<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="../../../../verbatim_theme/verbatim.xsl"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader xml:lang="eng">
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>De purgantium medicamentorum facultate</title>
        <author xml:lang="lat">
<name ref="http://viaf.org/viaf/44299175">Galenus</name>
</author>
        <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
        <funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
        <funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>
        <respStmt>
          <resp>Published original versions of the electronic texts. The following text is taken verbatim from the Latin translation of Galen’s complete works published by Karl Gottlob Kühn from 1821 to 1830. The text was produced from the image of Kühn’s edition digitised by the <orgName ref="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histoire/medica/index.php">Bibliothèque numérique Medica</orgName> (BIU Santé médecine, Université Paris Cité) using ABBYY FineReader 15.</resp>
<orgName xml:id="Galenus_verbatim" ref="https://galenus-verbatim.huma-num.fr/">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
          <persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
<resp>Editor-in-Chief, Galenus verbatim</resp>
<persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>Lead Developer, Optéos</resp>
          <persName>Frédéric Glorieux</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp from="2021-11" to="2023-03">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Cahal Taaffe</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-02-19" to="2024-07-19">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Lucas Lemperriere, Université de Rouen</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-06" to="2024-07">Global text verification and correction, Galenus verbatim</resp>
<persName>Fabrice Robert</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
<funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>

</titleStmt>
<editionStmt resp="#Galenus_verbatim">
<edition n="1">First digital edition of the Latin translations printed in Kühn’s edition.
<date type="upload" when="2024">2024</date>
</edition>
</editionStmt>
<publicationStmt>
        <authority ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</authority>
        <publisher>Sorbonne Université</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <idno type="filename">tlg0057.tlg072.verbatim-lat1.xml</idno>
        <availability>
          <licence target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License</licence>
        </availability>
<date>2024</date>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <biblStruct>
          <monogr>
            <title xml:lang="lat">Claudii Galeni Opera Omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cnobloch</publisher>
              <pubPlace>Leipzig</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">11</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="323" to="342">323-342</biblScope>
              <date>1826</date>
            </imprint>
          </monogr>
        <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?45674x11">BIU Santé, Medica</ref></biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Basel">
            <title xml:lang="lat">Γαληνοῦ Ἅπαντα. Galeni Pergameni Opera omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Camerarius, Joachim</editor>
            <editor>Fuchs, Leonhart</editor>
            <editor>Gemusaeus, Hieronymus</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cratander</publisher>
              <pubPlace>Basel</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">2</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="485" to="487">485-487</biblScope>
              <date>1538</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00039x02">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Chartier">
            <title xml:lang="lat">Magni Hippocratis Coi, et Claudii Galeni Pergameni archiatrΩn uniuersa quae extant</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Chartier, René</editor>
            <imprint>
              <publisher>[s.n.]</publisher>
              <pubPlace>Paris</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">10</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="462" to="469">462-469</biblScope>
              <date>1679</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00013x10">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <p>The following text is encoded in accordance with EpiDoc standards and with the CTS/CITE Architecture.</p>
      <refsDecl n="CTS">
        <cRefPattern matchPattern="(.+).(.+)" n="chapter" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1']/tei:div[@n='$2'])"/>
        <cRefPattern matchPattern="(.+)" n="book" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1'])"/>
      </refsDecl>
<editorialDecl resp="#Galenus_verbatim">
<correction>
<p>Typographical errors of the printed edition are marked up by a &lt;choice&gt; element.</p>
</correction>
<hyphenation eol="none">
<p>End-of-line hyphenation is silently removed where appropriate.</p>
</hyphenation>
<interpretation>
<p>The layout of the printed edition is marked up by &lt;pb&gt; and &lt;lb&gt; elements. The indentation type has been systematically specified with a rend value.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Titles for books of treatises are marked up by a &lt;head&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Divisions in works, books, chapters, sections are marked up by a &lt;div&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Headings are marked up by a &lt;label&gt; element. Latin numbers in headings of chapters or sections are marked up by a &lt;num&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Verse lines are marked up by an &lt;l&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Linegroups are marked up by an &lt;lg&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Tables are marked up by a &lt;table&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>In the commentaries, Hippocratic lemmas are marked up by a &lt;quote&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Greek words are marked up by a &lt;foreign&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Italics are marked up by a &lt;hi&gt; element.</p>
</interpretation>
<normalization>
<p>Original symbols are maintained as they appear in Kühn’s printed edition. In the Latin text, the following symbols are used: ẞ (one half: U+1E9E), ℔ (libra: U+ 2114), ℥ (uncia: U+2125), Ʒ (drachma: U+0292), ḡ (granum: U+1E21).</p>
</normalization>
<normalization>
<p>The Unicode character dexia keraia (U+0374) is used to indicate the numeric use of Greek letters.</p>
</normalization>
</editorialDecl>
</encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="lat">Latin</language>
<language ident="grc">Greek</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>

</teiHeader>
  <text>
    <body><div type="edition" xml:lang="la" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg072.verbatim-lat1">

<pb n="11.323"/>



<div type="textpart" subtype="chapter" n="1">
<head>CALENI DE PVRGANTIVM MEDICA. MENTORVM FACULTATE.</head>
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="1">Cap. I.</num></label> Eadem de causa medici vetustissimi pravas
<lb/>opiniones irreprehensas omisisse videntur, qua graVillima
<lb/>etiam delicta antiquissimi legumlatores inulta reliquerunt.
<lb/>Quum enim eo tempore moderatior esset hominum malitia,
<lb/>ut qui neque maxima crimina perpetrare aggrediebantur,
<lb/>neque manifestissimis impudenter contradicere, quomodo
<lb/>aliquis punitionem iis quae nondum admista erant praescriberet,
<lb/>vel redargueret ea quae nemo prorsus dixerit l
<lb/>At quia temporis spatio eo crevit hominum malitia, ut nihil
<pb n="11.324"/>
<lb/>non aut facere aut dicere ausi sint, legum conditores multas
<lb/>ac novas suppliciorum formas adversus sceleratos adjuveniunt;
<lb/>veritatis autem studiosi varias contra sophistas reprehensionum
<lb/>species excogitant. Quod nunc etiam nos in
<lb/>praesentia facturi ridemur, eos qui medicamentorum purgentium
<lb/>facultatem attractricem humorum, quos evacuant, e
<lb/>medio tollunt, commutatricem vero quandam omnium ex
<lb/>aequo ad ipsa prope accedentium habere dicunt, reprehentes.
<lb/>Adversus quam opinionem Hippocrates nihil prodidit.
<lb/>Nondum enim vel Asclepiades illius tempore vixerat, qui
<lb/>manifestis impudenter refragatus est, et. seu praemium ali-.
<lb/>quod contra veritatem reportaturus; vel Erasistratus, qui
<lb/>cum pudore aliquo totam illam summam, quae de medica.
<lb/>mentis purgantibus manifesto existit, subvertere tentavit,
<lb/>Etenim efficacissimam familiarissimamque naturae facultatem
<lb/>attractricem in nullo ipsius commentario Erasistratus coguovit,
<lb/>sed consequentia potius ad id quod evacuatur ipsius
<lb/>loco utitur. At familiarium. attractricis facultatis pars est
<pb n="11.325"/>
<lb/>ea, quae in purgantibus medicamentis continetur ; quemadmodum
<lb/>etiam illa, qua bilis et urina secernitur, aliaqde
<lb/>multa; quae in secunda animalium valetudine a natura obeuntur,
<lb/>et in morborum curationibus morbisque ipsis. tum
<lb/>a medicis tum -ab ipsa maxime natura perficiuntur. Quoniam
<lb/>igitur Hippocrates nihil dixit adversus eos, qui ex reirum
<lb/>natura attractionem tollunt, eo quod neque tam- audacem
<lb/>patronum oratio tunc habebat, quales multi post eum
<lb/>extiterunt, aequum fuerit pro veritate Hippocratis loco nos
<lb/>certamen suscipere. Ac primum sane qualenam dicant admonere
<lb/>viros oportet, deinde non - recte ipsos dicentes
<lb/>ostendere. Sententia informo ejusmodi est. Purgans medicamentum
<lb/>quemcunque humorem contigerit, hune in proprlam
<lb/>ipsius speciem immutat; bilem quidem flavam efficiens,
<lb/>id cholagogon appellant; quemadmodum et pituitam,
<lb/>quod phlegmagogum dicitur; aquosam vero quandam naturatu
<lb/>efficiens, quod nominant hydragogum ; aliud fune
<lb/>atram bilem reddens, quemcunque attigerit humorem. in
<pb n="11.326"/>
<lb/>summa, omnium humorum, qui in venis .sunt, mutatio alteratioque
<lb/>est, non unius ipsorum vacuasse, quae appellatur
<lb/>purgatio. Sic horum sententia habet. Sed age; si placet,
<lb/>dicamus jam ad ipsos, sive bilem ducens, sive pituitam,
<lb/>sive atram bilem, sive scrofam humiditatem, aliquis medicamentum
<lb/>assumpserit, universos ex venis humores vacuari,
<lb/>Atqui hac ratione sola purgatio ab ejusmodi medicamento
<lb/>petita differt a sanguinis evacuatione per venae sectionem,
<lb/>quod in hac ille qualis prius erat excernitur; in purgationibus
<lb/>autem asseratur, non colore tantum, sed etiam consistentia.
<lb/>Quod enim aquosa ducit, liquida et tenuia omnia
<lb/>quae in venis sunt efficit, etiamsi antea fuerint crassissima;
<lb/>quod autem atram bilem educit, e contrario omnia crassa
<lb/>firmaque, etiamsi antea fuissent liquidissima. Proinde nobis
<lb/>venae sectionis purgationisque secundum alios sane quosdam
<lb/>scopos delectus erit; secundum ipsam vero eorum, quae
<lb/>evacuantur, speciem non erit. Sed qui alii scopi existunt?
<pb n="11.327"/>
<lb/>Multi quidem ad sanguinis missionem alnis promptiores existunt;
<lb/>nonnulli vero ad purgationem, sicut etiam alii quidvis
<lb/>citius patientur quam venae lectionem. Nunnulli vero
<lb/>aliquam corporis partem potius praecidi sibi sustinent. quam
<lb/>medicamentum scibant. Quin etiam aliquibus stomachus a
<lb/>medicamentis purgantibus subvertitur: alii citra molestiam
<lb/>assumunt. Ex hujusmodi itaque scopis aliis venam secabimus,
<lb/>aliis purgans medicamentum exhibebimus; non illis
<lb/>auscultantes opinionibus, quibus Asclepiadae sanguinis misistonem
<lb/>aequaliter omnes in venis humores evacuare putabant;
<lb/>purgationem vero non aeque, test unum aliquem,
<lb/>eumque solum cuicunque educendo efficax medicamentum
<lb/>esse dicatur. Quare et sanguinem ab hujusmodi medicamentis
<lb/>purgari, non evacuati, ut in venae sectione tradunt.
<lb/>Haec vestras hypotheses sequuntur, velitis nolitis.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="2">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="2">Cap. II.</num></label> Commemorabo autem ipsarum capita. situlepiadum
<lb/>sententia omnium qui in venis funi humorum
<lb/>aequalis vacuasse per sanguinis missionem est ; in purgationileus

<pb n="11.328"/>
<lb/>autem non aequalis, sed aliorum detractio, ut sanguis
<lb/>purus evadat. Erasistrateorum judicio omnium ex aequo
<lb/>par est, ut in sanguinis missione, ita etiam in purgationibus
<lb/>vacuatur; quas neque purgationes revera, sed evacuationes
<lb/>una eum corruptione et alteratione eorum quae
<lb/>evacuantur esse dictitant. Itaque sophistae, tum qui modice
<lb/>tum qui extreme impudentes sunt, ad certamen venientes
<lb/>pugnent tanquam in stadio mecum non verbis neque nugis
<lb/>longis; sed ipsis operibus. Ad quae in hac urbe populosissima
<lb/>provoco, quum quotidie inea mille inveniri possint,
<lb/>qui arquato laborent, mille qui hydrope. Sufficit enim
<lb/>mihi de sus primum sermonem instituere. Ducatur aliquis
<lb/>horum ad me, qui citra febrem totum corpus amara bile .
<lb/>refertum habeat, videatque quomodo, postquam diebus aliquot
<lb/>hominem praeparaverim, ubi jam tempus esse videatur dato
<lb/>aliquo medicamento, quod per avum bilem ducat, ad naforalem
<lb/>habitum hujusmodi purgatione hominem reducam,
<lb/>nihil prursus adhuc de corpore sollicitus. Atqui id nos non
<pb n="11.329"/>
<lb/>semel aut bis, sed admodum ostendimus saepe scmimalis istis
<lb/>ac multos in meliorem sententiam perduximus. Non tamen
<lb/>fophistis hujus gratia, o sophista, fidem te vellem accomodare
<lb/>testimoniis, sed te ipsum cum voles intueri; arquato laborantem
<lb/>ex una purgatione naturalem colorem recipere. Quum
<lb/>itaque id fieri videas, o generasse, audesne in medio censiflens,
<lb/>voce clara praeconis instar elata longum sermonem
<lb/>producere, qualem saepe discipulis loqueris, nempe unumquodque
<lb/>purgans non familiare, sed id quod in venis continetur
<lb/>totum, qualecunque fuerit mutare, ad quod medicamenti
<lb/>facultas id alterare natura p o testi Atque nunc ille
<lb/>qui arquatum curavit, non quia humor fit evacuatus, sed
<lb/>communi evacuationis ratione juvit. Videte igitur, quomodo
<lb/>ego ex iis qui ita habent alterum vel sanguinis missione
<lb/>vel quodam alio quod ventri ducendo est exhibito,
<lb/>similiter juvero. Haec locutus, deinceps e duobus arquato
<lb/>laborantibus alteri venam focato, alteri ejusmodi quodam
<pb n="11.330"/>
<lb/>medicamento in alvum ciendam efficaci evacuato; quod universi
<lb/>sane homines atram bilem vacuare, tu autem non
<lb/>vacuare, sed generare persuasum habes. Deinde si juveris
<lb/>ipsum, corpus reddens coloratum, quodcunque voles me
<lb/>pati tibi concedam,.sin autem nihil homini sueris opitulatus,
<lb/>sed summam intuleris noxam, in optimum statum
<lb/>.restituito et Hippocratis arsam imitator. Verum de retericis
<lb/>sat multa. Ad eos qui hydrope laborant digressus contemplator
<lb/>rursus hunc quoque, an similiter ex venae lectione
<lb/>et medicamento aquam ducente afficiatur. Nisi enim ostendero
<lb/>aquosam superfluitatem in inferiore ventre contentam
<lb/>a medicamento evacuari, tunc vetus dogma damnare tibi
<lb/>licebit, quod docet non hujusmodi humorem generari, ni
<lb/>tu dicis, sed a medicamento^ ex corpore attrahi. Contra
<lb/>nos autem quod voles facile, si tamen medicamentum quod
<lb/>atrae bili aut flavae ducendae est dederis, non molem vacuabis.
<lb/>Atque ita singula medicamenta proprium quendam
<lb/>humorem attrahunt. Tu si arbitraris omnes similiter immutari

<pb n="11.331"/>
<lb/>et vacuationem esse communem, - non purgationem,
<lb/>id quod fit, integrum tibi est venam locare. Haec siquidem
<lb/>apud Indos aliquis agens scripta citaret, difficile esset eum
<lb/>reprehendere; quoniam vero homo quotidie a nobis conspicitur,
<lb/>praeterea ex operibus reprehensio adducitur, haud
<lb/>novi quomodo vos non pudeat nugari. omitto dicere
<lb/>quod multorum arquato laborantium corpus una biliosi humoris
<lb/>purgatione purum reddidi; id quod mille etiam testabuntur.
<lb/>At si sophistae impudentissimi fingant se omnibus
<lb/>hominibus fidem non accommodare, rideant ipsi id quod fit
<lb/>opus, quomodocunque voluerint.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="3">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="3">Cap. III.</num></label> At quid dico videant? quum jam saepius
<lb/>id ipsis ostenderim meminerimque cujusdam, qui id genus
<lb/>nugacitatem aliquam celebrat. Dixit enim non unam quandam
<lb/>humorum speciem a singulis .medicamentis attrahi,
<lb/>verum absolute singulos ipsius trahere hirudinis modo ;
<lb/>attractionem vero id quod in humoribus tenuius est prius
<lb/>subsequi ; post illud id quod crassius est; deinde ita crassulis
<pb n="11.332"/>
<lb/>mum. Quorum itaque medicamentorum robur citius dissolvitur,
<lb/>in aquosis vacuationem sistere; quorum autem
<lb/>diutius perdurat, flavam etiam bilem evacuare; quae valentissima
<lb/>inter haec existunt, atram quoque bilem attrahere.
<lb/>Statim igitur talis bene dicare congerronibus visus est, ac
<lb/>omnes ipsi acclamarunt, magnoque cursu relictis nobis discessit,
<lb/>intelligens, opinor, certo, quodsi maneret, reprehensum
<lb/>iri. Postridie quum librum quendam applauforibus
<lb/>ipsius exhiberemus, in quo tam fututa facinora reprehende- rentur;
<lb/>dum is postea illis ipsis non similiter persuadebat,
<lb/>non habebant, quo proposita possent dissolvere. Haec enim
<lb/>in libello continebantur. Heri quidem disputationi te subtraxisti,
<lb/>simile quid faciens pugili, qui corona arrepta ausugerit,
<lb/>antequam certaret. Hodie vero reprehensionem non
<lb/>effugies ; comitabitur enim te libellus hic in manus chorum
<lb/>circa te ducentium incidens. Neque enim minus ad illos
<lb/>quam ad te est sermo, qui nunquam sane antea audiverint
<lb/>te. in ullo prorsus eorum, quae in rerum natura furit, attiactionem

<pb n="11.333"/>
<lb/>esse concedentem. Heri autem audiverunt omnia
<lb/>communitur in venis contenta a medicamento attrahi censitentem.
<lb/>Aequum enim erat, ipsos non siclum admirari aut
<lb/>dictum plane efferre laudibus, sed expositionem eorum
<lb/>quae ab initio proposita erant expectare. Nam de urinarum
<lb/>semotione flavae bilis et atrae aliisque actionibus corporis
<lb/>multas frequenter habetis orationes, quiduis potius
<lb/>quam in unaquaque corporis parte familiarium sibi attractionem,
<lb/>esse functionem quandam naturalem concedentes;.
<lb/>nunc autem non solum attractionem esse admittentes, sed
<lb/>etiam omnium simpliciter; quae multo major est consessio
<lb/>quam si dicas familiarium. Etenim fient facultas quaedam
<lb/>alienorum expultrix inest animalibus, ita familiarium uni;
<lb/>cuiqueorerum attractricem aliquam esse omnibus hominibus
<lb/>consentaneum ridetur, qui nondum vestra sapientia sapiunt.
<lb/>At omnia aequaliter a quodam attrahi five qualitatibus familiaria,
<lb/>five maxime sint contraria, mirandam fatetur absurditatem;
<lb/>ita non solum attractione concessa, sini etiam multo
<pb n="11.334"/>
<lb/>deterius quam conveniebat non familiarium duntaxat, sed
<lb/>absolute omnium admissa, sic sime rideris mihi non magis
<lb/>dignus esse; qui a commilitonibus tuis lauderis quam qui
<lb/>reprehendaris. Porro quod neque unquam medicamentis
<lb/>purgantibus usus sis, sed imperitus ignarusve operum medicinalium,
<lb/>ego id quoque celeriter demonstrare posse videur.
<lb/>Quae purgare solent bilem atram, statim ab initio
<lb/>atram vacuant. Disserunt autem inter te vacuationes, quod
<lb/>liquidiora primum, deinde quae sequuntur semper magis
<lb/>.. crassiora sint. Id ipsum et pituitam et flavam bilem purgantibus
<lb/>inest. Etenim initio haec singula familiarem humorem
<lb/>trahunt, sed temporis spatio crassiorem ; non tamen,
<lb/>ut tu arbitraris, aliquis prius totam pelvim scrofa excremento
<lb/>implevit, deinde aliam bile flava, pofleaaliam pituita,
<lb/>postremo ita atram inanit. Quo constat a medicamento,
<lb/>familiare attrahi, comitari autem ipsum aquosum quod
<lb/>redundat, id quod tibi etiam nunc videre licet, si nunquam
<lb/>antea videris, plurimum quidem aquosum et biliosum ex
<pb n="11.335"/>
<lb/>hujusmodi medicamentorum usu homines evacuare, paucissimam
<lb/>autem universam vacuationem ex iis, quae atram
<lb/>ducunt, ipsis fieri. Conveniebat autem semper plurimum
<lb/>sane totum ex his, quae atram bilem pungunt, secundum
<lb/>tuum institutum evacuari; paucissimum vero ex iis, quae
<lb/>aquosa biliosaque movent. Etenim pro medicamentorum
<lb/>imbecillitate .et robore ratio tua speciem eorum quae evacuantur
<lb/>discernit, ut in iis quae atram bilem educunt. Quia
<lb/>vero robore haec ab aliis educentibus differunt, permulta
<lb/>erit evacuatio; primo sane totiusaquosi excrementi, deinde
<lb/>biliosi, mox pituitosi, dein ipsius atrae bilis. At in blandis
<lb/>ventrem ducentibus <hi rend="italic">medicamentis</hi> sola ipsa aquosa evacuabuntur,
<lb/>sed nullum horum fieri apparet. Quare haec
<lb/>apparentia rationem tuam subvertunt. Aequum vero est
<lb/>respondere te, cur quum. crassiora semper post tenuiora
<lb/>evacuentur, atra bilis prior sanguine trahitur, etsi veluti
<lb/>limus quidam sanguinis existat, veluti in vinis faex.</p>

</div>
<pb n="11.336"/>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="4">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="4">Cap. IV.</num></label> Forium igitur rogabis, an aliquod sit medicamentum,
<lb/>quod statim ab initio sanguinem ducat? Est,
<lb/>o praestantissime; verum nullus eo ditetur. Fortassis dices,.
<lb/>Quid ita? Quoniam hoc jugulare esset hominem, non purgare;
<lb/>etenim purgantia ob hoc ipsum ab omnibus nominantur
<lb/>purgantia, quod sanguinem a commemoratis excrementis
<lb/>purum reddant. Non tamen adeo quis sapiens est mediens,
<lb/>ut totum quidem sanguinem velit evacuare; alios autem
<lb/>humores in corpore relinquere; unde inter delatoria id
<lb/>genus omnia annumerant, quae sanguinis vacuationem per
<lb/>venas ventris et intestinorum moliuntur. Sed neque haec
<lb/>secundum tuam hypothesin sanguinem evacuare ab initio
<lb/>oportebat. Nomina hujusmodi medicamentorum, neque si
<lb/>certo scirem, in libris vellem indicare ; sed illud solum
<lb/>tutum .est dicere, quid mihi cum apud Thraces Bithynos
<lb/>essem puero adhuc acciderit. Invenit aliquis homo herbam
<lb/>ejusmodi, ut qui eam assumeret excerneret sanguis
<lb/>nem atque ita periret, Quum igitur multi simili modo
<pb n="11.337"/>
<lb/>interirent, inquirendum diligentius id quod fieret consiterunt
<lb/>inveneruutque veneficum, dttxeruntque ad populi praesectum,
<lb/>Qui ubi studeret non solum ipsum hominem occidere,
<lb/>sed etiam liquis alius .vel docuisset vel ab eo didirisset,
<lb/>ille sane dixit a nullo se herbam didicisse, verum
<lb/>jecur quandoque porcinum in suburbium quoddam deferens
<lb/>coagulato ventre ipsum herbae superposuisse ; deinde cumrursus
<lb/>attolleret, sanies cruentas ex toto hepate ad herbam
<lb/>diffluentes conspexisse, inde sumta conjectura verisimile
<lb/>esse herbam sanguinem attrahere, dedisse alicui eorum hominum
<lb/>in quos inciderat experimenti gratia; postquam vero
<lb/>quod speravit invenisset, perperam in posterum usum esse.
<lb/>Quin nec sie indicasse alicui mortalium herbam affirmavit.
<lb/>Haec dixit veneficus ille diutissime inquisitus. At populi
<lb/>pruefes quoniam ex. narratione, quam de herba ferit, multam
<lb/>ubique nasci dixit, oculis obtectis neci traducendum
<lb/>jussit, ne alicui interea offenderet. Quapropter, vir optime,
<lb/>multa sime veri simile est, ejusmodi facultate praedita medicamenta

<pb n="11.338"/>
<lb/>inveniri; quae statim ab initio. sanguinem traherent;
<lb/>verum ea subticeri ratio est, quemadmodum alia
<lb/>deleteria ab. omnibus qui mentem. habent supprimuntur.
<lb/>Fuerunt enim nonnulli, qui .jam etiam de horum disciplina
<lb/>portentosam quandam communionem indicarunt, scripseruntque
<lb/>cujusque deleterii praeparationem ; sed non ex iis qui
<lb/>mentem habeat tales existunt, sicut neque .vossupitis, si nos.
<lb/>interrogetis, quae medicamenta sanguinem ducant. Rufius
<lb/>igitur sermonem ad id, quod ab initio institutum. est reduca-.
<lb/>mus. Qui omnes ex aequo humores attrahi dicit; sed
<lb/>maxime. .flexiles primos, mox alios excerni, grata. mihi
<lb/>prodit ; dum attractricem .facultatem in rerum substantia esse
<lb/>confitetur; pro qua chorus ipsius impudenter de bilis et
<lb/>urinae secretione; distributione, aliorumque ejusmodi abforda
<lb/>dicere sustinet p praeterea apparentibus contraria
<lb/>statuit, quemadmodum supra indicabimus. Si enim vera
<lb/>haec hypothesis; copiosissima- sane universa evacuatio ex
<lb/>his, quae - atram bilem ducunt, paucissima vero .in his quae.
<pb n="11.339"/>
<lb/>serota excrementa purgant erit. Atqui indicabo tibi millies,
<lb/>si voles, o. sophista, vel nunc saltem artis opera con tempiari,
<lb/>vacuationem sane copiosissimam medicamenta aquam
<lb/>ducentia comitari, ea quae atram bilem purgant paucissima;
<lb/>ostendam autem et per initia statim atram illam
<lb/>evacuari.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="5">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="5">Cap. V.</num></label> Qui igitur omnes ex aequo humores attrahi
<lb/>pronuntiat, adeo stupidus- imperitusque est, qui alterari, niti
<lb/>deat rursus quam nihil ipso auctore intersit, sanguinemne .
<lb/>mittas, an medicamento, quod bilem ducit, arquato laborans
<lb/>tem purges. Eodem modo idem par et aequale est ex
<lb/>hydropico venam. secare et medicamento quodam aquam
<lb/>ducente eum evacuare. Deinde non indecora haec l Picris
<lb/>que medicos sibi invicem contradicere audientes meritu
<lb/>derident damnantque omnes sermonem; atque eos, qui aliquid
<lb/>quomodocunque eloquuntur, nominant logiatros.
<lb/>Quod enim dicere semper consuevi, id nunc quoque occasionem
<lb/>habet, nempe quemlibet idiotam hujusmodi sophista.
<pb n="11.340"/>
<lb/>esse praestantiorem: sii enim nihil aliud, certe naturales
<lb/>notiones sophistae conservant, quum sophistae has- quoque
<lb/>ex prava consuetudine perdiderint. Ecce enim idiota quis l
<lb/>piam non mentis inops, exortis sibi derepente in plerisque
<lb/>partibus pustulis, tum ulcerosis tum discoloribus; venit ad
<lb/>medicum, cupiens quam celerrime purgari. Quum autem
<lb/>ille sanguinem detrahere potius ipsi praecipiat; an insanis ?
<lb/>inquit, nam una cum - vitiato bonum ac benignum evacuari
<lb/>consentaneum est. Atqui omnia potius quam Hippocrati.
<lb/>cum sermonem verum esse volunt, communes notiones prae
<lb/>contendendi studio perdunt; acdeindenos insiliunt tanquam
<lb/>discerpturi; in ipsis autem operibus reprehendi oderunt,
<lb/>quanquam aequum sit, ut nos illos incusantes quod Hippocratem
<lb/>ignorent. toleramus, persuadere aggredimur, ile
<lb/>etiam ipsos sustinere reprehensiones, ac maxime si fieri
<lb/>possit, docentesadamare-; sinminus, certe .non omnino odisse.
<lb/>Nuper enim quum aliquis ex hujusmodi attonitis medicis
<lb/>audivisset, me complures qui alopecia. laborarunt una purgastone

<pb n="11.341"/>
<lb/>curasse, inde me odio .coepit proloqui. Jam alius
<lb/>quidam, quod cancrosas affectiones. incipientes et elephantes
<lb/>dictos, phagedaenas aliaque malta maligna ulcera similiter.
<lb/>odio habuit, .. Alius autem quod tenebricosa vertigine labor
<lb/>nantes folis purgationibus persimassem ; alius quod mania
<lb/>correptos, epilepticos, melancholicos, praeterea cephalaea
<lb/>laborantes non paucos solis purgationibus medicatus sim,
<lb/>sicut et ischiadicos, pari modo dolores diuturnos multis
<lb/>locis disperfos. Item ex .his culicum nuper, quum tribus
<lb/>jam mensibus.medici illum curarent et res in deterius- vergeret,
<lb/>omnia illa abjicere iubens felis purgationibus curavi.
<lb/>Item fluxum muliebrem non ignobilis cujusdam Romanae
<lb/>mulieris, tolis purgationibus curavi; sicut et aliarum. multarum
<lb/>obscuriorum, tum. eundem hunc affectum tum alios
<lb/>quosdam in utero consistentes. Quid opus est dicere, erifypelatum
<lb/>nullum esse praesentius remedium, quam medicamentum
<lb/>bilem educens, sicut maxime ipsis contrarium
<lb/>quod pituitam movet? Dies me deficeret, si alia miranda
<pb n="11.342"/>
<lb/>opera quae purgationes comitantur vellem recensere, quae
<lb/>ignorare verisimile est illos, qui nunquam circa purgantia
<lb/>medicamenta artem didicerunt. Ubi enim ne esse quidem
<lb/>prorsus aliquod medicamentum arbitrantur, an in quibus
<lb/>aut quomodo utendum sit scient? Propter hanc causam
<lb/>alii nuda sulaque experientra-ducti affectibus medentur. Saplantes
<lb/>autem Iti etiam ratione, non quod aliquid per experientiam
<lb/>inventis adlicere, sed etiam hunc fuhvertere
<lb/>conentur, multo deterius medicantur quam qui simplici
<lb/>foloque usu citra rationem nituntur; quorum omnium origo
<lb/>et fons unus est odium quod adversus Hippocratem conceperunt.-
<lb/>unde cum alia multa, tum haec ipsa .praesens.
<lb/>consideratio dedttractrice facultate emanavit, cujus pars aut
<lb/>species aut quomodocunque appellare lubet, purgantium
<lb/>medicamentorum facultas existit.</p>
</div>
</div></body>
  </text>
</TEI>
