutum
<lb/>quod daturus es, verum his terve subigendo, ut
<lb/>ne arida facta offa et solutioni inepta multum humiditatis
<lb/>suscipiat. Nlhil enim id confert. Ast edendum vero exhibeoda

<pb n="11.215"/>
<lb/>sunt crebro cichoria in aceto non acri macerata, et inter
<lb/>albos consumenda. Pura cichoria coquenda fiunt, duas ollas
<lb/>praeparando. In unam projecta coquenda, quum autem jam
<lb/>probe admodum cocta suerint et altera aquae olla ferveat,
<lb/>ipsa in alterum elutrianda. Ligata vero sint cichoria, quo facilla
<lb/>transponi queant. At perfecte cocta tum effusa aqua
<lb/>Pale et oleo condenda sunt, et ut offerantur exhibenda. Itaque
<lb/>rursum animadvertis posse accuratius scribi minima ab
<lb/>eo qui crchoriorum vincula, quo transposuit facilia sint, construenda
<lb/>esse non siluit. Constat enim quae soluta sunt, ea
<lb/>non transposito facilia reddi, ob idque qui non solum nos
<lb/>medicos, veruta etiam et coquos olera coquentes curae habet,
<lb/>ipsos ut olera liganda sint edocuit. Talis autem est et
<lb/>quum cataplasmatis alienius scribit praeparationem, vel tot
<lb/>stadia obambulare vel tot tantasque moliri frictiones, aut
<lb/>hujusmodi aliquid aliud jubet. ob quae jam quidam superfluam
<lb/>curiositatem non solum non laudant, verum etiam
<lb/>improbant, tanquam qui terminos modosque in rebus infiurtam

<pb n="11.216"/>
<lb/>quantitatem habentibus constituerit. Quis <hi rend="italic">ergo</hi> crediderit
<lb/>hunc ita accuratum caeteris quidem peraeque praesidiis.
<lb/>usum luisse, hujus vero venae sectionis nullibi praeterquam
<lb/>stem elin libro de sanguinis ejectione mentionem fecisse? Neque
<lb/>igitur tum ea usus est, sed omnino e contra Chrysippum,
<lb/>quod. venae sectionem non usurpaverit, laudibus evexit ejusque
<lb/>demonstrationem attulit qua Chrysippi de venae sectione,
<lb/>dogma .astruere putat, magis sanguinem spueutibus esse confuetum
<lb/>asserentis, quam .caeteris omnibus, quibus aliqua
<lb/>pars.corporis in <hi rend="italic">phlegtnonem</hi> lapsura fit. Verum de bis post-.
<lb/>hac disseretur. Nunc vero quod locutus sum. repetendum est,
<lb/>quod Erasistratus etsi universus sermones plurimum non pro-.
<lb/>trahat, atque etiam bis torve interdum in diversis libris ean-.
<lb/>dem: sententiam recenseat; illis tamen quamquam temni.
<lb/>quinque syllabas ascribere neglexit, quibus cum caeteris auxiliis
<lb/>phlebotomiae nomen inseruisset, ad hoc et illius quautitatem
<lb/>ut in aliis fecit et tempus, ejusmodi caetera prout
<lb/>ante enarratum est pronus explicare debuerit. Proinde
<pb n="11.217"/>
<lb/>nonnulli medici lignis vernationis quantitatem definiunt, ut
<lb/>si aut color aut robur aut sanguinis fluxus mutetur aut in.
<lb/>imbecillitatem pulsus prolabantur-, aut aliqui sudores ipso
<lb/>detractionis tempore suboriantur, et ea quae Hippocrates labores
<lb/>vocat et vehementiores vomitus et immoderatiores
<lb/>alui dejectiones. Alter adusque animi desectum evacuationem
<lb/>ducendam asserit, quum quid in ea dum fit pro evacuationis
<lb/>portione oboriatur, non ab humore in ventriculi orificium
<lb/>fluente. Multoties enim ob bilem. aut pituitam illuc confluentem
<lb/>animi desectionem fieri manifeste conspicimus. Quit
<lb/>dam vero prorsus negant securius esse, iis quae supervenit
<lb/>uni prius conjectis eatenus ad laborantis vacuationem accedere,
<lb/>quam copiosa uti vacuatione. Alii quidam etiamnum
<lb/>ausi sunt quandam mensuram veluti .scilicet duabus heminis
<lb/>Atticis circumscribere, eamque moderatam esse detractionem,
<lb/>aut paulo ampliorem aut parciorem censuerunt, quippe
<lb/>quum nos possimus ex commoderata mensura eam invenire,

<pb n="11.218"/>
<lb/>quae singulis quibus venae secunda est pro aetatum,
<lb/>naturarum, tempestatum et regionum ratione magis ac minus
<lb/>congruat. Proinde Erasistratus certum frictionum numerum
<lb/>definit, quo etiamsi .ab exquisita commoderatione aberremus,
<lb/>nulla noxa subsequatur, interea de venae sectione
<lb/>nihil prorsus loquitur. Ego siquidem certo scio ipsum et de
<lb/>venis ipsis incidendis non paucascripsisse,learumque maxime .
<lb/>Hippocratem saepe meminisse, interdum ejus quae infra <hi rend="italic">poplitem</hi>
<lb/>propeque malleolum est, interdum et istius quae lo
<lb/>fronte recta est, earumque praeterea quae sub lingua jacenti
<lb/>De venis enim cubiti quid quoque dicendum est, ut quod
<lb/>non conticuisset Erasistratus, utrum omnes in omnibus morbis
<lb/>secandae sunt, an, quemadmodum imperavit Hippocrates,
<lb/>aliae in aliis? Ejus enim ita accurate scribentis universa
<lb/>id munus proprium fuerat quandam mensuram in tanto
<lb/>praesidio. definire, ac quam de venis haberet sententiam,
<lb/>quemadmodum caeteri mediet factitarunt, ascribere. Quidam
<lb/>nihil interesse dicebant quamcunque venam quis fecere voluerit

<pb n="11.219"/>
<lb/> : ex earum enim unaquaque universum aequaliter vaortari
<lb/>profitebantur. Nonnulli plurimam ac in ea re contingere
<lb/>diversitatem arbitrabantur. Nam ipsarum aliquas celerius,
<lb/>nonnullas longiori tempore partem affectam evacuare
<lb/>asserebant. Qui igitur nihil eorum scripserit neque mensurae
<lb/>detractionis sanguinis scopos desiluerat, perspicuum est
<lb/>eum universas has rationes ideo praetermifisse, quod hoc
<lb/>praesidio nunquam sit usus. Quemadmodum enim qui nunquam
<lb/>in aegroto cataplasmatis usus est, is et inferum differentias
<lb/>aut praeparationes aut <hi rend="italic">admovendi</hi> occasionem aut
<lb/>utendi modum describere nequaquam potest, ad .eos vero
<lb/>qui illa, ut Erasistratus usus est, usurparunt de horum singulis
<lb/>disserere pertinet: eodem pacto quicunque -venae sectione
<lb/>penitus non utuntur, occasionem et utendi modum et
<lb/>mensurae scopes scribere nequeunt. Verum qui illa utuntur,
<lb/>eos in primis ac de his multoque magis de venarum dissisnentia
<lb/>distincte tractare operae pretium est, etsi nihil aliud
<lb/>saltem tanti momenti, ut nihil intersit hanc ante aliam secare,

<pb n="11.220"/>
<lb/>quum cunctae inflammatas partes peraeque evacuare
<lb/>possint.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="5">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="5">Cap. V.</num></label> At nihil quicquam eorum <hi rend="italic">quae dicta sunt
<lb/>scribere</hi>, ac usum omnem auxilii tollere eo in affectu qui
<lb/><hi rend="italic">praesidium</hi> illud potissimum efflagitare creditus est, qua ratione
<lb/>quis conspicuo exemplo esse non dicere Erasistratum
<lb/>hoc auxilio nunquam usum fuisse? Quid enim difficultatis
<lb/>erat, quum in febrium curatione hisce verbis ita scriberet :.
<lb/><hi rend="italic">Jtaque per initia morborum ac inflammationum generationes
<lb/>omne sorbitionum ciborumque fereulum auferendum
<lb/>est</hi>, si hic ascripsisset, utendum vero venae sectione, quo <hi rend="italic">totius</hi>
<lb/>ejus orationis series esset ejusmodi: <hi rend="italic">Per morborum initia
<lb/>et inflammationum generationes omnis sorbitionum ciborumque
<lb/>oblatio auferenda, venaeque sectio celebranda effi
<lb/>Jnstammationes -enim subrium procreatrices plerumque ex
<lb/>repletione fiunt. Si ergo in hujusmodi temporibus exhibeantur
<lb/>sarcula, eaque tum concoctio. tum distributio pro</hi>
<lb/>suis <hi rend="italic">actiontbus deferant et vaso nutrimento impleantur,
<pb n="11.221"/>
<lb/>etiamnum maximas ac vehementes inflammationes fieri continget</hi>.
<lb/>Melius itaque fuerit cibaria non exhibere et venam
<lb/>siccare. Talis equidem esset textus series, si ille ut inediis, ita
<lb/>et venae sectione uti voluisset; verum quum id scriptis non
<lb/>addiderit, <hi rend="italic">quomodo</hi> quis virum crediderit ejus remedii usum
<lb/>laudasse ? Quum vero neque in alio quodam opere methodi
<lb/>medendi hoc fecisse appareat, rursumque magis aliquis ab
<lb/>ipsius sententia fidem recipiet. Quis enim credere posset
<lb/>prolixae orationis <hi rend="italic">virum</hi> Erasistratum neglexisse vel temel
<lb/>tuis quae scripsit operibus quatuor aut quinque syllabas
<lb/>addere? Ego itaque etiamsi nullus Erasistrati liber superestfet,
<lb/>sed jam omnes jacturam subiissent, qualem propemodum
<lb/>subire periclitantur Chrysippi <hi rend="italic">libri</hi>, in ea re <hi rend="italic">tamen</hi> discipulis
<lb/>illius magis crediderim in praeceptoris verba jurantibus
<lb/>quam iis qui neque Erasistratum ipsum unquam viderunt,
<lb/>nullumque ejus discipulum, ne etiam ex iis qui discendi gratia-ad
<lb/>illum accederent, aut qui cum his commereium haberent,
<lb/>sed post tot annorum secula audacter ea pronunciant
<pb n="11.222"/>
<lb/>quae neque ipsi noverunt nequo ab aliquo qui noverit audiverunt,
<lb/>neque Erasistiatum adusque quatuor vel quinque
 <lb/>syllabas, ut protuli; scripsisse animadverterunt. suam <foreign xml:lang="grc">τέμνειν
<lb/>φλέβα</foreign>, <hi rend="italic">venam secare</hi>, quatuor syllabis <hi rend="italic">exprimitur :</hi> ipsa vere
<lb/>venae sectio quinque. Quod autem paucillum a me prius
<lb/>ejus contextui additum est, puta, <hi rend="italic">utendum dero phlebotomia,
<lb/>novem</hi> syllabis effertur. Jam ergo sileant illi qui tum artem
<lb/>discentibus tum aegrotis ipsis illudunt, quum Erasistratum
<lb/>venae sectione usum fuisse proferunt, sed nullum de ea sermonem
<lb/>lenisse; quod illa cataplafmatum olerurnque decoctinnis
<lb/><hi rend="italic">confatione</hi> multo evidentior esset. Si namque artis
<lb/>candidati ob id venam secare velint, quod quemadmodum
<lb/>venae per inedias evacuatae inflammationes solvant, ita venae
<lb/>sectiones cunctus deinceps quos Erasistratus inediam
<lb/>ferre jubetsanguinis detractione curabunt. Atque hoc etiamnum
<lb/>pauxillum est.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="6">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="6">Cap. VI.</num></label> Adolescentes autem, qui. neque de venae
<lb/>sectionis mensura, neque de venis secandis quicquam audiverint,

<pb n="11.223"/>
<lb/>ad hoc auxilium accedere, maximam id aegrotantibus
<lb/>laesionem adferret, qaemadmodum retuli statim per ini-.
<lb/>tia. Praestiterit igitur ipsos neque prorsus venae sectionem
<lb/>aggredi quam citra rerum dictatum distinctionem ad auxilium
<lb/>sese accingere. Plures enim ea ratione praecedenti ita
<lb/>perierunt quam propter eos qui venas non secant pereunt.
<lb/>Nam <hi rend="italic">medici</hi> seniores venas nequaquam secantes, aliis evacuatoriis
<lb/>remediis utebantur, quae longiori tempore idem ac
<lb/>venae sectio efficere poterant, nisi ob asseclam principem laborantis
<lb/>partem aut plenitudinis exuperantiam mors aegrotum
<lb/>praeoccuparet. Sed qui nunc omne febris principium
<lb/>venae sectione indigere putant, aegrotos non parum laedunt.
<lb/>Sic enim sibi ipsis de hoc auxilio persuaserunt, ac si ab Erasistrato
<lb/>scriptum esset, secundum quem ego paulo ante additis
<lb/>ipsis orationi novem syllabis modum declaravi, quo sententis
<lb/>talis fieret : nam hujus ab initio meminisse satius fuerit,
<lb/>Itaque circa morborum principia et inflammationum
<lb/>generationes omnis forbitionum cibormnque oblatio auferenda
<pb n="11.224"/>
<lb/>est, utendum vero venae sectione. Talem enim Erasistrati
<lb/>sententiam non ad aegrotantium salutemlesse volunt, quum
<lb/>alia quidem tempora ficopique sint inediae, alia quoque venae
<lb/>sectioni, quae ego omnia in praesenti tractatu decenti
<lb/>ordine explicabo. Nunc etenim quemadmodum si illi a fenioribus
<lb/>ante persuasi novam auspicarentur palinodiam ; sic
<lb/>mihi quoque propositum immutandum est, inducendumque
<lb/>eos, qui temere venas secant, venas omnino non incidere.
<lb/>Natu ut Plato eloquitur, minus eos aberrare consentaneum
<lb/>est, qui quae non norunt, ea non aggrediuntur, quam qui
<lb/>moliuntur quae non agnoscunt, quod et nunc isti sariunt, sibi <hi rend="italic">t
<lb/>ipsis</hi> persuadentes quod ita facilius sit invenire primum eos
<lb/>quibus vena secunda esu deinde unumquodque caeterorum,
<lb/>quibus in omni morbo per initia ut inediam, sic venae sectionem
<lb/>usurpant, magis autem, si veritas asserenda sit, Erasistrati
<lb/>sententiam subvertunt. Nam et venas secant et extemplo
<lb/>quibus vena secta est, cibos exhibent, quin ille et
<lb/>venas secare prohibeat et haud nutrire consulat: Quum autem

<pb n="11.225"/>
<lb/>hi veritatem, non Erasistratum amplectantur, ipsis demonstrandum
<lb/>est scriptum ab eo sermonem in tractatu de
<lb/>sanguinis rejectione non esse illi affectioni proprium, sed
<lb/>omni pltlegmonae communem. Sic autem se habet sermo.
<lb/><hi rend="italic">Nam his imminet in sanguinis resectione, quod in phlegmone
<lb/>periculum in quo osierre nonsacile est. A venae vero
<lb/>sectione inediam longo tempore toleranti, ne virtus ejus
<lb/>evolvatur, periculum imminet.</hi> Sic ille de iis qui sanguinem
<lb/>vomunt verba facit et ea de causa eis venam fetare probibet.
<lb/>Caeterum, quod ipse inflammationem subsequi fuspicatus
<lb/>sit, dum ait: offerre non facile est; hoc est dare cibaria i
<lb/>et a venae sectione inediam longo tempore toleranti, ne vir-tus
<lb/>ejus excavatur periculum imminet unicuique in conspicuo
<lb/>est. Neque enim illic ad sanguinis resectionem quisquam
<lb/>proprie spectat, quo quis a venae lectione abflerrerr
<lb/>possit: verum utraque haec, hoc est neque propter inflammationes
<lb/>cibos dare, atque id tempore venae sectionis facitantibus,
<lb/>periculum de resolutione virium imminere; cum felusibus
<lb/>quoque communia suus. Porro si diligentius animum 1
<pb n="11.226"/>
<lb/>adverteris, reperies Erasistrati sermonem hunc venae sectionem
<lb/>in fabricantibus multo magis quam sanguinem spuentibus
<lb/>detrectare: a principio enim dum sanguis rejicitur,
<lb/>haudquaquam vas ruptum inflammatione corripitur; at febrium
<lb/>luitia vel Erasistrato teste necessario inflammationis
<lb/>principium habent. Proinde.si ad corroborandam rerum incertarum
<lb/>fidem iis quae manifestae apparent. utendum est,
<lb/>nidi ego. plurima vulnera, quae priusquam aegris veni secaretur,
<lb/>coalescebant. Fieri .ergo nihilo secius potest, quod
<lb/>vas ruptum nullo pacto inflammetur, dummodo nos caetera
<lb/>rite administraverimus; sanguinisque quantum nobis Visum
<lb/>fuerit in tempore evacuaverimus. Praeterea si Erasistratus
<lb/>dicit, quod necessarium sit tempore, quo affectae partes in-,
<lb/>flammatione corripiuntur, inedias sustinere, ideoque virtutem
<lb/>venae sectione antea dissolvere veretur, multo magis ab ipsa
<lb/>in febricitantibus quam in sanguinem reiicientibus nobis cavendunt
<lb/>est. His etenim venam ruptam priusquam inflammatur
<lb/>coalescere possibile est et multo magis si evacuati
<pb n="11.227"/>
<lb/>fuerint: febricitantibus autem partem aliquam jam inflammari
<lb/>necesse est. Caeterum quod possibile sit vas sine inflammatione
<lb/>conglutinari, id alicui etiam ex reliquis vulneribus
<lb/>credibili apparebit. Frequenter enim vidimus, quum
<lb/>quibusdam singulari certamine pugnantibus integrum crus
<lb/>brachiumve abscissum esset, coaluisse tamen vulnus antequam
<lb/>inflammatio oboriretur: quod quidem multo magis
<lb/>continget, si, ut Hippocrates ait, sanguis copiosus illico fluxerit.
<lb/>Saepius etiam foramen in cavas thoracis partes illatum
<lb/>in tribus diebus conglutinatum conspeximus. Quin
<lb/>etiam nuper in palaestra aliquis insigni plaga accepta, extemplo
<lb/>vehementer tussiendo duas ferme sanguinis cotylas
<lb/>rejecit: sed ille, quia ei statim vena secta aliaque quibus
<lb/>opus habebat facta fuissent, neque omnino deinceps tussivit
<lb/>spicere licet, quod siquis vel adhuc Erasistrato obtemperare
<lb/>velit, abstinere magis a venae sectione in iis debeat quae
<lb/>jam inflammari inceperint quam quae nondum inflammatione
<lb/>sunt correpta.</p>
</div>
<pb n="11.228"/>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="7">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="7">Cap. VII.</num></label> Praeterea ne illud quidem minus clerum
<lb/>est, quod Erasistratus venae sectionem neque cum mediis
<lb/>neque ante ipsas inedias unquam usurpavit. Veruntamen
<lb/>nonnulli eo contentionis dementiaeque pervenerunt, ut
<lb/>quum sermones hos audiverint, discutiendorum eorum nullam
<lb/>tane rationem inveniunt : tanquam vero nihil illis objectum
<lb/>esset, propriam sermonum farraginem auspicantur
<lb/>unam illam sententiam in ere habentes; quam Erasistratus
<lb/>his verbis asserit: <hi rend="italic">Consequens etiam esi, quod circa inflammationis
<lb/>tempora vulneratis nihil sit osterendum - venae
<lb/>enim evacuatae sanguinem qui in arterias insilierit fucilius
<lb/>sinscipient t quod ubi contigerit, inflammationes minus
<lb/>evenient.</hi> Et sic illi persuasi, quod ipse venae sectione usus
<lb/>sit, hinc aperte colligi posse ajunt. Quo enim loco ipsam iuediaui
<lb/>veluti evacuationem praesidium ille accersit, multo sane
<lb/>magis, inquiunt, .ad venae sectionem se accinget. Adversus
<lb/>quos siquis dicat, quod per ea quae allegant Erasistratum
<lb/>quidem venae sectione ante inediam usum esse non demonstrent,

<pb n="11.229"/>
<lb/>sed potius consequens esse ostendant, quod ipse postea
<lb/>illam usurpaverit: isti hunc ridentes. Tu tandem ajunt
<lb/>quid consequens sit cognoscis, Erasistratus autem non cognovit?
<lb/>quasi vero ille ingenio exercitato non fuerit praeditus,
<lb/>tuque illo multo sis promptior, ac rationibus magis polleas.
<lb/>Si itaque volueris, illi, ut te discendi causa frequentet, consulemus,
<lb/>quo scllicet quid ad quamque rem vel consequens
<lb/>vel pugnans sit cognoscere assuescat. Atque his verbis habitis
<lb/>illinc discedunt: in posterum vero, ut collocutoribus
<lb/>aliquam contumeliam inurant, adjungunt sibi hominum perfrictae
<lb/>frontis catervam adeo copiosam, ut prae illorum clamoribus
<lb/>nemo loqui quicquam possit, ejusrnodique finem
<lb/>congressuum statuunt. Sed nos impraesentiarum eum non
<lb/>quaerimus, qui convicia spargenti vices referat, verum in
<lb/>primis quidem num Erasistratus venae sectione aliquando
<lb/>sit usus ? Secundo autem, quasnam hoc auxilium vires habeat,
<lb/>indagamus. Atqui horum utrius que proprie habentur
<lb/>demonstrationes. Quod enim. hunc venae sectione non sit
<lb/>usus, testantur et monimenta illius et discipuli fide dignissimi,
<lb/>Chrysippique universum audrturiuur. Caeterum de auxilii

<pb n="11.230"/>
<lb/>hujus facultatibus non eadem est ratio: nam de his
<lb/>enunciata quaedam quam verissima, necnon et conclusiones
<lb/>selectae afferuntur. Praeterea siquis istis quoque posthabitis,
<lb/>solum rerum ordinem sequi voluerit, vel sic scripta Erasistrati,
<lb/>quia nihil tale in bis proditum sit modis omnibus
<lb/>periclitabitur. Reputa igitur haec in animo, praesertim exordio
<lb/>illinc sumpto, ubi ille in libro de rejectione sanguinis
<lb/>Chrysippum laudibus extollens, quod loco venae sectionis
<lb/>membra vinculis excipere consuevisset, haec ad verbum
<lb/>scripsit: <hi rend="italic">Hoc apsum autem facere volunt ii, qui sanguinem
<lb/>.rejicientibus venam secant. At ChrYsippus multo consultius
<lb/>agit, ut qui non solum id quod instat prae oculis habeat,
<lb/>verum. et impendentis periculi curam gerat:. adhaeret
<lb/>entm his tempore resectionis ex inflammatione periculum, in
<lb/>qiio offierre non facile est, a venae autem sectione inediam
<lb/>longo tempore toleranti, ne virtus illius evolvatur perimisum
<lb/>imminet</hi>. Atqui hic causam non adjecit, ob quam tempore
<lb/>inflammationis inediam iiijungat, utpote quae ab illo
<lb/>declarata est, quum in bane sententiam scriberet: <hi rend="italic">Consequens
<pb n="11.231"/>
<lb/>est, quod vulneratis circa inflammationis tempora
<lb/>nihil sit asserendum; venae enim evacuatae sanguinem, qui
<lb/>in arterias institerit, facilius suscipient : quod ubi contigerit,
<lb/>inflammationes minus contingent</hi>. Quapropter ille inediss
<lb/>tempore inflammationis ea causa laudat, quia illae venas
<lb/>evacuent, verum si ambas has sententias in unum redegeris,
<lb/>sermo integer talis erit; Chrysippus sane recte fecit, qui non
<lb/>sccuerit venam iis qui sanguinem repetebant eo quod illi
<lb/>paulo post evacuatorio. auxilio, puta inedia, indigebant. Praeterea
<lb/>idem iste sermo. si compendiosius quoque dicatur, ejusmodi
<lb/>erit; Sanguinem reicientes nequaquam sunt evacuandi,
<lb/>quia paulo post. inflammatione ingruente evacuatione opus
<lb/>habebunt. Etiam vero clarius is hoc pacto explicaretur; Ante
<lb/>inflammationis tempus venas evacuare non licet, ipsis quippe
<lb/>evacuatis inflammationes cessant. At sermo iste- evidenter
<lb/>sibi ipsi repugnat, nisi siquis suppetias illi laturus duo haec
<lb/>temere adiiciat, quod videlicet melius sit ut corpus per inflammationis
<lb/>tempus evacuetur, non ante: quodque media
<pb n="11.232"/>
<lb/>sit magis quam ipsa venae sectio usurpanda. Sed si haec
<lb/>dicat, nos hunc neque quod propositum suerat demonstrasse,
<lb/>neque sibimet consentanea dixisse, respondebimus : in hocque
<lb/>has partes discrepare dicemus, quod ordinem sermonum non
<lb/>observent. omnibus enim hominibus, qui praesertim tantum
<lb/>mentis possident, ut consideratione etiam pauxillum quid
<lb/>consequi possint, perspicuum est quod huic qui sanguinem
<lb/>in arterias transilientem per evacuationem venarum ad proprium
<lb/>locum reducere velit, id primo quoque tempore sit
<lb/>faciendum. Manifestum etiam est quod evacuatorio auxilio
<lb/>quam celerrime utendum sit, ut quo et brevissimo temporis
<lb/>spatio et sine ulla corporis perturbatione evacuationem
<lb/>quamvis perficere possimus. Quantum enim inediae persaepe
<lb/>laedant, superius demonstratum est. Proinde in hunc modum.
<lb/>alicui dicere integrum erit .Arbitror equidem ridendos esse
<lb/>eos, qui Erasistratuin quandoque sanguinem repetentibus venam
<lb/>secuisse putant, quandaquidem ubi inediam tanquam
<lb/>evacuatorjum praesidium laudat, multo herele magis ipsam
<pb n="11.233"/>
<lb/>venae sectionem laudaturus fuerit: ubi quoque inflammationis
<lb/>tempore evacuatione opus esse arbitratur, sub illius initium
<lb/>magis quam quum futura est ipsam laudaturum fuisse
<lb/>in confesso est. Neque etenim Erasistratus rerum adeo imperitus
<lb/>erat, ut non multo citius sanguinem ex arteriis in
<lb/>venas reduci putaret, quum neque circa insultus initium ille
<lb/>vehementer esset densatus, neque a calore febrili tantopere
<lb/>eliquatus, ut ob id crassiusculus efficeretur. Nam, qui hoc
<lb/>ipsum assereret sumet potius deridendum quam illos quos aceusat
<lb/>exhibere : quandoquidem quuui Erasistratus ipse feribat
<lb/>venae sectionis ulum ea causa non esse usurpandum, quia
<lb/>inflammationis tempore longe melius sit, .ut assumptionem
<lb/>evitemus.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="8">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="8">Cap. VIII.</num></label> Continere insanabile aut omnino curatu difficile,
<lb/>qualia et haemorrhoidibus accidunt. At quum nos membrorum
<lb/>deligaturas diceremus repletionem absque venae sectione
<lb/>adducere ad se se esse idoneas, illelroc ait impossibile in
<lb/>plethoris esse, ob quas ipse Erasistratus brachia .manusque ac
<pb n="11.234"/>
<lb/>tibias aduri dixit, fierique id, quia vasa propter sanguinis
<lb/>multitudinem intenderentur. Qua ratione ergo in illa id quod
<lb/>inprofundo est delabi amplius, quum et sineillo ne ipsarumpantur
<lb/>periclitari jam videntur? Atqui jam declaravimus, quod
<lb/>Erasistratus Chrysippum laudaverit non apposita, ut ego nunc
<lb/>scribendo faciam, aliqua sermonis distinctione, verum absolute
<lb/>sententiam suam prodens. oratio .namque sic habet;
<lb/>Deligationes vero laneis vinculis circa alas ipsas ac inguina
<lb/>faciendae. Deligationes enim, inquit, faciendae, neque interim
<lb/>utrum hoc auxilium ple tiro ri cis solis nihil commodi afferat,
<lb/>aliisque e diverso emolumento sit futurum sermoni addidit,
<lb/>sed simpliciter pronunciavit, quo de omnibus dictum
<lb/>istud intelligamus. Atqui, ajebat ille, si de omnibus. id intelligendum
<lb/>esset, ipsemet istud declarasset in hunc modum scribens;
<lb/>Deligationes in omnibus faciendae, verum simpliciter
<lb/>protulit, Deligationes laneis vinculis circa alas iuguinaque
<lb/>faciendae, eo quod nos ipsi suspicari possemus orationem
<lb/>hanc de illis tantum habitam esse, in quibus ad membra sanguinem
<lb/>transferri possibile est : nam in quibus id fieri nequit,
<pb n="11.235"/>
<lb/>ne vincula quidem eorum membris sunt adjicienda. Cur ergo,
<lb/>ajebamus nos, hoc quod nunc dicis Erasistratus non
<lb/>scripsit? an quia iis, qui adeo repleti sunt, ut eis brachia
<lb/>tibiaeque ac cubiti adurantur, sanguinem subtrahere necessariunt
<lb/>sit, caeteris vero sola membrorum dqligatio sufficiat ?
<lb/>Quoniam, inquit, non hominibus vulgaribus scripsit, verum
<lb/>iis, qui ea quae res ipsas necessario consequuntur cognoscere
<lb/>atque operari possint, impossibiliaque nequaquam aggredi in
<lb/>animum inducant. Nonne ergo, inquiebamus, si aliquando
<lb/>plethorica dispositio corpus occupaverit, etiamsi Erasistratus
<lb/>istud non scripserit, venae .sectione opus esse dices? In confesso
<lb/>enim est quod hoc omnibus cognitum sit ideoque ab
<lb/>Erasistrato non est descriptum: caeteros namque affectus
<lb/>quicunque .sine repletione fiunt, Erasistratus. seorsum mederi
<lb/>jussit. Verum quum ille ad haec obstreperet, primum quidem
<lb/>hortatus eum sum, ut sententiam ex tertie de febribus descriptam
<lb/>audiret : deinde vero et eam, quae in priore de Satalaribus
<lb/>commentario habetur. Nam quae in tertio de Febribus
<lb/>reperitur haec est : <hi rend="italic">igitur circa aegritudinum prsu-
<pb n="11.236"/>
<lb/>cipia ac inflammationum generationes omnis ciborum sarbition
<lb/>unique oblatio subtrahenda est, plerumque enim inflammationes,
<lb/>quaescbres suscitant, ex repletione fiunt. si
<lb/>ergo in hujusmodi temporibus oblationes dentur et eas concoctio
<lb/>.distributioque pro suarum actionum facultate vicissim
<lb/>distribuant, venaeque alimento impleantur, adhuc longe
<lb/>majores ac vehementiores inflammationes saepenumero fieri
<lb/>accidit</hi>. His verbis Erasistratus nomen repletionis aperte deti
<lb/>scripsit, modum que illius curandi tradens inediae comateminit,
<lb/>venae vero sectionem silentio plane praeteriit. Quapropter
<lb/>ad Erasistrateum illum me convertens; Quater, inquam,
<lb/>o amicissime, mentitus es, quandoquidem Erasistratum
<lb/>repletionis medicandae rationem separatim scripsisse patet.
<lb/>Idem namque vel in priore Salutarium libro, ipsaque illius
<lb/>praefatione recitat, quo cuique cognitum esse possit, illum
<lb/>quum repletionis remedia ordine scriberet, quiduis potius
<lb/>quam venae sectionis meminisse. Dictio autem sic habet:
<lb/><hi rend="italic">summam in quibusdam sanitatis curam rationemque habere
<lb/>oportet, ideoque qua via quis eum, qui in repletione
<pb n="11.237"/>
<lb/>fieri consuevit, affectum cognoscere atque observare possit,
<lb/>in primis colligendum est. incipiente enim ea, a diffalveutibus
<lb/>abstinendum quam maxime est : si autem illa nondum
<lb/>adso, antequam aegritudinis initium stat, illis utitor. Atqui
<lb/>plures modi extant, quibus hujusmodi affectus dessolvi
<lb/>potest, neque iidem cunctis quadrant. Sed de his jam
<lb/>ordine dicere constituimus. Qui ergo corpus laboribus
<lb/>exercere consueverunt, his multo praestantissimum fuerit,
<lb/>ut illos paulo plures quam pro consiletudine ineant, Ipsisque
<lb/>affectum hunc dissolvere tentent: ab exercitiis vero
<lb/>sudores in balneo proritent. Porro siquid superealefactione
<lb/>exiccatum est, tum pluribus lavacris uti, hisque omnibus
<lb/>peractis, in multa quiete longo tempore nullas oblationes asa
<lb/>sumentem degere, consuetum est. Plo enim tempore repletio
<lb/>summopere sustollit, praejertimque si post exercitia et
<lb/>lavacra quis longo temporis spatio nulla oblatione utatur,
<lb/>quiescatque postea aliquamdiu. Prandium vero subtrahendum
<lb/>est, sed et coena minor feltro assumenda. Dum qui
<lb/>osthrunsur cibi nutrimento fere careant, veluti sunt olera
<pb n="11.238"/>
<lb/>pleraque tam cruda quani cocta cucurbitaeque ac. oucumeres
<lb/>peponesque teneri et ficus recentes, .legumina item
<lb/>cum oleribus cocta ; panis. quoque omni vitio careat. Nam
<lb/>sic universa talia partim alvum lubricam reddant, partim,
<lb/>nutrimenta, quae ex illis. fiunt, neque copiose neque sarria
<lb/>elsicient. Lerum a carnibus piseib usque ac omnibus. rebus
<lb/>cum lacte, chondroque et amylo elixatts et caeteris id genas
<lb/>alimentis dicto tempore abstinendum, velprorsus paucis
<lb/>utendum. Huic autem victus rationi diligenter .ob id
<lb/>insistendum, quo repletio jam consistens secure sustollatur.
<lb/>Caeterum qui corpus laboribus exercere non sunt astueti,
<lb/>his plura exercitia commodum non est injungere, quas,.
<lb/>quam haec. .alloqui, prout plurima alia, evacuationes tutas
<lb/>faciant. Praeterea vero quicunque ad vomendum propansiseint,.
<lb/>ut a coena vomitiones instituant, omnibus communiter
<lb/>utile est. Ne autem ad aliquid aliud minus idonei siant,
<lb/>vomitus ab oblatione non multum temporis intercedat,
<lb/>sic enim cibi adhuc- in superioribus partibus existentes sucilitis.
<lb/>evomentur ; proindeque alimenta, quae ex ipsis cibis
<pb n="11.239"/>
<lb/>generantur non multo ante vomitionem distributa sint. Ad
<lb/>haec piisiero die lavacra seidoresque provocare oportet.
<lb/>Quin etiam evacuato jam corpore atque repletione restaurationem
<lb/>nacta, paulo post ad consueta redeundum.</hi> His
<lb/>ergo verbis Erasistratus clare per omnia indicavit quod ad
<lb/>repletionis affectum medicandum aliis omnibus^ auxiliis usus
<lb/>sit, venae autem factionem nunquam adhibuerit, istudque et.
<lb/>insequente operis parte innuit, dum in hunc modum loquitur:
<lb/><hi rend="italic">Hitec vero animo revolvenda sunt, quod non omnes.
<lb/>homines ad quosvis affectus aequaliter propensi sunt, sed
<lb/>ubi aliquando idem scmptoma, veluti repletio esi, intra
<lb/>plurimos contingat, in omnibus ad quae consuevit loca impetu
<lb/>scrtur et in aliis quidem ad hepar, aliis rursum ad
<lb/>alnum, nec desunt quibus illa vel epilepticos affjectus vel
<lb/>articulorum dolores. conciliet, opus esi ergo, ut unusquisque
<lb/>ea quae illi contingere consueverunt considerans curam
<lb/>assiretibus provenientibus idoneam instituat. Non enim
<lb/>eadem ratione ad epilepsiam inclinato, qua sanguinem spuentt
<lb/>curatio exequenda: verum illi perpetuo labore defuti— .
<pb n="11.240"/>
<lb/>gari, huic autem a laboriosis exercitiis cavere operae piatium
<lb/>est; verendum namque est ne ex defetigatione initium
<lb/>ruptionis suboriatur. sed et qui epilepticis asjectibus obnuxius
<lb/>est, in labore continuo ac inedia et cibi paucitate sc
<lb/>contineat, scequentia autem lavacra, quaeve vehementem
<lb/>permutationem asserunt, modis omnibus evitet. Quos vero
<lb/>renales affectus plerumque .infestant, his cibi concoctu fuci..
<lb/>ies osterendi, ac lavacra astatim injungenda ., potus. autem
<lb/>constringendi facultate careat, ne lotium acrius redditum
<lb/>seca per quae excretio ipso scrtur, arrodati adhaec exercitiis
<lb/>diu insistere hujusmodi hominibus noxium est. Quibus
<lb/>autem vel ad splenem vel jecur siu.no scrri consuevit, .
<lb/>his. a laboribus</hi>^ <hi rend="italic">nimis frigidaque ablutione abstinendum,
<lb/>inediisque et paucitate potationum ac lavacris curatio in
<lb/>universum procuranda.</hi></p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="9">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="9">Cap. IX.</num></label> In his rursum Erasistratus suam sententiam
<lb/>clare ostendit. suam eos, quibus ex repletione vel sanguinis
<lb/>sputum vel epilepticus morbus imminet, neque fortiter purfantibus

<pb n="11.241"/>
<lb/>medicamentis evacuare unquam, neque frequenti
<lb/>frictione uti voluit: quae ipsa etsi debilior sit quam quae
<lb/>hujusmodi morbis adamussim opitulari possit, praestantior
<lb/>tamen non paulo una inedia existit. Frequenti enim frictione
<lb/>non paucos istorum evacuavimus, quum alias prae animi
<lb/>ignavia, neque purgans medicamentum assumere abderent
<lb/>neque venae sectionem sufferrent. Siquo auxilium hoc in
<lb/>omnibus sufficeret, sorte quis ipso venae sectionis loco setaper
<lb/>uti posset. Constat autem quod interdum multo minus debili
<lb/>usque reperiatur quam quale corporis repletio exigat,
<lb/>maximeque quia illi, qui frictionibus non assueverunt, si plus
<lb/>aequo perfricti suerint, dolorosis affectionibus illicb cerripiantur.
<lb/>Nonnulli e contra densam duramquo cutim quuni
<lb/>habeant, etiamsi plurimam subierint frictionem, nihilominus
<lb/>quam paucissimam evacuationem experiuntur. At si quis medicus
<lb/>in arsis operibus diligenter versabitur, ipsa experientia
<lb/>edoctus, quantopere stomachi inanitio ad acces sendutfl
<lb/>paroxysmum epilepticum faciat, sine negotio cognoscet. Dispiciet
<lb/>etiam illos, qui ob solam stomachi laesam actionem
<pb n="11.242"/>
<lb/>epilepsiis corripiantur, ex media. vehemeuler laedi, : velut et
<lb/>Diodoro grammatico usu venit. Is enim si quando in quodam
<lb/>dudo literario existens famem diutius sustineret, illico epilepfia
<lb/>convellebatur. Huic itaque. praesentaneo remedio frica
<lb/>currebamus jubent.es ut circa tertiam aut quartam diei hos.
<lb/>ram panem ex vino temperato assumeret: hocque praesta
<lb/>dio usus anuis permultis sanus degebat, quippe qui hujus suluis
<lb/>rei curam gerebat, ut cibos. in coena assumptos quam
<lb/>optime concoqueret. Aliquando autem quum propter civilia
<lb/>quaedam negotia in foro ad meridiem usque sine cibo perdurare
<lb/>cogeretur, humi prostratus denuo convulsus est. Iste
<lb/>igitur, veluti indicavi, propter stomachi - vitium epilepsia
<lb/>vexabatur. manifestum etiam .est quod stomachus laesus, .si
<lb/>modo ad hoc idoneus fuerit, alias partes non paucas una fecum
<lb/>exacerbet, acad consensum trahat .Hoc loco autem advertendum
<lb/>est, quod in hujusmodi affectibus os -ventris stomachus
<lb/>a medicis appelletur. Caeterum vel multi ante nos:
<lb/>suerunt, qui hos affectus jam pernoverant, ideoque de his
<lb/>plenius .tractare alibi praestiterit: impraesentiarum veros huusque

<pb n="11.243"/>
<lb/>dictum de ipsis sit, quo obiter declaremus multos epilepticos
<lb/>ex lolo stomacho longioribus inediis perturbato in
<lb/>exacerbationem incidere. Proponatur ergo homo esse adeo
<lb/>repletus, ut brachia et cubitos, coxas tibiasque inflammari
<lb/>lontiat, tempus vero anni ver incipiens: neque enim hoc
<lb/>ipsum exemplum perraro contingit. immo nos per id temporis
<lb/>homines saepissime hpc pacto affici conspeximus : huic
<lb/>accedat quod is exercitiorum ac fractionum sit penitus expers,
<lb/>sacileque ab inediis laedatur : nobis porro investigandum
<lb/>suerit, qua ratione hunc evacuare debeamus. Numquid
<lb/>ergo evacuationem instituemus lavacris frequentibus aut
<lb/>exercitiis aut mediis vomitionibnsve a coena factis? Nant
<lb/>praeter haec apud Erasi stratum nulla alia repletionis remedia
<lb/>reperiuntur. Atqui ipse exercitiis uti iis, qui id non confueverunt,
<lb/>nequaquam concedit: a lavacris etiam illos quia
<lb/>epilepticis affectibus obnoxii sunt, arcet: arcebit item mea
<lb/>quidem sententia eosdem a vomitionibus, ut quae caput evidenter
<lb/>replere soleant. Caeterum inedia inter ea quae caput
<lb/>replent adeo eminet, ut ex illa tensio vehemens circa
<pb n="11.244"/>
<lb/>brachia manusque oriatur: neque tamen ea quoque ad eva-.
<lb/>cumulum satis virium obtinet, quin potius siqui stomachum
<lb/>affici aptum habuerint, iis insignem laesionem infert. Quomodo
<lb/>igitur ipsam evacuationem adornabimus? num frictionibus
<lb/>solis, quarum Erasistratus prorsus non meminit?
<lb/>Praeterea fieri non potest ut illae in insuetis tot tantaeque
<lb/>fiant, quae sufficienter evacuent. Aut postremo illum laneis
<lb/>vinculis excipiemus ? At Erasistratus hujus rei nullam hoc
<lb/>loco mentionem fecit, id remedium ad solam sanguinis rejectionem
<lb/>cohibendam referens. Concipiatur autem in animo,
<lb/>quod etiam de hoc ipso confideretis satis luculenta sit facta:,
<lb/>verum tamen illis, qui eo repletionis venerunt ut et membra
<lb/>exteriora sibi aduri.putent, auxilium hoc quam molestissimum
<lb/>ac nullius momenti esse antea ..dictum est. Neque
<lb/>etiam credibile illud est ab Erasistrato in libro de sanguinis
<lb/>refectione recitatum, quod scilicet rej.ectionis tempore ex
<lb/>inflammatione periculum immineat; in quo ille ea propter
<lb/>aegros sine cibis degere jubet, quoniam eorum quos curamdos

<pb n="11.245"/>
<lb/>suscepimus virtutem venae sectione prius dissolvere non
<lb/>liceat. Haudquaquam enim necesse est ut inflammatio repletrement
<lb/>insequatur, dum illam evacuare praeoccupaverimus.
<lb/>Et quanquam id quoque, si quis eminus consideret, in rebus
<lb/>salutaribus persuasibile magis quam verum videatur, Erasistratus
<lb/>tamen plenitudinem; quae aut epilepsiam aut rejectionem
<lb/>sanguinis effectura est, evacuare -per venae sectionem
<lb/>nunquam est ausus. Sic etenim in observandis Chrysippi placitis
<lb/>pertinax est, ut deque- evacuare per venae sectionem
<lb/>neque fortiter purgantibus- medicamentis unquam uti in animum.
<lb/>induxerit. Atqui- tum .venae sectione. tum .purgatione
<lb/>aliqua plenitudinem. commodissime evacuare poterat. Tamen
<lb/>Erasistratus de his nihil scripsit, quemadmodum neque quum
<lb/>de paralysi vel- de- podagra ageret:. illic enim etiam in repletionem
<lb/>causam rejicit, ac- deinceps necne venae sectione
<lb/>neque aliquo essedarium illorum et purgantium <hi rend="italic">medicamentorum</hi>
<lb/>utitur. Praeterea opinionem tuam in libro desanguinis.
<lb/>rejectione longe clarius prodidit, idque in illa operis
<lb/>parte, ubi homines quosdam ex consuetae excretionis retentione,

<pb n="11.246"/>
<lb/>sanguinis resectionis periculo subesse asserit. Quum
<lb/>namque inter alia retentionum genera haemorrhoidum quoque
<lb/>cohibitionem annumeraret, non simpliciter has evacuatione
<lb/>indigere ait: verum prout in caeteris operibus consuevit,
<lb/>sic et ibi omnes quas ipse compertas habuerat medelarum
<lb/>species sola venae sectione excepta recensuit. Dictio
<lb/>autem sic habet: <hi rend="italic">Praesentibus igitur iis, quibus sanguinis
<lb/>exuperantia frequenter fieri consuevit, sudorum et lolii excretiones
<lb/>quadrarent. Conveniret etiam subtractio eorum
<lb/>quae offeruntur, ac deambulationes in locis planis, non
<lb/>celeriter peractae.</hi> In his rursum plenitudinem et sudoribus
<lb/>et lotio et inediis inambulationibusque evacuandam censens
<lb/>usum venae sectionis non adhibuit. Praeterea si neque prius
<lb/>quam inflammatio fieret, neque quum facta jam esset neque
<lb/>quum suturam suspicarentur, venae sectionem usurpandam
<lb/>in hoc libro indicavit, supervacaneum Iane suerat illum in
<lb/>sliis operibus de eadem mentionem facere, praecipueque postquam
<lb/>curationem inflammationis aut jam factae, veluti Tuimo

<pb n="11.247"/>
<lb/>de febribus, aut futurae, aut de qua suspicio esset, aut
<lb/>incipientis, ut ex aliis patet, longe antea descripte Iit. Verumtamen
<lb/>hoc quidam ex Erasi stratam non animadvertentes d icere
<lb/>contendunt, illum evacuatorio auxilio, puta venae sectione,
<lb/>usum fuisse, quum tamen ipsemet Erasistratus manifeste
<lb/>contrarium asserat. Nam simulatque circa inflammationis
<lb/>tempus offerre cibos perdifficile esse dixisset, ea de causa
<lb/>sutura jam inflammatione venae sectionis usum explosisse se
<lb/>indicavit. Ista ergo oratione palam declaratur, quod quibus
<lb/>inediam consulturi sumus, eisdem a venae sectione modis
<lb/>omnibus interdicere debeamus. Non ergo consentaneum est,
<lb/>ut quis circa unum eundemque aegrotum utraque auxilia,
<lb/>nempe inediam et venae sectionem, usurpet. Hinc quoque
<lb/>perspicue patet Erasistratum, siquando is inediam aegrotis
<lb/>in j ungit, eo tempore venae sectione non esse usum, ac propterea
<lb/>illius in aliis operibus, ut et superius significatum est,
<lb/>nullam mentionem fecisse. In omnibus enim illis, veluti
<lb/>declaravimus, inediam suadens venae sectionem, perperam
<pb n="11.248"/>
<lb/>quidem istud ille faciens, e medio sane tollit, ut a nobis alio
<lb/>quoque prius in opere demonstratum est : minus tamen p eccat
<lb/>quam illi, qui omnes illos, qui inedia utuntur, statim et
<lb/>venae Tectione opus habere existimant. Ego enim sequenti
<lb/>commentario ostendere aperte conabor, quod non solum
<lb/>omnes illi venae sectione non indigeant, verum ne plethorici
<lb/>quidem: ipsi, nisi prius qualem illa plenitudo naturam obtineat
<lb/>discernatur, huicque accesserit de habitudine aetaleque.
<lb/>aegrotantis,ac de tempore et regione atque constitutione
<lb/>consideratio: tum quaecunque antecesserunt, quaeve ipsum
<lb/>aegrotum etiammum molestant symptomata. Ob .singula enim
<lb/>haec permultos.venae sectionem, nonnunquam citra noxam
<lb/>experiar non posse ostendam. Praeterea et alios plerosque
<lb/>tibi ob oculos ponam, qui absque .repletione quum. sint,
<lb/>venae sectione nihilominus tripus habenti Posteaquam autem
<lb/>de his sigillatim disseruero; tum et occasionem et mensuram
<lb/>venae rectionis ordine explicabo. Addam etiam istis eam,
<lb/>quae in secandis venis differentia est. Declarabitur quoque-.
<lb/>semestre .an. pluries sit subtrahendum, Ad. haec vero non
<pb n="11.249"/>
<lb/>minore opera disquiretur, quibusnam, quum adhuc commoda
<lb/>valetudine fruuntur, veris tempore ves purgationem vel venae
<lb/>sec lienem usurpare conferat.</p>
</div>
</div></body>
  </text>
</TEI>
