De musculorum dissectione ad tirones

GALENUS DEMUSCULORUM DISSECTIONE AD TIRONES.

Musculorum dissectionem sine reprehensione conscripsit nemo, multo tamen aliis accuratius Marinus. Verum eum nec uno tantum libro nec ordinatim de omnibus ipse exposuerit, Pelopis et Lyci et Aeliaui musculorum dissectio in pretio habita est. Pelops igitur in tertio Hippocraticarum institutionum libro una cum omnibus aliis corporis partibus musculos quoque dissecuit. Lycus maximum de iisdem librum composuit. Aellanus in eo libro, quem veluti compendium voluminum anatomicorum, a patre conscriptorum, ferit, simul cum aliis cunctis particulis, musculorum quoque et ipse scripsit dissectionem. Longior autem evasit Lyci liber, quod et prolixius omnia interpretetur, quodque logicas quaestiones iis, quae ex dissectione apparent, commiscuerit, ac praeterea quod de affectibus multos sermones habuerit, quorum quaedam nulla in re musculorum dissectionibus accommodantur. Aelianus Iane et Helops stola ea, quae apparent, persecuti fuere, quod et ego nihilo tectus nunc facere decrevi. Nam de musculorum motu alibi duobus commentariis tractatum a me fuit. De utilitate vero simul cum reliquis omnibus in magna illa narratum est tractatione, quae de partium usu inferipta est. Ac praeterea quonam quis modo optime non in .musculis tantum, sed in. aliis etiam animalispartibus dissecaudis te exerceat, in anatomicis exercitationibus traditur. Quare nihil quidquam privatim scribere statueram de musculorum dissectione, sed ubi quaecunque omnia per disseetionem a nobis inventa sunt, in unum volumen congererem : tunc quoque quae a superioribus medicis in musculis dissecandis pratermifla vel non recte inventa suere, manifestare decreveram. Cum tamen nonnulli amici perfe ipsius sese vellent exercere, commentarios non a re quosdam habere eorum, quae me indicante inspexere, voluerunt, m eque ut hunc librum exponerem impulerunt. In quo quaecunque in musculorum apparent dissectione doceo. Nullam autem de actione demonstrationem adhibeo, sed capita dumtaxat eorum, quae in aliis libris demonstrata sunt, in memoriam revoco. Si quae vero Lyens praetermiserit vel negligenter scripserit, eorum me aliquam mentionem facere voluerunt, quandoquidem hic clarissime omnium atque optime musculos dissecuisse erealitur. Haec igitur sunt, quae hic liber pollicetur. Sed jam ad eorum narrationem veniamus. Qui se in musculorum dissectione exercere cupit, suffocata in aqua simia, primum ipsam excurret, quemadmodum in anatomicis administrationibus dicimus. Nam in hoc multi errarunt, cuilibet hoc opus imponentes. Hi autem et alia dilaniant multa et confundunt, veluti maxime et tenuem latumque musculum, qui sub cute colli situs est, quem si quis no. lit musculum appellare, sed musicum similem naturam sive substantiam sive quomodocunque velit vocare, id faciat licet. lncipit hic musculus in priore quidem parte ex labiorum et maxillarum, lo posteriori vero ex spinae regionibus, toti cuti, quae circa collum est, in orbem tubtensus, tenuis membranofusque existens, ita ut propterea lateat, ac membrana potius quam musculus esse videatur, quo usque una eum cute conspiciatur: nam si ab hac teparatur, manifestus evadit. Nullus vero ab hoc musculo detinetur articulus, quandoquidem nec in articulum etiam inseritur; verum maxillas ac cutim, quibuscum coaluit, solas movet. Ejus autem motus etiam ante dissectionem in nobis ipsis evidens est ac clerus, cum maxillas a se ipsis mutuo ad latera citra inferioris maxillae motionem orisque motionem adducere volumus. Et in iis, quibus spasmorum insultus instat; hic musculus primus omnium intenditur. Et qui cynici vocantur spasmi, hujus praecis pue musculi affectio sunt. A nobis autem clarae instructionis causa myodes platysma (musculiscrmis extensio in latum) appelletur. Itaque toti collo circumjectus est: descendit autem in anteriore parte usque ad claviculas. Ab utraque vero parte juxta scapularum spinas usque ad initium dorsi (metapbreni). Quod inter hanc insertionem et originem interjacet, membranulum existens rectum, per mediam, quae in collo est, spinam extenditur. Hocrigi- tur corpus anatomici, cum animal male excoriarem, ignoramus. Sed jam tempus est ut ad faciei musculos accedam.

De faciei musculis.

Labiorum musculi, qui et exacte labiorum cuti permiscentur, quatuor numero sunt, duo ex superioribus partibus ; utrimque nimirum unus a malis obliqui discedentes et duo ex inferioribus ab extrema maxilla, ubi est mentum ; utraque etiam nimirum parte unus, alter a dextra, alter a sinistra. Sane si ambo superiores tensi fuerint, superius labium turium trahitur; sin alter siclus, ad eum attrahitur labium. Ita quoque de interioribus dicendum. Nam si ambo extensi fuerint, deorsum trahitur labiom; sin alter dumtaxat, versus illum attrahitur. De labiorum vero versus anteriora motu, de quo nullam omnino mentionem fecerunt anatomici, in alio dicetur libro, in quo etiam de omnibus aliis obscuris - dubiisve motibus tractabo.

De musculis qui ad nasi alas sunt.

Duo sunt alii usquequaque exigui musculi, qui a malis incipientes utrimque unus, in sibi respondentem nasi alam inseruntur, ipsam aperientes. A nullo autem musculo nasus contrahitur, sed cum praedicti musculi ab actione cessant, mediam tunc ipsis acquirit constitutionem. Nullus vero est musculus, qui natum a praedicta apertione ad majorem abducat, sed in vehementioribus inspirationibus alae spiritus impetum insequuntur. Deorsum porro trahitur natus, labiis propter appensionem cedens.

De musculosa spontis natura, quae sub cute est.

Et sane frontis cuti musculosa quaedam natura tenuis subtenditur, ipsique cuti coalita est, ideoque tota, quae in fronte est, cutis etiam maxilla quiescente movetur.

De oculorum musculis.

Musculi, qui circa oculi besiin siti sunt, sive quis unum esse dicat sive duplicem sive etiam duos vel tres coalitos, ad firmandum certe oculum conferunt, cum praefartim pusillum aliquod corpus recte obtutu accurate nobis sit inspiciendum. Alii autem omnes oculum moventes sex numero sunt, quorum quatuor rectis motibus praesunt, reliqui duo oculum circumvertant. Sed hi a magni anguli regionibus prodeuntes in parvum pertingunt. Ex aliis quatuor unus oculum furtum, alter deortam, tertius ad nasum, quartus extrorsum trahere finiet velut ad parvum angulum. Quicunque vero non sex, sed quinque affirmant esse hos musculos (id quod etiam Lycus opinabatur) ii non in numero solum eorum, sed in actionibus quoque cognoscendis errant.

De musculis maxillam inferiorem moventibus.

Quatuor musculorum paria maxillam inferiorem movent, ac sursum quidem trahunt, qui temporales vocantur et qui intra os siti sunt. Ad latera vero adducunt, qui in buccis sunt locati ; quos masseteras ef. mansorius, nomine ab utilitate imposito, appellant. Deorsum trahunt reliqui duo, sed bi angusti prolixique sunt, qui post insuaque aures incipientes et per collum in anteriora procedentes, atque deinde in idem mutuo, ut maxillae inserantur, coeuntes, ipsam cum tenduntur aperiunt. Hi foli. inter omnes musculos ambas quidem extremitates car-. n usas habent, mediam vero exquisitum tendinem. Ex reliquis tribus paribus, quae robusta simul et magna sunt, temporales ab utroque latere unus, ad extremas maxillae κορώνας perveniunt et maxillae ipsi ad processum coronordem validis aponeurosibus inseruntur, per quas tum maxillam furtum trahunt tum os claudunt, Quapropter et hos musculos interdum masseteras appellant non recentiores tantum, sed et antiquiores medici, quemadmodum etiam Hippocrates. Prope vero eam partem, qua praedictorum musculorum tendines expullulant, transversum os extrinsecus impositum circumpositumque est, quod fagum( os zygomaticum) appellatur.

De tertia spTygia claudente.

Qui vero intra .os sunt musculi, latis cavisque maxillae inferioris partibus incumbunt: ad palatum vero adscendunt, cavis quae inibi tunt ossibus, quae a processibus, quos ad alarum similitudinem circumdantur, inserti. His musculis validus quidam tendo hoc in loco inest. Tota vero horum musculorum transversa pars cum musculis .. temporalibus coalescit. Et- sane eandem, quam temporales, actionem obeunt, inferiorem nempe maxillam .in interiore parte turium trahentes. Quidam eos partem quandam temporalium esse existimant, ut Marinus, nonnulli autem peculiari modo eos separant, uti Aelianus et Pelops. Lycus autem cum hos prorsus ignorasset, illos reprehendit, qui quatuor esse temporales musculos dicunt.

De m veteribus trigonis.

Reliqui autem duo musculi extrinsecus secundum inferioris maxillae longitudinem insident; praetervecti vero atque inferri duobus ipsorum capitibus ad malas et os jugale adscendunt, bini revera utrimque existentes, non unus. Mutuam enim in mandendo excipiunt tum actionem tum ustum, alter in priorem, alter in posteriorem partem maxillam movens. Iidem etiam musculi in temporales intra os jugale coalescunt.

.De musculis qui a capite in scapulas inseruntur.

Ablata prima omnium musculosa latitudine, quer duo musculi ex osse capitis, quod in occipite est-, utrimque unus, se mutuo tangentes exoriri videntur, alter a dextris animalis partibus, a sinistris alter. Est autem eorum exortus gracilis latusque per transvertam lineam ad aures procedens; ad utramque tamen aurem haud pervenit, sed multo brevior est. Hinc duo musculi inchoantes magis magisque perpetuo dilatantur; ac tandem scapularum spinis usque ad aeromion utrobique inseruntur, aliquid etiam clavicularum comprehendentes. Hos musculos ante disseorionem in gymnasticis evidenter videre possumus : plenissimi enim corpulentissimique sunt, ac totam cervicem occupant. Horum officium non est, ut Lycus una cum plerisque aliis dissectoribus deceptus affirmabat, neque enim caput ad scapulas detrahunt, sed ipsas ad illud trahunt. Hoc autem in anatomicis administrationibus demonstratur, in quibus etiam de plerisque aliis motibus, qui superiores medicos latuerunt, abunde persequimur; ac methodum etiam qua singuli motus inveniri debeant, docemus. Post musculorum praedictorum exortum dissectum aliud quoddant tubjacet musculorum gracilium et longorum par gracile et latum in exortu, semper tamen dum progreditur, teretior evadit, ac in tenuem tendinem nervi instar exacte teretem finiens ad principium basis scapularum inseritur: qui tendo ab intrinsecis partibus propter basse provectus atque ad ejus usque dimidiam partem procedens sic jam in ipsum basis os inseritur. usus autem ejus scapularum basio recta ad caput attraheres Hunc etiam tendinem Lycus ignoravit.

De musculis scapulas moventibus.

Septem sunt musculi, qui utramque movent scapulam. Duo quidem ab occipite deorsum obliqui feruntur, de quibus superius dixi. Tertius autem a transverto processu primae vertebrae exoritur: quartus ab osse guttus ambiente: et duo alii ex spina dorsi exortum habentes. Septimus a lumbo adscendens ad humeri articulationem maximus musculus, cujus naturam omnem in sequentibus in ea libri parte declarabo, in qua de musculis articulum humeri moventibus tractabo. Sane musculus, qui a prima vertebra exoritur, in extremitatem spinae scapularum, qua sublimior ipsa est, apud acromion in tertiam fere ipsius universae partem inseritur. Est autem carnosus minime- que latus musculus hic, scapulamque ad transversas colli partus adducit. Hujus musculi non actionem solum, sed^ exortum quoque ec insertionem ignoravit Lycus, incipere cum ab iis calvariae processibus, qui a columnae similitudine stiloides vocantur, atque adacromium pervenire putans. At qui ab osse guttur ambiente exortum habet, in eam praecipue altioris costae scapularum partem inscritur, ubi principium processus illius habetur, qui ancyroides (s. coracoides) nominatur. Angustus autem et longus est hic musculus, scapulamque in priorem regionem cervinis versus proprium principium adducit, id quod omnium musculorum est commune. Qui vero a lumbo in humeri dearticulationem adscendit musculus, ac toti basi cavisque scapulae partibus secundum humiliorem costam adhaeret, ex inferiori et priori parte totam scapulam his apprehen- fionibus deorsum ac in priora ad te ipsum trahit. Ex reliquis duobus musculis, a quibus solis scapulam moveri arbitratur Lycus, alter quidem in superficie lex omnibus thoracis vertebris exoriens in inferiorem spinae scapularum partem inseritur, alter vero sub hoc ipso situs, exoritur quidem et ipse ex septem thoracis vertebris et ex quinque etiam ipsius cervicis: inseritur autem in totam eam basis partem, quae cartilaginea est. Uterque igitur 1pforum retro abducit scapulam, sed prior una etiam deorsum trahit, secundus Velut ad cervicem turium trahite si vero ambo simul tensi suerint, retro versus spinam dorsi totam scapulam ad septem superiores thoracis vertebras, quibus etiam ipsi exporrecti sunt, abducuntur.

De musculis caput moventibus.

Motiones propriae capitis, quae quiescente cervice fiunt, brevissimae ac duplices sunt, quemadmodum duplices etiam sunt ejus dearticulationes ; altera qua ipsum ad latera circumvertitur, altera qua in priora annuit et in posteriora abnuit. Ejusdem vero capitis motiones, quae una cum totius cervicis motu fiunt, longiores sunt, de quibus diffusius paulo post narrabo. Nunc de sibi propriis musculis agam. Post praedictum par gracilium musculorum, quos et ipsius ex occipitis osse exorientes sieapulam attollere diximus, alterum deinceps par est, exortum transversum simul et carnosum latumque usque ad aures obtinens. Huic alterum quoddam coalescit, principium a regione, quae sub auribus est, sumens. Haec paria per totam cervicem ad anteriores partes oblique feruntur, atque in primo quidem exortu mediocriter coalescunt, in subsequenti deinceps loco magis dehiscunt. ob idque aliquibus fortasse duo musculi ab utroque cervicis latere, non unus esse videbuntur. Amborum sane similis est utilitas, motus et fibrarum positio. Uno tantummodo differtint, quod prioris musculi fibrae a primo exortu carnosae existentes, ejuscemodique ad finem usque perdurantes in claviculae os inseruntur: secundi vero tum principium veluti ligamentum habent, tum finem veluti tendinem, qui sane ad pectoris os terminatur. Dividi vero quoquomodo et hic secundus musculus ab homine, qui subtiliter adeo rem partiri velit, in binos potest. Scinditur enim aliquo modo circa collum, ut et adhaereat, ejusque partes appentas tangat. Altera ergo pars, quae prior est, ossi pe.cleris nervoso fine inseritur. altera in claviculae principium carnosam insertionem facit; quae inter hune ipsum ad pectorale os terminantem et supradictum ab occipite orientem, media posita est. Hic totus musculus unus quidem motu et utilitate est statuendus: motus enim ipsius est obliquus, utilitasque est, ut caput in anteriorem par-. tem circumagat. Non unus vero, quod non omnino admodum sit continuus, quodque exortus et insertiones haud similes omnes rectasque habeat. Nam ejus sunt duo exortus, carnulus quidem, qui ex occipite est; nervosior vero quodammodo, qui sub aure. Insertiones item sunt, cujusmodi nunc jam diximus: altera quae ad claviculam pervenit, carnosa, altera, quae in os pectorale inseritur, nervota. Sed in his non magnopere errarunt anatomici. Quod vero arbitrati ipsi fuerint, musculi illius ab occipite ena. locutis portionem toti ipsius- claviculae longitudini inferi, non parvum profecto circa apparentia conspectuique subjecta peccatum commifere. Id tamen non Lycus modo, sed et alii quoque celebres viri affirmarunt, quamquam Iane nedum totam musculus hic claviculam, sed ne dimidiam quidem occupat. Hujusce igitur paris musculi magni admodum sunt, ut etiam ante dissectionem in omnibus hominibus, ac praesertim in gymnasticis, facile dignosci possint. Qui vero retro ex occipitio enascuntur, multo his minores sunt atque numero quam plures. Sunt autem duo, ut quispiam dicat, ipsorum genera, alterum colli et capitis commune, alterum Iulius capitis. Quod ergo colli et capitis est commune, in octo dividitur musculos, ab utraque nimirum spinae parte quatuor, quorum primum par latos in occipite exortus obtinens, angustior in descensu redditur, Utque utriusque singillatim musculi figura ad similitudinem trianguli rectanguli, cujus quidem basis sit ipse ex capite exortus: altera autem costa, quae ad rectum angulum accedit, sit spinae apex, id est acantha; reliqua vero tertia sit illa, quae has ambas conjungit. Ergo ex praedictis manifestum est, horum musculorum fibras obliquas esse, a capitis lateribus ad posteriora inversas. Hi Iane musculi, ex utraque parte unus, tanquam plicae quaedam ac. laminae ipsis superjacent expansi. Quibus sublatis tria quidem aliquando musculorum paria. manrscste apparent, saepius tamen duo, quorum alterum, secundum spinam extenstrm, musculos leniter latos habet, qui obliqui ab occipitis osse ad spinae latera feruntur; alterum teretes, cum musculi illi e contrario fibras habeant, ex transversis nimirum capitis partibus, unde etiam exortum obtinent, in spinam tendentes. Quando vero tria videntur paria, unum propter spinam extenditur, alterum propter transversus processus vertebrarum, tertium inter utramque medium collocatum est. Saepenumero tamen omnes horum omnium exortuum musculorum fibras videre licet a posterioribus in anteriora oblique tendentes, uti tandem omnes finiant in eam vertebrarum partem, ubi transversi funi earum processus. Sane si hos musculos sustuleris, in conspectum tibi exquisite venient paria illa musculorum, quae in capitis dearticulatione habentur. Sunt autem hoc in loco utrimque quatuor exigui musculi: duo quidem, qui a capitis osse ex communi principio secundum occipitis extremitatem exoriuntur, dearticulationem tangentes, quorum alter nervosior in posteriorem secundae vertebrae processum porrigitur, apud insertionem angustior redditus; alter obliquus in transversum primae vertebrae processum inseritur. Tertius vero alius ambos hos conjungit a transversu primae vertebrae processu in posteriorem secundae pertingens, inseritur sane hic musculus in ipsius processus latera: quemadmodum qui prior dictus est, in ipsam processus summitatem, quam acanthum S. spinam sive apicem appellant. Huic ipsi alter parvus subjacet musculus, ab occipitis osse in primam vertebrato insertus^ Horum novissime memoratorum musculorum exiguorum, numero octo existentium, actio atque munus est ipse capitis mo-. tus circa dearticulationem solam : sicuti eorum, qui his incumbunt, actio est, ut caput una cum cervice tota m oveant. Caput igitur solum abnuendo, recta musculi illi agunt, qui in primam et secundam vertebram recti procedunt. Cum parva vero ad altera inclinatione movent ceteri quatuor, quorum duo a capite exorti leniterque obliqui descendentes, id ad latera abducunt. Reliqui vero duo, dum agunt, eam obliquam extensionem, quae ex opposi torum sibi musculorum nuper dictorum motu facta fuerat, in caput cum continuis partibus primae vertebrae ad situm secundum naturam reducunt. Jamque compertum est, quod in unoquoque horum musculorum pari, si unus tantum agat musculus, motus capitis fit obliquus; sin ambo simul, motus rectus unicus efficitur. Sic sane in iis, qui his incumbunt musculis, totam cervicem occupantibus, .obliqui quidem obliquum talum abnuendo .ruovent: recti vero rectum id faciunt. Jam infis etiam musculis errarunt dissectores, qui nec numerum nec positionem nec actionem nec usum nec denique figuram eorum scripsere. Duo praeterea ex prioribus partibus sunt musculi, caput una cum cervice moventes, validi sane ac longi. Progrediuntur autem hi musculi ad quintam n sime thoracis vertebrato, omnibus cervicis vertebris anteriori in parte superstrati, stomachoque, id est gulae, subjecti. Horum exortus ex inferioribus capitis partibus est, carnosus existens, eamque regionem occupans, quae inter capifis dearticulationem et inferiorem futurae lambdoidis finem continetur. Hi musculi cum toti agunt, caput cum cervice flectunt. Cum vero superior tantum eorum portio, . quae a capite in primam et secundam inseritur vertebram, actione fungitur, ipsum solum caput annuendo movet. Sane haec portio peculiarem aliquando claramque .habet circumscriptionem delineationemve, quae posterioribus exiguis illis musculis proportione respondet. Sunt praeterea ex transversis partibus circa capitis articulum alia duo paria musculorum parvorum, alterum primam vertebram capiti, alterum secundam primae connectens. Haud feniper autem manifesta horum musculorum actio est, ut ipsas . solas primae vertebrae articulationes ad latera annuendo moveant. Ex his omnibus musculis, qui capitis dearticulationem in orbem circumdantes coronant, duos totos Lycusnovit, caeteros vero omnes ignoravit, quemadmo-^ dum etiam posteriores octo occipitis, quos cervicis ac capitis communes esse asseruimus. Verum hos, quod a spinalibus musculis separare nequiret : reliquos sub his absconditos merito ignoravit.

De musculis asperae arteriae.

Asperae arteriae quatuor sunt peculiares musculi, ipsam contrahentes et coarctantes, cum extenti fuerint, os hyoides et ipsum guttur revellentes. Ex his musculis qui majores sunt, principium quidem ab inferiori rectae lineae ossis hyoidis termino sumunt secundum totius arteriae longitudinem protracti: insertionem vero in os pectorale secundum internas. ejus partes moliuntur. Tibi quisque aliquando bifidi videbuntur esse musculi isti duo. Alii vero duo ex transversis inferioribusque thyreoidis cartilaginis partibus exorti, in pectoris os ut ipsi terminant, arteriam a lateribus complectentes. Meminisse autem oportet, de simiis omnia haec dici. Nam de discrimine, quod inter has et cetera animalia est, in anatomicis administrationibus dicitur.

De propriis gutturis si laryngis masculis.

Duo quidem musculi in prioribus cartilaginis scntifortnis partibus, alter e dextris, e sinistris alter, recti tectindum ejus longitudinem incumbunt, ab humilioribus ossis lambdoidis partibus exorti, hi ad superiora et anteriora cartilaginem attrahunt. Duo vero alii musculi a posterioribus scutiformis cartilaginis extremitatibus utrinque unus exorientes gulae inseruntur, ipsam perinde ac spbincteres comprehendentes: hi cartilaginem cogunt atque adstringunt. Duo idem alii bifidi primae et secundae cartilaginis fines conjungunt coguntque; post quos quatuor alii ex secunda cartilagine in tertiam devenientes illi quidem retrorsum, hi vero in latera dearticulationem dilatant: post hos ipsos quoque duo alii sunt, haud prius apparentes, quam guttur sit apertum, qur ei quidem cartilagini, quae scutiformem cartilaginem perpetuo cum arytaenoide conjungunt, reliqua vero, quae innominata dici. tur, non perpetuo. Actionem hi musculi habent praedi. ctis quatuor oppositam. Est praeterea circa tertiae cartilaginis basin musculus unus bifidus vel duo connati vel quomodocunque nominare volueris, qui non in omnibus, sed in .aliquibus insunt animalibus, cartilaginem cogentes, gutturque claudentes. Sane anatomici in plerisque praedictorum musculorum errarunt.

De musculis, qui sunt in summa manu.

Duo sunt musculorum genera in internis summae manos partibus, parvi quidem necessario omnes, inter se tamen non parum tum in aliis tum in magnitudine discrepantes. Quinque ergo sinis, qui oblique introrsum lursumque digitos .movent, singuli singulis distributi. Sex.tus magnum digitum, quem etiam antichefra appellant, indici adducit. Septimus parvum digitum a reliquis longissime abducit. Horum igitur musculorum, qui sursum introrsumque totos digitos inclinant, quatuor quidem ab indumentis eos tendines ambientibus, qui primum tcrtiumque articulum flectere dicebantur, incipientes ; in tenuem tendinem mediocriter teretem finiunt, toti transversae teu laterali parti secundum unumquemque digitum inserti, propter quod praedicto motu eos movent. Quintus vero, qui magnum digitum longissime ab indice abducit, caput habet primo carpi ossi appensum : qui musculus postquam in tendinem aeque ac alios tenuem finierit, magno itidem digito inseritur, eandemque motionem molitur. Qui vero hunc ipsum indici adducit, contrarium huic obliquo motum obtinens, ex .aequo trahit digitum in tuum ipsius caput, in metacarpum, qui ante medium digitum est, inseritur. Similem autem huic motionem habet alius musculus, qui a primo carpi osse, quod positura humile est, exoriens, intimas partes parvi digiti inseritur, manu nimirum secundum naturam figurata ipsum abducens maximopere a paramese S. digito annulari. Jure igitur musculus iste et qui maximum ab indice abducit, aliis quinque musculis multo sunt minores, quippe quibus in brachiale appendi, quo longior motus fiat, opus sit. Quibus una cum tendinlbus ablatis alii musculi in postbrachiali positi in conspectum venient, omnibus certe dissentionis professoribus mihique etiam diutius ignorati, qui a ligamento ossa brachialis circumprehendente secundum eam praecipue partem, ubi et brachiale desinit et postbrachiale incipit, exortum fumentes, in primam cujuscunque digiti dearticu. lationem accedunt, bini singulis dicati digitis atque utro. bique in mediam regionem inserti, ut lateris etiam aliquid complectantur: ob idque nilum cum quadam in latus inclinatione primum uniuscujusque digiti articulum flectunt, quem etiam articulum per ligamentum magnos tendines circumplectens flecti dicebamus. In magno vero digito non similis ex toto est ipse praedictorum musculorum numerus eo, qui magnum digitum longissime ab aliis abducunt: unus enim longior est, inseriturque digito prope secundam dearticulationem, non omnino manifeste illam movens, sed magis primam. Reliqui vero deinceps secundam dearticulationem flectunt; alter quidem praedictum calorem tangens, sursumque vergere flexionem faciens : alter post hunc leniter in latus inclinans. omnium autem praedicturum undecim musculorum munus -atque ossicium est, ut coarticulationem, quae ab unoquoque postbrachialis osse cum brachiali est, eo usque flectant, quousque ea flecti apta est. Brevissimum autem hoc est. Nam quae in hoc loco sita sunt ossa, mutuo sibi ipsis sunt .coarticulala, non quemadmodum digitorum ossa, dearticulatai Quapropter et prima magni digiti articulatio, evidentem certe habet motum, quae vero est ipsius postbrachialis cum brachiali, latentem penitusque obscurum oblinet. Sane nonnunquam in magno digito duo foliumsculi apparent, qui simili modo, quo ceterorum musculorum musculi, se habent, illique etiam saepenumero ita inter se sunt coaliti, ut unus in unoquoque digito esse videatur.

De musculis qui sub claviculis positi sunt.

Sub unaquaque clavicula positus est musculus, qui clare non conspici potest prius quam clavicula ablata fuerit. Est autem latus carnosus uterque ipsorum, in ossa duo sectionem secundum naturam moliens, in ipsam nimirum claviculam et primam thoracis- costam parvam, quam nonnulli subclaviculam appellant. Claviculae igitur in illis connatus est partibus, quae ad acromium adscendunt: ipsi vero primae costae coalitus est, qua ipsa cum pectoris: osse coarticulatur. De horum igitur musculorum actione dubitant quidam anatomicorum, nonnulli vero scapulam exisumant * * veluti Lycus in aliis etiam animalibus, quaecunque claviculas non habent. Nam hos musculos cum eo scapularum processu, qur anchoraeformis dicitur, coalescere censet, maxime prosectu aberrans. In hominibus vero caeterisque animalibus claviculas habentibus cum hoc dicere non posset, tanquam ligamenti usum ipsis tribuit Haud ita tamen se habet rei veritas, quin potius musculi hi eandem, quam intercostales mufeuli, habent utilitatem. Sicuti enim eorum quilibet tuis ipsorum fibris extrinsecis humiliorem costam ad superiorem attrahit, ita etiam hi primam costam ad claviculam attollunt.

De musculis propriis o/sis lambdoidis, quod et hyoides (si. hypsiloides) vocatur.

Os capiti gutturis incumbens nonnulli quidem hyoides, nonnulli lamdoides nominant. Est autem reesa hujus t ossis linea secundum colli longitudinem extunsa, os leniter latum, quatuor vero reliquae lineae obliquae sunt et a praedicto lato osse secundum duas conjugationes exoriuntur: a superioribus quidem partibus altera conjugatio, quae tenuium graciliumque est, veluti sirnt scriptorii extrema: ab inferioribus vero altera, quae est mediocriter latorum. Verum graciles duae costae per ligamenta teretia ac tenuia extremitatibus eorum processuum, quos ab acus et scriptorii et styli imagine aeulormes nominant, colliguntur. Reliquas vero duas inferiores duo vincula valide.- cum cartilagine arytaenoide copulant. Et sane duo etiam musculi lati os hyoides inferiori maxillae conjungunt, ex transversis rectae lineae ipsius ossis hyoidis partibus enati, atque in transversas et jam inferioris maxillae partes post musculorum ipsi maxillae propriorum exortum inserti. Alii vero musculi in extremam maxillam mutuo inter se colligati veniunt. Horum principium est superior terminus rectae lineae ipsius lambdoidis ossis. Alii autem duo musculi a radice ossis styloidis incipiunt, atque in rectas lambdoidis ossis lineas inferno termino utrinque unus inferuntur. Haec quidem tria musculorum paria ipsius ossis lambdoidis propriae sunt, brevibus quidem motionibus ipsum moventes. Atque una quidem a. basi processus styloi dis incipit, in posteriorem regionem id abducens : reliquae duae in maxillae inferioris latera adscendunt atque ad ipsam maxillam furtum id attrahunt. Ceteri vero musculi ab osse hyoide exortum obtinentes, aliarum particularum causa facti fuerunt. Hi quidem in scapulas, ut eas moverent, quemadmodum superius diximus: -alii in linguam, ut de ipsa quoque dicetur; et ultra hos reliquus faucibus extrinsecus insidet, sive quis ipsum unicum, sed bifidum appellare velit sive duos mutuo sibi adnatos, quod et mihi satius esse ridetur. Hi asperam arteriam adstringunt et os lambdoides retrahunt.

De musculis linguam moventibus.

Sicuti siane praeceptor noster Pelops in linguae dissiscilone scribit, musculi bubulae linguae sedecim sunt. Nobis vero, ut ab initio libri dictum est, in simiae corpore ob similitudinem, quam cum homine habet, exercitationem facere statutum est. Ex musculis igitur linguam moventibus duo quidem a basibus processuum styloidum inciplantes, angusti longique progredientes in transvertas linguae partes, utrimque unus, inseruntur, obliquorum motuum praesides. Reliqui vero omnes tum ex osse caput gutturis ambiente, hyoide et lambdoide appellato, exoranttur: tum in linguam quatuor Iane, secundum duo ninrirum paria inferuntur, evidenterripsam moventes. Quintus bifidus existens, atque ex superiori rectae lineae ossis hgoidis termino incipiens, tub linguam inseritur, tecumdum illius longitudinem ad extremum usque interioris maxillae in aptum mentum, quod vocant, qua maxillae ossa inter sic coalescunt, pertingens. Hic musculus sursum ad maxillam (os byoides) retrahit, illis oppositus, qui id ipsum ad pectoris os deorsum trahunt. Nullam vero manitellam in lingua motionem efficit. Sed qui evidenter ipsam movent, quatuor reliqui stmt, quorum duo ex superioribus ossis hyoidis partibus, unde et praedictus (ille bifidus musculus), verum in ipsius lateribus quodammodo magis exoriuntur. Reliqui vero duo deinceps ex transversis humillbusque rectae lineae costis enascuntur. Inferuntur autem majores quidem in mediam linguae regionem perpetuo se mutuo .tangentes, .usque ad eam omnes anterius in locum linguae pervenerint, quem vinctum appellant (fraehulum linguae): minores vero in latera, inter hos et eos, qui ab utraque basi processuum acuformium si styloidum procedunt. Sane horum singulorum musealorum motiones ipsi positui respondent, obliquorum quia dem obliquae, rectorum vero rectae, quemadmodum et transversorum transversae. Et sane clarioris doctrinae gratia, qui a processibus styloidibus prodeunti musculi, transversi seu laterales vocentur: qui vero ali obliquis ossis lamhdoidis partibus, obliqui, sicuti qui a superiori ejusdem lambdoidis offis termino enascuntur, recti.appellentur. Subiiciuntur vero praedictis omnibus musculis ex imis partibus illi, qui fibras transvertas habent, a tota lingua exorti, atque in maxillae es fere totum praeter quam .in mentum inferte Facultatem porro musculi hi omnes attollendi curvaudique linguam obtinent.

De musculis faucium.

Locus quidam praejacet gulae gutturique communis, in quem utriusque osculum adscendit, qui quoniam angustus oblongusque est, isthmus appellatur. Corpus vero hunc locum ambiens, fauces I. pharynx nuncupatur, in quibus faucibus musculus utrimque unus habetur, tunc munere tuo fungens, cum vox editur aut deglutitio fit. Horum duorum musculorum caput prope eos musculos positum est, qui ab inferioribus partibus in linguae latera rdscendunt.

De musculis cervicem moventibus

Ergo cervicis capitisque communes musculi superius enarrari fuere: Tres quidem primi paris eorum, qui ab occipite prodeunt: una vero aliud emunt, qui gulae subjacent. Nam ut uno verbo dicam, quicunque musculi a capite exorti, toti cervici inseruntur, ambabus partibus sunt communes. De propriis vero cervicis musculis in hoc capite agendum. Duo ab utraque ipsius parte tuus musculi, alter posterior potius, alter prior dicendus. Sane posterior ex. transversa primae vertebrae eminentia exoritur, eo praecipue loco, ubi ea convexissima est. Nam ex .priori potius eminentia musculus ille, de quo superius dictum est, exoritur, qui in scapulae spinam adscendit. Posterior autem hic cervicis musculus, de quo nunc agere institui, ad scapulam usque devenit, eri omnibus vertebris per validae ligamenta enatus, ut plures. musculi esse videantur, inferiorque ipsius terminus thoracis musculo in scapulae simis collocato exacte continuus est. Alter. vero cervicis prior musculus principium a perforato secundae vertebrae processu futuit, simulque cum aliis cervicis musculis exoritur, postea vero illinc per axillam ad: quintam usque thoracis costam pervenit, textam quandoque etiam attingens j ejnsque portio quaedam in primam costam claviculae succedentem inseritur. Teres autem quodammodo magis est hic musculus et longus. Et sane ejus actio, qua cervini inseritur, est, ut ipsam in priora obliquam flectat: qua vero ad thoracis vertebras pervenit, ut illum dilatet. Quare praestiterit ut vel duos musculos inter se unitos una cum praedictis existimemus esse, vel si unus est statuendus, eum inter thoracis musculos ceureamur. Ille enim thoracem dilatare evidenter conspicitur, non ita tamen evidenter cervicem annuendo movere. oppositam vero ipsi motionem habet praedictus musculus, in latera et ipse ac ad posteriora magis totam cervicem fledens. .Quodsi ambo una tendantur, media totius cervicis flexura in latera efficitur. Si vero anteriores tantum musculi, qui utrobique sunt, dexter nimirum et sinister, tendantur, totam profecto cervicem in priora annuere: sin posteriores, in posteria renuere compellunt. Quodsi omnes quatuor simul tendantur, cervix tunc in nullam vergens partem recta evadit, quemadmodum in ea etiam spasmi specie contingit, quae tetanus Graece dicitur.

De musculo in simis scapularum sito thoracem f. dilatante.

Musculum qui magna dilatatione thoracem dilatat, in utraque parte unum sive scapulae et thoracis communem appellare ipsum quis velit sive thoracis solius ex iis, qui secundum scapulam sunt, nihil intererit. Enascitur hic a scapulae basi, toti thoraci extensus. Haec sane ipsius pars delitescit, ut ipsum intueri prius non possis, quam scapulam ausuras. Totum vero deinceps quod sequitur, con-: [plenum est, quod nimirum thoraci ad eum ustpre musculum, qui a cervice in sextam costam descendit, inseritur. Sed et duas quoque nothas costas musculus hic jam prope cartilagineos processus conscendit. Ejus autem insertio haud continua^ est, sed veluti in exiguos quosdam muscasus singulis costis singulos partita ac discissa. Deinceps vero post universas hujus musculi priores extremitates, exortus principium futuit maximus musculorum abdominis discissis et ipse exortibus appensus.

De musculis humeri articulum moventibus.

Postquam musculos scapulam moventes abstuleris, postque hos illum etiam, qui in simus scapulae partibus situs est, quem nuper sermone persecutus fui : facillime jam musculorum omnium brachium moventium numerum de. prehendas. Nam cum undecim in universum omnes sint, tres a pectore in brachium adscendentes, duos ab illum regionibus et quinque ex scapula ipsa prodeuntes conspicies, sicuti undecimum post hos omnes, qui sirperhnmeradem occupat. Sibi enim mutuo musculi hi, qua hurneraria vena est, connati sunt: aponeurcsesque sibi mutuo vicluas in brachium infra ipsius caput in priorem partem iuferunt, per rectam praecipue lineam, quae superne deorsum tendit. Atque graciliorem quidem aponeurosin producit musculus a pectoris osse prodiens: teretiorem vero quodammodo carnosioremque atque ab exterioribus hujusee partibus edit musculus ab epomide exoriens. Porro exortus seu originis principium istius quidem musculi tum clavicula tum scapulae spina est: tum etiam superficiariae ejusdem scapulae regiones fere omnes, quaecunque versus humiliorem ipsius costam vergunt. Alterius vero musculi principium est totum pectorale os. Nam inde prodeuntes, alter quidem veluti scissus circa summum humerum, totum brachii caput comprehendit; alter vero- humer arrae venae exporrectus est et priorem axillae partem carnutum ipsis efficit, fereque in toto pectore carnosus musculus iste est atque ab ipso toto pectore exoritur. Satius vero fuerit, duos ipsum musculos, non unicum statuere. Qui igitur a pectoris osse exoritur, qui et aliis, qui in ipso pectoris osse existunt, musculis est minor, fibras omni superiori advertas quodammodo oppositasque habet. Nam in Inperiorem quidem partem adscendunt ad propriam aponeurosin, deorsum incipientes. Reliquae vero omnes exortum quidem his superiorem ex ipso pectoris osse habent. Feruntur autem in aponeurosin transversae quidem, quae a tublimibus ossis pectoris partibus enascuntur: leniter vero obliquae, quae ab humilibus ejusdem ossis partibus exoriuntur. Ex reliquis duobus alter quidem ab extrluseca infimaque hujus ossis regione prodiens, secundum plurimas quidem partes praedicto illi musculo bifido ac magno connatus est, demumque in membraneumtendinem siniens, prioribus brachii partibus inseritur, in ipsum praecipue anterius supercilium cavitatis,^ quod a majori capite nuisculi in brachio existentis occupatur, qui secundum internam regionem, venae quae in ipsi, conspicue apparet, exporrigitur. Alter vero musculus, qui antequam magnus fit dissectus non apparet, a superioribus partibus enascens, ex secundo quidem et tertio et quarto et quinto et sexto pectoris ossibus exoritur atque ad altissimam capitis brachii regionem, quaad ulaviculam spectat, adscendit, illincque ligamento illi membrancso articulum ambienti inseritur, validiorem rane quam praedictus musculus ap.oneurosin obtinens. Duo vero sirnt, qui lab inferioribus partibus sursum feruntur; quorum alter crassissimus longrssimusque omnium musculorum brachium moventium est, alter gracillimus quidem est, longitudine tamen ab altero haud superatur. Hic igitur a dissectoribus merito ignoratus suit:- nam dum male cutis excoriatur, musculus hic obscuratur corrumpiturque. De magno vero musculo nullus est, qui non scripserit; sed alter magis, alter minus exacte ejus naturam explicavit. Gracilis igitur a cute; quae circa illa nothasque costas est, adscendens, ex ipsis praecipue membranis, sub cutim existentibus, exortum habet; perpetuo vero dum ad axillam adscendit, crassitudinem quandam acquirens, in membranorum tendinem. finit, duobus aliis, quibuscum etiam coalescit, insidens, quorum duorum musculorum alter ex humillimo pectoris musculo, alter ex altera illius musculi bifidi portione gignitur. Reliques vero musculorum ab imis regionibus furtum ad humeri dearticulationem adscendentium, qui et maximus est, ab illis vertebris, quibus nothae costae dearticulantur, incipit atque spinali musculo et interiori humilioris sicaputae costae termino insertus, in priora leniter obliquus fertur, aliquo usque musculis humiliori scapularum costae incumbentibus adnatus : et eum e directo maxillae pervenerit, rectus ad ipsam adscendit, illicque per tendinem haud ignobilem leniter latum brachio secundum internas aponeuroseos magni musculi partes insertus musculus hic duobus coalescit musculis, ei nimirum, qui secundum axillam supersternitur et ei, qui in gibbi cubiti dearticulatio.. nem pertingit, de quibus in sequentibus agetur. Qui vero ab ipsa scapula nascuntur quinque musculi, in latos tendines cum omnes finiant, in brachium et ipsi inscruntur * partem * ut connatus quidem praedicto mufoulo prope aponeurosin, qui ex infima parte humilioris costae incipiens, moxque ex posterioribus et internis partibus brachium subiens, tandem in ipsum altiore simul et prolixiore gracilioreque insertione praedictique musculi insertioni conjuncta lete inserit. lpfa igitur ex internis brachii partibus existit, praedictam aponeurosin attingens. Enimvero elatior haec ipsa est in ipsum jam brachii caput ex internis partibus insertus tendo musculi simum scapolerum occupantis, validus latusque existens. Aponeurosis vero ejus musculi, a quo regio inter Apinam scapulae et ejusdem costam sublimiorem media interjacens, occupatur, in ipsum brachii capitis altissimum inseritur, non in eam certe ipsius partem, quae versus claviculam spectat, in quam alter praedictus inserebatur: sed in eam omnem, quae extrinsecus a grandiore capite illius musculi, qui in gibbi cubiti dearticulationem devenit, divisa est. Conjunctam vero huic praedictae aponeurosin musculus ille in insertione efficiens (qui ex infernis spinae scapulae partibus enascitur ac totam eam regionem, quae inter ejusdem scapulae spinam et humiliorem costam media sita. est, occupat) tendinem in. brachii caput jam quoquo modo extrorsum magis inliciti Quivero huic ipsi continuus est, musculus, qui et forsan particula ipsius esse censebitur, in externas exacte. brachii partes tendinem mittit. Exoritur vero hic musculus a superioribus humilioris costae scapulae partibus a dimidia fere ipsius parte, ubi ea gibbosissima acutissimaque est. Horum omnium musculorum motiones hae sunt. Musculus epomida occupans brachium sursum per rectam praecipue lineam attollit. Ex iis vero-, qui ab utraque hujus parte siti sunt, ab ipsa nimirum scapula enati, is qui prope altiorem costam existit, attollit quidem; sed ad interiora inclinans. Ex illis autem, qui prope humiliorem costam collocati sunt, majer quidem et ipse attollit, verum ad exteriora; qui vero tanquam ejus -particula est, oblique brachium ad exteriora abducit. Has autem motiones excipiunt intrinsecus quidem musculi a pectore adscendentes sive tres sive quatuor ipsos dicere veliis; extrinsecus vero. ille, qui ab inferiore humilioris costae termino adscendit. Ex musculis autem a pectore nascentibus et ad interiora brachium admoventibus, qui .altissimus est, caput magis brachii attrahit, qui vero maximus bipartitusque est, totum brachium pectori adducit. Igitur si omnes a peetore enati musculi tam superiores quam interiores ex aequo tendantur, medius efficitur motus, si alter dumtaxat agat, altior quidem altiorem, humilior vero humiliorem adductionem -efficit. Qui vero secundum mammam situs est musculus, brachium pectori adducit deorsumque detrahit. Post hos autem qui i u tuperficis est, tenuis musculus, versus illa sensim ad latera detrahit, qui vero post hunc aptum est maximus, brachium ad costas rectum extendit. Reliqui vero duo deinceps, ab ipsa scapula musculi excipiunt, ad exteriora posterioraque membrum circumagentes: alter quidem a simis scapulae enatus, brachii caput ad posteriora circumvertens, alter vero ab inferiore humilis costae termino exortus, eam praecipue partem, in qua inferi dicitur, ad exteriora abducens. Ambo vero simul agentes brachii circumductionem, quae fit in duplicatione, alliciunt.

De parvo musculo qui su humeri dearticulatione situs esa

Parvus omnino musculus in humeri dearticulatione occultatur, qui una cum minore capite musculi illius magni, qui in brachio est, exoriens sub brachii caput in media regione inseritur, qua aponeurosis illius musculi, qui a sima scapularum parte enascitur, illiusque etiam; qui toti humiliori costae adnascitur, sitae sunt. Hunc musculiun quispiam tum portionem illius magni, qui in brachio est, tum vero etiam ipsum persia privatim statuere posset: nonnihil enim obliquae extensioni conducit.

De musculis dearticulationem, quae in gibbo cubui est. moventibus.

Dearticulatio, quae in gibbo cubiti est, a quatuor musculis, totum brachii os in orbem ambientibus movetur. Priores. fiane duo articulum non recto exquisite flexu utrique flectunt, sed altor introrsum. alter extrorium indinando. Nam alter in radii, alter in ulnae seu cubiti os inseritur, uterque simul membranoso ligamento dearticulationem amplectente adnatus. Si vero simul tenduntur ambo: medius flexus fit, nimirum qui ad summum humerum adducit. Itaque major ille musculus introrsum magis flectens evidenter etiam ante dissectionem conspicitur, totam priorem brachii partem complectens. Incipit Iane a sublimiore cervicis scapulae supercilio et a processu illo, qui ab anchorae similitudine ancyroides appellatur: supercilio quidem per ligamentum validum ac teres, processu vero ancyroidi per aliud ligamentum tenuius simul atque exquisite teres copulatus. Exoritur vero cum ipso carniformis quaedam substantia parvo musculo similis. Ipsa autem articulum transgrediens Tuli brachii caput inseritur, hinc ligamentum progrediens, per aliud principium brachio inseritur supra mediam ipsam regionem, qua hujnsce musculi caput fieri incipit, quod in su ipso etiam aliud ligamentum continet. Hinc autem descendens musculus per priores partes brachii, ipsum usque ad medium brachii tangit: abhinc sublimis alteri musculorum, qui inibi sunt, incumbens, in dearticu lationem gibbi cubiti inseritur. Alter vero primum quidem prope brachii caput exoritur: deinceps vero per exteriores partes obliquus in priores usque ad gibbi cubiti dearticulationem pertingit et demum in ulnae ficu cubiti os inseritur insertionem moliebatur. Musculorum autem gibbi cubiti dearticulationem extendentium. alterum quidem principium ab humilis costae scapularum dimidio, quod scilicet versus hume.rum adscendit, incipit r alterum vero post brachii caput ex posterioribus ipsius partibus exoritur, quae cum mutuo coaluerint, maximum tibi musculum ; qui in gibbum cubiti lato tendine inseritur, effecisse videbuntur. Sed si superioribus exortibus * secundum fibrarum rectitudinem mentem adhibueris, bifidus tibi tendo hic apparebit, qui exteriorem quidem partem a primo membrato musculo, alteram .vero a secundo obtinet. Sane ambo hi musculi gibbi cubiti .d car ticulat ion ena extendunt. Verum primus una etiam extrorituu inclinat, alter vero introrsum et ipse leniter inclinationem facit. Muscule vero secundo nominati portio (bifidus enim musculus iste est) tota carnea permanens, brachii ossi in orbem adnata, in posteriorem gibbi cubiti partem inseritur, rectam quodammodo magis extensionem circa os cubiti introrsum leniter vergentem efficiens. In simiis porro alia etiam quaedam in. gibbi. cubiti dearticulationem reperitur insertio, quae obliquam inclinationem versus exteriora efficit. Nam in exteriores dear ricula tinnis partes inseritur, a transversa maximi musculorum in humero existentium divisione incipiens, quem a spina et costis adscendere diximus.

De musculis qui in cubitu sunt, a quibus radius et brachiale digitique moventur.

Pro diversis doctrinae modis diversus nonnunquam flatui potest musculorum circa cubitum numerus, veluti in anatomicis administrationibus ostendimus. Nam si exacte loqui velimus, decem et septem erunt; si vero tirones instituere, quindecim. Sunt autem ab internis cubiti partibus septem musculi collocati, qui nec plures nec pauolores numerari possunt. In exteriore autem regione miulmus quidem numerus octo est, si vero connati musculi discindantur separet, torque, maximus erit decem, medius novem. Jam veto perspicuum est, quod figurata ita manu, ut cubiti seh ulnae os sublimatur, radii vero superponatur, quatenus aliquid intra vel extra cubitum esse dicunt o anatomici, inferius nullus omnino musculus cubito substernitur, superius vero unus radio incumbit, in quo omnes errarunt. Verum nos aperte ipsum declarabimus, qui hunc exterioribus aliis novem connumeramus. Digitos enim quatuor pollice excepto musculus unus magnus extendit secundum mediam praeuipue totius cubiti regionem situs, quatuor tendines in.unum quemque digitum singulos producens. Duo vero musculi ab utraque hujusce musculi parte siti tuus, quorum alter parvos digitos oblique ab aliis abducit, alter tres reliquos his adducit. Si vero exacte loqui -velis, duos musculos hos esse sibi. mutuo connatus affirmabis. Hi ergo omnes ab uno ligamento velantur apud ipsa praecipue tendinum capita exorto prope inferiorem cubiti et. .radii extremitatem. Unumquodque autem caput tendines producit, digitis, quos movent, numero aequales. Alii praeterea ab utraque horum parte funi musculi, quorum alter cubito extrinsecus porrectus, in postbrachiale ficu palmam, qua verius parvum digitum spectat, per unum tendinem inseritur, alter in eam postbrachialis regionem, quae ante indicem mediumque digitum est, per duos inseritur tendinesr tertius autem praeter hos per unum tendinem in primum os carpi apud magnum digitum insertionem molitur. Enimvero ab his tribus musculis brachiale extenditur : secundum quidem parvum digitum, ubi extrema manus veluti in pronam figuram inclinatur, secundum veto magnum, ubi in lupi-. nam. Musculus autem qui inter hos medius est, mediam inter hos ambos brachialis extensionem efficit, quemadmodum etiam si reliqui duo musculr una agant, mediam quoque manus constitutionem acquirit. Sane musculo qui brachiale apud magnum digitum (ut dictum est) movet, alter adnatus est musculus, ut ambo unus dici possint, qui in primum os magni digiti devenit, illudque in alteram partem ea movet motione, quae obliquae quinque digitorum motioni a tribus, ut diximus, musculis factae, proportione respondet. Ligamentum porro et haec ambo capita in radii sublimitate, aliaque etiam duo brachiale moventia complectitur. Si vero ambo simul extendantur, extensionem in neutram partem inclinantem magnus di: gitus suscipit. Reliqui vero e musculis cubiti extrinsecis adhuc supersunt, tum qui superioribus radii partibus osse siquos inseritur, totus carnulus : tum etlam qui superius ipsi prolixus incumbit, exacto. nec ipse finiens tendine. Ejus siquidem extremitas carnosis permanet, lato leniter tendini membranoso mixta atque in inferiorem radii extremitatem, qua ad brachiale spectat, in intrinseca ipsius parte inseritur, sicuti caput habet, quod ad brachii os pertingit. Caeterorum porro praedictorum musculorum superiora capita hoc se habent modo. Ab extrinseco capile brachii, quod et condylum nominant, tres mutuo connati exoriuntur musculi. Atque altissimus quidem quatuor digitos extendit, humillimus brachiale apud parvum digitum, medius vero inter hos ambos, digitos duos exiguos extendit. Duo vero reliquorum trium digitorum musculi in quadam fui. ipsorum parte uniti atque coaliti a toto propemodum cubito exoriuntur, alter quidem in duos digitus, medium et indicem, e regione, quae apud brachiale est, sese iniiciens, alter vero in magnum digitum exea, quae supra hanc ipsam est, ea, inquam, quae in gibbi cubiti dearticulationem adscendit. Huic exortus .principium est illa fui ipsius portio, quae capiti subjecta est. Hoc ipsu principio paulo interius musculus ille exoritur, qui magnum digitum movet peream regionem, quae inter cubitum et radium media est, deorsum tendens. Sublimior vero hoc ipsi, (tum exortum a radio obtinens, tum totum etiam regionem, quae post exortum est, occapans) est, qui brachiale apud magnum digitum extendit. Qui vero ineam postbrachialis partem, quae ante indicem mediumque digitum est, inseritur; extrinsecus quidem universo radii ossi incumbit, exortum originemve a superioribus partibus externi condyli brachii obtinens, primo omnium dicto musculo quatuor digitos extendenti subje.alam. Hic musculus perpetuo quidem et ipsum brachium in p. imo exortu attingit, parum a condylo ad superiora adscendens: nonnunquam tamen etiam longius adscendere videtur. Neque enim ad unguem semper praedictos exortus musculi hi servant, verum aliquando, rarissime tamen, aliquid etiam vel superiorum vel catum etiam parbum, quae ad latera sunt; sibi assumunt. Sane caput supra hos itabat musculus illi, qui ipsius radii proprius est, per totum eum desuper extensus, cujus actio est, ut fupinam manum reddat. Reliquus vero alius musculus est radii, in externa regione situs, obliquus Iane, ac superior ricus ipsius partibus, .non, quemadmodum nuper dictus, inferioribus infertus. Ideoque uterque ipsorum eam radii partem, in quam inseritur, movet. Si vero ambo simul agant, lupinam tunc constitutionem manus suscipit. Ex:oritur Esne hic musculus tum ex eo ligamento membra:nolo, quod circa articulum estfutum ex cubiti extremitatibus hoc ipsum ligamentum tangentibus, quas et qui omnium exteriorum musculorum brachiale moventium humillimus existit, post primum exortum conscendens, .toti cubito adnascitur. Emsmodi igitur positionem et naturam et motionem exteriores cubiti musculi obtinent. six iis autem, qui intra cubitum sunt, musculis, reptent numero existentibus, duo quidem brachiale, duo vero digitos flectunt: totidem autem alii radium in pronum circumagunt; reliquus vero unus, qui omnium gracillimus est, summa sub cute porrigitur, per medium praecipue membrum a superiore ad inferiorem partem tendens atque in teretem tendinem, qua primum ipse a musculo enascitur, longe supra brachiale finiens, ejusmodique usque ad brachia^ perdurans, usque adeo postea dilatatur, ut toti interiori extremae manus cuti pilis nudatae subnascatur. Nihil vero sane, quod consideratione dignum sic, -musculus hic movet, Quamquam omnes dissectores, qui auto nos sueTunt, singulos ab hoc musculo digitos contrahi flectique arbitrati sunt. Hic igitur musculus primus omnium dissenandus est, quippe qur primus omnium tuli cute porriga. tur. Post hunc vero tres alii deinceps sibi mutuo si-cundum longitudinem. siti alunt, universam internam cubiti regionem occupantes. Ex his, qui exacte positione medius est, praedicto musculo subjacet, validus faue atque in quatuor digitos distributus. Ab utraque vero hujus sparte musculus unus est, alter in brachiale, alter in postbrachiale simplici tendine insertus, atque hi duo musculi brachiale flectunt, alter quidem cum inclinatione ad fupinum, nimirum qui in eam brachialis regionem, quae ante parvum digitum est, tele injicit, alter vero cum declinatione in pronum, is scilicet, qui in eum postbrachialis locum, qui ante indicem est, inseritur. Ambobus vero agentibus, medius in nullamque inclinans partem flexus fit illius, quae ad brachiale est, dearticulationis. Tribus vero his musculis dissectis, alter invenitur maximus mnscotus medio subjectus, quinque et ipse digitos flectens, nempe per unum tendinem tum primum tertiumque quatuor digitorum articulum, tum secundum tertiumque magni digiti os movet. Sane hujusce musculi tendinibus magnis alterius praedicti musculi tendines supervehuntur, singuli singulis digitis praeterquam magno digito; veluti dictum est, inserti. Postquam autem prope medias articulationes accesserint, parvus tendo utrinque sibi tuhje. cium magnum terminem comprehendens, in principium ossium, quae in dearticulatione sunt, .in medio inseritur. Primus vero et tertius articulus a majore tendi ne flectuntur, non eodem tamen utrique modo, quippe tertium ar.ticulum tendo per se ipsum flectit, primum vero per ligamentum. Quod ergo universi tendines, qui digitos movent, teretes veluti nervi exissent, probe dissectores tradisserunt, non tamen superiora tendinum capita musculorumque numerum exacte scripserunt, ita, ut neque radii motores musculos quidam ipsorum. ostenderint, inter quos etiam fuit Adlantis. De hla igitur paulo post dicetur. Ex praedictis vero quinque musculis, qui brachiale apud parvum digitum flectit, ab interiore condylo brachii incipit, cubitum etiam contingens; qui vero idem brachiale apud magnum digitum flectit, ex superioribus partibus ipsius condyli incipit. inter ambo vero haec principia . origo exortusve illius musculi, qui in manus cutem pervenit, collocant. Huic vero ipsi .exortus duo magni tnusicuti subjacent, totam eam regionem, quae inter cubitum et radium media est, replentes. Horum ergo minor, qui et medius exacte situs est, ab interiore brachii capite exoritur, quoquo etiam modo et hic cubitum tangens. Maalmus vero huic substernitur, mediam cubiti radiique regionem universam occupans, ambobus ossibus connatus: tum ipsi cubito apud partes, quae propter gibberum sunt, tum brachiali circumnaseens. Verum haec ipsius musculi pars e directo illius insertionis, quae in parvum digitum fit, sita est. Est vero et alia ipsius pars, quae idem principium cum praedicto musculo quatuor digitos movente sortitur; haec autem musculi pars indici digito e directo, praecipue est. Tertia vero pars, quae sane. maxima est, regionem, quae. inter cubitum et radium media est, occapat. Ex obliquis vero musculis radium moventibus alter tum ex interiore condylo brachii exoritur, capiti ejus musculi connatus, qui ex sublimioribus condyli partibus exoriens, brachiale apud magnum flectit: tum in radii os devenit, ad mediam fere ejus regionem in superiore parte exporrectus. Sane musculus hic ipso longe minor est, longitudineque brevissimus, transversam fere (fibrarum) in partibus brachiali vicinis positionem obtinens, atque am.borum ossium, cubiti nimirum et radii extrema copulans, leniter obliquus, a cubito in radium inclinans; Hic musculus manum in lupinum, quemadmodum ante dictus in pronum, circumagit.

De musculis thoracis.

Ex thoracis musculis qui intercostales appellantur, duo et viginti sunt fibras nacti longitudine .contrarias; neque enim ; quemadmodum musculi a spina in pectoris os finiunt, ita etiam eorum fibrae ; sed a costa in costam oblique contraria inter se positione exteriores et interiores ad x literae similitudinem inseruntur. Exteriores ergo fibrae a superioribus in inferiores costarum partes procedentes, .thoracem dilatant, quae vero in profundo sitae sunt, nilum contrahunt. His vero contrariae sunt, quae secundum cartilagineas costarum partes, eas inquam, quae ad pectorale os vergunt, habentur, Nam quae. in superfieie sunt, contrahunt; quae in profundo, dilatant. (At in nothorum costarum musculis ad extremum usque eadem est fibrarum natura: hae siquidem nusquam inflectuntur.) Altera vero exiguorum musculorum conjugatio primas Costas sursum trahit, quemadmodum duae aliae decimam undecimamque detrahunt. Duodecima enim costa extra septum transversum obliquo abdominis musculo minori connata est, nonnunquam tamen circumscriptionem proprii ac peculiaris musculi ipsam detrahentis habere conspicitur. Aliae vero tres musculorum conjugationes, a cervice descendentes, thoracem dilatant : maxima, quae in sinus scapularum est: minor, quae ante hanc conjugationem : minima, quae posterius collocatur. Superiora porro principia primae quidem memoratae conjugationis est prima cervicis vertebra, sicuti secundae secunda: tertia vero per ligamentum membranulum ex apice tum dimidiae partis ultimae colli vertebrae tum duarum primarum dorsi ver-. tebrarum enascitur. Sane prima conjugatio ad nothas usque costas procedit; secunda ad quintam usque, tertia vero licet tertiae costae adnascatur, valide tamen in quatuor etiam succedentes inseritur. Omnes hi musculi atque ultra hos etiam septum transversum thoracem dilatant. Contrahunt autem tum intercostales musculi dimidiis ipsarum fibris: tum qui spinalibus musculis secundum costarum radices sunt exporrecti : tum superior rectorum musculorum abdominis portio: tum denique qui cosses ultimas detrahunt. Thoracis etiam contractioni conducunt nonnunquam abdominis musculi. De his vero omnibus in commentariis de causis respirationis ostentum est, quae si quis perlegat, evidenter fere omnium memoratorum muscu lorum actionem cognoscet, quam superiores dissectures ignorarunt.

De musculis spinalibus.

Musculi spinulas a secunda quidem cervinis vertebra incipiunt : verum aut tot numero sunt, quot et ipsae ver-. tebrae a secunda incipiendo, sibi ipsis mutuo connati aut unus maximus ab utraque spinae parte e pluribus museolis conflatus. omnium horum musculorum fibrae leniter obliquae fiunt, quae si paululum tendantur, unamquamque ex continuis sibi vertebris ad te aptas inclinanti Si vero ambae, tum quae a dextris tum quae a sinistris cujusque vertebrae sunt, tendantur, recta tunc permanens in nullam partem vergens spina in posteriora recurvatur et si per totam spinam ita fiat, cum moderata quidem tensione, tota extenditur: valentius autem ipsis tensis, retrorsum recurvatur, affectionem gibbositati, quae vocatur, contrariam acquirens.

De musculis spinam stertentibus.

In superiori quidem parte universa ad quartam usque, nonnunquam ad quintam thoracis vertebrato duo tunt musculi, quos stomacho subjici diximus, spinam flectentes. in interioribus vero, quae secundum lumbos funi, tota interior lumborum regio duos maximos habet musculos, quos omnes anatomici ipsas nominant. Sane sirpea septum transversum^ isti musculi ad decimam, aliquando vero ad undecimam thoracis vertebrarum inseruntur, eam spinae partem, quae secundum ipsos est, flectentes. Id vero, quod inter hos et praedictos interjacet,quod certe thoracis medium est, nullum peculiarem musculum obtinuit, sed simul cum partibus utrinque existentibus movetur.

De musculis abdominis.

Octo in abdomine fiant musculi, utrinque quatuor. omnium quidem exteriores ac primi, qui a. thorace ob. liqui descendunt, maximi omnium, qui inibi sunt, musculorum. Secundi sirb his, qui ab ilibus adscendunt. Tertii istis contigui recti sunt. Quarti, qui peritonaeo connati transversi sunt. Verum recti toti carnosi existunt, a pectore ad pubis usque ossa exporrecti et circa quidem umbilicum, ac paulo etiam ulterius sibi mutuo adjaecnt, feseque tangunt ; abhinc vero coalescunt ac tandem in. pubis ossa inseruntur. Eorum vertex tendo est membranosus, ad thoracis principium adscendens. Id tamen-dif- . tectores ob id jure latuit, quod, qui in pectore sunt auscuti, sibi ipsi incumbunt. Nam si auferantur, memora.nosus hic tendo evidenter tum cum summo pectorali osse, tum cum transversis etiam ejusdem ossis partibus universis, qua ipsum cartilagineis costarum partibus. ecarticulatur, coalescere conspicitur, ad primam usque costam, cui appensus est, adscendens. In hac eadem costa est et aliud praedicti musculi carnosum caput, quod tendinem in hunc ipsum iniicit. Exortum autem cum parui illius musculi in claviculis existentis insertione conjunctum habet. Et Iane infra quoque ad hypochondrium intercurrens di vidensve linea in. ipso albicans inspicitur; postquam totum illud;quod superius est ad claviculam usque, alius musculus statui potest, - costarum coarticulationes contrahens. Qui vero a thorace ad abdomen deseruntur musculi duo, incipiunt quidem plerumque a sexta costa, enascuntur vero- et ex omnibus succedentibus costis, ex distantibus nimirum principiis singulas propagines secundum unamquamque costam prope eam regionem, qua os in cartilagruem degenerat, sortiti, in interioribus partibus anterioris musculi thoracis et ejus, qui in scapularum simis collocuturi Dum autem ipsi attenuantur, tum per inania Ioca S, illa deferuntur, tum illum ossibus infiguntur, in membranofos tendines terminati, per hos ipsos autem tendines pubis ossibus inguinlbusque inseruntur. In hoc vero loco perforati sunt, ac per id foramen tum musculus ille, qui ad utrumque testiculum descendit, cui cremasteris nomen est inditum, tum etiam una cum hoc musculo seminale vas, vena inquam et arteria et peritonaei propago quaedam pertranseunt. Quidquid vero horum muscu lorum ad abdomen ad praedictos musculos rectos ad-. frendit, paulatim expanditur, hincque in membranulum tendinem cessans exterioribus ipsis musculis inseritur: ut peculiare operculum ipsorum tale esse videatur, quale plurimis ipsorum membranae esse consueverunt. Tertia vero conjugatio obliquorum musculorum contrarias praedictis fibras obtinet, .ex inferioribus nimirum partibus oblique adscendentes, carnoso igitur exortu ex illum ossibus incipiunt, ac ad rectos progrediuntur musculos, illicque cessant, transversis musculis in adscensu (sete inserentes, nostraque quatuor nothis) apud ipsos praecipue cartilagineos eorum processus. Sane et quaedam herum musculo- ruat membranota ac tenuis propago rectis abdominis musculis infigitur, obliquorum extrinsecorum descendentium, qui maximi sunt, processui subjecta. lnserior vero ipsotum aponeurosis subactorum transversorum aponeurosi unita, in pubis ossa, in interioribus jam quodammodo eorum partibus inseritur: aeque ac praedictorum musculorum aponeurosis perforata. Intra memoratos obliquos musculos transversi musculi habentur (quae est quarta ac ultima musculorum abdominalium conjugatio), qui a notharum costarum sinibus in internis partibus ipsarum atque a transverso processu vertebrarum lumborum enati, ac deinceps membranosu ligamento copulati apud rectam tandem spinam ossis illum in transversam aponeurosin . membranulam ac tenuem peritonaeo insertam -finiunt. Atque id, quod ex hae aponeurosi et peritonaeo conflatur, multos medicos latet, peritonaeum id esse opinantes. Quin et in vocatis gastrorhaphiis tanquam membranam rptum consuunt, modumque in tuis commentariis scribentes, quo futura abdominis fieri debeat, tanquam de membrana disserunt. Itaque aponeurosis ipsa in inferioribus partibus peritonaeum relinquit, ipsumque solum nudum ibi apparet. Aponeurosis vero ab extrinsecis partibus rectos camososque musculos circumambiens extremitati superpositorum musculorum.unita, ossibus tandem pubis inseritur. Horum octo musculorum usus simul et motus in libris de utilitate partium abunde dicti funi. Dicetur tamen et nunc eorum summa. Itaque ad exspirationes et ad vocatas spiritus cohibitiones atque ad acutas magnasque voces, tum ad vomitus ventrisque dejectiones conterunt. Eorum insuper inferior portio, praecipueque illorum, qui vesicae incumbunt, mingendi actioni conducit.

De musculis in testes descendentibus.

Duo graciles musculi in utrumque testem. perveniunt: quorum alter a pubis, alter ab illum osse per membranorum ligamentum tenue exoritur. Illic vero per meatum, qui ad testem devenit, deferuntur, postea dilatati, erythroidem membranam complectuntur. Ipsorum officium munusque est, tessera sursum attollere, unde nonnulli ipsos cremasteres appellant..

De musculo qui in. collo vesicae esu

Carnosus musculus in orbem circumjectus est vesicae collo: maxima vero ipsius pars inferius sirbjecta est. Mufemus hic vesicae osculum, quo nihil involuntarie effluat, claudit, simulque urinam, quae per ipsum fertur, propellit.

sile musculis pudendi.

Duos quidem valde -obliquos exiguosque musculos pudendum habet, in ejus originem refertos, duos item alios connatus aut unum bifidum carnulum, inferne quidem ipsi subjectos magis, nihilo femus tamen in orbem id ipsum complectentes. Horum igitur capita in nullum os manifesto perveniunt. Reliquorum vero duorum sic dicta in ossa pubis. Sane praedicti omnes quatuor musculi pudendo tum rigiditatem, dum ipsum tenditur, tum motiones, dum ad latera vel ad superiora quatitur, praebere possunt.

De musculis sudis.

Extrema tedis ora musculum cuti commixtum obtinet, ut vel cuticulosum musculum dicas vel carnosum cutim, hocque praecipue invenire licet in prioribus partibus. Alius vero musculus exacte teres, transversus, sudi circumjectus est, qui si tendatur, ipsam claudit, atque in medio quidem fui ipsius corpore os coecyga vocatum tangit, ab utraque vero parte in pudendi originem terminat. Reliqui duo musculi membranosi existentes, exoriuntur quidem ex internis partibus tum ossium pubis, tum lati vocati ossis, inseruntur vero utrinque unus, obliqui sursum sedem attollentes, simulque etiam pudendi originem iidem musculi trahunt.

De musculis coxendicis dearticulationem moventibus.

Decem quidem funi musculi, qui coxendicis dearticolatronem movent, in quibus non parum oberrarunt tum. alii dissectores viri, tum Lycus ipsis, Quinti discipulus, qui ipsos quinque esse opinatus est, intrinsecus quidem tres, extrinsecus vero duos, ex quinque autem aliis tres quidem omisit, duos vero permutavit, quippe qui actionem ipsorum ignorabat, positionemque solum considerabat. Nam una cum aliis. omnibus musculis dearticulationem genu moventibus femori incumbunt. Non ita tamen te habet rei veritas, ut Lycus arbitratur, sed ut nos dicemus. Alter quidem sutorum, qui et omnium, qui illic sunt, musculorum maximus est, introrsum retroriumque femur adducit. Alter vero introrsum quidem nonnihil etiam tibiam, maximopere vero totum femur movet, ita ut reliqui tibiam solam moventes octo sint. Si quis vero aperte intueri musculos coxendicis dearticulationem moventes voluerit, illi opus erit ut qui circa femur sunt, universos, a quibus tibia movetur, prius anteeat. Sed qui positionis ordo ad eos prius, qui in coxendice sunt, nos ducit, hinc etiam nos sermonem inchoabimus. Ipsius pfoae, quae haud exiguus musculus est, ab undecima thoracis costa incipiens, interior quidem portio per validum ligamentum interiori coxendicis parti inseritur, eo praecipue in loco, ubi os quidem pubis vocatum incipit, os vero illum definit, exterior autem in principium ossis illum inseritur. Reliquum vero ipsius pfoae universum juxta internas ossis illum partes progrediens, dentum quendam ex illo osse exortum carnosum suscipit, postea cum ambo unicus evadit, per validum tendinem leniter latum parvo femoris trochanteri inseritur. totam ipsius. rotunditatem occupans. Musculus hic flectit simul et introrsum magis totum femur invertit. Huic etiam praedicto parvo trocbanteri alter quidam exiguus musculus colore lividus inseritur, ab ossis coxendicis basi incipiens, prope eam clunium simiae regionem, quae nuda externisque conspicitur. Hujus musculi tendo praedictis existens similis, totam inferiorem partem parvi trochanteris comprehendit, nonnihil etiam internae ejusdem occupans. Musculus hic humilis adductionis est auctor, qui conspici prius non potest, quam maximus ille omnium musculorum qui in femore tuus auferatur, qui toti pubis ossi insidens, ac nonnihil etiam coxendicis ex transversis simul imisque partibus ad nudam usque excarnemque regionem comprehendens, in totum femur carnosis nilum ansis ampleutens inseritur. Atque eis quidem fibris, quae ex imis partibus apud nudam nimirum excarnemque regionem exoriuntur, proximeque ad genu dearticulationem perveniunt, relrorfum magis scmur abducit, est alterum femur simul leniter adducens; iis vero, quae altiores tuus, adducit solum, sicuti illis, quae altissime sunt, superneque inchoantes, in primas femoris partes inseruntur, adducit, simulque etiam ipsum sursum attollit. Hoc ergo musculo diffecto, tum praedictus musculus lividus evidenter, tum aliae etiam musculorum circumscriptiones haud evidenter apparent, aliquando quidem duorum, nonnunquam vero trium, quos si quis inter musculos numerare voluerit, plures quam decem esse musculos coxendicis dearticulationem moventes affirmabit, Ex potioribus vero natium partibus primus quidem est, qui in superficie collocatus est musculus, positione usuque musculo epomida occupanti proportione respondens. Exacte enim femur extendit, in posteriora trahens. Ex superioribus vero ipsius exortibus duo carnosi et unus membranosus existunt. Ex carnosis major a recta ossis illum spina incipit, minor a duobus ossibus, ischio et coccyge vocatis, medium vero horum quod altum est, membranosum tutum existit. Hic musculus posteriorem capitis femoris partem comprehendit, parumque etiam ab ipsis progrediens, atque in latum tendi.nem declivem finiens posterioribus femoris partibus infioritur, exquisite hoc in loco inhaerescens coalescensque exortus illius musculi latam et carnosam aponeurosiu habentis, qui in externas tibiae partes inferius, genu dearticulationem ad exteriora invertit. Sane nec praedictam musculi coxendicis insertionem intueri poteris, nisi hunc prius musculum dissecuerit. Est autem et ejusdem altera quaedam carnosis apophysis, quae ad femur inter duos anteriores musculos descendens, ipsisque etiam aliquo modo sese inferens, per membranulum tendinem ex omnibus inferioribus illius partibus enatum anteriores musculos usque ad genu circumprehendit. Secundus vero sub praedicto musculo in superficie collocato alter musculus est admodum crassas carnosnsque ex omnibus fere extrinsecis partibus ossis pubis et illum enatus, simulque etiam musculo ex inferioribus ossis lati partibus exorto usque ad coccygem infestus, ac prope quidem illum os praedicto. musculo subjacet. Superior vero ipsius portio, quae ad lumbum sursum extenditur, fusi cute sua est, cui praedictum illud membranosum illius musculi principium circumnatum est:. Hic musculus in tendinem validum terminans toti vertici magni trochanteris inseritur, tutum ipsum femur simul extendens et ad exteriorem ejus regionem caput ipsius trahens. Huic musculo alius colore lividus musculus subnascitur, ex internis lati ossis partibus exoriens, aponeurosinque praedictae magni musculi aponeurosi connatam gignens, quamquam illa in priora capi- tis trochanteris adscendit:; haec post ipsum caput est, ad verticem usque trochanteris adscendens, ac nonnihil internae regionis simul occupans. Hic musculus furtum simul et extrorsum femoris caput trahit. Alius praeterea musculus parvus crassusque est, qui ex externis infernisque illum et coxendicis ossis partibus exoriens praedicto magno musculo subnascitur, in validum et ipsis tendinem latum finiens, internis partibus primi processus magni troch an teris usque ad natem insertus. Hic musculus simtum simul et extrorsum femoris caput trahit. Duo adhuc ex iis, qui femur movent, supersunt musculi, in posteriorem magni trochanteris cavitatem, robustis ac leniter latis tendinibus inserti. Exoriuntur sime ex totis pubis ossibus alter intrinsecus, extrinsecus alter, atque ejus quidem, qui intrinsecus exoritur, insertio in trochanterem sublimior est; ejus autem, qui extrinsecus, continua existit. Hi musculi naturale etism foramen ossis pubis occupant, in media ipsorum regione membranulum ligamentum exiflentes, ac. in posterioribus quidem partibus in idem mutuo coeunt, coxendicis ossi carnosis ansis in orbem adnati. Musculi hi femoris caput circumagunt, ad interna quidem simul et priora primus musculus, ad externa vero et posteriora alter. Decimus veru. ultra memoratos musculus ab internis femoris partibus locatus, quem quispiam fortassis et tibiam movere affirmabit, evidentissime certatotum femur introrsum adducit. Verum paulo mox qualisnam hic musculus sit, in musculorum genu dearticulationem moventium enarratione, quandoquidem inter eorum numerum reponitur, declarabimus.

De musculis .genu dearticulationem moventibus.

.Novem musculi sunt, qui dearticulationem, quae in genu est, movent, non decem, quemadmodum Lycus una. cum plerisque aliis dissertori bus existimabat, unum musculum ignorans totum, de quo postremo dicturus sum: nimirum tum ab eo deceptus musculo, qui ad internum femoris condylum ad genu descendit, a maximo etiam illo femoris musculo, qui totam internam regionem simulque posterioris non parum occupati Verum hic non foluna non inseritur tibiae ossi (cum tamen omnino inseri deberet, si ipsam moturus esset), sed ne ipsis etiam, quae in dearticulatione tuus, ligamentis, quemadmodum nonnulli ex iis musculis facere solent, qui obscurum quendam motum efficiunt. Vehementes enim motiones uni-vestae, musculis dearticulationem praetergressis, succedenti que membro insertis perficiuntur; parvae vero ubi musculi in ligamenta infiguntur. Sed qui inter omnes femoris musculos maximus est, nequaquam genu dearticulationi inseritur, quamvis proxime ad ipsam accedat. Quodsi quis quoquo modo ab hoc musculo dearticulationis ligamenta attingi dicat nec ita prosectu aequum sit suspicari illius dumtaxat dearticulationis ipsum esse proprium, sed certe ambarum communem, superioris inquam, quae in coxendice et praesentiis istius, quae in genu est. Nam coxendicis dearticulationem evidenter, vehementerque movet, quippe qui exortum ex toto pubis osse et insertionem in totum femur molitus est. Motio vero, quae in genu est, si sane ulla est, obscuralcerte omnino est, quandoquidem a minimis ansis peragitur. Verum haec de maximo musculo femoris sufficiant. Ex aliis autem musculis primus in superficie est angustissimus longissimusque, ex . media ac recta ossis illum spina enatus, atque per interiora femoris est genu delatus, illincque in dictum anticnemion non multo post dearticulationem insertus. Hic igitur musculus ad interiora simul tiniam flectit et sursum ipsam altam quoquo modo attollit atque ad eam figuram totum erus agit, in qua praecipue constituitur, cum nos subigentes ipsum super alterius femur attollimus, Proximus vero huic infectionem in tibiae os non per extremitalem camelam, quemadmodum prior, sed per tendinem leniter latum molitur atque incipit quidem ab ossibus r pubis: inseritur vero in ipsum maxime anticnemlon. Intrortum igitur et hic tibiam invertit, in rectum etiam ipsam attollendo. Qui vero plerumque quidem ab interioribus partibus, nonnunquam vero paulo infra praedictum musculum illi continuus existens, per tendinem similiter in auticnemion inseritur, flectit simul atque ad exteriora invertit tibiam oblique, quemadmodum et ipsa obliquus locatur. Nam ex infernis externisque ossis coxendicis partibus enatus ac deinde per posteriores femoris partes oblique exporrectus, moxque totam genu dearticulationem praetergressus, in interiora tandem invertitur, obliquusque in eam tibiae partem, quae excarnis visitur, quam sane auticnemion appellant, inseritur. Huic musculo. continentem exortum obtinent tres alii musculi. Alter quidem ab .exterioribus partibus validus admodum, qui sane et per externas femoris partes extrinsecus delatus, infra genu in externas tibiae partes extrinsecus delatus, infra genu in externas tibiae partes latu graeilique fine carnosi, inseritur, extrorsum ipsam invertens reliqui vero duo superiorem quidem originem ex internis regionibus, quae nuper dietis duabus proximae sunt, moliuntur, ita, ut quatuor exortus mutuo sibi congredientes ac proximi sint, qui ex prioribus partibus basis ossis coxendicis exoriuntur. Deveniunt autem alter quidem praedictis duobus proximus, qui sane maxima ex parte colore lividus invenitur, in internam tibiae regionem haud multo post dearticulationem inseritur usque ad externum condylum, unde et musculorum in posteriori carnosa tibiae parte (gastrocnemia) .collocatorum alter enascitur, quocum etiam musculus, de quo nunc edissero, inseritur, tibiamque per illum nonnihil ad internas partes simul trahit, praecipueque cum praedurati ipsi fuerint. Hic musculus introrsum simul et parumper iextrorsum agit femur. Hunc ipsum musculum superius inter coxendicis articulum moventes decimum nominavi, doctrinamque ac institutionem de universa ejus natura tradere hucusque distuli inter musculos genu dearticulationem moventes, * de quo superius abunde pertractavi. Reliqui vero tres femoris musculi anteriores genu dearticulationem extendunt. Duo quidem in superfiere siti, validi, in robustum ac latum finiunt tendinem, qui insertus in orhemque adnatus universo patellae offi usque ad tibiam progreditur, prioribus ejus partibus scse inserens, Qui vero subtus oblitescit, in patellae principium inseritur, ligamentisque, quae circa dearticulationem sunt, inhaerescit atque in extremitate quidem non sicut praedicti; nervosus existit, sed in prioribus partibus, in . interioribus vero carnosus, duplex enim est. Atque ego hunc non unicum musculum, sed duos potius posuissem, nisi mihi ab antiquorum doctrina discrepare, ubi magna me non cogeret necessitas. praecavisse^. Anteriorum vero horum musculorum principia quatuor numero sunt, atque aliud ex acclivi adscendenteque spina ossis illum infra eum musculum angustum, qui primus omnium dictus est, exoritur; aliud ab externis femoris partibus secundum ipsam praecipue natem. Hoc igitur caput maximum ex anterioribus musculum gignit, qui universam exteriorem femoris regionemoccupat. Quod vero nunc prius dictum est, musculum licet hoc infio quoquomodo minorem, aliis tamen magnitudine grandiorem gignit, quippe qui totam priorem femoris regionem, nonnihilque etiam interioris occupat. In idem vero duo hi musculi coeunt, unamque aponeurosin efficiunt atque (ut ante dictum est) in patestae os deveniunt. Musculus .vero ille bifidus duplexve ipsis subjectus, qui femori in orbem adnascitur, alterum quidem caput obtinet, quod primum magni trochanteris processum cervicemque capitis femoris regionem infra nuper dictum enascitur, atque boe ipsum exacte rectum per priores femoris partes ad patellam usque devenit, totum carnosum- permanens. Alterum vero, quod superne luci. pit, extremitatem -membranosam esuriens in internum femoris caput definiti Quamobrem hi multo magis duo musculi cenientur quam illi, qui unum efficiunt. Praedicti ergo omnes musculi desuper per femur descendentes genuque dearticulationem moventes, ut ego quidem existimo, rectius utique novem dicerentur. At ne in minimis rebus ab antiquis anatomicis discrepare videamur, octo dicantur. Parvus vero quidam alius musculus tusi dearticulatione delitescit in ipso poplite, ligamentum habens capite validum -ac teres, quod prope externum scmofris consulum enascitur. alevenit hic amiculus in tibiae os, obliquus quodammodo magis per posteriores partes dearticu lationi supervectus, ad ipsam flectendam natus.

De musculis qui in tibia sunt, a quibus tum totus pes, tum digiti moventur.

Quatuordecim musculi tibiae in orbem circumjecti. sunt, septem ex posterioribus partibus et septem alii ex prioribus. Cur autem qui talia magis accurate perpendunt, octo ipsos esse existimarint, in administrationibus anatomicis dicitur. lgitur ex iis, qui in posteriore parte siti sunt musculi, tres in calcanei os finiunt, tres alii tum digitos tum totius pedis dearticulationem flectunt. Septimus in tendinem finiens, sub nuda excarneque tota pedis parte in latitudinem expansus inseritur. Eorum igitur, qui in calcaneum inferuntur, duo a posterioribus partibus capitum femoris illic existentium exoriuntur, tertius vero. ipsis subjectus ex fibulae osse in ipso vertice .exortum habet. Hic musculus ad finem usque carnosus perdurat, in calcanei os in posteriore parte descendens. Duo vero postquam in .unum pervenerint ac vocatum gastrocnemion praetergressi suerint, tendinem validum gignentes, calcanei fini inferuntur, proxime praedictae insertioni carnosae musculi illius, qui ex fura exoritur, Alius vero quartus. musculus eundem verticem, quem alter praedictorum musculorum; is nimirum.; qui ab externo femoris condylo exoritur, obtinet, verum in tibiae ventre ab ipso manifeste separatur et jam in latissimum tendinem finiens prituum quidem ossi calcanei deorsum dilatatus, postea (ut dixi) toti pedi substernitur, Hujus utilitas est, ut solidum et tensum durumque, ac pilis etiam nudum facileque sentiens pedis plantam efficiat. Eorum vero, qui in calcaneum infiguntur, officium ac usus est, ut simul cum osse totum pedem retrorsum abducant. Horum quatuor musculorum duo quidem crassitie fere sunt aequales, e quibus coeuntibus tendo in calcaneum insertus gigni dicehatur. Qui vero sublimiorem carnique similem insertionem in calcaneum sortitus est, dimidia fere est pars utriusque horum, colore lividus existens. Qui autem tendinem pedi subinhaerentem gignit, tertia quodammodo est ipsorum pars. Reliquorum vero posteriorum trium musculorum alter quidem fusae ossi adnatus ex (sublimioribusj ipsius partibus, qui et major est, in validum quodammodo tendinem terminans, inter calcanei os et tibiae finem ad inferna pedis praetergreditur. Huic autem hoc in loco alter tendo adjacet, simnlque ad inferna pedis praetergreditur, a musculo ex tibia exorto genitus. Hi igitur duo tendines in digitos pedis inferuntur; primus quidem in medium et annularem ; secundus in parvum et eum, qui veluti index est. Magnus enim digitus solus omnium .ab utrisque propaginem assumit, non quod duo tendines in ipsum infigantur, sed quia unus ex utrisque genitus siti Nonnunquam vero medio etiam in digito hoc usti venit. Alius vero quispiam tendo ex alio musculo, per medium praedictorum descendente, exortum habens, postquam proxime ad calcaneum pervenerit, secedit solus ad anteriora quodam in loco leniter cavo, deorsum in tiniae insertione innixus, postea inde inversus rursus ad interna pedis, in ipso praecipue tarsu inseritur, dilatatus versus magni digiti partes magis retrorsumque et extrarium leniter pedem invertens. Quemadmodum qui in calcaneum infiguntur, retrorsum simulque extrarium pedem abducebant… Videreturque musculus iste praedicti illius musculi portio esse, quem in parvum digitum et eum, qui veluti index est, inferi sitiri. Non parva praedicti tendinis portio in praedictam magni digiti phalangem inseritur, oblique ipsum leniterque extendens. Superiores vero exortus hoc se habent modo. Ejus, qui ad duos medios digitos pervenit, exortus e purae osse est, secundum totam ipsius longitudinem ex superioribus partibus a vertice summo usque ad imum finem principiumque tertii musculi ex iis, qui in calcaneum inseruntur, huic in posteriore ac interiore magis parte adjacet superjacetque : hic enim in posiccioribus magis ipsius cruris regionibus exortum habet. Alter vero musculus, qui parvum hunc digitum et eum, qui veluti index est, flectit, ex posterioribus tibiae partibus infra caput principium futuit- Musculus hic crassitudine fere dimidia illum, qui medios digitos flectit, superat. Tertius vero musculus, qui hujus ipsius pars esse existimatur, quique in tarium pedis infigitur, viderique non prius potest, quam hi dissecantur, regionem, quae inter tibiam et fusam media interjacet, occupat, ambobus ossibus superne deortam secundum longitudinem adactus, Hujus vertex in tibiae capite est, qua ipsis Purae conjungitur et qui enascitur tendo, conspicuus ante talos evadit. Quo in loco (tendines hi) per ligamentum transversum validum, quod calcaneum tibiae ligat, constringuntur. Posteriores igitur musculi tibiae hoc modo se habent. Priores vero, quantum sane ex primis exortibus cognosci potest, jure tres esse a nonnullis anatomicis judicatr fuerunt. Satius vero fuerit, ipsius septem constituere, quemadmodum in anatomicis administrationibus demonstratur. Qui igitur totum pedem extendit atque in tonsum inseritur, qui et omnium anteriorum musculorum maximus est, ab exterioribus tibiae partibus ab ipso sane capite incipit acj toti ipsi tibiae per longitudinem circumnascitur. Qui autem ipsi adjacet, parsque ipsius esse judicatur, eundem exortum in superiore parte facit, reliqua vero universa parte super praedictum musculum extrinsecus incumbit, neutiquam tibiam piam attingens. Hic musealus in primum os magni digiti inseritur, ipsum oblique leniter turium trahens. Post hos deinceps aponeurosis est in totum magnum digitum, a qua extenditur, secundum longitudinem inferta. Hujusce aponeurcseos musculus gracilis admodum existens exortum ex media inter tibiam et turam regione molitur, ambo haec ossa comprehendens. Cumque prope magnum digitum suerit, ligamentum quoddam praetergreditur, quod eam utilitatem habet, quam in cruribus circuli, per quos aurigae habenas trajiciunt. Possetque hos tres musculos quispiam unum censere. Qui vero post ipsum est, qui digitos extendit, a surae capite, qua ipsa tibiae conjungitur, incipit, totique ipsi adnascitur, caeteris omnibus prolixior, ac in anteriorum musco-. torum medio collocatus. Porro superior primusque hujus musculi exortus ligamentum est ex exterioribus tibiae partibus enatum apud ipsum exquisite caput. Post hos vero alii tres musculi sunt, ex surae osse exortum haben-. tesy unus magnum pedis digitum flectens, alter gracilis. parvum extrorsum abducens: tertius totum pedem furtum tendens. Horum primus ex ipso tutae principio exortum habet, summa sub cute tensus; illinc vero ad eam pestis regionem, quae ante parvum digitum est, pervenit: ex exterioribus partibus astragalum amplexatus, quo etiam in loco in teretem tendinem finiens per inferna pedis in primum magni digiti articulum pervenit. Ubi autem hujusce musculi exortum cessat, ibi secundi ex memoratis musculis caput est nec longe post principium musculus iste in tendinem teretem desinit, totus gracilis existens. Post hunc vero fere jam proximum est ipsius futue medium, unde tertius musculus pedem refimans exoritur, Devenit vero et hic ad externas partes; quae propter malleolum et talum sunt, in unum finiens tendinem, qui postea in os parvo digito praepositum inseritur. Bifidus autem ipse in exortu evadit, inaequalibus fere portionibus, per mediumque ipsius transit ille, qui parvum digitum extrorsum abducit. Tres hi musculi unus esse ob primi exortus communitatem a nonnullis judicati fuerunt. Horum septem musculorum maximus idemque crassissimus est, qui primus omnium memoratus fuit. Mutuo vero inter se sunt aequales secundus et quintus, ambo in principium primi ossis magni digiti descendentes; secundus quidem ex superioribus interioribusque pedis regionibus; quintus autem ex infernis partibus. Post praedictos tum medius omnium, qui digitos extendit, tum postremus numeratus, qui totam dearticulationem movet, crassitudine fere sunt aequales, longitudine vero haud aequales, sed qui digitos extendit, longior existit. Reliqui vero duo musculi, tum parvus tertiusque numeratus, qui in magnum totum digitum superne, tum textus, qui in parvum extrinsecus descendit; crassitudine nec ipsi inter te aequales sunt, sed qui in magnum digitum devenit, tripla vel quadrupla est crassitudine. Gracilis enim admodum est, qui in parvum .digitum devenit: longitudine autem mutuo inter te quodammodo aequales sunt. Itaque in omnibus his musculis quamvis aliquid dissectores praetermiserint, mentitique ac hallucinati suerint, ne unum tamen omnino ipsorum neglexerunt. Eum vero musculum, qui in poplite est, haud tcio, cur omnes praeterierint, longitudine quidem brevem, haud tamen imbecillum et praecipue circa ejus caput, quod est ligamentum quoddam robustissimum ab externo femoris condylo enatum, hune vero occultat tum dearticulatia ipsa, tum ligamentum, quod extrinsecus ex femore in tibiam porrigitur. Est autem leniter quoddammodo obliquus musculus hic, ideoque et tibiae flexionem non exacte rectam, sed sensim ad exteriora inclinantem efficit. Quintus decimus ex iis, qui in tibia sunt, musculus hic a nobis numeretur, hic inquam, qui inter eos, qui deartrculationem genu movent, postremo dictus fuit.

De musculis qui in pede sum.

Non, quemadmodum in summa manu, duo tantum musculorum genera, utrumque in intrinseca ejus regione collocatum, inerant, ita etiam in pede se habet. Sed certe, qui totos digitos obliquo motu movent, numero septein existentes, similem positionem obtinent, ac hi praeterea, qui uniuscujusque digiti primum movent articulum, eandem proportionem habenti Duo autem alia ultra haec in pede sunt musculorum genera, alterum superne tersis incumbens, alterum similiter inferne subjectum. Qui igitur superne incumbunt, digitos obliquo motu agunt, cujusmodi sane motu musculi, qui a cubito descendebant, digitos manus movebant. Qui vero inferne subjiciuntur, secundum articulum cujusque digiti flectunt.

Quae prius de musculis pedis in lucem edita sitierant.

Quoniam amici mei judicarunt de musculis pedis compendiosius, quam pro aliorum proportione, hoc in libro a nobis declaratum fuisse, idcirco ea, quae in secundo anatomicarum administrationum libro dicta fuerunt, in hunc librum legenda transtuli. Quae ita ad verbum se habent. In pede quatuor sunt musculorum genera, non quemadmodum in manu duo; tria fere in interioribus pedis partibus, unum vero in superioribus, tarso exporrectum. Hi tane musculi quinque obliquis digitorum motibus praesunt, proportione respondentes septem illis musculis, qui in externa manus regione habentur. Qui vero sirb pede siti sunt teptem et hi cum septenis, qui in manu sunt, proportione similes sunt, singulos digitos obliquo motu moventus, quorum duo quemadmodum in manu a primis brachialis ossibus exoriebantur, ita et ipsi in pede a primis tersi ossibus exorientes, extrinsecus digitos longissime ab aliis abducunt. (Reliqui autem quinque paulo post dicentur.) Alii autem ex infernis regionibus sunt musculi exigui, qui ex tendinibus digitos flectentibus, priusquam illi (tendines) singulatim scindantur, exoriuntur. Horum musculorum munus est, medium cujusque digiti articulum flectere. Scissis enim jam tendinibus alii quoque minores musculi innascuntur musculis iis, qui intus in manu obliquum unicuique digito motum suppeditant, proportione respondentes. Quatuor sane et hi numero sunt, quemadmodum etiam illi. Accedentibus vero tum duobus illis praedictis, qui extremos digitos ab aliis longissime abducunt, tum uno etiam illo, qui magnum digitum ei, qui velut index est, adducit, totus eorum numerus septenarius evadit. Tertium autem aliud est musculorum genus, qui subter. pestem ipsis ossibus inferuntur eis, qui in manu penitus ab anatomicis ignorati suerunt, proportione respondentes, quos prosectu contueri poteris, si tendines omnes, sicut illic, excideris. Horum Iane positio omnis, numerus atque utilitas pro illorum sunt ratione, quos in manu esse praediximus. Duo enim ante primam singulorum digitorum dearticulationem collocati mediocriter illos flectunt. Atque si simul ipsi agunt, cum nulla in latus inclinatione flectit; nonnunquam tamen sibi invicem adeo continui reperiuutur, ut unus esse in unoquoque digito videatur.