<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="../../../../verbatim_theme/verbatim.xsl"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader xml:lang="eng">
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>De theriaca ad Pisonem</title>
        <author xml:lang="lat">
<name ref="http://viaf.org/viaf/44299175">Galenus</name>
</author>
        <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
        <funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
        <funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>
        <respStmt>
          <resp>Published original versions of the electronic texts. The following text is taken verbatim from the Latin translation of Galen’s complete works published by Karl Gottlob Kühn from 1821 to 1830. The text was produced from the image of Kühn’s edition digitised by the <orgName ref="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histoire/medica/index.php">Bibliothèque numérique Medica</orgName> (BIU Santé médecine, Université Paris Cité) using ABBYY FineReader 15.</resp>
<orgName xml:id="Galenus_verbatim" ref="https://galenus-verbatim.huma-num.fr/">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
          <persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
<resp>Editor-in-Chief, Galenus verbatim</resp>
<persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>Lead Developer, Optéos</resp>
          <persName>Frédéric Glorieux</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp from="2021-11" to="2023-03">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Cahal Taaffe</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-02-19" to="2024-07-19">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Lucas Lemperriere, Université de Rouen</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-06" to="2024-07">Global text verification and correction, Galenus verbatim</resp>
<persName>Fabrice Robert</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
<funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>

</titleStmt>
<editionStmt resp="#Galenus_verbatim">
<edition n="1">First digital edition of the Latin translations printed in Kühn’s edition.
<date type="upload" when="2024">2024</date>
</edition>
</editionStmt>
<publicationStmt>
        <authority ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</authority>
        <publisher>Sorbonne Université</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <idno type="filename">tlg0057.tlg079.verbatim-lat1.xml</idno>
        <availability>
          <licence target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License</licence>
        </availability>
<date>2024</date>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <biblStruct>
          <monogr>
            <title xml:lang="lat">Claudii Galeni Opera Omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cnobloch</publisher>
              <pubPlace>Leipzig</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">14</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="210" to="294">210-294</biblScope>
              <date>1827</date>
            </imprint>
          </monogr>
        <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?45674x14">BIU Santé, Medica</ref></biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Basel">
            <title xml:lang="lat">Γαληνοῦ Ἅπαντα. Galeni Pergameni Opera omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Camerarius, Joachim</editor>
            <editor>Fuchs, Leonhart</editor>
            <editor>Gemusaeus, Hieronymus</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cratander</publisher>
              <pubPlace>Basel</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">2</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="457" to="469">457-469</biblScope>
              <date>1538</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00039x02">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Chartier">
            <title xml:lang="lat">Magni Hippocratis Coi, et Claudii Galeni Pergameni archiatrΩn uniuersa quae extant</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Chartier, René</editor>
            <imprint>
              <publisher>[s.n.]</publisher>
              <pubPlace>Paris</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">13</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="930" to="959">930-959</biblScope>
              <date>1649</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00013x13">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <p>The following text is encoded in accordance with EpiDoc standards and with the CTS/CITE Architecture.</p>
      <refsDecl n="CTS">
        <cRefPattern matchPattern="(.+).(.+)" n="chapter" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1']/tei:div[@n='$2'])"/>
        <cRefPattern matchPattern="(.+)" n="book" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1'])"/>
      </refsDecl>
<editorialDecl resp="#Galenus_verbatim">
<correction>
<p>Typographical errors of the printed edition are marked up by a &lt;choice&gt; element.</p>
</correction>
<hyphenation eol="none">
<p>End-of-line hyphenation is silently removed where appropriate.</p>
</hyphenation>
<interpretation>
<p>The layout of the printed edition is marked up by &lt;pb&gt; and &lt;lb&gt; elements. The indentation type has been systematically specified with a rend value.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Titles for books of treatises are marked up by a &lt;head&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Divisions in works, books, chapters, sections are marked up by a &lt;div&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Headings are marked up by a &lt;label&gt; element. Latin numbers in headings of chapters or sections are marked up by a &lt;num&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Verse lines are marked up by an &lt;l&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Linegroups are marked up by an &lt;lg&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Tables are marked up by a &lt;table&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>In the commentaries, Hippocratic lemmas are marked up by a &lt;quote&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Greek words are marked up by a &lt;foreign&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Italics are marked up by a &lt;hi&gt; element.</p>
</interpretation>
<normalization>
<p>Original symbols are maintained as they appear in Kühn’s printed edition. In the Latin text, the following symbols are used: ẞ (one half: U+1E9E), ℔ (libra: U+ 2114), ℥ (uncia: U+2125), Ʒ (drachma: U+0292), ḡ (granum: U+1E21).</p>
</normalization>
<normalization>
<p>The Unicode character dexia keraia (U+0374) is used to indicate the numeric use of Greek letters.</p>
</normalization>
</editorialDecl>
</encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="lat">Latin</language>
<language ident="grc">Greek</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>

</teiHeader>
  <text>
    <body><div type="edition" xml:lang="la" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg079.verbatim-lat1">
<pb n="14.210"/>

<div type="textpart" subtype="chapter" n="1">
<head>GALENI AD PISONEM DE THERIACA
<lb/>LIBER.</head>
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="1">Cap. I.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Librum dicat Pscni, Andromachum commendat,
<lb/>et causam operis conscribendi aperit Calenus</hi>.</label>
<lb/>Liibrum hunc de Thetiaca tibi (optime Piso) omnibus
<lb/>accurate perpensis studiose construxi, quum potissumum te
<lb/>ad ejus cognitionem haud frigide affectum perspexerim.
<lb/>Profectus enim interdum ad te p^o more, multos sane
<lb/>et diversus a consuetis libros tibi propositos offendi. Etenim
<lb/>tibi gratum est, ac praesertim a publicis negotiorum
<pb n="14.211"/>
<lb/>occupationibus cum veteribus philosophis viris consuetodinem
<lb/>habere. Imo commentarium quendam de Antidoto
<lb/>hac conscriptum, tunc non sine voluptate legebas; et me
<lb/>tibi astantem, ilico amicis intuitus oculis, comiter etiam
<lb/>alloquebaris; ac deinde iterum, me audiente, librum relegebas.
<lb/>Auscultabam vero et ipse, quoniam commentarius
<lb/>non oscitanter erat compositus a quodam Andromacho
<lb/>vocato, qui artem non modo rerum experientia perfecte
<lb/>calluerit, sed etiam sermonibus ratiocinationem in ipsis
<lb/>prorsus exercuerit. Itaque praecellere ipsum nostratibus,
<lb/>quod his in rebus praevaleret, illius tempestatis reges,
<lb/>meo quidem judicio, crediderunt, forsan patria quoque
<lb/>nonnihil ad medicinam exquisite discendam ipsi opitulante.
<lb/>Cretensis siquidem erat natione; ac verisimile est Cretam,
<lb/>ut diversas plerasque herbas, ita etiam ad quoddam medicamentum
<lb/>falutare hominibus talem virum tulisse. Quum
<lb/>autem illius scripta perlegeres, admodum ego gavisus sum,
<lb/>quod ita accurate mentem iis quae ab illo dicebantur,
<pb n="14.212"/>
<lb/>intenderes vereque magna me admiratio detinuit, atque
<lb/>nostrae fortunae multam gratiam habui, quod te tanto
<lb/>artis studio teneri conspexerim. Siquidem plerique aliorum
<lb/>hominum solas aures hujus sententiis oblectari desiderant;
<lb/>tu vero non solum ea quae dicuntur, cum obluctatione
<lb/>audis, verum etiam multa quae non exprimuntur,
<lb/>insita prudentia ingenite invenis; nonnulla opera
<lb/>quoque tam accurate pernovisti et perspicis, ut nos qui
<lb/>studioso labore didicimus. Quod quam verissime ego in
<lb/>te contemplatus et magnopere sum admiratus. Nam quum
<lb/>liberorum tuorum carissimus ex quadam equitandi necelsitate
<lb/>peritonaei affectu laboraret; ut qui sacris administrandis
<lb/>publice esset praefectus, ceremoniarum gratia,
<lb/>quae diis Romanorum necessario tunc fiebant; quamobrem
<lb/>et generofissimos pueros concinne equitantes, saltantesque,
<lb/>tanquam equis sacra quaedam et ipsos obire oportebat.
<lb/>Quum igitur filii tui natura admodum teneri, locus hic
<lb/>undequaque contusus violenter, a subjectis partibus abfoederet,

<pb n="14.213"/>
<lb/>ac deinde pure collecto, incisione etiam opus
<lb/>haberet; puer sane tanquam vir quidem jam patienter
<lb/>omnia sustinens praeter expectationem curabatur, ceu ex
<lb/>quodam philosophiae studio, fortitudine ac magnanimilate
<lb/>ad praesens malum probe instructus exercitatusque.
<lb/>su vero adstans diligenter inspiciebas, animumque omnibus
<lb/>quae a nobis fiebant, intendebas; ut si quando nonnihil
<lb/>etiam oscitanter fieret, statim instares, admoneresque
<lb/>secundum Hippocratem, nihil temere ^agendum. Sed ego
<lb/>aliquid etiam laudabilius spectans difficilius a te fieri animadverti,
<lb/>nempe si quando medicamentum quoddam a medeute
<lb/>impositum sno in loco minus recte haerebat, id
<lb/>tuisinet digitis transpositum, apte vulneri applicabas, ut
<lb/>miraculum esse videretur, Te tam repente manibus ex tuo
<lb/>erga silium amore et naturali dexteritate, absolutam attem
<lb/>ostendisse. Atque id ipsum tibi usu venire comperio,
<lb/>quemadmodum etiam Plato sapientissimus in multis, ut
<lb/>est consentaneum, frequenter speculatus et veritatis gaudens

<pb n="14.214"/>
<lb/>necessitate et disciplinas, inquit, rerum esse recordationes
<lb/>et animum omnium habere videri notitias; quae
<lb/>tunc nimirum apparent, quum usus postulat. Ita in te
<lb/>quoque ob filii solicitudinem praesens tibi artis experientia
<lb/>praeter nostram opinionem apparebat. Nec id sane
<lb/>immerito, quum sis adeo honesti amans atque ingeniosus^
<lb/>Neque in hoc medicamento theriacam neglexisti ; verum et
<lb/>facultatem ipsius et temperamentum scire studuisti, ad
<lb/>haec, tempus, mensuramque usus adamussim perdiscere.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="2">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="2">Cap. II.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Theriacae commendatio et dignatio, p r incipumque
<lb/>Romanorum hac in re studium</hi>.</label> Etenim hoc
<lb/>est, ut revera, apud universos homines celebratissimum,
<lb/>tum ob pollicitationis certitudinem, tum ob ipsius actionis
<lb/>facultatem. Nullus enim unquam a seris quae interimere
<lb/>consueverunt, commorsus narratur, qui hac statim
<lb/>epota antidoto interierit. Nullus eadem praesumpta,
<lb/>haud multo post morsu impetitus, ferae veneno ceu illam
<lb/>superante occubuit; quod saepe nonnulli praetores etiam,
<pb n="14.215"/>
<lb/>penes quos vitae et necis potestas est, experiuntur, atque
<lb/>medicamentum probare volentes, an quod promittat,
<lb/>praestare quoque possit, in reis jam ob prava quaedam et
<lb/>illegitima facinora ad mortem judicatis id explorarunt.
<lb/>hos autem quum in hominibus hujus rei explorationem
<lb/>facere non possimus, in aliis quibusdam animantibus idem
<lb/>facientes, veram medicamenti probationem invenire conamur;
<lb/>gallis namque domi non enutritis, neque nobis sunt
<lb/>contubernales, sed potius agrestibus et sicciore praeditis
<lb/>corporis temperamento captis, sic feras obiicimus, et qui
<lb/>inter illos non biberint ex medicamento, protinus intereunt;
<lb/>qui vero biberint, convalescunt et a morsu vitam
<lb/>retinent. Interdum vero medicamentum num adulteratum
<lb/>sit, hoc quoque modo probare convenit. Dantes
<lb/>enim portionem eorum quae per ventrem purgare queant
<lb/>medicamentorum, prius theriacam exhibemus; quicunque
<lb/>data ipsa non purgetur, qui purgans sumpsit medicamen^
<lb/>tum, hoc ipso judicamus antidotum esse praestantissimam,
<pb n="14.216"/>
<lb/>quandoquidem purgationem ei qui medicamento usus sit
<lb/>purgante prohibuit ut tali probatione a veri medicamenti
<lb/>inventione nunquam aberraverimus. Multae siquidem
<lb/>a fraudulentis in hoc quoque fraudes fiunt; ac vulgus
<lb/>sola antidoti opinione deceptum ab iis, quibus ars
<lb/>est mereenaria, plurimo argento medicamentum etiam
<lb/>prave consectum redimit. Sunt enim et ex sanis qui
<lb/>tota omnique ipsorum vita assidue medicamento utantur,
<lb/>praesertim qui ob inhumanos illiberalesque mores non
<lb/>citra solicitudinem degunt, sed perpetuo suspicionem hafient,
<lb/>facile ab inimicis sibi strui mortis insidias. Nonnulli
<lb/>vero corporis juvandi gratia quotidie medicamentum
<lb/>assumunt, quemadmodum sane divum Marcum nos quoque
<lb/>novimus, qui legitime aliquando imperium gessit et adamussim,
<lb/>ut erat vir prudens, corporis luis temperamenta
<lb/>tum intellexit, abunde et veluti alimento quodam medicamento
<lb/>esse usum. Ab illo namque viro potius medicamentum
<lb/>bonae existimationis cepit initium et facultas
<pb n="14.217"/>
<lb/>ipsius actionis hominibus innotuit; ex contracta namque
<lb/>imperatoris sana constitutione fidem utilitatis antidotus
<lb/>Inajorem consequuta est. Verum illius principis tempore
<lb/>ad eorum duntaxat cognitionem, qui viderant, theriacae
<lb/>opus perveniebat; sub hujus autem seculi maximis impevaloribus
<lb/>usus ejus prodiit in publicum. Omnibus enim
<lb/>licet nobis ipsorum bonis probe uti et liberaliter curare,
<lb/>alio ab alio medicamentum capiente; quoniam non solum
<lb/>hoc nomine caeteris omnibus praecellunt, quod imperium
<lb/>a diis sint adepti, sed etiam quod universa bona universis
<lb/>libenter impartiant, sicut et dii ipsi tantum ex aequo
<lb/>gaudii concipiunt, quantus eorum numerus extiterit, qui
<lb/>ab ipsis redduntur incolumes, censeo tque maximam regni
<lb/>esse partem communem omnium salutem; quod sane in
<lb/>ipsis etiam magis sum admiratus. Non enim in hoc duntaxat
<lb/>medicamento conficiendo ponunt industriam, sed ita
<lb/>sitnt in omnibus erga commune benigni magnificique, ut
<lb/>st quando amicis aliquibus usus venerit, mirum Iit quam
<pb n="14.218"/>
<lb/>prompte ac quanta alacritate medicamenta communicent.
<lb/>Non enim ea ubi usus necessitas ingruit, tunc conficiunt,
<lb/>sed ad ipsum temporis articulum expromptam quoque illorum
<lb/>compositionem egregie possident. Quum igitur Antipater,
<lb/>qui Graecas ipsorum epistolas facere creditus est,
<lb/>et propter morum gravitatem et absolutam in dicendo
<lb/>facultatem magno in pretio habitus, nephritico infestaretur
<lb/>affectu, gravemque ex eo et intolerabilem dolorem
<lb/>conciperet, studium ipsorum amicis servandis quavis laude
<lb/>dignissimum cognovi, mirisicamque circa medicinam animi
<lb/>contentionem. Ita namque variis differentibusque symptomatis
<lb/>obsistentes cum morbo longe pulcherrimis medicamentis
<lb/>certabant, praestantissimorum medicorum instar,
<lb/>qui vel omnem vitam in ipsius exercitatione contriverint.
<lb/>Jam vero Arriam multo omnium mihi carissimam, quae
<lb/>et ipsa supra modum ab eis commendabatur, quod diligentem
<lb/>philosophiae navaret operam et Platonis maxime
<lb/>libris gauderet, aegrotantem quandoque graviter sanarunt,
<pb n="14.219"/>
<lb/>stomachique dissolutione affectam, jacentemque adeo lupinam,
<lb/>ut ne cibos quidem potuerit capere, atque ideo in
<lb/>atrophiae periculum veniret; non aliter quam medici expertissimi
<lb/>mulierem curaverunt, propinantes ei vinum,
<lb/>meo consilio, ex absinthio confectum. Hujus siquidem
<lb/>potu illico stomachum ab imbecillitate vindicavit et sine
<lb/>mora appetentiae opus recuperavit. Ceterum quid in filio
<lb/>tuo evenerit, nimirum adhuc in memoria retines. Quum
<lb/>enim facto abscessu tu quidem, ut benignus pater, tardior
<lb/>ad sectionem esses, tempus autem humorem contentum
<lb/>excerni postulasset, ipsi medicamento exhibito magna
<lb/>nos ipsius solicitudine liberarunt. Applicatum namque
<lb/>emplastrum locum quidem incumbentem celerius quam
<lb/>scalpellum divisit, totum vero humorem subjectum evacuavit,
<lb/>ut puer hinc non amplius dolorem persentisceret.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="3">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="3">Cap. III.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Cur e multis antidotus componatur, insaamque
<lb/>rebus omnibus esse vacuitatem, quam ratione
<pb n="14.220"/>
<lb/>sensibusque investigamus</hi>.</label> Hac igitur circa issa medicamenta,
<lb/>uti vides, honestate regia praediti haud immerito
<lb/>quoque theriacen diligenter praeparant, singula quae miscent
<lb/>accuratius probantes ipsi, quo nihil praetereant,
<lb/>atque hanc ob causam mirifica antidotum opera edere.
<lb/>Etenim varia est, ut nosti, mistura et multiplicem in
<lb/>operibus usum exhibet; quo nomine ego illum qui primus
<lb/>consecturam ipsius molitus est admiror. Quippe mihi
<lb/>videtur non temere, sed exacta quadam ratione, atque
<lb/>explorata admodum cura compositionem ipsius invenisse.
<lb/>Non enim sicuti medici, qui se ab unica experientia empiricos
<lb/>appellaverunt, neglecta naturarum ratione unumquemque
<lb/>sine artificio curant, turpiter quaedam ex insomniis,
<lb/>quaedam vero ab ipsa fortuna ad ipsam artem
<lb/>medicamenta capere se pronunciantes, ita nos quoque
<lb/>medicinam tractamus: verum quae ratio ipsa prima solaque
<lb/>potest invenire, eadem exacte omni consideratione disquirentes
<lb/>magno studio comperimus. At quae invenire nequit,

<pb n="14.221"/>
<lb/>ea sensuum experimento judicamus; plerumque ne
<lb/>ipsi quidem foli ac unico <hi rend="italic">sensui</hi> judicium de eis coneredentes.
<lb/>Neque enim calcem quod candida sit, quemadmodum
<lb/>nix, visu duntaxat frigidam judicare satis esse
<lb/>censemus; neque rosam, quod rubra sit, ideo etiam calefacere
<lb/>ipsam illico persuademur; sed una cum visu tensum
<lb/>quoque tactus adhibentes illam quidem calefacere, adeo
<lb/>ut urat, certo invenimus; hanc vero rosam, quod frigiditatem
<lb/>e contrario in ea tactu percipiamus, ex refrigerantium
<lb/>numero eflë firmiter credidimus. Atque hoc
<lb/>pacto reliquorum adamussim medicamentorum singulorum
<lb/>facultatem <hi rend="italic">ipso sensu</hi> judicantes invenimus aliud esse salsum
<lb/>vel acidum, aliud amarum vel dulce, gustu ipsa
<lb/>explorantes. Quod autem aliud calefaciat, aliud refrigeret,
<lb/>aliud humectet, aliud exiccet, tactus objectio condiscere
<lb/>nobis efficit. Eorum vero multa ipso odoratu
<lb/>explorare statuimus et facultatis robur ex vehementi exhalatione
<lb/>deprehendimus, imbecillitatem virtutis ex odoris
<pb n="14.222"/>
<lb/>remissione. At probatumne sit an minus quodlibet medicamentum
<lb/>simplex, sensus ipsius judices statuentes cognoscimus;
<lb/>atque his primum illa experti et fide ex usu
<lb/>sensuque astructa; ita deinceps experimento rationem adjungentes,
<lb/>ac in omnibus veluti ducem ipsam sequentes
<lb/>tum simplicibus medicamentis congrue utimur, tum composit
<lb/>tonem ipsorum rationis artificio praestantissimam reddimus.
<lb/>Nam morbi cujusque natura comperta, ac varietate
<lb/>differentiaque temperamenti simplicium medicamentorum
<lb/>cognita, sic composita praeparamus, unicnique morbo
<lb/>quod congruum est, varia ipsorum compositione distribuentes,
<lb/>singulisque hominibus pro corporis ipsorum statu,
<lb/>ut pharmacia praecipit, artificiose adaptantes. Multa
<lb/>namque, uti non ignoras, penes nos est ad usum parata
<lb/>medicamentorum copia, adeoque diversa, ut non solum
<lb/>in compositione facultatis diversitas videri queat, sed etiam
<lb/>simplicium medicamentorum alia ex tota ipsorum substantia
<lb/>unam quandam et simplicem facultatem indicent, quem.admodum

<pb n="14.223"/>
<lb/>scammonium bilem flavam trahere apparet; epilbymum
<lb/>Atticum atrae bilis humorem ex ventriculo
<lb/>purgare cernitur; granum gnidium pituitam et totum aquosum
<lb/>humorem evidenter educit. Haec siquidem medicamenta
<lb/>ex tota ipsorum parte totaque sua substantia hujnsmodi
<lb/>humorum eductionem moliri conspiciuntur. Non
<lb/>enim fidem Asclepiadi Bithyno medico adhibemus, data
<lb/>occasione dicenti, quum homo jam purgatur, tunc etiam
<lb/>humores hos statim aliquam subire mutationem. Quippe
<lb/>quoniam auctor fuit de corpore hypotheseos atomorum
<lb/>coacervatione et meatibus contentae, naturae opera de
<lb/>medio tollens necessario, consentaneum erat et hunc de
<lb/>humoribus sermonem ipsum dicere, tanquam id quod ab
<lb/>eo adducitur a ratione sit alienum et omnino fieri
<lb/>nequeat. Quis enim sanae mentis crediderit tam subito
<lb/>quam medicamentum corpori adhibeatur, humoris qui
<lb/>ereernetur, substantiam generari? Quis contra non facile
<lb/>sibi persuaserit humores hosce prius quoque secundum
<pb n="14.224"/>
<lb/>naturam corporibus inesse? quum videat ictero laborantem,
<lb/>eo tempore quo medicamentum biliosum humorem
<lb/>purgans cepit et bilem subito copiosam excernere et asfoetu
<lb/>expedite liberari? Eum vero qui hydrope laborat,
<lb/>neutiquam medicamento quodam simul ac suerit assumptum,
<lb/>omnem aquam ventriculo insidentem cito admodum vacuare,
<lb/>atque ex tam subita vacuatione nullum sane humorem,
<lb/>aut certe paucissimum in partibus iusarctum
<lb/>habere. Verum haec Asclepiades, pueriliter dogmatis necessi
<lb/>tali inserviens, ambitionis studio, ut dixi, videre sc
<lb/>dissimulat, omniaque probabilibus potius figmentis conatur
<lb/>invenire quam propriam cujusque medicamenti facultatem
<lb/>vere confiteri. Nos autem quum haec videamus, sciamusque
<lb/>id quod possit ratione unjustujusque medicamentorum
<lb/>naturae facultatis proprietatem Vere agnoscere, hic
<lb/>quoque medicamenta nativa quadam facultate familiarem
<lb/>sibi succum attrahere, accurate didicimus; quemadmodum
<pb n="14.225"/>
<lb/>etiam ex eo quod Magnes lapis ferrum ad se attrahat,
<lb/>facultatem quandam attractricem ei inesse, nativam facultatem
<lb/>merito nobis ipsis persuasimus. Deus enim quum
<lb/>sit, quemadmodum natura in nobis, secundum Humerum,
<lb/>similia similibus adjungens, ita divinas ipsius facultates
<lb/>ostendit.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="4">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="4">Cap. IV.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Simplicia medicamenta plerumque compositas
<lb/>facultates obtinere, diversus corporis partes et laedere
<lb/>et sanare, dioerstsque diversa conoenire</hi>.</label> Ac reliquorum
<lb/>omnium naturam pari studio examinamus, ut faculta
<lb/>te m quoque ipsorum per quam operantur exquisite
<lb/>perdiscatnus. Nam dum examen illorum molimur, alia,
<lb/>quemadmodum dixi, per totas ipsorum substantias functionem
<lb/>obire deprehendimus, alia mixtam quoque in substantia
<lb/>facultatem habere et duplici fungi actione tam
<lb/>manifesto saepe, ut etiam quam maxime contraria ab eis
<lb/>fieri in corpore conspiciamus, atque id miraculum esse
<pb n="14.226"/>
<lb/>videntibus appareat. Lapathi igitur folia si quis edat,
<lb/>alvum subducet; si quis semen assumat, ipsam astrictam
<lb/>habebit. Similiter et brassicae succus et vetulorum gallorum
<lb/>jus et cochlearum marinarum succi assumpti alvum
<lb/>movent. Olus autem ipsum brassicae et illarum carnes
<lb/>comestae ventrem comprimunt. Aloe squamaque aeris
<lb/>supererescentes ulcerum carnes astringunt; et qui fluxus
<lb/>sub ipsis fiunt, eos subinde exiccant; assumpta vero per
<lb/>os universum corpus purgant. Lac ubi a nobis dividitur,
<lb/>contrarias in usu facultates demonstrat; nam serum ipsius
<lb/>bibitum ventrem solvit; caseus ingestus exacte ipsum
<lb/>cohibet. Nonnulla vero tam inopinabile quippiam in
<lb/>mixtione facultatum quae commiscentur efficiunt, ut auditoribus
<lb/>quoque nullo fieri modo posse videatur, nisi suis
<lb/>ipsi oculis id quod accidit contueantur. Trifolium itaque
<lb/>herba, quae hyacintho similis est, quum vere parturit et
<pb n="14.227"/>
<lb/>semen agresti cnico persimile obtinet; decocta admodum,
<lb/>deinde morsibus aranei, vel viperae quoque ex aquae fotu
<lb/>adhibita ipsis medetur et dolores statim sedat. Sin autem
<lb/>m alio non commorso sanum locum eodem fotu circumdederis,
<lb/>similem sensum similesque dolores iis quos morsus
<lb/>inrehit, omnes conciliat; ut revera miraculo dignum opus
<lb/>esse videatur eandem herbam et morsum sanare et serarum
<lb/>pari modo sanam partem prave afficere. Jam vero
<lb/>ex medicamentis quaedam hominum nutritioni per initia
<lb/>minime conveniunt. Cicuta enim sturnos quidem nutrit
<lb/>ct Ietalem in ipsis vim non exercet, nos autem, quemadmodum
<lb/>probe nosti, interimit. Veratrum etiam coturRicum
<lb/>cibus est, homines vero male corrumpit. Nonnulla
<lb/>quoque reperimus quae partes quasdam corporis privatim
<lb/>Vitiant. Nam lepus marinus pulmonem exulcerat; cantharis
<lb/>vesicam peculiariter afficit. E contrario pleraque
<lb/>medicamenta quibusdam corporis partibus eximie curandis
<lb/>sunt idonea. Patienti igitur jecinori saepe eupatoria herba
<pb n="14.228"/>
<lb/>perstrenue auxiliata est; et myrobalanus lienem adjuvat;
<lb/>saxisragia et betonica renibus probe faciunt ; et similiter
<lb/>alia aliorum, ut experientia observavimus, propria sunt
<lb/>medicamenta, quae nos, ut dixi, diligenter perscrutati
<lb/>ita cuilibet morbo, ut conveniunt, admolimur, Hippocratem
<lb/>magistrum longe optimum in his quoque, ut in
<lb/>aliis omnibus, aemulantes. Quod enim exactissimam de
<lb/>medicamentis artem fecerit cum ex aliis plerisque ab
<lb/>ipso conscriptis est cernere, tum maxime ex iis quae secundo
<lb/>Epidemiorum libro in hunc modum prodita reliquit :
<lb/><hi rend="italic">Medicamentorum modos scire conuenit, ex quibus
<lb/>alia quaedam conficiantur t non enim omnes similiter, sed
<lb/>alii aliter constituuntur; et alia medicamenta maturius,
<lb/>oel tardius capta, possunt praeparari; nempe fucari, uel
<lb/>tundi, oel concoqui et hujusmodi, donec plerunque plurima
<lb/>minuantur. Huc accedit explicandum quae singulis
<lb/>conveniant, in quibus morbis, quo morbi tempore, qua</hi>
<pb n="14.229"/>
<lb/><hi rend="italic">specie, quali victu, vel anni tempore, quomodo tractemus
<lb/>et id genus alia.</hi> His enim, uti vides, generalius nos
<lb/>docet, ut qui et medicamentorum naturas discere nos
<lb/>adhortetur et tempus exquirere, quo medicamenta debent
<lb/>assumi, et eorum qui assumunt temperaturas inspicere. Sunt
<lb/>enim nonnulli procul dubio qui tam facite ea possunt Capere
<lb/>ut etiam multoties concoquant, vel nihil ab ipsis incommodi,
<lb/>sed aliquando ipsis nutrimento^ esse medicamentum experiantur.
<lb/>Quidam tam inepti medicamentis assumendis existunt,
<lb/>ut nequaquam uti ipsis possint et stomachus aversetur, ac
<lb/>ante ustum facile dissolvatur.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="5">


<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="5">Cap. V.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Quid medicos induxerit ut plura simplicia
<lb/>commiscerent; tqulque primus ceperas theriacae imposuit</hi>.</label>
<lb/>Haec igitur, ut ego arbitror, et Veterum medicorum
<lb/>praestantissimi ab ipso edocti, optimas sic medicamento
<lb/>in in compositiones effecerunt, ex singulorum natura
<pb n="14.230"/>
<lb/>compositionis artificium invenientes, quaeque intensa sunt
<lb/>ipsis qualitatibus aliorum mixtione remittentes, simili
<lb/>ratione acria hebetantes et, ut summatim comprehendam,
<lb/>pro reliqua cujusque affectus differentia et hominum temperie
<lb/>medicamentis cum artificio utentes. Quare puto,
<lb/>hanc quoque theriacen, de qua totus hic liber ampliter
<lb/>disserit, ex plurimis optimisque medicamentis praepararunt.
<lb/>Quum enim considerarent morsus noxiarum fera-
<lb/><hi rend="italic">russi</hi> esse inevitabiles et venenosorum medicamentorum
<lb/>symptomata letalia, ad haec quum perpenderent hominum
<lb/>naturas permultum invicem differre et aliud alii medicamentum
<lb/>idoneum, merito exactam ipsius et vatiam
<lb/>fecerunt confectionem, ut hujus rei gratia certo ipsa in
<lb/>his omnibus finem assequeretur, atque ob usus necessitatem
<lb/>magno studio ab hominibus affectaretur. Nihil siquidem
<lb/>inter vitae mala difficilius esse mihi videtur virolentis

<pb n="14.231"/>
<lb/>medicamentis et feris noxiis. Etenim ab aliis etiam
<lb/>gravissimis fuga nas praeservamus, illa maxime hominibus
<lb/>imponunt, quod videlicet aliquis nulla praemunitione adbibita
<lb/>frequenter venenum nesciens imprudensque astumit,
<lb/>deinde commorsus a fera quadam subito interit.
<lb/>Ego autem ex quodam historiae libro accepi, quomodo
<lb/>aliquis bellum contra Romanos gerere voluerit nulla militaris
<lb/>ordinis potentia munitus. Homo vero hic (inquit)
<lb/>Carchedonius, complures ollas foris, quae repente possunt
<lb/>occidere, refertas adversus hostes projecit. Ilii autem
<lb/>non intelligentes quid mitteret coque neutiquam sibi
<lb/>caventes, quippe tales emitti sagittae inter hostes non lolibant,
<lb/>protinus collapsi perierunt; atque propterea homo
<lb/>iste frequenter ejusmodi astutia, tanquam et ipse sura
<lb/>quaedam existeret, inimicorum manus effugit. Quamobrem
<lb/>putaverim et vobis primatibus et exercituum ducibus ad
<lb/>tales usus hoc esse habendum medicamentum ; quod nonnunquam

<pb n="14.232"/>
<lb/>bellandi incidat necessitas. Olim itaque citra
<lb/>ferarum quoque mixtionem confectum medicamentum,
<lb/>similiter ad hujusmodi strenue faciebat. Quum autem medici
<lb/>semper in hujus praeparationem certatim incumberent,
<lb/>ac aliud commiscere cogitarent, in hunc modum
<lb/>quidam consideravit, miscuitque ipse beluas. Ajunt auitem
<lb/>Andromachum hunc virum fuisse, medicum meherente
<lb/>memoria dignum, haud multo ante nos natum.
<lb/>Quippe Neroni convixit, cui etiam ipsam dedicavit, tum
<lb/>vires tum confectionem carmine complexus. Quod tibi
<lb/>hic subjungam, ne ipsius historia careas, tam studiosus
<lb/>alioqui et cupidus literarum. Illud tamen praefabor, theriacen
<lb/><hi rend="italic">non solum</hi> quod ferarum morsibus probe conveniat,
<lb/>sed etiam quod ferae ipsae deinceps in confectione misceantur,
<lb/>congrue ex utroque significato esse nominandame
<lb/>Versus autem hi sunt.</p>
</div>
<pb n="14.233"/>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="6-7">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="6.7">Cap. VI. et VII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Andromachi senioris, Neronis urdtiatri,
<lb/>ex viperis theriace, appellata Calene</hi>.</label></p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="8">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="8">Cap. VIII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Cur Andromachus oiperam potius quam
<lb/>serpentem alium theriacae admiscuerit; deque Cleopatrae
<lb/>morte diligens historia</hi>.</label> His itaque versibus non inepte
<lb/>a viro compositis necessarium mihi videtur inspicere cur
<lb/>tandem, quum multae sint ejusmodi ferae, non alterius
<lb/>quam viperae carnes in misturam esse idoneas censeamus.
<lb/>Ipse enim nihil de his, uti vides, scriptum reliquit. Ego
<lb/>vero has minus aliis feris corrumpendi facultatem obtinere
<lb/>autumo. Nam basiliscus, bellua fufflava et triplici
<lb/>stantis apice munita, ut ajunt, visus etiam solum conspectusque
<lb/>et sibilo auditus homines qui ipsum viderint
<lb/>et audierint momento perimit etiam ex aliis animantibus
<lb/>si quod illum jam extinctum jacentemque attigerit, et
<lb/>ipsam subito interimit; quare omne aliarum ferarum genus

<pb n="14.234"/>
<lb/>propinquitatem ipsius devitat. Dryinus serpens sic
<lb/>nominatus, quod in radicibus quereuum vitam vivat, tam
<lb/>malignus ad perdendum proditur, ut ejus qui supergreditur
<lb/>imprudens cutis a pedibus excorietur, tota crura
<lb/>multum intumescant et quod magis mirificum proserunt,
<lb/>manus quoque ipsas curantium excorientur. Si autem
<lb/>quis aggrediatur hanc feram perimere, olfactu mulctatur
<lb/>adeo, ut quemlibet gratum odorem pravum esse existimet,
<lb/>nec rem alteram praeterea queat odorari. Haemoribus
<lb/>et haemorrhois suis ipsorum nominibus similem
<lb/>hominibus perniciem inserunt; quippe percussi, sanguine
<lb/>per os et nares totoque corpore effuso, intereunt; quemadmodum
<lb/>a dipsade commorsi causo febre male consiciuntur.
<lb/>Nam et multa siti et aestu vehementi, interdum
<lb/>stomachi motu vexati, diem obeunt. Acontias serpens,
<lb/>ubi se multum extenderit, ceu jaculum quoddam corporibus

<pb n="14.235"/>
<lb/>insiliens sic perimit. Inter aspides nominata ptyas
<lb/>cervicem exporrigens et intervalli longitudinem metita
<lb/>rationalis cujusdam animalis modo venenum corporibus
<lb/>inspuit. Harum igitur ferarum una (nam triplex aspidum
<lb/>species est, haec videlicet et cherfaea i. e. <hi rend="italic">terrestris,</hi>
<lb/>et chelidonia) perhibent reginam Cleopatram quum vellet
<lb/>latere custodes, statim et citra suspicionem mortem sibi
<lb/>conscivisse. Quum enim Augustus devicto Antonio eam
<lb/>capere incolumem vellet ac vivere, <hi rend="italic">studiosiusque</hi>, sicut
<lb/>par erat, servare, ut Romanis tam insignem mulierem in
<lb/>triumpho ostenderet, haec, ajunt, re intellecta optavit
<lb/>regina adhuc ex humanis potius decedere quam privata
<lb/>stomanis videri. Et tunc molita est sibi hac bestia mortem
<lb/>consciscere. Praeterea memoriae produnt ipsam duas
<lb/>omnium fidissimas mulieres ad se vocasse, quae ad pulchritudinem
<lb/>corporis mundo subministrando erant accommodatae;
<lb/>nominabantur Naera et Carmione ; haec comam
<pb n="14.236"/>
<lb/>decenter implicabat; illa extremos ungues dextre praecidefiat ;
<lb/>deinde jussisse ut feram uvis ficubusque tectam
<lb/>importarent, quo, ut dixi, custodes falleret, prius expertura
<lb/>in ipsis mulieribus, an subito posset perimere; et
<lb/>hae quum actutum periissent, deinde ipsam sibi admovisse.
<lb/>Ob quam rem Augustum vehementer fuisse attonitum
<lb/>commemorant, partim ob harum erga reginam amorem,
<lb/>ut cum ea moti non dubitarint; partim quod illa
<lb/>generosam potius mortem oppetere maluerit quam in servitule
<lb/>vivere. Etenim ajunt ipsam manu dextra capiti
<lb/>admota et diadema, sicut est consentaneum, tenente, fuisse
<lb/>inventam, ut vel eousque spectatoribus regina esse videretur;
<lb/>quemadmodum et tragicus poëta scribit nobis Polyxenam
<lb/>et ipsam mortuam, quae tamen accurate praenovisset
<lb/>cum decoro se occasuram. Porro qui mulieris
<lb/>prosperum ut falleret custodes conatum, ferae autem ad
<lb/>occidendum pernicitatem sermone volunt ostendere, refesunt

<pb n="14.237"/>
<lb/>ipsam suummet brachium magno morsu eoque alto
<lb/>vulnerasse et belluae virus in <hi rend="italic">vase quodam</hi> ipsi allatum
<lb/>ntlneri infudisse, quo sic transmisso, haud multo post
<lb/>nesciis custodibus prompte interiisse. Verum hanc historiam
<lb/>animi gratia commemorare visum est, quod te in
<lb/>omnibus disciplinis diligentem dextrumque videam; ad
<lb/>haec, ut intelligamus quam subitam hae ferae necem concilient;
<lb/>etenim exitio inferendo haud dubie sunt praecipites.
<lb/>Ac in magna Alexandria subinde sum contemplatus
<lb/>quam celeriter perimerent. Quum enim quendam hac
<lb/>poenae lege damnatum humaniter citoque volunt occidere,
<lb/>abicientes ipsius pectori feram jubentesque paululam
<lb/>obambulare, ita sine mora hominem tollunt e medio.
<lb/>Vides igitur quam nos decenter nullam ex hujusmodi feris,
<lb/>quod tantam habeant in ipsorum corporibus vim noxiam,
<lb/>medicamento admiscemus.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="9">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="9">Cap. IX.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Cur oipera theriacae integra non ponatur,
<pb n="14.238"/>
<lb/>multaque ex animalibus remedia haberi</hi>.</label> Atque ipsarum
<lb/>viperarum corpora non integra in antidotum immittimus,
<lb/>sed amputatis capitibus caudisque ita reliquis
<lb/>ipsarum partibus in mixtione utimur, idque non obiter
<lb/>nec sine ulla facientes ratione, sed quoniam capita
<lb/>pessimum humorem, <hi rend="italic">nempe</hi> ipsum virus, in se continent,
<lb/>ideo ipsa praecidere conamur, ut minus ex ipsorum facultate
<lb/>medicamentum recipiat, quum natura eorundem
<lb/>facultatem quandam mutatricem in virus obtineat; quemadmodum
<lb/>et in parastatis semen fit, in mammis lac dum
<lb/>mutatur. Vipera autem inter omnes alias feras ad prave
<lb/>corrumpendum caput habet opportunius. Siquidem aiunt
<lb/>ipsam os aperire ad suscipiendam maris genituram; qua
<lb/>accepta caput illius amputare. Atque hunc ipsis esse
<lb/>pravi complexus modum. Deinde foetus ex semine prognati
<lb/>naturali quadam ultione parentis ventrem erodere
<pb n="14.239"/>
<lb/>et foras prorumpere feruntur, ac ita ipsos patris vindices
<lb/>matrem perimere. Quod nobis egregius Nicander
<lb/>versibus suis ingeniose scribit. Sunt autem hi versus</p>
 <lg rend="italic">
<l>Ne sis in triviis quum morsus vipera consunx</l>
<l>Poemcllae sugiens agitatae oulnera abhorret;</l>
<l>Et quum dente caput magno maris amputat atri</l>
<l>Poernina dira nimis, labiis et mordicus haerens.</l>
<l>.Sed catuli ultores patris sunt protinus, ut qui</l>
<l>Perrumpant latera occisae jam rara parentis.</l>
</lg>
<p rend="indent">
 <lb/>Caudas atque ipsa extrema corporis tollimus, tanquam
<lb/>caudae partes et, ut arbitror, sordidiorem substantiae
<lb/>portionem magis trahentes; adeoque crebrius motus gratia
<lb/>trahentes, quemadmodum partes quae proximae sunt
<lb/>caudis pisci sim, magis nutrire ob frequentem motum dicuntur.
<lb/>Ne mireris si his amputatis reliquae animantium
<lb/>partes efficaci n a reddant medicamentum, nativa ad salutem
<pb n="14.240"/>
<lb/>facultate etiam carnibus ipsarum indita; veluti in aliis
<lb/>animantibus plerasque partes non paucos affectus strenue
<lb/>sanare novimus. Nonnullis igitur capita murium cremata
<lb/>ex melle illita alopeciam sanare possunt. Et milvi caput
<lb/>ajunt similiter podagricis auxiliari, si quis ex eo
<lb/>usto sine plumis quantum sub tribus digitis inspergere
<lb/>possit cum aqua volet bibere. Et partium nonnunquam
<lb/>solae particulae aliquos morbos sanare possunt. Itaque
<lb/>cameli cerebrum arefactum potumque ex aceto comitialibus
<lb/>morbis medetur, et mustelae similiter. Item hirun(linis
<lb/>cerebrum ex melle ad suffusiones oculorum facit;
<lb/>et ovillum simili modo consectum ad dentitionem iussutium
<lb/>est utilissimum. Taurini cornu rasura cum aqua pota
<lb/>sanguinis eruptionem cohibet, femoraque ulla sanguinem
<lb/>stringunt et saepenumero solutam alvum ea ipsa sistunt.
<lb/>Cervini cornu ramentum adustum et cum vino tritum,
<lb/>deinde circumlitum, vacillantes dentes confirmat, sicut et
<pb n="14.241"/>
<lb/>boVis talus idem posse traditur ; idem educit rotundos
<lb/>lumbrscos cum lacte potus, ex oxymelite lienem consumit
<lb/>et leucas tollit illitus; ad haec mediocriter venereus est.
<lb/>Et castoris testiculi similiter poti convulsionibus medentuso
<lb/>Multa autem sunt animalia, quorum fel homines
<lb/>potest juvare, adeps, medulla, lac, cutis, sanguis ipse et
<lb/>serpentis senectus; quin et aliquando stereora ipsorum
<lb/>quibusdam auxiliata vidimus. Bovis itaque stereus aridum
<lb/>ustum tribus cochleariis hydropicum juvat; murium stereus
<lb/>cum aceto tritum alopecias curat; in potu autem
<lb/>sumptum vesicae calculos comminuit; adeps anserinus
<lb/>inflammationibus ex rosaceo medetur ; et cervi medulla
<lb/>blandissimum est medicamentum; vaccini lactis potus dyfentericos
<lb/>adjuvat; fel hyaenae cum melle visum exacuit,
<lb/>illitum, suffusiones discutit; Hippopotami cutis usta et ex
<lb/>aqua laeVigata, si corpori admovetur, tubercula discutit,
<lb/>quemadmodum et viperae cutis in pulverem redacta, issipositaque

<pb n="14.242"/>
<lb/>alopeciis, mirifice pilos regenerat; aspidis senile
<lb/>exuvium ex melle tritum et illitum, acutissimum visum
<lb/>conciliat. In summa, multa est talium materia, quam
<lb/>nunc rescribere tempestivum non esse judico, ne liber
<lb/>vobis fiat prolixior, quum etiam sola quae nos praediximus
<lb/>ad sermonis demonstrationem sufficiant. Illud vero
<lb/>scitu est necessarium, tota ipsorum animalium corpora
<lb/>frequenter hominibus auxiliari. Cancer enim fluviatilis
<lb/>tritus illitusque spicula et furculos extrahit. Caris, i. e.
<lb/>squilla piscis, similiter laevigata cum bryoniae radice pota
<lb/>lumbricos educit. Scorpius si assus cum pane comedatur,
<lb/>conterit vesicae calculos. Terrae quoque intestinum ex
<lb/>vino assumptum idem facit; si autem ea in meliorato
<lb/>contrita quis regio morbo laborans sumat, statim purgatus
<lb/>liberatur; saepe etiam cum rosaceo cerato imposita
<lb/>podagricorum inflammationibus convenerunt. Accipiter in
<lb/>susino unguento decoctus hebetudini oculorum medetur.
<pb n="14.243"/>
<lb/>Scarabaeus in oleo decoctus, si in aurem stilletur, dolores
<lb/>ipsius medicatur. Alauda usta si edatur, mirifice eoficos
<lb/>subinde juvat; et quo magis facultatem in ipsorum
<lb/>corporibus admireris, illud tibi studiosius percensebo;
<lb/>multa namque et visa solum robur suum ostendunt. Stellio
<lb/>scorpiones visos Instringit frigore atque ita perimit.
<lb/>Amphisbaena (est autem animal biceps. quemadmodum
<lb/>sane et navigia utrinque proram habentia, cui natura ex
<lb/>superfluo substantiae bina capita est largita) hoc inquam
<lb/>animal, ajunt, si mulier gravida supergressa suerit, male
<lb/>abortum facit. Quare non est mirabile, si etiam viperarum
<lb/>corpora amputatis illis partibus adhuc auxiliandi
<lb/>robur obtineant. Nam ostendi, ut puto, diligenter et tota
<lb/>animalium corpora nonnunquam hominibus auxiliari; interdum
<lb/>etiam salas ipsas partes; aliquando partium quoque
<lb/>ipsarum particulas minimas.</p>

</div>
<pb n="14.244"/>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="10">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="10">Cap. X.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Quomodo noxia interdum prodesse queant ;
<lb/>unamque in compositis medicamentis qualitatem ex omnibus
<lb/>resultare</hi>.</label> Illud autem ratione perscrutari magis est
<lb/>necessarium, quod et multis admiratione dignum esse videtur.
<lb/>Siquidem ipsae ferae quum sint corporibus mimieae
<lb/>et tam subito hominem perimant, quomodo e contrario
<lb/>morsibus ab ipsis factis possint succurrere et solae
<lb/>hominem ex tali periculo perservare. Vetus quidam sermo
<lb/>est, quaedam animalia ubi inter mordendum sanguis
<lb/>nem humanum ex vulnere manantem contigerint, commorsos
<lb/>occidere; ubi vero sanguinem non gustaverint, sed
<lb/>ita vorantur, morsus servare incolumes posse; sicut etiam
<lb/>de heleuio a Graecis quidem, ab indigenis vero nico vel
<lb/>inno appellato, idem memoriae proditum esse dicunt.
<lb/>Nam Dacas inquiunt et Dalmatas id telorum cuspidibus
<lb/>circumspexere, atque sic postquam sanguinem vulneratorum
<lb/>attigerit, posse necare; esum vero ab ipsis esse innocuum,
<lb/>neque mali quicquam ipsis facere. Ad haec cervos

<pb n="14.245"/>
<lb/>ab ipsis sagittarum ictu trucidatos, neque ipsos comestos,
<lb/>mali quid edentibus afferre perhibent. Verum haec ratio
<lb/>non mihi videtur sufficere, ut quod quaerimus possit inVeniri,
<lb/>quum experientia nitatur et solum quod accidit
<lb/>commemoret. Etenim empiricos non recipio, quoniam
<lb/>et ipsi idiotarum modo propositum speculantes rem quidem
<lb/>admirantur, caeterum causam ipsius ignotant. Hi
<lb/>neque principium id requirunt discere, imo detrectant
<lb/>ipsum ratione invenire, ac solum facta probantes experientiam
<lb/>multoties visorum satis esse ipsis ad medendum
<lb/>affirmant, eundem admirationis modum cum idiotis, uti
<lb/>vides, obtinent. His autem diligentiores fatentur quidem
<lb/>medicos eruditius aliquid idiotis merito habere, sed
<lb/>nequeunt invenire et inquirere supervacuum esse arbitrantur.
<lb/>At nos multo accuratius in medicinam incumbentes
<lb/>ac quae fiunt vulgi duntaxat more nolentes inspicere neque
<lb/>experientiam repudiamus, sed ei rationem consociantes,
<pb n="14.246"/>
<lb/>quum datur occasio, absolutam ita et rationalem necessario
<lb/>habemus artem, non ut solum disquirendi studio
<lb/>quomodo fiat, assequamur, verum ut etiam aliquid ad
<lb/>utilem curationem ex invento condiscamus. At hic ideo
<lb/>insistemus rationi, ut rei, quae fit, causam inveniamus.
<lb/>Miraculum enim videri queat, quod si ex inquirendi ipsius
<lb/>studio prompte et ipsa tanquam respondens subito reperistur.
<lb/>Et ut magis sermoni fidem adhibeas, ex aliis quibusdam,
<lb/>quae manifesto ex operibus apparent, demonstrabonem
<lb/>producam; insuper ex iis quae foris imponuntur
<lb/>duntaxat et per os sumuntur. Nam a crocodilo laesis
<lb/>ipsius adipem vulneribus impositam summo esse praesidio
<lb/>novimus. Item muris aranei morsus aeque letales ab
<lb/>ipso rursus in pulverem redacto superpositoque citra dofurem
<lb/>curari. Similiter qui a vipera sunt percussi periculum
<lb/>effugiunt, si trita ipsarum corpora vulneribus ipsis
<lb/>applicuerint. Nec talia citra rationem in ipsis, ut dixi,
<pb n="14.247"/>
<lb/>eveniunt, nec tantam obtinent facultatem, ut possint
<lb/>perimere, si respicias distributionem facultatis in altum
<lb/>corporum penetrantis; quemadmodum sane in cataplasmalis
<lb/>idem quoque fieri cernimus, facultate in corporibus
<lb/>ipsorum moderata, quae mederi deinceps queat, non autem
<lb/>occidere. Verum quod in theriaca accidit, manifediorem
<lb/>habet rationem. Dico enim, propterea seras has
<lb/>noxias ab ipsis commorsus juvare, quod copiosior vis tahilica
<lb/>quae in illis est, simul cum capitibus amputatis
<lb/>tollatur. Ad haec vim in aliis partibus reliquam consectionibus
<lb/>nos obtundimus, dum ipsas coquimus, et salis
<lb/>anethique non parum aquae miscentes, nec condimenti
<lb/>solius gratia talia contemperantes, sed ut corpora eliquosuant;
<lb/>atque hoc modo ipsa paucum virus, aut nullum
<lb/>prorsus habere facimus; plurimum autem facultatis auxiliatricis
<lb/>praeparatio exhibet. Quomodo igitur ferae tot
<lb/>et talibus mistae medicamentis amplius queant perimere,
<pb n="14.248"/>
<lb/>quum malitia ipsorum corruptrix sit exoluta? Insuper
<lb/>verior ratio videbitur, si in quibusdam quoque similibus
<lb/>hujus rei demonstrationem asseramus. Cantharis namque
<lb/>sola exhibita vesicam ulcerat et inimicum est ipsi medicementum
<lb/>et valida saepenumero facultate hominem jngnlat;
<lb/>mixta vero aliis quibusdam e contrario, ipsius vesicae
<lb/>fit auxilium et vehementer urinam provocat. Succus
<lb/>autem papaveris quod per se potus exitialis sit neminem
<lb/>latere existimo; hic autem cum aliis nonnullis praeparatus
<lb/>aegrotos ita saepe juvat ut maxime salutiferum
<lb/>ipsis medicamentum esse videatur; itaque phreneticorum
<lb/>deliria haud raro strenue curavit, ex pervigiliis viribus
<lb/>privatos somno reconciliato mirifice restituit. Jam ali
<lb/>araneis commorsus ipsi aranei triti et cum vino poti
<lb/>malo liberant; ut hinc maxime possis quod a me dicitur
<lb/>credere. Si namque vel solum vinum seris mixtum a periculo
<lb/>reddit securos, nimirum et theriaca ex tot talibusque

<pb n="14.249"/>
<lb/>consecta salutiferum quoddam medicamentum po..
<lb/>tino quam hominibus exitiale redditur. Illud enim in
<lb/>medicamentorum mixtionibus fieri sciendum est, puta singalerum
<lb/>quae miscentur facultatem non magis conservari,
<lb/>ita ut eadem maneat, nec mutetur, nec in ultam qualitatem
<lb/>transeat, sed aliquam omnium unionem effici, tota
<lb/>ipsorum temperie per tota mixta et una quadam alia ex
<lb/>istis facultate profecta, quomodo etiam in mulso fieri
<lb/>conspicimus. Quum enim exacta utriusque temperatura
<lb/>saeta suerit, neque mellis gustum, mel mixtum omnino
<lb/>repraesentat; neque vinum amplius vinum esse in mixtura
<lb/>apparet; verum statim duobus congressis diversum quiddant,
<lb/>id jam ipsum mulsi naturam induens ex temperatura
<lb/>perficitur. Hoc utique cum .in aliis omnibus medicamentis
<lb/>tum maxime in ipsa theriaca fieri arbitrator;
<lb/>non adhuc uniuscujusque mixtorum facultatem et qualitatem
<lb/>eandem manere, sed universis omnibus confusis
<pb n="14.250"/>
<lb/>bus confusis et in unitatem quandam nativam coeuntibus
<lb/>unam et superstitem diversam ex omnibus permixtis medicamenti
<lb/>naturam procreari.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="11">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="11">Cap. XI.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Asclepiadis Epicurique refutatio, qui
<lb/>alienationem negabant et opera naturae in atomos et moles
<lb/>referebant</hi>.</label> Si etenim ex atomis et vacuo secundum
<lb/>Epicuri et Democriti opinionem constant omnia,
<lb/>vel ex quibusdam molibus et meatibus secundum medicum
<lb/>Asclepiadem (nam ita permutatis solum nominibus
<lb/>pro individuis <hi rend="italic">vel atomis</hi> corpuscula, pro vacuo meatus
<lb/>dicens similem illis rerum essentiam esse voluit), merito
<lb/>medicamenta manerent inalterabilia quae in nihil mutari
<lb/>neque omnino suam ipsorum qualitatem exuere possent.
<lb/>Quum autem hic sermo verus non sit, ut ostendemus,
<lb/>imo omnia, ut dixl, atterentur mutenturque facile et
<lb/>mutuam inter se temperaturam suscipiant, necesse est omnibus
<lb/>quae miscentur per tota contemperatis validius imbecilliori
<lb/>praepollere, cujus rei gratia nos artificialibus
<pb n="14.251"/>
<lb/>mixtionibus, quum usus postulat, qualitates medicamentorum
<lb/>inalteramus; quod fieri non posset, si exigua quaedam
<lb/>et impatibilia immutabiliaque substantiae corpora
<lb/>essent. Atque ideo jam saepe ego sum demiratus, quomodo,
<lb/>quum in quocunque tam subitas fieri conversiones
<lb/>tautamque temperamentorum mutationem viderent, fustineant
<lb/>deinde talia rerum universarum principia statuere
<lb/>et praecipue jam citatus medicus Asclepiades ; ad hunc
<lb/>enim peculiariter verba potius habeo, quoniam manifestiores
<lb/>etiam in corpore conversiones mutationesque non indicat.
<lb/>Quid namque dicendum est, quum solo digito in
<lb/>siigidam imposito totius corporis mutatio actutum oriatar?
<lb/>vel quum pro ventorum variatione corpora nostra
<lb/>simul mutentur? Ego itaque ex familiaribus quendam
<lb/>novi in lecto adhuc decumbentem, ex capitis ipsius consensu
<lb/>venti flatum cognovisse. Quum enim capitis gravilate
<lb/>laboraret, statim ventum qui spirabat austrum esse
<pb n="14.252"/>
<lb/>deprehendebat. Jam mulier gravida solo tonitru exaudito
<lb/>et horribili quodam spectaculo viso infantem ejecit. Intardum
<lb/>quum repente volumus auxiliari et velocem praesidii
<lb/><hi rend="italic">sensum</hi> aegro moliri, celerrimam in corporibus mutationem
<lb/>fieri videmus. In quibusdam igitur admodum
<lb/>exolutis admirandus Hippocrates infirmo excandescentiam
<lb/>concitari consulit ut concitationis robore exolutionis
<lb/>imbecillitati medeamur; saepe etiam paucum aliquod
<lb/>oblatum ipsis alimentum statim refocillat viresque eorum
<lb/>restituit, corporis mutatione, ut opinor, statim vergente
<lb/>in melius, non autem corpusculorum impatibilium, eoque
<lb/>talium nobis <hi rend="italic">sensus</hi> nequeunt imprimere. Quis enim in
<lb/>tantillo temporis momento corpuscula composuerit? aut
<lb/>quis sic ex impatibi Iibus corpusculis constructus repente
<lb/>occurrentia perceperit ? Etenim certa corpusculorum
<lb/>transpositorum compositio figurae quidem solam efficit
<lb/>mutationem, caeterum alterationem qualitatemque aliam
<lb/>ex alia generare neutiquam potest. Atque hujus rei gratia
<pb n="14.253"/>
<lb/>putabam virum non modo quod in medicamentis fieri apparet,
<lb/>congruenter ob placiti rationem tollere; sed naturam
<lb/>quoque ipsam omnia in nobis dispensantem nihil
<lb/>esse arbitrari. Singula enim quae nascuntur ex corpuscalorum
<lb/>compositione et complexu fieri autumat. Quamobrem
<lb/>etiam mirari mihi subit, quoties ad ipsum mentem
<lb/>dirigo, qui tam mirifica naturae opera, potissimumque artes
<lb/>quae in ipsius hominis generandi initio fiunt, non videat
<lb/>quomodo quidem infans in uteri loco formetur,
<lb/>quomodo formatus jam apte nutriatur, quot et qualibas
<lb/>vinculis tenerrimis ipsum ad maturum usque partum
<lb/>intus contineat, quali vero divina arte et similitudine
<lb/>imaginem in generatis efficiat, in qua re praefersim
<lb/>corpusculorum quoque hypothesis ipsius non citra
<lb/>dedecus coarguitur. Non enim solis parentibus, sed proavis
<lb/>etiam quibusdam foetus redduntur similes. Porro mihi
<lb/>vetus quaedam historia indicavit, quod quum deformis
<lb/>quidam opibus potens formosum vellet procreare puerum,
<pb n="14.254"/>
<lb/>depinxit in lato ligno elegantem alium puellum dicebatque
<lb/>mulieri inter coeundum ut illam picturae figuram
<lb/>inspiceret. Haec autem defixis intuens oculis et, ut ita
<lb/>dicam, totam illuc mentem advertens, infantem non quidem
<lb/>patri, sed picto similem peperit, visu opinor, naturae,
<lb/>non corpusculis quibusdam picti imaginem transtulittente.
<lb/>Quoniam autem vir hujusmodi naturae mysteriorum
<lb/>imperitus esse corpusculorum gratia sustinet et propter
<lb/>visus obscuritatem incertitudinemque, suos ipsius discipolos
<lb/>tam mnificis operibus fidem accommodare non finit,
<lb/>ad externa ipsum omninoque apparentia traducere cogito.
<lb/>Quis namque artes ab a ni masculo araneo factas inspiciens
<lb/>non credit etiam telam per dilucida adeo tenuiaque fila
<lb/>parati ? ut etiam aliqui dicant texendi artem homines
<lb/>primum ipsi referre acceptam. Quis non adducitur ut
<lb/>mirabilem quandam rem naturam esse pronunciet, si opus
<lb/>videat quod ab ursa efficitur? Etenim ursa omnibus quae
<pb n="14.255"/>
<lb/>generant animantibus similiter parit; caro autem sola geaerata
<lb/>informis et inarticulata est, nullam obtinens figursm;
<lb/>statim vero a parente naturali arte figuratur; nam
<lb/>lingua veluti manu quadam utens editum foetum effigiatum
<lb/>reddit. Verum contra hos sermonem liniam; quippe
<lb/>consuevi in contentiosis orationibus ceu sueno quodam
<lb/>equum solito ferocius currentem, mensura sermonem ipsum
<lb/>Valide coereere.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="12">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="12">Cap. XII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Singula quae theriacam ingrediuntur
<lb/>diligenter exploranda esset Andromachique descriptionem
<lb/>caeteris praeferendam</hi>.</label> At quum manifesto, ut auguror,
<lb/>demonstraverim, ne mirum amplius tibi sit, easdem seras
<lb/>et perimere et auxiliari posse, propter variam tum consectionem
<lb/>tum mixturam medicamentorum quae ipsis
<lb/>contemperantur, deinceps antidotum praeparare aggrediar.
<lb/>liou enim ars est exigua qua confectionem ipsius molimur;
<lb/>siquidem et dolus quem in feris saepe venatores
<pb n="14.256"/>
<lb/>ipsarum machinantur et in aliis mixturis praeparantium
<lb/>imperitia, inutile frequenter medicamentum effecerunt.
<lb/>Plerique enim ipsorum venandi artem volentes ostendere
<lb/>et praesertim qui etiam medicamenta quaedam ad res hujusmodi
<lb/>invenire profitentur, habere quidem se medicamenta
<lb/>mentiuntur; haud enim unquam <hi rend="italic">nos ipsos</hi> habentes
<lb/>invenimus; dolo autem in belluis, videntibus imponunt,
<lb/>primum ipsas haud congruo tempore venantes, sed
<lb/>multo post vemationem, quum non amplius vigent. Captas
<lb/>autem ipsas crebro sibi ipsis assuefaciunt et cibis non solita
<lb/>enutriunt, imo carnes ipsis permittentes et continue mordore
<lb/>cogentes sic ut virus ex earum ore vacuetur esiiciunt.
<lb/>Quin etiam maTas quasdam objiciunt, quae dentium
<lb/>foramina obstruant; atque hac ratione morsus fiunt los
<lb/>becilles, ut videntibus magnum sit miraculum, talis ipsorum
<lb/>ad fraudem parandam artificii imperitis. Simili modo
<lb/>etiam in medicamentis mixtorum haud mediocris, ut
<lb/>dixi, est inscitia. Quid multis opus est, in optimis quae
<pb n="14.257"/>
<lb/>immittuntur, cassia dico et cinnamomo ipso haud modica
<lb/>existit differentia et multos ex iis qui praeparant,
<lb/>solet decipere. Nam quod vocatur pseudo - cinnamomum,
<lb/>Verosimile est, msi quod gustu et odore longe reperiatur
<lb/>insertas. Atqui xylocinnamomum hac re differt, quod
<lb/>lignosum sit, valida habeat virgulta, nec similem suaveolentiam
<lb/>prae se ferat. Porro inter ipsius veri cinnamomi
<lb/>genera aliud in montibus nascitur, non tenue, nec longtun,
<lb/>magis gilvum colore. Aliud aliquantulum nigrscat
<lb/>et tanquam fibris quibusdam intertextum. Aliud edamussim
<lb/>album reperitur, non durum, ex facili sragile, parva
<lb/>radice. Est et aliud quoddam cassiae gilxae simile, laeve
<lb/>et odoratum. Praestantissimum omnium esse quod ab indigenis
<lb/>mosyllon dicitur, cinereum colore, virgultis gracilibus,
<lb/>ramusculis frequentibus, vehementerque odoratum,
<lb/>quod etiam potissimum nos praeponere consuevimus. Est
<lb/>enim odore longe optimum suavissimum que et gustu acre
<lb/>nobis apparet, mordax admodum; mansum rutam prae
<pb n="14.258"/>
<lb/>se ferre videtur; ad haec laeve est et facile potest colle
<lb/>fringi. Cassia vero itidem nisi in diiudicando fueris expertus,
<lb/>frequenter solet imponere. Est enim et pseudocassia,
<lb/>mirum quam germanae similis, sed odore minus
<lb/>grato coarguitur, corticem medullae adhaerentem obtinens.
<lb/>Quare optima gilva est et rosam expirat, sicut etiam dulcem
<lb/>gustum praefert, fistulis plena et vinum naribus obolens
<lb/>et aromatum modo vehementer odorata, atque haec
<lb/>zingiber ab indigenis sic nominatur. Jam vero in pipere
<lb/>oblongo dolos fieri te ignorare haud est verisimile. Siquidem
<lb/>nonnulli adulterantes ipsum aequale cum vero
<lb/>pondus habens, pyrethri vel sinapi modico indito, ita
<lb/>gustus mordacitate gustantem fallunt. Verum in his exercitatus
<lb/>et qui gratius in cibis acrinsque gustu novit deprehendere,
<lb/>necnon arboris radicem ei adhaerentem curiosius
<lb/>inspicit, germanum piper invenit et falli ab ipsis
<lb/>nequit. Porro quum multa in aliis quoque universis sit
<pb n="14.259"/>
<lb/>accurata examinatio, quemadmodum in his pariter tibi
<lb/>percensui, ego sane vel haec ad libri commentationem
<lb/>sufficere existimo, ne sermo nobis fiat prolixior. Caetenun
<lb/>consulo singulis ipsis accurate exploratis medicamentum
<lb/>praeparati. Nam unius cujusdam vssium omnia
<lb/>saepe corrumpit. descriptio autem ipsius, ne hoc etiam
<lb/>lgnores, varie apud medicos invenitur. Etenim Andromachus,
<lb/>qui in medicamentis accuratus est, cujus etiam prius
<lb/>mentionem feci, secundum hanc descriptionem medicamentum
<lb/>praeparabat. ♃ Pastillorum theriaces Ʒ xxiv,
<lb/>pastillorum sciliiticorum D xlviij, piperis longi Ʒ xxiv,
<lb/>fucus papaveris Ʒ xxiv, pastilli hedychroi Ʒ xxiv, rosarum
<lb/>siccarum Ʒ xij, ireos myricae, glycyrrhizae, seminis napi
<lb/>silvestris, scordii, opobalsami, cinnamomi, agarici, singulorum
<lb/>drach. xij, myrrhae, costi, croci, cassiae, nardi,
<lb/>sthoenanthi^ thuris, piperis albi et nigri, dictamni, martubii,
<lb/>rben, stoechados, petroselini Macedonici, calatumthae,
<lb/>terebinthinae, gingiberis, quinquesolii radicis, singulosum

<pb n="14.260"/>
<lb/>Ʒ vj, polii Ʒ iv, chamaepityos Ʒ iv, styracis
<lb/>Ʒ iv, amomi, uvae, meu, nardi Celticae, sigilli Lemnih
<lb/>phu Pontici, chamaedryos Creticae, foliorum malabathri,
<lb/>chalcitidis tostae, gentianae, anisi hypocillidis succi, balfami
<lb/>fructus, gummi, feniculi seminis, cardamomi, seselis,
<lb/>acaciae, thlaspis, hyperici, sagapeni, ammeos, singulorum
<lb/>drach. iv, castorii, aristolochiae tenuis, dauci seminis,
<lb/>bituminis Iudaici, opopanacis, centaurii tenuis, galbani,
<lb/>singulorum Ʒ ij, mellis libras x, vini Phalerni quod satis
<lb/>est. Porro Xenocrates et ipse non mediocri studio in hujusmodi
<lb/>versatus in reliquis sane Andromacho similiter
<lb/>antidotum praeparabat, solum vero pro quatuor sagapeni
<lb/>drachmis duas ipse medicamento commiscebat. At Damocrates,
<lb/>praestantissimus ipse quoque medicus factus, integrum
<lb/>librum de antidotorum confectione versibus eleganter
<lb/>complexus, omnes quidem mixturas his similiter
<lb/>in medicamenti praeparatione temperat: sed in <hi rend="italic">simplicium</hi>
<lb/>mixtorum mensuris ab ipsis discrepat. Nam quae illi singula

<pb n="14.261"/>
<lb/>drachmis quatuor medicamento injiciunt, hic drach. ij,
<lb/>sigillatim miscet, contra quibus binas drachmas singulis
<lb/>temperant, ipse unam drachmam immittit. Magnus autem,
<lb/>qui nostro tempore archiatros evasit, alia omnia sicut hi
<lb/>viri in confectione servans, solo cinnamomo ab ipsis evariat.
<lb/>Nam duplicatum hujus pondus medicamento ipse
<lb/>adjungit, ita vero in chalcitide, ita quoque in sagapeno,
<lb/>ab Andromachi sententia discordat; quippe duas drachmas
<lb/>veluti Xenocrates in medicamentum conjicit, quum Andromachus
<lb/>drachmas quatuor mittat. Verum in sagapeno
<lb/>Damocrati etiam refragatur. Etenim hic unam drachmam,
<lb/>Magnus duas medicamento injicit, praetereaque immixto
<lb/>vino addit mensuram Magnus; quippe <hi rend="italic">duos sextarios</hi> infundendum
<lb/>censet, aliis ut usus postulat, qualicunque
<lb/>vini mensura utentibus. Demetrius, qui et ipse nostra
<lb/>tempestate primarius medicus constitutus est, in omnibus
<lb/>aliis juxta Andromachi sententiam medicamentum praeparat,

<pb n="14.262"/>
<lb/>solo scilliticorum pastillorum pondere ab eo discrepat
<lb/>et aliis universis scriptoribus. Siquidem illi cum drachmis
<lb/>xlviij, mensuram complectantur, solus hic x I su
<lb/>drachmas duntaxat antidoto admiscet. Nam quum tanta
<lb/>in descriptionibus sit differentia, nos Andromachi tanquam
<lb/>praestantissima utimur et in regios usus ita praeparamus.
<lb/>Porro confectio ipsius hunc in modum fit. Etenim
<lb/>utilem tibi ac dexteram ratione praeparandam censeo,
<lb/>ut si quando medici inopia, dexteritate ingenii praeditus
<lb/>voles conficere, quam optime conficias, loco magistri praeparationis,
<lb/>ipso rationis adminiculo fretus.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="13">
<p rend="indent">
<lb/><label type="head"><num value="13">Cap. XIII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Quo pacto componendi sint pastilli hedychroi,
<lb/>scillini et viperini</hi>.</label> Caeterum ante illam consectionem
<lb/>conveniebat etiam pastilli hedychroi, quae ei
<lb/>inditur, praescriptionem pernovisse. Est igitur laudatissima
<lb/>praeparatio apud Magnum hisce verbis expressa. ♃ Aspalathi
<lb/>radiculae corticis, calami aromatici, schoeni floris,
<lb/>phu, costi, asari, xylobalsami, astae, singulorum Ʒ vj,
<pb n="14.263"/>
<lb/>cinnamomi Ʒ xxiv, amomi Ʒ xxiv, amaraci Ʒ xx, nardi
<lb/>Indicae Ʒ xvj, foliorum malobathri Ʒ vj, myrrhae Ʒ xxiv,
<lb/>mastiches Ʒ vj, croci Ʒ xix, excipe vino Phalerno, opobalsami
<lb/>contactu finge pastillos et in umbra desicca. Simili
<lb/>modo scilliticos quoque orbiculos praepara. Sumitur
<lb/>scilla recens, parvae magnitudinis, oblinitur non, ut quidam
<lb/>volunt, luto, nam id sordidum esse mihi apparet,
<lb/>sed fermento, nam iacito tenerrimo torrentur, ut interea
<lb/>nonnihil etiam ipsius assumat. Deinde ubi probe in furno,
<lb/>vel in patinis ubi panes coquuntur, ut aequalis stat
<lb/>lustro, incaluerit, sumptis interioribus ipsius partibus tenerrimis,
<lb/>laevigare diligenter oportet; ervi quoque farina
<lb/>laudatissima recentissimaque pari portione admiscebitur,
<lb/>ut Damocrates praecipit. Nam Magnus dimidiam partem
<lb/>immittens parum mihi admiscere videtur; Andromachus
<lb/>autem duas injiciens portiones multum mittere mihi videtur.
<lb/>Aequalis autem modus fingendis pastillis optimus
<lb/>est, atque hac ratione trita cum ervo scilla orbiculos
<pb n="14.264"/>
<lb/>formabis mediocres et in umbra repositos in <hi rend="italic">usum serva-</hi>
<lb/>his; deinde post haec viperae ipsae, quae ad totius confectionis
<lb/>copiam sufficiant, sumendae sunt, non quovis
<lb/>tempore, sed potissimum veris initio captae, quum latehris
<lb/>relictis foras in apricum prodeunt et non adhuc virus
<lb/>tam pravum occupant. Intus enim delitescentes, cum
<lb/>nulla ex parte digeruntur, maligniorem etiam vim tabificassi
<lb/>in se contrahunt; quando etiam senium dictum solent,
<lb/>sicut omnis serpens, colligere, quod est crassissimum
<lb/>quoddam integumentum, tempore quo delituerunt contractum,
<lb/>atque tunc magis quam animantis aetate senium
<lb/>existens. Quapropter non statim ipsas capere oportet,
<lb/>sed permittere aliquamdiu et aere frui et consueto cibo
<lb/>vesci. Porro vescuntur hae serae tum herbis quibusdam
<lb/>tum animalibus et quibus assuetae solent nutriri, cujusmodi
<lb/>sunt buprestes, cantharides et quas vocant pityocampas;
<lb/>haec enim idonea ipsarum sunt alimenta. Sint
<pb n="14.265"/>
<lb/>autem animalia colore sufllava, admodum motu facilia,
<lb/>collum praecipue extollentia, oculis subrubentibus, asperli,
<lb/>ferinum cernentibus, capite latiore, corpore et ventre
<lb/>crassiora, meatu magis ad extrema caudae, quae non involuta
<lb/>est, sed potius conversa, incessu quieti proximo.
<lb/>Hac enim re foemina a masculo differt, ad haec quod
<lb/>caninos dentes duobus plures habeat, quemadmodum sane
<lb/>et Nicander hisce versibus dicit</p>
 <lg rend="italic">
<l>Sunt gemini dentes maribus, sua signa, canini</l>
<l>Virus fundentes: habet hos sed suemina plures.</l>
 </lg>
<p rend="nonindented">
 <lb/>Et sane hoc tempore captis primum capita et caudas
<lb/>amputare convenit, ita ut amputatio fiat pro quatuor digitorum
<lb/>mensura. Dum autem partes has abscindas, inspicere
<lb/>consilium est num his amputatis exanguia protinus,
<lb/>immobilia, prorsusque emortua esse animalia vid
<lb/>ea n t ur. Nam si tales offenderis bestias, nihil ad medicementi

<pb n="14.266"/>
<lb/>mixtionem conducere ipsas censeto. At si motum
<lb/>quendam in ipsis partibus residuum conspicias et sanguinem
<lb/>conservare aliquamdiu posse, has ceu praestantissimas
<lb/>antidoto praeparando immittes, ut quae haud ignavam
<lb/>exolescentemque, sed validam ad servandum vim habere
<lb/>appareant. Deinde tota adamussim cute ipsis detracta,
<lb/>adeps ceu nullius momenti, omniaque interanea, tanquam
<lb/>excrementorum receptacula eximentur; mox reliquum
<lb/>corpus in vas quoddam fictile quam elegantissime constructum,
<lb/>vel in lebetem probe extersum splendidumque
<lb/>indetur, ac prunae impositum, ut citra nidorem ac fumum
<lb/>illius concoctio fiat; incoquatur autem ex aqua fontis
<lb/>sale recenti, cum mediocribus anethi non aridi virgultis
<lb/>adsueto; deinde carnibus jam bene coctis, quod nimirum
<lb/>cognosces quum spinae a viperarum carne separantur, et
<lb/>lebete ali igne deposito, diligenter carnes a spinis segrega,
<lb/>tritisque ipsis panis quam maxime puri et ex sincera facti
<pb n="14.267"/>
<lb/>similagine, quantum pastillis formandis sufficiat, admisceto,
<lb/>quemadmodum etiam Andromachus autumat. Nam Magnus
<lb/>et Democrates definitam quandam hujus mensuram ipsis
<lb/>adjungi volunt, aequali siquidem panis modo aequatam
<lb/>carnium adjungentes, ita ipsas cum pane simul conterunt;
<lb/>postea jusculi quod satis est affuso, pastillo^ mediocres
<lb/>confluges, atque opobalsami modico subactos in umhraque
<lb/>repositos ad totius medicamenti confectionem
<lb/>reservabis.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="14">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="14">Cap. XIV.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Theriacae compositio, repositio, aetas,
<lb/>probatio, dosis</hi>.</label> Reliqua contundi et cribro quam licet
<lb/>subtilissimo concerni expedit; nam laevia admodum insigniter
<lb/>juvare milli videntur, quod corporibus facilius
<lb/>apponantur. Porro quae consuergenda sunt laevigandaque,
<lb/>haec conteres et vino consperges; sit autem vinum laudatifstmum
<lb/>Pbalernum; non dulce Faustianum, sed acre
<lb/>et quod omnibus vocatur Actum; deinde omnibus hunc
<pb n="14.268"/>
<lb/>in modum contritis, mellis quantum satis est adjicitur.
<lb/>erit autem satis, quemadmodum descriptiones continent,
<lb/>librae decem discoctae mediocriter, ut quicquid in eo
<lb/>cereum est flatulentumque in coctione separetur; detigendum
<lb/>autem mel Hymettion nuncupatum, quod apes
<lb/>probatissimum efficiunt, thymum hoc in monte, cui nomen
<lb/>Hymetto, nascentem depastae. iam vero resinam
<lb/>galbanumque seorsum prius eliquata medicamento in mortario
<lb/>sic adjunges, ac deinde omnibus in unitatem redactis
<lb/>tritisque diligenter, rursus manu in opobalfami modicunt
<lb/>intincta, ita antidotum in vitreis aut argenteis
<lb/>vasis repones, non vehementer ipsa replens, sed relicto
<lb/>quodam spatio, quo medicamentum perspiret; ad haec
<lb/>assidue operculum detrahes, ut et liberius exhalet et matutior
<lb/>usus tibi ipsius contingat. Quippe haud modico
<lb/>tempore ad concoctionem indiget, ut quando usus possesat,
<lb/>antidotum probe sit concoctum; concoquitur autem
<lb/>ut plurimum duodecim annorum spatio. Qui vigentior
<pb n="14.269"/>
<lb/>ipsa validioreque uti volunt, etiam quinto anno et felflimo
<lb/>exhibuerunt, praesertim in his qui a virulentis fein
<lb/>et a cane rabido commorsi sunt, praeterea in medicamensis
<lb/>letalibus; hi enim quum gravem ab ejusmodi notam
<lb/>acceperint, potentiore etiam medicamenti praesidio
<lb/>mdigent. Est autem potens medicamentum adusque triginta
<lb/>annos, ut in aliis affectibus, ubi tanta noxae causa
<lb/>nonest, sufficere videtur, quum usus exigit, sexagenarium:
<lb/>nam in tanti intervalli fine vehementer exolescit et ut
<lb/>lavare queat, imbecillum est medicamentum. Plerique
<lb/>agitur dum vim ipsius volunt experiri, primum medicamentum
<lb/>quoddam purgans exhibentes, deinde nonnihil
<lb/>er antidoto propinantes, sic de ipsa faciunt judicium. Si
<lb/>namque valida vigensque fuerit, neutiquam purgationem
<lb/>fieri permittit, sua ipsius potentia medicamenti purgantis
<lb/>efficaciam evincens. Quod si ita fuerit purgatus, ut qui
<lb/>antidotum non assumpsisset, liquido constat vires esse invalidas

<pb n="14.270"/>
<lb/>et exoletas, ut ne quidem medicamenti facultater
<lb/>superare potuerim Caeterum mensura ipsius potus il
<lb/>omnibus eadem non est, quemadmodum neque liquor, qm
<lb/>ipsum exhibituri diluimus. Siquidem in praedictis avet
<lb/>lanae nucis magnitudine ex tribus vini cyathis dilutan
<lb/>propinare affectis consuevimus; in aliis autem affectibu
<lb/>et mensura et liquore varie utimur. Nam ad affectuun
<lb/>differentiam ea adaptantes, tum medicamenti quantitaten
<lb/>metimur, tum congruum mixtionis humorem judicamus
<lb/>Non enim solum ad serarum morsus et letalia medica^
<lb/>menta auxiliari solet antidotum, verum ad maximas etian
<lb/>alias affectiones praesentaneum esse remedium experienti:
<lb/>ac usu a nobis compertum est.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="15">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="15">Cap. XV.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Quot et quantis morbis auxiliatur theriaca</hi>.</label>
<lb/>Itaque galenen ipsam in propositis versibus Alli
<lb/>dromachus ideo, arbitror, vocavit, quoniam ceu ex quadam

<pb n="14.271"/>
<lb/>affectuum tempestate tranquillitatem quandam, ipsam
<lb/>nempe sanitatem corporibus conciliat. Capitis igitur
<lb/>dolores diuturnos et tenebricosas vertigines sanare, ad
<lb/>haec auditus difficultatem et oculorum hebetudinem sedare
<lb/>potest. Nonnunquam vero et gustus instrumentum laborans
<lb/>reficit; saepe in phreniticis deliria, generose somnum
<lb/>inducens sedavit; insuper animi perturbationes et implexas
<lb/>imagines somnis abigit. Comitialibus quoque ipsis
<lb/>vehementer solet auxiliari, copiosam ex capite humiditatem
<lb/>absorbens et liberas spiritui vias efficiens. Jam et
<lb/>suspiriosos juvat, quum crassae quaedam pituitae in pulmenis
<lb/>fistulas impactae respirare hominem prohibent,
<lb/>prompte incidens, ut facile educantur, attenuansque fixos
<lb/>viscososque humores. Sanguinem rejicientes admodum
<lb/>juvat, si quis ipsam cum symphyto decoctam dilutamque
<lb/>aqua exhibuerit. Saepe stomachi vitiis mederi solet et
<lb/>naufea laborantem cibumque non capientem suaviter restituit;

<pb n="14.272"/>
<lb/>interdum etiam appetitum sine ratione intensum
<lb/>ex mordaci quadam et acri substantia ipsum infestante,
<lb/>certatim repressit. Insuper lumbrscis intestina occupantibus,
<lb/>coque stomacho insatiabiliter cibum appetente, medicamentum
<lb/>hoc propemodum enecatos magna fame feliciter
<lb/>liberavit. Praeterea maximum latumque helminthem,
<lb/>i. e. <hi rend="italic">taeniam</hi>, generatum, qui omnem assumptum cibum
<lb/>depascitur, eoque reliquum totum corpus emaciat, mirabiliter
<lb/>ab intestinis educit. Hepaticos quoque et lienosos
<lb/>affectus saepe sanat, obstructiones aperiens et jecoris
<lb/>lienisque affectibus medetur. ltem arquatum ex aliquo
<lb/>jecoris vitio oborientem strenue curat, bilem expurgans
<lb/>et veluti abstergens, tum ut jecur bilem a sanguine examussim
<lb/>segreget, efficiens. Aliquando lienes scirrho induratos
<lb/>solvit, paulatim sordidam Iuperfluamque in eis
<lb/>substantiam absumens. Conterit et renum calculos et
<lb/>quicquid terreum fordidumque in eis continetur facile
<lb/>expurgat. In vesica difficultatem urinae sedat et exutaerationibus

<pb n="14.273"/>
<lb/>in ea plerumque est praesidio et difficilem ventriculi
<lb/>concoctionem imbecillitatemque reficit, ventris
<lb/>corpus calfaciens confirmansque. Intestinorum ulcera
<lb/>ipsasque dysenterias et lienterias tollere consuevit : ileosis
<lb/>quoque intestinorum torminibus affectis ac diu in culicum
<lb/>affectum collapsis prodest, praesertim quum intestina vaeant
<lb/>inflammationibus, acres ipsorum humores consumens
<lb/>et intestinorum flatus per vaporem discutiens. Interdum
<lb/>quoque cholera laborantibus egregie conducit, <hi rend="italic">corporis</hi>
<lb/>coagmentum corroborat^ multasque fluxiones sistens. Porro
<lb/>maximum ipsius opus saepe in cardiacis innotescit; quippe
<lb/>dum corpus multis continuisque sudoribus disiluit et rohur
<lb/>ipsius dissolutum est, neque vinum frequenter continere
<lb/>morbus potest, antidoti potio et sudores sistit et facassatam
<lb/>collapsam veluti erigit validamque efficit. Jam
<lb/>vero in mulieribus etiam menses educit et uteri sedisque
<pb n="14.274"/>
<lb/>haemorrhoides suppressas multoties aperit. Mirifice vero
<lb/>et immoderatas sanguinis excretiones cohibere consuevit.
<lb/>Succurrat enim memoriae quod mixta variaque ipsius facultas,
<lb/>quam in superioribus fumus interpretati, ideo alia
<lb/>diffundens extennansque cogat excerni, alia ob nativae
<lb/>facultatis imbecillitatem superflue excreta, viribus partium
<lb/>confirmatis soleat inhibere. Quin etiam podagricos omnesque
<lb/>articulorum fluxionibus tentatos tunc potissimum
<lb/>adjuvat, quum augmenti tempus praeterierit et vigoris
<lb/>status accesserit. Nam dolores epithematis lenientibus
<lb/>mitigans medicamentum propinabis, ut fluxiones cohibeat;
<lb/>quippe hoc antidotum jam infarctas digerit et alias invehi
<lb/>prohibet. Maxime vero prodest quum quis sanus frequenter
<lb/>id assumit, nam humorum superflua consumit et totam
<lb/>compagem atterat. Alia vero medicamenta, quae pllidagrici
<lb/>in morbi propulsionem bibunt, ad pedes quidem
<pb n="14.275"/>
<lb/>fiuxionem ferri vetant, sed hujus superfluitatem non discadentia
<lb/>majorem quendam morbum faciunt. Nam fluxione
<lb/>per corpus oberrante, pulmo qui semper ob respirandi
<lb/>necessitatem movetur, ac propter corporis sui raritatem
<lb/>ad illam excipiendam facilis, totam ipse ad se trahens,
<lb/>ita hominem suffocat, quod ego in multis contemplatus
<lb/>experientia didici, atque hujus rei gratia omnino ab hisce
<lb/>medicamentis bibendis abstinere consuluerim. Theriaca
<lb/>vero in talibus uti etiam vehementer adhortor; etenim
<lb/>humorum superfluitates exiccans juVat et alias colligi non
<lb/>permittit. Plerique igitur initio assidue hac usi potione
<lb/>in totum ab affectu liberati sunt; atque hac, opinor, raliene
<lb/>etiam hydero laborantes multum saepe adjuvit,
<lb/>dum supervacaneum humorem absumeret et insitum calorem
<lb/>perfrigeratum facultate calefaceret, praesertim hydropas,
<lb/>quos anasarcas et leucophlegmatias appellant, insigniter
<lb/>adjuvare consuevit, in totum sese corpus distribuens

<pb n="14.276"/>
<lb/>et undequaque carnium humiditatem exprimens.
<lb/>Quapropter etiam pravo corporis habitui, cachexiam dieunt,
<lb/>optimum est remedium, ut quae corporis habitum
<lb/>coagmentet, superflua discutiat, naturam ad naturales
<lb/>functiones fortiter obeundas praeparet. Hoc auxilii modo
<lb/>etiam elephantinis crebro succurrimus, nam quum multus
<lb/>rheumaticus humor sit corruptus, cujus vis totam corporis
<lb/>molem putrefaciet, antidotum morbum solet evincere,
<lb/>dum rheumatismos sistit et sanguinis fieri corruptionem
<lb/>prohibet. Ad haec tetanicos convulsos haud raro
<lb/>persanavit, nervos calefaciens et tensiones ipsorum laxans;
<lb/>quemadmodum etiam partium paralyses saepe curans, spiritu
<lb/>recreato, in naturalem statum reduxit et motus obeundos
<lb/>partibus reddidit. Mirari vero antidotum licet,
<lb/>quum non modo ipsum corpus aegrotum sanare conspiciamus,
<lb/>sed etiam animo saepe affectibus obnoxio posse
<lb/>auxiliari; quippe vitia e^ melancholia oborta seda hoc
<pb n="14.277"/>
<lb/>medicamentum continuo exhibitum, ceu exhauriens exugensque
<lb/>atram ex vasis et liene bilem, sicut et bestiarum
<lb/>virus; quare ad febrem quartanam potissimum pulchre
<lb/>convenit. Siquidem febris haec ab atra bile oborta
<lb/>Prompte antidoto tollitur, praesertim si quis artificiose ipso
<lb/>utatur. Ego igitur multos quartana laborantes hoc praesidio
<lb/>usus facite a morbo vindicavi; nam vomitu prius a
<lb/>ientaculo ipsos vacuans, deinde sequenti die absinthii succum
<lb/>exhibens, ut bilis edulcescat contempereturque, ita
<lb/>horis duabus ante accessionem antidotum exhibeo, ac mirifice
<lb/>ipsum frequenter vidi proficere, ut protinus qui
<lb/>caperet, sine morbi accessione maneret.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="16">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="16">Cap. XVI.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Methodicorum reprehensio, qui morborum
<lb/>causas noscere supervacuum arbitrantur: et inde reliqua
<lb/>theriacae remedia</hi>.</label> Hydrophobiam, id est <hi rend="italic">aquae
<lb/>metum,</hi> morborum pessimum,^ hoc medicamentum saepe
<pb n="14.278"/>
<lb/>tollere consuevit et mirabiliter tantorum malorum con^
<lb/>cursui resistere. Non enim corpus duntaxat ipsis inarescit
<lb/>et convellitur interdum febreque acri intus uritur, sed
<lb/>animus etiam delirat et gravissimum ipsis adfert symptomas
<lb/>Quippe aquam timent ac propter multam siccitatem
<lb/>humidi tenentur desiderio et a potu abstinent, quia mente
<lb/>alienati id quod auxiliari possit considerare nequeunt;
<lb/>fugientes enim aquam paventesque miserrimo mortis genere
<lb/>intereunt, in quibus potissimum methodicos sum demiratus,
<lb/>qui causas ad curationem esse inutiles dicunt;
<lb/>haud enim scio quomodo his queant mederi, quum simplex
<lb/>morsus^ existit et similis a non rabioso cane illato
<lb/>apparet; quem enim curationis modum ipsis indicabit
<lb/>vulnus corporis obiter inspectum, nec interiore causa ab
<lb/>eis examinata nec ipsorum oculis animadversa, a ratios
<lb/>nali autem medico sola ratione et diligenti examine adinventa?
<lb/>Quamobrem qui in methodicum male curantem
<pb n="14.279"/>
<lb/>inciderit miser, ceu irrationalem quandam et ipsum bestiam
<lb/>existentem, omnino moriturus est, merito per illius seclam
<lb/>occumbens, quoniam ob dogmatis sequelam causam
<lb/>mquirere non dignatur. Qui vero in rationalem medicum
<lb/>feliciter inciderit, neque tam pravis symptomatis facile
<lb/>corripietur et mortem propter rationalis medici arsistcium
<lb/>evadet. Nam hujusmodi medicus eo qui comcorsus
<lb/>est suscepto, statim accurate perquiret qualisnam
<lb/>canis fuerit qui ipsum momordit. Si enim audieris gracilem
<lb/>corpore, siccum, oculis rubentibus, cauda demissa,
<lb/>spuma ex ore fluente, praeterea lingua foras porrecta et
<lb/>linquam bile colorata, obvium quemque insiliifle citraque
<lb/>talionem cucurristis, deinde rursus subito consistentem
<lb/>cum ira quadam magis furenti non ipsi praevisos momordisse.
<lb/>haee^ inquam, si in eo sic habere audieris, stalnu
<lb/>rabidum canem fuisse intelliges. Itaque vulnus haud
<lb/>simpliciter quemadmodum methodicus curabis, sed confestim

<pb n="14.280"/>
<lb/>ipsum etiam amplius efficies, carne multo intervallo
<lb/>orbiculari figura praecisa, ne facile ad cicatricem
<lb/>perveniat; sed foramen diu, minimum quadraginta diebus,
<lb/>patescat, ut per hoc canis virus emanet. cauteriis igitur
<lb/>admodum candentibus locum adurere solemus et aliis uti
<lb/>medicamentis, quae extrahendi vim obtinent, nec virus
<lb/>intra carnem manere sinunt. Ego autem considerans afiquando
<lb/>antidotum ipsum oleo ex rosis consecto dilui et
<lb/>ceu medicamentum, <hi rend="italic">linteolis concerptis excipitur</hi> (cunnotum,
<lb/>id est <hi rend="italic">linamentum</hi>) in vulnus indidi, ut cucurlutusae
<lb/>cujusdam modo exugeret et ex alto quod cornuapendo
<lb/>corpori erat extraheret. In summa theriace et
<lb/>extrinsecus imposita et epota rabiosorum morsibus praesentanei
<lb/>medicamenti cujusdam instar exacte opitulatur.
<lb/>Caeterum nobis etiam in pestifera lue Polum hoc antisti
<lb/>tum malo correptis prodesse adeo visum est, ut nullum
<lb/>aliud praesidium tanto malo resistere fuerit idoneum. Nanque

<pb n="14.281"/>
<lb/>pestis tanquam et ipsa existat quaedam bellua, haud
<lb/>paucos aliquos, verum civitates quoque totas depascens
<lb/>male conficit. Quippe prava quaedam aeris ad corruptionem
<lb/>prompta mutatio efficitur et homines quum respirationis
<lb/>necessitate periculum evitare nequeant, ipsum aerem
<lb/>vetati venenum quoddam ad se per os attrahunt. lQuamobrem
<lb/>etiam Hsppocratem illum multis modis admirandum
<lb/>laudo, qui pestem illam ex Aethiopia Graecos in vadentem
<lb/>non aliter curaverit quam aeris mutatione alterationeque,
<lb/>ne talis amplius inspiraretur. Quum igitur
<lb/>ignem per totam <hi rend="italic">Athenarum</hi> urbem incendi iussisset, non
<lb/>simplicem accensionis materiam, verum serta floresque
<lb/>suavissimos alimentum ipsius esse consuluit, unguentaque
<lb/>pinguissima et odorisera ipsis superfundi, ut aerem purum
<lb/>hoc modo redditum homines in mali subsidium respirent.
<lb/>Simili ratione theriacen, ceu ipsa quoque ignis
<lb/>quidam purgatorius existat, praesumentes in pestisero <hi rend="italic">aëris</hi>
<pb n="14.282"/>
<lb/>statu, neutiquam malo corripi sinere novimus, corruptis
<lb/>jam poste mederi, aeris inspirati malitiam inalterantem
<lb/>mutantemque, ut quae compagem insici magis prohibeat.
<lb/>Quapropter consilium tibi do ut ob has tam repentinas
<lb/>aeris constitutiones aliasque noxarum causas oborientes
<lb/>in prospera quoque valetudine crebro antidotum assumas,
<lb/>quo et externis accidentibus corpus resistat, ac ubi jam
<lb/>fuerit affectum, illud invenias propitium. Hoc enim veluti
<lb/>bonam quandam temperiem salubremque statum corporibus
<lb/>inducit, dum humorum superfluitates absumit, partes perfrictionibus
<lb/>emortuas recalefacit et insitam facultatem naturae
<lb/>functionibus probe obeundis corroborat. Quum
<lb/>enim natura valida est, tunc etiam sine impedimento ventricolus
<lb/>cibos concoquit, ac venae ipsos prompte in sanguinem
<lb/>redigunt, jecur bilem ex facili secernit, cor purum
<lb/>sanguinem suscipiens universo deinde, ut jam nutrire
<lb/>queat, corpori transmittit, excretiones ipsas moderate moderate

<pb n="14.283"/>
<lb/>molitur, recrementa corporis per totam respiratiosiem
<lb/>salubriter discutit. Maxime vero in peregrinationibus
<lb/>antidoti potionem consuluerim, quum in frigido aëre
<lb/>per hiemem iter aggrederis. Erit enim ceu salubre quoddam
<lb/>viscerum indumentum et multum calorem praebere
<lb/>Ipsa idoneum. Jam vero ad animi prudentiam aciemque
<lb/>non esse inefficacem pernovi; quippe <hi rend="italic">sensus</hi> valide suo
<lb/>fungi munere efficit mentemque vaporibus liberatam
<lb/>subtiliorem reddit. Breviter totum corpus ita ab injuriis
<lb/>murum facit, ut ne a deleterio quodam possit infici. Nam
<lb/>varia et tantae mixtionis medicamenti facultas ejusmodi
<lb/>firmitatem producit, praesertim quum bestiarum mixtura
<lb/>instat. Proditur enim Mithridatem magnum illum bellasttem
<lb/>non theriacam, ut quae necdum esset, sed aliud
<lb/>anbdotum variis quoque mixtionibus compositum, ipsiuslsie
<lb/>dictum nomine (Mithridatium enim appellatur) praesumentem,

<pb n="14.284"/>
<lb/>ob firmam corporis constitutionem ex illo
<lb/>praeparatum, non potuisse veneno poto interire. Quum
<lb/>enim bellum adversus Romanos gerens a Pompejo victus
<lb/>in extremis medicamenti veneno sanus mori cogeretur,
<lb/>medicamento epoto eoque copioso ipse quidem non intersit,
<lb/>filiae autem ob eximium erga patrem amorem cum
<lb/>eo mortem volentes oppetere ejusdem medicamenti potu
<lb/>subito conciderunt; deinde quum mortem ille obire statim
<lb/>non posset, veneno propter antidotum praesumptum
<lb/>inefficace, vocato quodam ipsius amico nomine Bistoco
<lb/>injunxit ipsum jugularet ; atque sic medicamenti opus
<lb/>ferro absolvens mori ipsum violenter coegit.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="17">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="17">Cap. XVII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">Quantum et quando et a quibus theriaea
<lb/>sit accipienda</hi>.</label> Vides igitur quantum efficaciae ad
<lb/>firmam corporis habitudinem conciliandam vatiae mixtionis
<lb/>medicamenta obtineant et potissimum theriace, ob
<pb n="14.285"/>
<lb/>tantam, ut dixi, ferarum facultatem. Caeterum medicamentum
<lb/>hoc meo consilio sumes proba fruitus concoctione
<lb/>stec cibis repletus; mensuraque alias alia utens recte facies.
<lb/>in tardum enim fabae Aegyptiacae magnitudinem cum
<lb/>duobus aquae cyathis capies, ubi exiguum ad concoctioRenl
<lb/>ipsius intervallum erit; interdum vero avellanae nucis
<lb/>magnitudine bibes tribus cyathis temperatum, quum
<lb/>plus temporis ad medicamenti distributionem habiturus es.
<lb/>Porro inspice et anni tempus et regionem ubi medicamentum
<lb/>assumes. Nam per aestatem neutiquam id capere
<lb/>consuluerim^ quippe flatu aeris calido etiam ex antidoto
<lb/>corpus longe calidius evadens laeditur, atque hoc
<lb/>mirabilia ille Hippocrates considerans <hi rend="italic">medicamenti exinlationes
<lb/>ante caniculae ortum et sub ca dtspciles esse Iradit</hi>,
<lb/>quoniam febrem hoc potissimum tempus hominibus
<lb/>advehit. Quapropter et aetate florentibus et multo naturali
<lb/>calore praeditis neque multum neque saepe exhiberi
<pb n="14.286"/>
<lb/>medicamentum est consilium ; quemadmodum iis qui jam
<lb/>vita declinant et plurimum et crebro non ex aqua, sed
<lb/>vino magis assumi profuerit, ut corporis virtus jam emarcescens
<lb/>et genuinus calor extinctus refocillari accendique
<lb/>ipsius possit beneficio. At in pueris omnino medicamentum
<lb/>est vitandum; quippe cujus magnitudo illorum virtute
<lb/>major sit et corpus ex facili dissolvat, nativum spiritum
<lb/>cito extinguat; quemadmodum sane et lucernae
<lb/>flammam oleum igne copiosius adhibitum prompte extinguit.
<lb/>Ego itaque ex historia memini puellum aliquando
<lb/>ex intempestivo antidoti usu dissolutum. Etenim diuturna
<lb/>febre laborabat, gracilis admodum corpore et viribus imbacillis,
<lb/>ut qui vix multa diligentia posset superesse; quae
<lb/>quum ego ex medica ratione conspicerem, etiam vehementer
<lb/>ipsi medicamentum dari prohibebam. Nam quidam
<lb/>ejus curationi praefectus, qui videlicet patrem se esse
<lb/>diceret et tyrannicam imperandi facultatem potius haberet
<lb/>quam ex ratione consilium audiret, temere et vialenter
<pb n="14.287"/>
<lb/>admodum me compulit, ut infanti medicamentum
<lb/>exhiberem; quod jam assumptum concoqui non potuit,
<lb/>sortius videlicet ejus virtute qui ceperat, verum totum
<lb/>ipsius habitum dissolvit alvumque fecit profluentem, atque
<lb/>ita propter irrationalem medicamenti usum noctu
<lb/>msans periit. Porro si in calidiore nonnunquam verseris
<lb/>legione, cave medicamento utaris, aeris caliditate illic
<lb/>lofiiciente, qua de causa etiam hominibus sub primo solis
<lb/>ortu calidissimis et multa inde siccitate praeditis medicamentum
<lb/>esse mihi videtur dissentaneum.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="18">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="18">Cap. XVIII.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">De salibus theriacis</hi>.</label> Praeparantur
<lb/>et sales quidam ex his feris. Nam illorum etiam memiaisse
<lb/>necessarium mihi visum est, ut absolutissimus hisce
<lb/>de rebus tibi sermo fiat. Faciunt iidem ad omnia praedicta,
<lb/>modice quidem longoque temporis spatio praesidium
<lb/>praebere habiles, frequenti autem usu paulatim adjuvantes;

<pb n="14.288"/>
<lb/>quocirca plerique ex iis qui utuntur, ubi non velox
<lb/>ab eis praesidium sentiunt, nequaquam posse opitulari arintrantur,
<lb/>maxime quia igne <hi rend="italic">corpus ipsorum</hi> in cinerem
<lb/>redigitur, dicentes auxiliatrices eorum facultates per ustionem
<lb/>evanescere. Ego quidem affirmo sales, etsi vim theriacae
<lb/>imparem habeant, non tamen omnino robur auxiBarium
<lb/>in eis obliterari. Multa siquidem ignis commereio
<lb/>redduntur meliora; interdum latentem ipsorum naturam
<lb/>in apertum edunt, nonnulla vero ad quem volumus usum
<lb/>accommoda efficiuntur. Aurum itaque ipso igne expleratur
<lb/>et adulterum, igne si accendatur, arguitur, atque
  <lb/>flamma exacte purgatum germanum esse apparet. Jam
<lb/>ferrum igne mollescit et flexum nobis ad multos vitae
<lb/>usus habita esse videtur. Nunquid etiam plurima quae in
<lb/>corpus ingeruntur nutriendis nobis ignis beneficio redduntur
<lb/>idonea? Panis siquidem et reliquorum animalium
<lb/>et piscium carnes crudae adhuc appetitus usui sunt inutiles,

<pb n="14.289"/>
<lb/>coctae, tunc etiam corporum alimenta fiunt. Jam
<lb/>vinum ipsum statim ab uvis expressum crudum incoctumque
<lb/>est, solis autem aestu coctum tunc et suavissimum
<lb/>et maxime potabile redditur. Porro multa in arte medicamenta
<lb/>quamdiu veterem ipsorum naturam retinent, acerrnna
<lb/>esse et corporibus inimica experientia docet ; domita
<lb/>vero ignia necessitate curationi fiunt congrua. Itaque
<lb/>chalcitis cruda quidem corpora contingens facile
<lb/>crustas excitat tosta vero cicatricem ulceribus inducit.
<lb/>Item lapis Phrygius crudus acerrimus est, ignitus autem
<lb/>et cum aliis quibusdam tritus praesens fit oculorum
<lb/>remedium. Spongiae ustae cinis sanguinis fluxionem
<lb/>potenter inhibet; idem mihi etiam in thersacis salibus
<lb/>fieri apparet. Omnia enim simul usta ac integrae accensita
<lb/>bestiae pravam vim corporibus inditam ex ustione
<lb/>deponunt et ab igne auxilii symmetriam sortiuntur. Peculiariler

<pb n="14.290"/>
<lb/>autem et maxime sales medentur affectibus
<lb/>summa in cute obortis, leucis dico, lepris impetiginique
<lb/>agresti; nam superfluitates cutis subditas acresque polistimum
<lb/>discutiunt. Plurimi igitur ipsos manducantes sudoribus
<lb/>largiter dissinentes corruptam vacuant substantiam,
<lb/>ut pediculos quoque vocatos quosdam ejiciant, ex corruptione
<lb/>proprie nascentes; quos ideo, ut autumo, phthiras
<lb/>appellant. Dentes optime abstergunt et flaccidas partes
<lb/>densant, fluorem ipsis illabentem reprimunt, imputres
<lb/>servant, perforari aut erodi ipsos non sinunt.</p>
</div>
<div type="textpart" subtype="chapter" n="19">
<p rend="indent">
  <lb/><label type="head"><num value="19">Cap. XIX.</num></label> <label type="head"><hi rend="italic">De salium theriacorum compositione</hi>.</label>
<lb/>Hunc in modum ipsi praeparantur; conabor enim tibi
<lb/>rursus horum quoque consuetionem sermone describere.
<lb/>♃ Viperas praedictis similes et eodem tempore captas,
<lb/>numero quatuor, non biduo plus post venationem, verum
<pb n="14.291"/>
<lb/>si fieri possit, eodem die quo sunt captae; deinde falis
<lb/>flmmomaei^ sin minus, communis colore albi et leniter
<lb/>splendescentis modium Italicum; mox cum ipsis tunde
<lb/>minutatim gentianae Creticae libram unam st, aristoloehiae
<lb/>rotundae libram unam si, centaurii tenuis comae
<lb/>libras ij, cardamomi Armeniaci, marrubii, singulorum
<lb/>Ʒ vj, scordii montani, apii, cbamaedryos Creticae libram
<lb/>hnam, rutae sativae seminis libram j, melle Attico haec
<lb/>unita excipe et libram si, mediam ipsorum portionem in
<lb/>ollana ex argilla factam vacuam praemitte et cum ipsis
<lb/>inlice; deinde quatuor viperas vivas, mox scissas teneras
<lb/>recentissimas quinque in tenues partes concide; ita reliquam
<lb/>aliorum partem dimidiam adjice, ac ubi cooperueris
<lb/>ollam, lutoque diligenter obtineris, quatuor ipsam
<lb/>foraminibus aperies, ut per ea vapor coctionis modum
<lb/>indicet. Nam primum fumus exire videbitur copiosus,
<lb/>cessurus admodumque turbidus, notans ignem jam feras
<lb/>invasisse; quando te animum quoque diligenter advertere
<pb n="14.292"/>
<lb/>moneo, ne tandem hujus fumi aerem ex viperarum exLitatione
<lb/>infectum inspires. Postea ubi vapor cessaverit
<lb/>et tenuem quandam flammam per foramina ejici conspexeris,
<lb/>tunc ipsa cocta esse quam optime censeto, atque ita
<lb/>ollam de igne tollito, tota die et nocte refrigerans.
<lb/>Deinde apertos exemptosque carbones diligenter tundite
<lb/>et cum hisce mixturis cribrato, rutae agrestis seminis
<lb/>℥ ix, hyssopi Cretici uncias novem, foeniculi seminis
<lb/>agrestis ℥ vj, nardi Celticae, spicae Scythicae, singulorum
<lb/>uncias sex, petroselini Macedonici uncias quatuor, amomi
<lb/>uvae uncias tres, origani Heracleotici summitatum uncias
<lb/>novem, hormini seminis torresacti uncias tres, thymi
<lb/>Attici summitatum uncias novem, malabathri Indici loborum
<lb/>uncias quatuor, baccarum juniperi Laconici carnis
<lb/>libras duas, adianti sativi seminis uncias vj, piperis albi
<lb/>libr. ij, piperis nigri libras duas, laseris radicis uncias
<lb/>decem, gingiberis non forali libras duas, satyrii seminis
<pb n="14.293"/>
<lb/>vel radicis ℥ vj, pulegii montani ℥ vj, seselis Maflaliotici
<lb/>rufi ℥ vj, tordyli montani seminis ℥ sex, mentae ℥ sex,
<lb/>Cassiae optimae uncias duas, cinnamomi unciam unam.
<lb/>Conare autem ipsa contusa crihrataque rursus contundere
<lb/>et cribro frequenter incernere, ut adamussim fiant laevia;
<lb/>atque sic in vasis vitreis reposita non statim usurpare
<lb/>convenit, sed post decem fere dies. Porro ego ipsos
<lb/>praeparavi bestiis non ustis, sed ipsarum pastillis quemadmodum
<lb/>in theriaca ostendi confici, miscens ipsos quoque
<lb/>iis quae cum belluis comburuntur, ut quam habeant
<lb/>in se amarulentiam, eam in ustione deponant, tanta pastillorum
<lb/>mensura adjecta, quantam quatuor viperarum
<lb/>numerum habere conjectnrabam, et facti sunt longe praestantissimi,
<lb/>nec cinereum ex ustione gustu referentes, nec
<lb/>colore nigri, sed etiam qualitate in usu suavissimi redditi
<lb/>et vires, ad quae dixi peculiariter ipsos facere, evidentiores
<lb/>obtinentes. Hic est de theriaca et salibus theriacis
<lb/>liber, diligenter, ut judico, a me examinatus, hac maxime
<pb n="14.294"/>
<lb/>causa, quoniam et tu in omnes disciplinas studiose incumbis.
<lb/>Memini enim te, quum literarum studiis egregie
<lb/>inter civilia adhuc negotia vacares, vel legeres quoddam
<lb/>problema judicare oratores nonnunquam ut desinant
<lb/>multas conari occasiones invenire, atque hoc agitare. Etenim
<lb/>deos ajehas, dum non vaticinantur, nihil eloqui;
<lb/>interdum vero etiam oracula silent. Est quum et mare
<lb/>tempestatibus navigari non potest, agmina fluviorum sisto ntur
<lb/>et paulo post rursus fluere incipiunt. Item terra fruotus
<lb/>non semper producit. Quare tuum ego exemplum
<lb/>imitatus, nihil ex his quae de theriaca quaeruntur omisi;
<lb/>simulque te adhortor ut libenter medicamento utaris,
<lb/>quoniam longaevum vitae usum ipsius exhibere observatum
<lb/>est; quod merito ut tibi a diis contingat exopto.</p>
</div>


</div></body>
  </text>
</TEI>
