Vocum Hippocratis Glossarium

GALENI LINGUARUM SEU DE CTIONUM EXOLETARUM HIPPOQRATIS EXPLICATIO.

Prooemium. Quum volueris, o Teuthra, linguas dictionesve Hippocratis paucissimis verbis nos explicare, libenter et prompte tibi paruimus, hujusmodi studiis pulcherrime morem gerere pulcherrimum existimantes. Erit autem, ut ipse jussisti, ordo orationis nostrae ex ordine literarum a quibus ipsae linguae initium capiunt: si prius tamen illud definierimus, inter expositionem omnium verborum Hippocratis et solarum ipsius linguarum quid intersit. Quaecunque igitur vocabula antiquis temporibus erant in usu, nube autem non amplius sunt, hujuscemodi vocabula linguas vocant et ad has exponendas accedimus. Alia vero omnia quaecunque inquisitionem quidem non minorem desiderant, usitata tamen in hunc usque diem sunt, in ipsorum librorum expositionibus super his inspicere commodius fuerit. Quid enim judicium et quid divinum et quid integre et quis in fumato bonus habitus et omnia, quae talia fusile oratione quidem longissima ad explicationem indigent; in communi tamen usu vertantur nihilominus, quam vita et brevis et ars et longa et occasio et praeceps: quamquam et horum vocabulorum nonnulla expositionis alienius egent. Ex quo mihi in mentem venit admirari eos, qui omnem Hippocratis dictionem se exposituros pollicentur, si quidem non intelligunt, plura se praeterire quam docere. Dioscorides quidem non Herophilius ille cognomento Phacas, sed junior quidem patuum nostrorum memoria multis libris scriptis, non modo dimidiam, sed ne tertiam quidem aut quartam partem omnium verborum Hippocrate exponit. Ac praeter alia multa cumulus etiam accedit horum duorum, quae ab eodem in toto opere peccantur: primum quia de manifestissimis nominibus mentionem sarit, ad quae intelligenda non modo multa, sed ne minima quidem explanatione opus est : deinde quod hoc ipsum non semel tantum, fissi saepissime facit. Haec igitur nos contempsimus et praeter haec etiam omisimus exponere formam uniuscujusque arboris et herbae et eorum, quae ex metallicis fodinis efuuntur, tum autem et piscium et animalium omnium de quibus frequenter mentionem facit Hippocrates. Quae quidem Dioscorides is, de quo loquor, non erubescit transcrihere ex libris Nigri et Pamphili et Dioscoridis Anaxarbaei, atque ante hos Crateuae .et Theophrasti et Heraclidae Parentini et aliorum innumerorum. Idem quoque notissimarum urbium nomina exponit, similiterque astrorum manifestissimorum, quae ne puer quidem ignorare posset. Atque in his explicandis non hic talus, sed etiam alii complures peccant, Haec igitur omnia si quis amputet, linguas explanaverit stolas, ut Herophilus fecit et Bacchius, cui Aristarcbus grammaticus multitudinem exemplorum congessit, ut ajunt: nos autem, ut scis, plura etiam quam illi excerpsimus, eaque in commentariis habemus. Quae celeriter et ipsa, si volueris, latiore. enarratione colligemus tibi. Nunc autem quod judicatum est et longioribus illis commentariis, demonstratum roganti tibi ut per capita habeas, praesens liber compositus est, complectens non solum omnia nomina, quae cum ab aliis antiquis usurpata fuerint, nunc amplius in usia non sunt, sed etiam quaecunque ipse Hippocrates proprio aliquo modo sibi fecit vel transferens a consuetudine vel figuram accommodans aliam vel significationem mutans antiquos namque mullo sibi nomina fecisse ostentum quidem satis est ab Eratosthene in libris de antiqua comoedia, sed ego quoque idem tibi paucis per exempla possum demonstrare, quo evidentius cognoscas, quidnam lingua sit et quid ipsi linguae simile ab antiquo aliquo factum. Puto autem tibi Aristophanis exempla ex Daetaleis abunde satis factura, quae fere ad hunc modum habent: ad haec tu dic, Homere, quanam lingua vocant κήρυκα. In illa enim fabula fenex quidam ex Daetaleis proponit procaci filio primum κόρυκα quid sint ut exponat; postea vero quid vocent ἀμενηνὰ κάρηνα. Et ille quidem vicissim proponit linguam, quae in tabulis Solonis est ad causas differentes hoc modo. Tuus quidem, meus autem hic frater dicat, quid vocent ἰδοῦσί τε. Deinceps proponit, quidnam sit bene facere : ex quibus manllestum est linguam antiquum esse nomen, quod ex consuetudine decidit. Quod autem unusquilibet eorum qui in studiis doctrinae versabantur, putabat licere sibi facere nova vocabula satis indicat et Antiphon, qui quomodo ea facienda sunt edocet. Indicat etiam et ipsis Aristosa an es in eadem fabula his verbis, ἅλις ὸρὲλη καὶ μύρον καὶ ταινίαι. Postea fenex irridens ῆδουσ’ ὸρὲλη istud est ab Lysistrato. Rursus autem cum procax filius dixisset, fortasse a nobis non perterreberis tempore: et hoc filii dictum senex irridens ait, hoc perterreberis a rhetoribus est: tum rursus cum ille dixisset, quo tibi haec verba evadent. Rutilis senex et hoc evadent, tanquam ab Alcibiade sumptum carpit, ac filius quidem nondum desinens, neque reverens tenent, quid conjeclas ? Etiam malos viros diceres eos, qui exercent probitatem. Postea senex, o Trasymache, quis horum patronotum te liberat? Manifestum igitur puto ex hoc tibi factum esse, ut dixi, esse modum linguarum cum nomen commune omnibus a consuetudine superante cecidit vel factum ab aliquo antiquorum, non omnino receptum fuit in consuetudinem. Sic igitur et Hippocrates ex nominibus, quae usitata non sunt, aliqua assumit, aliqua ipse facit, aliqua autem novis adjunctis sententiis mutat, quorum unumquodque una cum linguis exponendum censemus, cum ex consuetudine, quae nunc est, cecidisse videbitur. Sic igitur, si cujus etiam stirpis nomen vel animalis vel urbis valde obscurum fuerit, hoc tibi inter ipsas linguas exponemus et omnino hoc spectabimus, ut non tibi soli, sed etiam aliis qui modo primas literas attigerint, liber utilis existat: si vero quispiam nescit, quid sit ἀνερήσομεν et ἀπο προσω et ἄμφω ἀμφίεσμα et alia quaecunque talia sunt, ad Dioscoridem eum et ad illius similes remittemus, ut ad eos, qui talia docere non indignum putant. Cum igitur aperte definitum sit a nobis quidnam sit lingua, quid vox usitata et cum dictum sit existimasse nos id ipsum, quod indicatum est a nobis et demonstratum in aliis libris, hic tibi solum sine demonstratione esse scribendum, ad explanationem jam ipsarum linguarum accedamus, eligentes ipsas ex omnibus libris non solum vere Hippocraticis, sed etiam ex iis, qui Hippocrati quoquomodo sunt inferipli. Quod autem multae a Bacchio praetermissae linguae hic scriptae sunt, quodque nullam nos praetermisimus, ipse liber docebit, quemadmodum et illud quod prout videtur oratio postulare, aliquando quidem interpretamur ipsam locutionem, qua cum exposuimus linguam in plurimis autem id facere negligimus, quum sine interpretatione speramus ipsam explanationem fore manifestam.

INITIUM DICTIONUM LITERAE A.

Ἀγκυλίδωτον, ansularum vel annulatam, ansulam vel annulum habens, dictum est autem de curru vel globositate.

ἀγκυρομήλη, speciam sive specillum hamatum.

ἄγλιθες, partes capitis allii et nuclei.

ἀγλίη, aglie alba cicatrix in oculis, ut in majore prorrhetico; et albicantes humores concreti, ut in Coaois praenotionibus.

ἀγρίη κολοκύνθη, colocynthis, id est agrestis cucurbita, ut Cratevas et Dioscorides et Pamphilus.

ἄγροφον, montanum, silvestre.

ἄγνια, imbecillia, quest membris carentia.

ἀγχόμενος, qui suffocatur.

ἀδάξασθαι, morderi cum pruritu.

ἀδηνὲως, negligenter, incuriose.

ἀέτωμα, spara tecti in sublime erecta, ut triangulus.

ἀθέλγεται, remittitur, resolvitur.

ἀθὴρ, acus hordei et tuberculi, quod in palpebra oculi natum a similitudine hordei crithe dicitur, pars acuta est, ut in secundo de morbis minore et ejus partis tummum, quae in cuspide sagittae πώγων, hoc est barba appellatur, ut in quinto epidemion.

ἀθώρηκτος, qui non ebrius est.

αἰγοκέρας, capricorno, quod et βουκέρας, quod et bubocornu et τῆλις, id est foenugraecum, silicia, silicula.

Αἰγύπτιον ἔλαιον, Aegyptium oleum, quod ipsi vocant cicinum: veteres quidem ex ricino ricininum.

Αἰγύπτιον ἔλαιον λευκὸν, Aegyptium oleum album, quod ex liliis conficitur et lilinum et susinum oleum nominatum est,

Αἰγύπτιον μύρον λευκὸν, Aegyptium unguentum album, quod et Mendesium nominatum est, confectum ex liliis et aromatibus proptereaque unguentum, non oleum vocatur, idemque lili unguentum et susinum unguentum appellatum est.

Αἰγύπτιον μύρον, Aegyptium unguentum ex flore Aegyptiae spinae, quod et metopium nominatum est.

Αἰγυπτίην στυπτηρίαν, Aegyptium alumen, quod et scifsile et triscissile nominamus.

αἰεὶ, semper, significat aliquando apud Hippocratem etiam donec et apud multos alios antiquos.

αἰθάλη, fumus, quod et fuligo.

Αἰθιοπικὸν, Aethiopicum subaudiendum est cuminum.

αἰθόλικες, in summa cute circuli similes circulis rubris, qui ab igne excitantur, ab αἴθειν, quod est urere nominati et αἰθολικώδεα, videlicet his circulis similia, quae multi vocant αἱμάλωπας.

αἱματοφλοισβοιστάσιες, venae oppletae sanguine varicosae, sic enim qui ex Dloscoride scribunt suppressiones supertumescentis sanguinis existimant significari. Quoniam et alibi ait, in inflammatis sanguinis effusionibus retentio opportuna, plures tamen scribunt αἱματοφλεβοιστάσιες et venas inflatas sanguinis plenas ex nomine significari putant.

αἱμοκέρχνα, in sanguinis effusione asperitatem inducentia, hoc autem est mortus quidam subasper irritans in aspera arteria.

Αἰνειάτης, ab Aenea civitate Thraciae, quem eundem et Αἰνειοτικὸν aliquando vocat.

αἰολᾶσθαι, quasi vagari et errare.

αἰιον, aevum, vita.

ἀκαλήφη, acaliphe, quae quidem et urtica.

ἀκεστὰ, medicabilia, curabilia, nam ἄκη medicamenta funi.

ἀκήρατος, immortalis; incorruptus.

ἀκὶς, cuspis, sic nominatur ferrum sagittae.

ἀκόνην, cotem, in adjunctis libro de ratione rictus, sic nominavit mortarium, similiterque Theoplrrastus in libro de stirpibus octavo..

ἄκουσα, coacta, repleta. ;

ἀκράλεα, ἄκρεα, summa, extrema.

ἀκρέσπερον, summa vespera, hoc est prima et incipientes ἄκρητον, impermixtum merum, sic enim nominatur omne, quod cum altero mixtum non est et puram suam servat naturam.

ἀκρητοχόλους, meram accumulantes bilem.

ἀκρητόχολον, sic nominat eum, quem et ἀκρόχολον, hoc est, qui puram congregat bilem.

ἅκριτον πάγος, indiscretus locus, eminens .velut immen- sum spatium: dictum est autem in libro de hebdomade de eo, quod est mundum vel infinito vel inani, quod cogitatione informari non potest.

ἀκρόπλοα, superne et tanquam in summo navigantis, sic et ἀκρόπλοοι, in summo navigantes.

ἀκροαπὶς, lingua sic dicta est in septimo epidemion, tanquam sua ipsius extrema non informans, hoc est inarticulata propter motus difficultatem.

ἀκροσαπὲς, in superficie mutatum.

ἀκρόψιλον, nudatum, in summo glabrum nudum.

ἀλαία φθίσις, abdita tabes. Sic nominata est in libro de locis in homine, tanquam caeca et invisibilis.

Ἀλάπτης, Alaples, qui est ex Alaptis, Alapta enim oppidum est Thraciae.

ἀλάστορες, scelesti et ipsi homines, qui indelebilia perpetrant, ab eo, quod talia perpetrent, ob quae cruciari atque ingemiscere liceat et vindices eorum daemones.

ἀλγήματα, dolores; saepe et de ipso morbo nomen inducit et dolere similiter pro aegrotare et aliquid pati et alia ab ipso.

ἀλεάζειν, fovere, calefacere.

ἄλιον ίδωρ, aqua collecta ex largis imbribus.

ἀλείον, congregatum, confertum.

ἀλεξητήρια, remedia et auxilia, nam et ἀλἐξασθαι auxiliari est.

ἀλἐουσιν, colligunt, congregant.

ἄλειφα, oleum vel adeps.

ἀλεως, confertim, cumulate.

ἀλεότητα, congeriem, collectionem.

ἀληθὲωσι, decipiant, imponant ; dictum est autem et in errore.

ἀλθεῖν, curare, sanare.

ἄλθεξις, curatio, sanatio.

ἀλθἰσκειν, curare, sanare.

ἄλκαρ, remedium, auxilium.

ἀλλογνοῶν, desipiens et tanquam alia percipiens, quam quae sunt; sic et ἀλλοφρονήσας, dictum est ab ipso, de eo, qui mente alienata esu

ἀλλοιοτροπεῖται, vertitur varie.

ἀλλόκοτον, obscurum et incognitum.

ἀλλοφάσσοντες, desipientes, insanientes.

ἀλαοὶ, caeci, quod et ἀλαὸς caecus est.

ἁλνκὸν, salsum.

ἀλύζει, fluctuat, Iactatur: sic et ἀλύξει in futuro dictum est.

ἀλυσμὸν, anxietatem quod et inquietudinem et jactationem, quin et agitationem vocant et ἀλνχὴ molestia hoc idem.

ἄλφιτα, non sutum ex hordeis farinae sic vocantur ; nam in primo de morbis mulierum ἄλφιτα πυρινὰ, hoc est farinae triticeae dictum est. In secundo autem de morbis majore et lentium et errorum siccatorum. omnis igitur moliti grani mediocri magnitudine fragmentum ἄλφιτα appellant, nam majora fragmenta, κρίμνα, hoc est crassiores farinae, minora autem ἄλευρα, hoc est tenuiores farinae nominantur.

ἄλφιτα προκώνια, quae ante coni sive metae constructionem fiunt, hoc est ex recentibus et teneris hordeis: conus- enim quidam in ereis etiam nunc erigitur et maxime in pluviosis regionibus lignum rectum, circa quod componuntur fructus in coni vel metae formam.

ἀμαλδύνεται, -ipsi usitatum est, quasi offuscatur et quasi obscmatur, ut in secundo de morbis mulierum, oculi offuscantur.

ἁμαλῶς, et molliter, quod idem valet, quod non valde, ut in libro de purulentis. Hoc autem molliter vitant: et facile ut in primo de morbis majore et oculis non facile videt et in secundo majore et cibos non facile recipit.

ἀμαμηλίδας, genus quoddam mespili, plurimum in Italia nascens, ut Dioscorides ait, quidam autem ἐπιμηλίδας, ajunt esse poma parva silvestria.

ἀμβὴ, superciliosa et altior eminentia.

ἀμβλυωσμὸς, abortio vel abortus ab eo quod est, abortire; sed et ἀμβλνωπία, hebetudo vitus, ut in majori prorrhetico.

ἀμβλυωπότερα, obtusius ridentia, hoc est obscurius.

ἀμείρων, privans, auferens et accipiens.

ἀμενηνον, debile, invalidum.

asin, quodammodo, ex aliqua parte, mediocriter.

ἀμήνας, qui elisit et lanlavit.

ἀμοίη, sic in libro de iis, quae in officina medici, Dioscorides scribit, mediocri compressu vicissim declinent ad augmentum et conformationem carnium faciant. Ceteri autem scribunt ἀλλοίη. Ait autem Dioscorides ἀμοίη, mediocria esse, sed testimonium nullum apponit.

ἀμυστὶ, totum simul sine clausione labrorum.

ἀμφιβραγχίων, locorum, quae sic vocantur, circa tonsillas.

ἀμφίδεον, oris vulvae rotunda extremitas quae labris cucurbitulae similis est, per metaphoram a mulierum armillis nominata, quae et ipsae ἀμφίδεα vocantur ab eo, quod est comprehendere circulariter et tanquam circumligare.

ἀμφιδέξιος, tanquam utrinque dextra: hoc est utrisque manibus ut dextra utens : talis enim est et apud poetam ambidexter, sic Hipponax dicebat:

Ambidexter enim sum et non pecco.

Quidam ἀμφιδέξιον intelligunt non recte eam, quae in dextris partibus vulvae concepit.

ἀμφιμήτριον σημεῖον, uterluorum affectuum signum sic nominavit in secundo de morbis popularibus, quod affectionum vulvae significativum est.

ἀμῶς, quodammodo, ex quadam parte, mediocriter, ἄμη idem.

ἀναγνῶναι, sententiam mutare, veteribus dediscendis nova discere.

ἀνάκαρ, in superiorem partem, ut ἐπίκαρ, in inferiorem partem ex montibus.

ἀνακικἰουσι, resiliunt.

ἀνακῶς, sedulo, caute vel apte ad custodiendum.

ἀνακωχὴ, inductae, intermissio, dilatio.

ἀναλδὲς, quod non alitur, quod non augetur.

ἀνάλμυροι, insulsi vel non salsi, Dioscorides sic, multi dividentes legunt.

ἄναλτον, sine talibus et non salsum.

ἀναπλάξεις, illinitiones, inunctiones.

ἀναπρῆσαι, penetrare, forare, perforare.

ἀνάῤῥινον, per nares retroversum iens. Quidam divrdunt, ἀνὰ ῥινὸν, ut sit per cutem.

ἄναυδος, qui bene et apte verba facere nequit : ἄφωνος autem mutus, qui vocem emittere non potest. in tertio morborum epidemion deinceps invicem de Pythione dicta sunt: sic habet et illud apud poetam de equo:

Loquentem autem fecerat dea alba ulnas Juno.

ἀναφέρειν, referre, significat interdum et subsingultire respirantem, ut in primo de morbis minore et ἀναφέρειν ut pueri cubantes, flentesque et in nares retrahentes spiritum, hoc idem est, cum spiritus in aliquid impingens, dum extra fertur, retro duplici revocatione, atque intro recipitur.

ἀναχαίνεται, rescinditur, laceratur.

ἀναχελύνεται, relocatur.

ἀνδρογένειαν, per viros successio generis; nam per mulisres successio tale aliud nullum nomen habet simile.

ἀμβήξατο, cum tussi exspuit.

ἀνειλήματα, tormina, στρόφους, cruciatus.

ἀνειλισθῶσι, sursum verterint, convolverint.

ἀνερυσθεώσι, evulsi fuerint.

ἀνείσας, in sublime maxime sursum pendens, compositum est ex sursum et pro tectus.

ανεμοδται, inflatur.

ἀνερἰκτον, loconcussorum.

ἀνεστραμμὲνα, perturbata, dictum est de urinis.

ἄνεως, mutus et mente pereulsus.

ἀνήνιος, carens molestia et illaesus.

ἀνηρείκτψ, non diviso in minuta, sed ex ultimis farinae crassioribus partibus composito.

ἄνθεα, flores non solum hos ad coronas, sed ad alia omnla sic nominat: ac semina similiter aliquando vocat, ut tecundo de morbis mulierum : sed et rubores ut in Coacis praenotionibus et sputa ἀνθηρὰ rubra et tuberuenta dicit in texto epidemion.

ἀνθίνην οὶνον, hoc est florulentum, quod ita nominatur vel ex floribus grato odore praeditum: quemadmodum et κυκεῶνα ἀνθινὸι,, hoc est potionem quandam floribus conditam nominavit in secundo de morbis majore.

ἀνθινὸν ἔλαιον, oleum lilinum vel irinum dicitur, quod ipsum etiam susinum vocatus.

ἀνθινὸν μυρον, quod et susinum unguentum et lilinum unguentum. Differt autem a flora tu oleo ante scripto varietate odoramentorum.

ἀνεύθυντο, videlicet furtum direxerunt.

ἀνωργασμὲνον, quod est et remollitum: quoniam ὸργάσαι est mollire et tanquam subactum et emollitum, ut in secundo de morbis majore.

ἀντικοντώσιος, reverberationis ejus quae remo fit. Quod et σκίμπων vocatur.

ἀντίῤῥινα, herba quaedam quam bucranion et lychnida agrestem vocant.

ἄορτρον, pulmonis pars separata ex utraque parte, ut in libro de morbis majore: praeterea ἄορτριν, hoc idem aliquando appellat, ut Dioscorides arbitratur: sed hoc non satis constat.

ἀπαρτἄος, perfecte et exacte, Dioscorides autem ait hoc verbum totum contrarium significare, ut in liba, de ratione victus acutorum, ubi ait, et plerumque perfecte in talibus temporibus transeunt ad sorbitiones. Mihi autem et hoc loco videtur perfecte et exacte significare: atque hoc modo Attici hoc nomine utuntur; cujus plorima exempla in parvis commentariis habere possis.

ἀπεβράσσετο, in quinto epidemiam sic scribit Dioscorides et ait ipse hoc ἀπεβράσσετο verbo significari et ἀπεβήσσετο, cum alii fere omnes ἀπεβήσσετο, hoc est evenit scribant. Dioscorides enim et Artemidorus cognomine Capito ex eo quod aliis usitatum. erat, nomina multa transmutaverunt, nihil diversum ab antiqua scriptura indicantia : quorum nobis quoque necesse est meminisse.

ἀπιλλήθη, exclusus fuit, ἴλλειν enim claudere.

ἀπερχθῇ, exclusus est.

ἀπόγονα, secunda, quidam intellexerunt insecunda.

ἀποκεκαρπωκὸς, quod omni fructu exhaustum est.

ἀποκεκριμἐνησι, separatis.

ἀποκηδέστερον, negligentius..

ἀποκναίειν, maxime quidem abradere, sed et corrumpere et extenuare.

ἀπομυλήνας, protendens labra compressim.

ἀπονενοημένως, temere, sine reversione..

ἀποπαλλήσιος, expulsionis, hinc et ἀποπαλλώσεται, id est expelletur, aliquando quidem activum ἀποπάλλειν, id est expellere significat, ut in primo de morbis mulierum: aliquando et passivum ἀποπαλλἡσεται expelletur, ut in libro de natura hominis.

ἀπορεγει, porrigit.

αποσαεὶς, extinctus,

αποσιτικὰ, quae fastidium cibi et luappetentiam faciunt.

ἀποσκήψεις, scarificationes, ut in primo de morbis majore.

ἀποσκληρύνει, exsiccat, indurat.

ἀποσπαρθάζονσιν, pulsant, palpitant vel saliunt, ut in secundo de morbis.

ἀπόσφαγμα, feculenta colatura, quod et ύπόσφαγμα dicitur.

ἀπτίστων, integrorum, in integras farinas divisorum, impertecta contusorum, parte suriuracea non secreta.

ἀπυρομήλη, specillo sine nucleo, quod μηλοτρὶς dicitur, boe est auricularium specillum.

ἀρακίδας, triticea legumina minuta; legumen enim est aracos.

ἀρβύλαι, calcei alti et profundi.

ἄργης, ferpens quidam sic nominatus.

ἄρδας, tordes quaedam et spurcitia et ἀρδαλῶσαι, foedare.

ἀρθρικόν, articulis accommodatum.

ἀρικύμων, quae cito praegnans fit.

ἄρις, non solum instrumentum, steti etiam herba quaedam sic nominatur.

ἄρκτιος) a septentrione spirans, quidam autem ἄρκτιον ursinum omnino scribunt.

ἄρμης, futurae quae est in capite.

ἀρμίως, statim, Dorica vox.

ἀῥῥοίας, suppressionis menstruorum.

ἀρτίζωα, parvo tempore viventia.

ἀρτίστομα, undecumque plana, aequalia.

ἀσκαρίδες, vermes tenues et minuti in recto intestino geniti.

ἀσκοὺς, figulinas ollas, quas et πυριατούς et φακοὺς lateres et lenticulas nominant.

ἀσᾶται, et ignescit, ut in primo de morbis mulierum et fastidiosa satietate, ac graviter affectus est, ut in teeundo de morbis majore.

ἀτέραμνα, difficilia ad conficiendum et dura.

ἄτρακτον, non solum eum qui ad lanificium utilis est, hoc est futum significat, sed etiam lignum sagittae.

Ἀττικὸν ἀγγεῖον, Atticum vas, Atticam ollam, aliquando quoque echinum- appellatum.

αύαντὴ vel αύαψὴ, quidam desiccans morbus.

αύτίτην οἴνον, vinum hujus anni, praesentis anni.

αύτόδρομον, quod per se movetur, ut in libro de hebdomanibus.

αύτως, temere, stulte.

ἁφὰς, vincula, παρὰ τὸ ἄψαι, id est ab eo quod est vincire.

ἀφασσόμενα, contrectata, tricata et ἀφησσαμένη, quae fricavit vel contrectavit.

ἀφράζει, desipit, intelligendi expers est.

ἀφροῆντα, spumantia, bullae modo tumescentia.

ἀφύει, dealbatur et tanquam apuae colorem habet, sic et ἀφυῶδες vocat apuae colore simile.

Ἀχιλληιάδας κριθὰς, bene nutrita hordea et magna a quodam Achille nominata, ut ajunt, agricola Babronii.

ἀψίῤῥοον, retro fluens.

ἀψυχεῖ, animo deficit et ἀψνχίη animi desectus.

Γάκχαρις, Lydium quoddam unguentum.

βαλβὶς, concavitas oblonga.

Ἐαλοῖος, qui est ex Valoea, urbe Macedoniae.

βδελλω, in majori de praedictione et secundo, ut quidam inscribunt, varicosam venam ait sic nominari Dloscorides : mihi autem videtur proprie dici nomen de ipso animali: etenim affui olim cum hoc diceretur in eo si-. bro et dubitantibus multis de his quae fierent, fotus ego ex scripto aggrediens praecoguovi veritatem.

βηκεἰοις, ovibus.

βησσιακῇ, ex Bessis in Thracia.

βλακεύειν, parvipendere.

βλαβεραὶ, humidae, mucosae.

βληχρὸν, legumen quoddam, quod et βλήχιον scribitur.

βοάνθεμον, bovis oculus, quod idem chrysanthemon nominatur.

βόλβιον, quale ipsum est Hippocrates docet in libro secundo de morbis mulierum: male igitur quidam bulbi nomine narcissum significari putaverunt.

βολβιτία, quae a multis βομβύλια appellantur; genus autem est hoc parvorum polypodum.

βόλιτον, stereus bubulum.

βομβύλιον; poculum quoddam angustum os habens aut operculum a resonando dictum.

βοὸς θαλασσίου, bovis marini, cartilaginosus est hic piscis.

βοτράχου, ranae dicit, quidam autem omnino βατράχου scribunt.

βουβάλιος, cucumes agrestis.

βουκέρας, foenum Graecum, Menitheus in appellationibus.

medicamentorum et anagallidem sic appellari ait.

βούπρηστις, est animal cantharidi simile, est et quoddam olus agreste, cujus mentionem facit Dioscorides .in primo de sanitate tuenda et in libro de oleribus.

βρῆγμα, quod cum tussi exspuitur, in primo de morbis majore; et βρήσσειν, cum tussi exspuere, quidam haec sine litera ρ scribunt.

βρόγχης, cartilagineae arteriae.

βρυγμὸς, stridor qui ex dentibus collisis efficitur et βρύχειν sic stridere.

βίζην, cumulate vel dente.

Γ.

Γαλιάγκωνες, mustelae cubito praediti, qui parvum et gracile habent brachium, partes autem circa cubitum turgidiores, ut mustelae: qui autem ajunt γαλλὸν mutilum et decurtatum vocari si indeque deductum esse nomen, fortassis videri possint male intelligere, non enim γαλιάγκωνας, sed γαλλοβραχἰονας oportebat ipsius nominari.

γαμψοὺς, curvaturas habentes- quasdam.

γαυσὸς, curvatus in partem exteriorem.

γιγγλύματα, contrario modo ineunt inter se, ut in ianuis cardines.

γῇ σμηκτίδι, cimoliae, id est albae cretae.

γῇ κεραμίπδι, argillae.

γῇ χἀλκίτιδι, nihil plus significat quam chalcitis lapis.

γήχυΡον, exterior pars terrae, quae mollis est et minime lapidea.

γλαμυροἰ, aquosi et humidi.

γλοιάζειν, conniventes versare oculos et γλοιωδῶς per conniventiae similitudinem more eorum qui nutante capite dormitam dicebant.

γλυκύμης βοτάνης, glycyrrhizae vel dulcis radicis appellatae.

γόγγρωνα, tumorem gulae, ab eminentiis rotundis quae in truncis arborum nascuntur, ut Theophrastus in primo de stirpibus, sic inquiens, nonnullae autem gongros a quibusdam vocatos habent, vel quod pro arboris natura respondeat, ut olea.

γογγύλιον, rotundum et γογγυλίδια, parvi globuli, ut pilulae.

γριφόμενα, quae involvuntur, dictum a gripho, quod est rete piscatorium.

Δ.

Ααιτἰδες, magnae lampades ardentesque vocantur, abutentibus autem aliquando significat etiam allii caput, eo quod ex multis spicis seu nucleis compositum colligatur, ut lampades.

δακτύλιος, circulus, rotula, in libro de sterilibus.

δίεδρος, transparens, in secundo de morbis majore.

διακννει, idem quod moerore afficit, quod ipsum et διακναἰει dicitur.

διαπεπληγμένα, multum circa crurum exortum divaricata, πληχὰς enim quod inter exortum crurum interest.

διάστημα, intervallum, tanquam lanis similem corporum ipsorum compositionem.

διαστομωτρίδα, specillum dilatans.

διαφλύξιες, effusiones.

διαφλυχθεῖσα, perfusa, humectata.

διαφλυχθὲν, humectatum.

διαφλύοντα, humectantia.

δίαφρος, spumans.

διὰ χωρίον, ex intervallo.

διδύμη, fatyrium, radix herbae, quae et ορχις nominatur.

διεβλήθησαν, decepti fuerunt.

διῆσαἔ, concutere, in secundo de morbis mulierum signifleat transcolare et dividere.

δίῖδρος, humida, exudans.

δἰκλειδος, bipartitus, ut possit inferiore parte clausa fnperpositam aperire.

δἰκρουν, tanquam biceps, quod et bifidum dicitur, quod ipsum etiam ῆδικρον significat.

δίοπτος, templi curator, παρὰ τὸ διοπτεύειν ἡ διέπειν, id est ab explorando vel curando, quae tuus in ipso,

διορρώσιος, in scrotum et aquosi1m mutationis.

δἰπνος, foramen parvum eorum, quae ad vacua perforata sunt et tanquam duobus oribus respirant.

δόρπου, coenae, vespertinum epularum.

δραπτὰ, dilacerata.

δυσανίης, qui angitur re exigua. Critias in libro de natura amoris vel virtutum sic exponit nomen, δυσανίης autem est quicunque propter parva tristatur et propter magna magis quam alii homines vel diutius.

δυσήνιος, ^effrenatus qui non facile tristatur, est autem et difficulter frenabilis et morofissimus.

Ἐβλημάσθη, mollificatus est, molle factum est.

ἐγγαστρίμυθοι, qui clauso ore loquuntur, quia videntur ex ventre loqui.

ἐγκελλη, offirmet, supra fulciat, opprimat, insistat, incumbat.

ἐγκάμψει, inflectet, confringet et ἐγκεκαμμένοι inflexi, innitentes, incumbentesve et adunci ; dictum est autem de unguibus.

ἐγγενὲς, congenitum, proprium ac familiare.

ἐγκὰς, in profundo.

ἐγκεχαλίνωται, frenis velut circumdatus est.

ἐκγεγλευκισμὲνος, vinum subterraneum et quod mustum esse desiit.

ἔγρησις, vigilantia.

ἐέρχαται, intus comprehenduntur, concluduntur, intercipiuntur.

ἔθρασσεν, pungebat, stimulabat.

ἐκβρἠσσει, elicit, expellit.

ἔκδεξιν, successionem.

ε^κολύψας, qui corticem detraxit.

ἐκλουὲσθω, significat aliquando et inundetur, ut in libro de sterilibus et in adiunctis libro de vulneribus capitis.

ἔκμαγμα, subacta massa et crocomagma croci recrementum, ut in libro de sterilibus.

ἐκμάξαι, efformare: aliquando etiam aliud facere et mutare, ut in libro de sterilibus digito formare, hoc est tanquam rotulam effingere, sed et exprimere, ut in libro de morbis primo majore de spongia et mereuriali herba et sambuci foliis.

ἐκματεῖσθαι, investigare.

ἐκμιαίνεται, inquinatur semine, excernit semen.

ἐκνεφίας ομβρος, imber cum sole factus.

ἐκνεφίας, febris humida simul et ignea, quemadmodum et fel cum quo simul imber fit.

ἔκνυξεν, strepebat, nomen formatum est a strepitu.

ἐκνύπη, expassa, explicata, explanata.

ἐκπεπληγμένον, evertunt et eversis labris ac diductis.

ἐκρήγμασιν, scissuris pannorum.

ἐκσυριγγούνται, aperiuntur.

ἐκτόμου, veratri nigri.

ἔκτριψιν, ad viscera mutationem.

ἐκφινδἀνει, erumpit.

ἐκβράσσει, sic autem et ebullit.

ἐκχύμωσις, effusio humorum.

ὲλαιον ῥόδινον, oleum rosaxum, quod aromatibus conditum non est.

ἐλατἡριον, non solum ex agresti cucumere factum, sed etiam omne quod dentium ventrem purgat.

irata, agrestia.

εἱληθερὲς, tanquam a sole calidum.

ἑληθερείσθω, inficletur.

ἐλιννύειν, quieficere.

ἐλεσχηνευσάμην, plurimum disserui;

ἑλκνστῆρι, instrumento quodam ad infantem ex utero extrahendum.

ἔλυτρα, velamenta.

ἐμβάφιον, acetabulum.

ὲμιαι, vomitus, Atticum nomen.

ὲμπλην, prope.

ἐμπύους μοτοὺς, linamenta concerpta, quae circumvolvuntur et vulneribus induntur, ad saniem purgandam vel lemniscos.

ἐμυκώθη, Dioscorides quidem ait, conclusit, plurimi autem, adnascentias habuit humidas, ut et fungi.

ἔμυλώθη, induruit.

ἐμυλήθη, contabuit.

ἐνθλἀσσει, infringit.

ἐνθράσσει, urgens pungit.

ἐξαλίπτης, illitor, unctor.

ἐξαλίζοιτο, exinaniretur.

ἐξάντης, sanus.

ἐξάραγμα, confractio, collisio.

ἔξαρύαται, evacuatur, exprimitur. Quidam vero, hostiliter aggreditur, minas facit.

ἐξάρνσις, exhaustio.

ἐξαστίας, quidam lina exurgentia a summis linteis scissis et a pannis vilibus fila, mihi autem etiam ante quam scindantur exstantia eodem modo videtur appellare.

ἐξητριασμένον, panno tenui colatum, est autem ῆτριον tenuis quidam et agrestis pannus.

ἐξινοῖ, evacuat.

ὲξουρα, in angustum contracta, quae et μύοπα nominant.

ἔπακρα, in angustum desinentia, quae et ἔξονρα.

ἐταλύνων, spargens: apponitur autem et ad magis.

ἐπικέρας, foenum Graecum, quidam aliam quandam heribam sic nominatam.

ἐπικτὲνιον, in mulieribus pubes quae vocatur ἐπίσειον, nam supra pectinem est, in stuppa autem vel lino pecrini insidentem lanuginem in opificio.

ἐπιμηλίδα, Dioscorides quidem in primo de materia genus mespili, σιτἀνιον etiam appellatum, quidam autem mala parva silvestria, quae et ἀμαμηλίδες nominantur.

ἐπιμυλίδα, os, ceu conchula quaedam genu tegens, latum et rotundum, quo genuum commissura obtegitur, vulgo patellam vocant.

ἐπισκληροῖς, induratis.

ἐπίστημος, cunctatrix, cogitabunda, haesitans.

ἐπίχνουν, humorem concretum lanuginosum.

ἐπορεξάμεναι, extensae, in longum porrectae.

ἐπόσχιον, palmes, ex quo natum est quippiam, ut ex colocynthide.

ἐπῶδες, foetens et tanquam male olens.

ἐπωκεστὲρη, aceto multo utens,

ἐρυγγάνει, abjicit, repudiat.

ἐρυγὴ, ructus, ejectio.

ἐρίκιδες, in crassiores partes divira. hordea, quidam bifariam divisa, nam et ἐρεγμὸν, hoc est legumen fretum ab eo, quod est bifariam dividi, ajunt nominatum esse: mihi autem παρὰ τὸ ἐρείκειν, id est ab eo. quod teloduntur omnia talia, videtur nomen factum esse, quod non bifariam dividere est, sed frangere simpliciter, unde placenta etiam ipsa ex sesamo et melle ἐρείκιον nominatur, quoniam facile frangitur.

ἔριξ, dicitur quidem et de jecinore, scriptum est in plurimis θρὶξ, significat autem partem hepatis superiorem, qua jecinoris fibrae a se mutuo dividuntur.

ἐρυγματώδης, ructum movens, ructuum effectivus, morbus flatuosus.

ἐρυθροῆν στέαρ, rubicundus adeps, sanguinolentus adeps.

ἐσαφἀσας, ad interiorem partem ^laxans., .ut μασᾶσθαι, quod est quaerere.

ἐσφηκωμένα, colligata, constricta.

ἐς χεῖρα, significat et prope.

ἔτνος, omne ex legumine fracto decoctum.

εύἀνθεμον, quod et ἀνθεμὶς dicitur et chamaemelum.

εύθεσιἠν, firmam corporis constitutionem, ingenitum corporis habitum, quemadmodum alicubi et annus εύθεσίης optimus vocatur, qui fertilitatem efficit.

εύκἀρδιον, stomacho utile.

εύνὴ, non solum significat lectum, sed et coitum, ut in secundo de morbis mulierum, et offenditur vehementissime coitu.

εύοργητοτέρα, moratior, ὸργαὶ enim mores sunt.

ἔφλυβον, depressi fuerunt.

ἐχέτρωσις, alba Bryonia.

ἕψημα, sapa, quod et σίραιον, hoc est mustum ad tertiam partem decoctum.

ἑψητὸν, autem genus piscium.

Ζείας, ileae, farris, olyrae.

Ἐγκίστρευται, implicatus esu ἠγκυροβόληται, intus adhaesit, ut in anchora. ἠδὲ, insuper.

ἠδέλφισται, amicus, familiaris et tanquam frater factus esu ἡδυντὴν πίσσαν, odoribus conditam picem, coquitur autem cum aqua et aromatibus.

ἡδυντὸν στέαρ, adeps in aqua et aromatibus coctus et aromata et unguenta odorifera.

ἡμίοπον, dimidium.

ἡμιτύβιον, lintei crassioris pars.

ἡναι, condundere, et ἠνίων contusorum.

ἠοίας, matutinas horas.

ἠραχνίωκεν, tenuibus simul et multis venulis, cujusmodi sunt aranearum telae, implicavit.

ἡρμἄσθαι, firmatum esse, innixum esse vel aptatum esse.

ῆσας, consuevisti.

Θ.

σαλερὸν, calidum ut a sese, nam ab eo, quod est θερεσθαι, hoc est calefieri, nomen factum est.

θὲρετρον, locus ad commorationem aestatis idoneus, quidam θἐντρον scribunt.

θημών, acervus.

θηρίον, lumbricum et saevum ulcus, ut in libro de locis in homine saevum ulcus in corpus advenit propter hoc et cum advenerit lanies defluens putrefacit et tumefacit, cum in libro de humoribus, unde curatur, ante dixisset. Postea in aliis cum θηρίον dixerit, animalia in intuitinis consistentia significat, l umbri cos scilicet et ascaridas, quemadmodum et cum dixerit antoninorum τὸ θηριῶδες, ab aliquo dictorum nomina: videtur autem et aliquando φθινῶδες sic appellare.

θλάστήν, foetus infractorem, quod et πίεστρον vocatur, nomen in primo de morbis mulierum.

θλασπόσιος, pro Thlaspis sic appellatae herbae.

θολερὸν πνεἔμα, turbulentus flatus, spiritus magnus et impellens.

θράνον, fidem utrinque perviam.

θράσσεται, pungitur, stimulatur.

θρὶξ, scribitur et τρὶξ, pilos vocant sacerdotes, cum apparuerit in sinto jecinoris in dextra pinnula venula angusta, recta, nigra.

θύη, sufsitus, odoramenta.

θύματα, suffimenta.

θυμβραίαν, sic nominat satureiam.

θύμου, ex Thymis, gens autem et haec ex Thracia.

θώρηξις, vinolentia vel ebrietas.

Ἐδνοῆται, obliquatur, in se subsidet.

ἰθαγενὲς, ingenuum, ut ait sapiens, sed me aeque atque ingenuos honorabat.

ῖκταρ, prope, apud Atticos; apud Hippocratem vero in secundo de morbis mulierum, mulieris testiculus vocatur.

ἰλλαἰνειν, distorquere vel circumagere oculos.

ἱμερωθεῖσαι, cum viro mixtae ; quae cum viro congressae fiunt et viri congressu potitae.

ἰνδικὸν, qui scripserunt nomina medicamentorum, ut Mnestheus et Andreas Chrysaris et Xenocrates et Dloscorides Alexandrinus indicum nominant singiberi, decepti ex eo, quod quidam putant ipsum piperis radicem esse, sed Diosicorides Anasarbeus aperte distinxit et definivit de xingibere et pipere. Dioscorides igitur junior, qui linguas scripsit, stirpem esse ait in India similem stirpi piperis, cujus fructus appellatur Myrtidanum, quia myrto similis est.

ἰνέ,ι, evacuat et ἰνηθμὸς, evacuatio et ἰνεῖται, evacuatur.

ἰξἀλήν, perfectae caprae corium.

ἰξίαι, varices.

ἴξιν, rectum progressum vel accessum.

ἰξίον, folium albi Chamaeleontis.

ἰξύας, ile, pars inter ischium et lumbos.

ἴπος, potio in curatione ossis laxati.

ἱππόφεως, hippophaos hoc non solum lappago nominatur, sed et carduus et stybum.

ἰσεννύουσαι, adaequantes, mediae aetatis existentes.

ἰσάλλην, pellem caprae, corium.

ἰσχαλέαι, tenues et ἰσχαλέον tenue.

ἰχθυήματα, squamulae corticum.

ἰχθύην, rhinae seu squatinae marinae pellem aridam: potest etiam ferreum unguem significare, quo in extractione vel sectione infantis immaturi adhuc in utero existentis utimur, propter squamarum piscis similitudinem.

Καθαπτόμενοι, perstringentes, sentientes vehementer.

καθετῆρι, tortili linamento vulneratio, ab eo quod demittatur in vulnus, in secundo de morbis mulierum, in vulnus indere tortile linamentum ex linteis factum.

κακαγγελίη, maledicentia, procacitas.

κακοήθεα, maligna.

κακοσινώτατα, nocentissima.

καλλίφντον, quod et capillus veneris et adiantum nominatur.

καλλιωνύμου, piscis cujusdam sic vocati.

κάμμορον, est animal parvae scillae simile et aconitum, ab eo quod illius radices sunt hujus animalis similes,sed neutrum horum intelligi potest in libro de locis in homine, inflammatis assumpto cammoro, unde Erotianus non solum ipsum animal cammorum, sed adhaereotem ipsi muscum, sic vocari ait ; Leno autem Herophilius cicutam: zeuxis autem medicinam refrigerantem.

κανονίαι, quibus planus venter et substrictus est.

καρικὸν, edulium quoddam ex nucibus sic nominat, cujus et conlectionem scribit in primo libro de ulceribus.

καρυκοειδέα, subcruenta, vocant autem id proprie medici.

καρίκη, Lydium edulium varium ex sanguine consectum.καρχήσιον, in summo velo habens rotulam; et καρχήσιοι, in ipso funes extenti nominati.

καταβλακεύουσιν, parvi pendunt, prorsus negligunt.

κατάβλημα, circumjectum data opera vinculum aut amiculum, ad ea quae subjecta sunt constringenda.

καταγυιοῖ, ad extremum inutilitatis vel imbecillitatis ducit.

κατακορέα, vocat sic et.merae bilis excrementa et pectora κατακορέα, quae talem humorem generant: quidam hiriuta intellexerunt, sed et κατακορεῖς bile perfusos homines similiter nominat: medicamentum quidem κατακορὲς vel quod id evacuet biliosum humorem vel propter proprium colorem : appellat autem et sitim quodam in loco κατακορῆ molestam, quae propter talem humorem facta est vehementior vel ad summum intensam, sic igitur et enervare κατακορεῖν.

κατακούρην, novaculae caesuram, sectionem, sic melius est scribere, inquit Dioscorides, τὴν κατὰ κορυφὴν κουριδίην τομὴν, id est in vertice puellarem tonsuram, et hinc τὸ κείρειν, id est tondere, et apud Theophrastum κουριζομὲνη, id est tonsa abies pro tecta.

καιακρούειν, diffringere vel discindere.

καταλείφειν, illinere vel inungere.

καταμώσας, qui demisit causa quaerendi, facta enim est vox a quaerendo, quemadmodum et qui quaeritur.

καταναισιμούται, consumitur, absumitur.

κατάστημα, velut innixus et decubitus, in secundo epidemion, et καταστῇσαι decumbere, delabi.

καταφρονέοντα, libere aut integre sentientem, in majore prorrhetico.

κατἀχλοα, valde virentia.

κατιλλόμεναι, colligatae, vinctae.

κατενόει, intelligebat, sentiebat.

κατεπλήττετο, stupidus factus est, stupefactus erat.

κατηβολῇσι, circularibus initiis paroxyfmorum.

κατήρτητο, compositus et sedatus erat.

Kari ἰητρεῖον, ad chirurgiam pertinentia.

κατοπτῆρι, catopteri, anispeculo, quod ἑδροδιαθτολεῖ, id est sudem dilatans vocant, ut et διόπτρα speculum matricis mulierum.

κατωμοσαδέω, subaudiendum est, vici, ut κατωσωσιλέοο.

καυλὸς, radix quidem herbae silphium proprie vocatur, caulis autem et succus, ut aliorum. Scribit igitur ipse in libro de ratione rictus acutorum vel silphium vel caulis vel succus.

καύσωμα, inflammationem, in primo de morsus minore.

καυτῆρα, aereum calamulum quendam perforatum in fundo, per quem cauteriatum apparens demissum urere potest.

κάγχρυος ῥἰζαν, rorismarini radicem : cum autem pluraliter dixerit τὰς κάγχρυς tosta hordea intelligenda sunt.

κὲδματα, diuturnos ex defluxione affectus vel in omnibus articulis vel praecipue circa coxam : proprie autem tibi hoc exposuimus, sicut et alias quasdam dictiones.

κεκωμῶσθαι, in comate ficu profundo somno esse vel veterno.

κερχναλέον, asperitatis faucium effectivum : sic et asperitas nominatur gutturis et in pulmone strepitus et asperum et asperari et asperationes similiter significant.

κεφαλοειδοῆς, caput habentis.

κιγκλισμός, brevis, continuata motio, a cinclo animali.

κίθαρον, thoracem.

κίων, bestiolarum congregatio, quae triticum comedunt, quarum unaquaeque cion nominatur, in sine secundi de morbis mulierum nomen est.

κλήὶθρον, in gula locus sub tonsillis.

κλιμακείου, transversi in scalis ligni: quidam autem κλιμακίου scribunt, sine ε et peri climacium, transversum scalae lignum, altera quaedam talis.

κλισμὸν, lectum, in secundo de morbis mulierum.

κνημαίου, tibialis.

κνήματα, ramenta, saturae et κνῆσαι radere.

κνῆστρον, idem quod κνἑωρον, cneorum, Thymelaea.

κνήστρω, cnsei radulae, est autem cultellus quo raditur caseus.

κνιδώσιες, puncturae quaedam pruriginosae, quales ab urtica excitantur.

κνιπότητα, pruritum ; quidam autem aridam lippitudinem intellexerunt.

κνῆμα, factum nomen est ad imitationem strepitus. Sed et leniter suspirans, κννζόμενος dicitur ab eodem et in canibus ululatus, gannitus.

κογχην κἑραμίδα, concham, figlinum vas, nihil plus signifleat quam κέραμις, id est figlinum vas.

κόγχον, concham hiatulam.

κόκκαλον, plurimi nucleum nucis pineae accipiunt. Dioscorides autem granum cnidium diminutive.

κοκκωνα, granum aut acinum communiter appellatum, non granum cnidium, quod etiam ipsum aliquando coccum sine additione nominat Hippocrates.

κόλλικας, pastillos, rotulas, et illud Aristophanis in Acharneusibus, κολλικοφάγε, id et Rotulivora Boeotiole, de parvis pastillis dictum.

κολοκύνθην ἀγρίην, colocynthidem, cucurbitam agrestem.

κοπρίων, favorum: plurimi autem scribunt κηρἰο,ν. Significat autem expressorum favi.

κορήν, herbam, quae hypericon nominatur: habet autem fructum coriandro similem.

κορούς, agnatos ramorum furculos, novas propagines.

κορυφάδων, orarum collectionis ad umbilicum.

κοτίδι, occipiti, cerebello.

κότινον, tylvestrem oleam sive oleastrum.

κοτυλίδα, acetabulum Heluii, tum in commentariis libri Mochlici, tum in secundo de morbis majore.

κοτνληδόνας, acetabula; ora vasorum in vulvas descendentium, ut in libris de Hippocratis anatome demonstratum est.

κοχώνην, commissuram coxendicis quae est ad sedem, propter quam omnis Iocus circa sedem sic vocatur.

κράδαι, fici rami majores aut virgulta.

κραίνουσι, desinunt, pertingunt.

κραμβίοι, crambes decocto.

κρεκειν, nomen factum est, edictum quiddam insonare, in secundo de morbis majori,

κρήγυον, bonum.

κρημνοὶ, labra ulcerum, ut in libro de locis in homine:. et alae pudendi muliebris,

κρησερα, cribrum pollinarium farinae tritici evolatio quam vocant et sacculus quidam lineus.

κρφινα, crassiores farinas; cum autem dixerit κρίμνα ἀλφίτου ἁδρὰ crassissimas farinas significat.

κρότωνας, cartilaginea in pulmone bronchia, in primo de morbis.

κρότωνος ῥίζα, crotonis radix: hoc Aegyptii cicion nominant.

κυάμον καρπὸν, fabae fructum. Dioscorides ait ipsum hyoscyami dicere : sic enim in primo de morbis mulierum. Quidam autem Aegyptiae intelligunt.

κύαρ, acus foramen.

κύβιτον, olecranum qui et cubitus. Dioscorides autem nodum brachii sic nominari ait.

κύκλοι προσώπου, faciei circuli, malae, in primo de morbis majore.,

κυγχνἰδα, et parvum calicem et doliolum medicum aut vasculum dolii figura.

κυρβασίην, pileum acutum quom et tiaram erectam.

κυρήβια, paleae, significat et turtures et hordei purgamenta.

κυρίησιν, diebus quibus ad talia judicanda creditur.

κύρσεον, podicem.

κύστιγγα, vesicam parvum.

κώδεις, capita et calices papaveris.

κωλεὸς, membrum in vulnere quod recte extrahi potest.

κῶμα, veternus, cataphora, in somnum delatio; scriptus est autem, ut leis, a nobis- de hoc libellus.

κωνίαν, vinum picatum, iniicitur cum cortice piceae hemina dimidia in vas figlinum-: ac nonnulli quidem excolant ubi efferbuit, .alii vero relinquunt.

κωφοὶ, hebetes, languidi, invalidi, κωφοῖ vero verbum tertiae personae tertiae conjugationis languefacit et retundit significat.

Λ.

Ααβὴ, praesultus febris, maxime autem quae per circuitus invadit.

λαγνειη, res venerea, significat aliquando etiam aptum iemen, ut in libro de natura pueri, sic- et τὸ λάγνευμα, lemen, coitus.

λαγώϋνρος, lagopyrus et lagonate appellata herba.

λαμπτὴρ, lucerna, quem multi φανὸν, id est pharum vel lampadem nominant, in secundo de morbis majore. Apud alios et maxime Atticos, in quo ligna comburebantur praebentia lumen, sed et fax et lucerna aliquando λαμπτὴρ nominatur.

λαπαχθῆναι, proprie quidem evacuari, propter hoc autem et μαλαχθῆναι, id est mollire.

λαμπηρἀ; splendentia, spumosa, splendet enim spuma.

λάσιον, linteum.

λεβηρίδα, serpentis exnvium. Quidam autem concham vacuam.

λέγνα, extremae partes^ oris uteri ex translatione : sic enim vocantur extremitates indumentorum : nominat et alibi extremitates^ has uteri osculi ἀμφίδεα.

λέκιθον, lecithum, quod est intra lentis corticem.

λεπάδες, conchylia, petris adhaerentes conchae.

λεπτὰ, sic. aliquando vocat rura, ut in libro de locis in homine.

λευκὴν ῥίζαν, albam radicem dracunculi.

λευκοἰθυ καρπὸν, albae violae semen sic vocari ait Dioscorides.

λεῶς, omnino, penitus, in totum.

λιβανωιού καρπὸν, ipsum forte appellatum sic thus, quoniam ejus plausae semen in usum venire ignoratur.

λιβηρῶ, humido.

λίβος, gutta, destillatio quaedam oculorum fluida, facta est autem vox παρὰ τὸ λίβειν, quod proprie stillare et guttatim cadere significare videtur.

λιγνυώδης, denigrant, fuliginosus, fuligo enim nigra.

λίθον μέλανα, lapidem nigrum, quem et molarem vocant silicem.

λιμακώδεις, humidi et herbacei.

λίπα, pingue, oleum ; in secundo de morbis mulierum.

λίριον, lilium, oleum artem ex eo aliqui λίρινον cum litera v scribunt, aliqui vero sine v., λίριον. Vocatur autem non solum κρίνινον, lilinum, sed sufsitum et anethinum.

λοῆν, non fiolum lavare, sed et humectare : sic λοῆσθαι, id est lavari duo significat apud ipsum, et alia similia.

λυπρὰ, sterilia, nuda et arida loca.

λύσιας, intervalla quibus articuli inter te disiuncti sunt.

λυῶδες, insaniens, quod mentem amovet.

MuYida, velut offam et massam et magnam magdaliam manum complentem.

μακρόπνους, aut prolixe spirans vel per longa intervalla spirans.

μαλακίοισιν, sic vocantur quaecunque aquatilia spinam non habent, ut polypus et loligo et sepia et urtica: haec autem et sanguine et visceribus carent.

μαλθώδεα, quae molliunt aut cerea sunt, μάλθη enim cera est et maxime mollita.

μαρίλη, favilla quam multi cinerem calidum vocant.

μάσ Ολης, caloris.

μάσσειν, non solum miscere vel subigere, fid etiam- exprimeve, ut in primo de morbis majori.

μἄσσον, plus, amplius, ut in majori prorrhetico.

μάτος, inquisitio, quaestio, et inquirere, quaerere.

μαχαιρίδι ὸξυβελεῖ, scalpello, cultello acuto, phlebotomo.

μαχαιρίδι στηθοειδεῖ, novaculae, scalpello medico ventrofo.

μέλαινα, dicitur et morbus sic qui ex atra bile conflatur.

μελαιναν ῥίζαν, nigram radicem, aspalathi aromatici appellati pellati radicem.

μελαῖνις, cum accentu circumflexo Dloscorides legendum putat, μελἀῖνις capra, μελαῖνις vacca, et significari. ait ex Melaenis. Urbs autem mia ad Crlsaeum campum sita ante Criphium, patens bona habet et bonum lac gignentia, ut inquit Dioscorides.

μελάνεον; quod est in prognostico. Quidam conjunctim legunt, ut fit denigrans: quidam autem dividunt, viride vel nigrum ἐὸν pro eo quod est existens.

μὲλανι φαρμάκω, nigro medicamento: hoc quomodo paretur in libro de ulceribus ipse docuit.

μέλαν τὸ κύπριον, spodium, cyprium cinerem, quo ad oculos utimur.

μελεδαἰνοντι, curam habenti, curanti, et μελεδῶν, cura, non ut apud Homerdm, tristitia.

μελιηδέα, non solum suavem, test et cum melle mixtum, ut in primo de morbis majore, in eodem autem et mellei coloris nominat hujusmodi vinum?

μεμύρηκεν, convaluit, a lanis quae nentur.

μεμιασμένον, foedatum, inquinatum; ut est apud poetam.

μεμολοσμένους, quidam refrigeratos, quidam autem induratos et lapideos putaverunt.

μεμωρωμένα, tensus expertia:

μεσόδμη, trabs grandior, obstaculum trabis separans in una. domo in duas partes divisa tanquam columna quaedam .in medio posita, quidam autem et superpositum tectum >μεσόδμην vocant.

μεσόβλημα,. quasi medium quiddam dixisset.

μετακύρας, in libro de ratione victus acutorum lactea commixtio.,

μηκώνιον, peplum vocatum, quem et meconitem nominat.

μήλην διαστομωτρίδα, specillum diducens ac dilatans.

μήλην ἐξωτίδα, specillum auricularium.

μήλην ἰσχνρὴν, specillum vulnerarium.

μήλη πλατείη, specillo lato in modum rusticulae.

μήλης τιρ πλάτει, cyathnlo oculari specilli.

μῆλα, oviculae,

Msiiec, ex Mele insula.

Maltadqc ώμῆς, chalcitidis vel aluminis ex Melo.

μηλιάδα, in primo de morbis minore μηλιάδι inquit a Melo insula.

μήτρη, operculum et tanquam involucrum quoddamque ἐπιδιδυμὶς nominatur ; est autem varicosus quidam tumor testiculo circa verticem incumbens.

μηνίειν, mandere, edere.

μύκη, praeclusio, suffocatio.,

μυοχάνη, epitheton mulieris hiantis. Si autem μνριοχαύνη scribatur, in millibus fuerit hians.

μύῤῥαν, apud Aeoles σμύρναν, myrrham, duplici ρ scribitur.

μυρτἰδανον, plurimi quidem piper. Dicscorides autem Anasarbeus in primo de materia, agnatam quandam eminentiam inaequalem et tuberosam circa myrti ramum. Atque Hippocrates fructum sic nominat ex planta quam ipse ait a Persis ab aliis appellari piper.

μύτις, vocatur quidem sic et in ore saepiae atramentum, et piscis quidam ab Hippocrate significatur.

μυττωτὸν, intritum Dioscorides esse ait alliorum vel ceparum.

μώλυζα, allium simplex caput habens et non divitum in spicas; quidam. autem moly herbam.

μωλυό/ιενα, paulatim extabescentia.

Ρἰἀυσιώσιες, praeterfusiones effusiones sanguinis, quas et venarum nausea appellat. Translatum est autem nomen ab iis, qui in nausea sanguinem vomunt.

νεῖον, nuper ver novum.

νεόμενον, quod innatat, quod advenit, νεῖσθαι, ire, venire; in primo de morbis mulierum utrumque, alterum de chorio, alterum de foetu dici.

νηπέλει, impotens est, non potest.

νυκτάλωπες, lusciosi per noctem non videntes.

Ξ.

,-ήρῇ σηπεδονωδει, videlicet graugraena vel alicui hujusmodi generaliori morbo.

ξύμη, quod vocatur pruritus.

^oa, quae a multis forba vocantur.

οἰναρίω, viti.

οἰναρἰδων, palmitum vitis.

οἴσπη αἰγὸς, sordes circa pilos caprae nascens et maxime . in eis qui circa sedem sunt consistens.

οἰσοφἀγος, ventriculi osculum quasi intro devorans et gula quaedam existens.

Οἰσυπίδας, ovis finalem, hoc est lanam sordidam.

οἰσυπίδες, ovis sordes conglobatae, significat et lanae fiordidae tomentum.

οκρις, emrnentia oblonga.

ὸλερὸν, male olens vel nigrum, a sepiarum- atramento.

ὸλισθράζοντα, excidentem, labentem.

ὸλοκωνίτης, herba quaedam agrestis oleracea.

δλον, atramentum sepiae.

ὸλώδεα, turbida vel nigra.

ὸλοφλυκτίδες, pustulae quae subito erumpunt.

ὸνεύεσθαι, per axium conversionem extendere, orei enim et όνίσκοι, axes, scribitur et κατονεύεσθαι.

ὸπλα, funes ex stuppa vel lino vel cannabe.

όπὸς, succus silphii per excellentiam, quemadmodum et thyrfus: vocat autem silphium etiam radicem solam.

όπού καρπὸν, silphii semen, quod et folium singulariter et magydaris a quibusdam vocatur.

ὸργάσασθαι, commiscere, contemperare.

ὸρθοπρίονι, modiolo aut terebello cavo.

ὸροκωνίτιδος, altera descriptio όλοκωνίτιδος, de qua ante dictum est, ait autem Dioscorides quod in monte natcatur oroconitidem nominari.

ὸῤῥωδέων, usque ad caudam extensurum.

ἄῤῥος, sacri ossis extremum, quod etiam όρροπύγιον vocatur.

ορχεα, scrotum.

ὸσχίιο, circa os vulvae flexuosae aut pampinosum, extuberantiae: ὸσχος enim et μόσχος, palmites et claviculae: idem autem et ἀμφίδεον et λέγνα nominat,

ὸτίδος, aviculae, Aristoteles ώτίδα per ω vocat, Xenophon autem in primo Gyri expeditionis ότίδα per ο scribit.

Π.

παλίνοπτα, a Iule averta.

παλῆναι, inspergere.

παράλαμψις, in nigro oculorum splendens cicatrix, eo quod aliquando crassior sit aegide.

παρἀλιον, species tithymali, vocatur autem et quaedam brassicula παρἀλιον murina:

παραστάτας, parallelas, epididymidas, in libro de venis qui adjectus est Mochlico.

παραφἄσαι, aberrante manu attingere cum deceptione, ut et ἐσαφᾶσαι immissa manu contingere : hinc et occulta loca juxta muliebre pudendum παραφάσιας nominat.

παραφάσσειν, desipere, ut et ἀλλοφάσσειν, tumultuari et aliena loqui, cum tenui autem legendum est, non ut quod est ante ipsum παραφᾶσαι, inest enim in eo τῆς ἁφῆς id est tactus nomen.

παρθένιον, folium, vocatur autem parthenium et anthemis et helxine et linotostis et amaracum, sed et Disseruides nunquam, inquit, intelligenda est vel helxines vel mereurialis species per τὸ σμικρόφνλλον.

πασπαλετης, milii molitor, πασπάλη enim vel πάσπαλος milium est.

πασσαλίσκω, parvo palo, diminutive.

παφλάζουσιν, nomen fecit, errantes et resumentes in differendo significare volens.

πέζαι, plantae pedum, in secundo de morbis mulierum sic scriptum est et pedes tumescunt malleoli maxime. zenodotus quidem in gentium vocabulis πέζαν ait pedem vocare Arcades et Dotes. Hippocrates autem ridetur vel planitiem appellatam pedis sic nominasse vel talos pedum.

πέλλα, πελία ύπόκιῤῥα, livida, subfulva, haec eadem et πελιρὰ vocat. zenodotus autem in vocabulis gentium Sicyonios ait gilvum πέλλον nominare.

πεμφιγώδεες, febres flatulentae vel vapore vel humiditate plenae vel spirituosae.

πέπλιον, peplium, quod et peplis et portulaca agrestis.

πέπλος, peplus, idem et humilis ficus et papaver spumeum et meconium.

περητηρυρ, terebello recto et acuto: est enim et aliud choenicis.

περιστέλλετο, investiebat, indumentis se ipsum tegebat.

περικεκαλμένοι, inflexi, adunci et curvati.

περινήματα, circumlotiones, perfusiones.

περινἡματος, circuminundationis.

περινεῖ, circumluit, circumnatat.

περινῶ, pernice, est autem locus) inter scrotum. et anum, ubi vesicae collum est.

περιξύσας, qui circumlaceravit, circumrafit.

περιποδίην, circularem fusi pedibus existentem et infra.

περιῤῥηδὲς, perfractum utrinque, reflexum.

περηναὶ, nigricantes et liventes.

περόνην, aliquando quidem os totum membri, aliquando vero appendicem ossis, aliquando appendicis extubecantiani.

περσύας, anni superioris vinum, tanquam ex anno superiore restans, ut- et αύτίτην nominat τὸν αύτοετἰτην, vinum hornum et ejusdem anni.

πήρινα, perineum, in libro autem de haemorrhoidibus et fistulis et sudem dicere ridetur.

πιὲστρψ, instrumento, quod foetui confringendo idoneum vocatur.

πικεριον, butyrum.

πιτυίδι, pinea resina.,

πιτύλοις, remigationibus vel remis..

πλαταμών, prominens in mari petra laevis et humilis, circa quam dilatantur fluctus.

πλεκτανέων, cirrhorum, plexuum aut circumplicantium appendicum.

πλεννεαραὶ, umectae, et πλέννα mucus.

πλευμοῖ, pulmonariae fit vel tabescit.

πλεὺμος, pulmonis corruptio, tabes, vel pulmonaria affectio.

πλήμην, rosae modiolo m.

πλήστιγγας, ferulas, a feriendo.

πνενματώδης, spirituosus et inflatus et difficile spirans, voeat enim saepe et ipsam difficultatem spirandi, spiritum.

ποίη, primae lactis partes ex se ipsis coagulatae.

ποίην, herbam folium habentem viti simile natura, ut cissampeli appellatae speciem.

πολυγράω, multi voro, καὶ γόνος αἰρηῶν ὲγρασε κηδεμόνα, Callimachus pro eo quod est devoravit.

πολύκαρπον, crataeogonon appellatum,

πομφοὶ, eminentiae -cutis tumentes simul et molles et rubentes.

πόσω, modico.

ποταίνια, recentia Dores. vocant,

πότι, aliquando.

πρὸς, praeterea autem.

πράμνιος, vinum quoddam sic appellatur nigrum et austerum.

πρηνὲς, ad terram pronum.

πρ.ῆσμα, inflatio, et πρήσιος inflationis, et πρηστικώτατον maxime inflatum

προαυξὲάς, morbos quosdam sic nominat provectis aetate oborientes, quod et ipsius sic aliquando vocet aetate provectos.

πρόκα, repente, sallito.

προκώνια, ex novis hordeis farinas: quidam autem ex non siccatis falas.

προκίδι μαχαιριδίω, phlebotomo, ficalprovenae secandae apto.

προμυλλαίνει, procidit, prominet in anteriorem partem.

προμυλλήνας, protendens extra labra.

προσέχει ἠ νούσος, pro permanet morbus, in secundo de morbis majore.

προτρέπεσθαι, mutari, transmutari.

προσωδέστερον, graveolentius sine i, cum t autem προσωδέστερον a tumore facto tumidius significat, ut in secundo de morbis majori.

προτιθέμενοι, protendentes.

πρόφνσιν, germinationem, germen.

πυθμενόθεν, non omnino, factum est autem nomen a fundo vasorum, tanquam si integre diceret vel perfecte vel plane vel ab initio vel omnino.

πυρίας, ignitos silices vel fragmenta accensa ex scoria ferri.

πυρήνας, grana, dictum est de thure.

πυρὸς appio v, ignis agrestis, erysipelatis.

Ρ.

Ἐαγεῖσα, significat aliquando affatim impetum faciens ut in secundo de morbis majore, et αἱμορραγία ipsis, vehemens sanguinis eruptio, ab -hoc composita est.

ῥαιβοειδέα, incurvum, retortum.

ῥἀον, paratius et facilius, nonnulli quidem feracius copiosiusve intellexerunt.

ῥαφίω, subula, qua perforantes artifices talium idonea foramina lini trajectioni faciunt.

ῥἐγξιν καὶ ῥέγκος, stertor, rencbus, nomina facta sunt ab eo strepitu qui in stertendo fit, ut .et ῥέγκειν, id est stertere.

ῥέμβει, errat, vagatur.

ῥὲμβην, aberrationem et: quaedam a ῥἐμβεσθαι circumagi.

ῥηγῇσι, scissuris, fracturis.

ῥημὲσιν, agnis.

ῥινὲσιν, agnis.

ῥήνικας, pelles agninas.

ῥηνὸς, agni.

ῥηχίησι, tanquam inundationibus; nam ῥηχίη tanquam inundatio quaedam est.

ῥίζα, sic vocatur herbula quaedam sine caule et sine flore et sine fructu habens tria folia ex omni parte oblonga humi jacentia duorum digitorum magnitudine, similia foliis anchnfae, radicem autem tenuem leviter purgantem.

ῥίζαν λευκὴν, radicem dracunculi, radicem albam.

ῥικνὸν, rugosum.

ῥοικὰ, retorta, incurva.

ῥόμματος, liquoris forbendi vel sorbitionis.

ῥόα, ex moro mora immatura et siccata et contusa ut obfoniis insperguntur, ut et proprie appellatus rhus, ut Dloscorides in primo de materia loquitur.

ῥοπτῶν, sorbitionum vel omnium quae quoquomodo forbentur.

ῥύματα, ab eo quod est ῥύεσθαι, id est servare remedia.

ῥωγματίης, fractum aliquid intus habens, quem et ῥηγματίαν nominat.

Σ.

Ἐαράπους, quae disparatos et distantes habet digitos pedum.

σαρκάζειν, proprie quidem per labrorum morsum subsannare. Hippocrates autem et fumosis labris contractis avellere aliquid.

σατυρισμοὶ,. circum aures oblongi tumores glandularum. Quidam autem pudendorum intensiones et arrectiones intellexerunt,

σαυρἰδιον, nasturtium, cardamis herbam figurae similitudine: eadem et cardamum vocatur.

σελαχεσιν, sic vocantur. omnes plices, qui squamas habent et animal pariunt.

σεσηρὸς, deflexum, evertunt et plurimum distans labris, quod etiam divaricatum nominatur.

σηριγγώδη, rimosa et pervia, laxa, rara, multis foraminibus divisa ; haec enim foramina fistulae et rimae vocantor et tale corpus σῆριγγῶδες et σηραγγῶδες, foraminosum, fistulosum.

σησαμὶς, fefamidis appellatae.

σιτανίο, .praetentis anni tritico, hoc est vere fato.

σιτανώδει, vel ex praesentis anni frumentis vel ex excusisis et tenuibus farinis, hoc est purgatis.

σιάλου δαιδὸς καὶ σιάλου αἰγὸς, pinguis convivii et piogula caprae.

σιαλώδεα, pinguia, opimata.

σιδιοειδεῖς, luteas ut cortex mali granati.

σικύην ἄτμητον, cucurbitam agrestem, coiocynthidem indivisam.

σικνώνην, quatuor significat apud ipsum, colocynthidem, pyro similem cucurbitulam, medicam cucurbitulam fundo carentem et coni similem cucurbitam.

σικυώνης σπόγγον, colocynthidis interior pars.

σιπύῖδα, pyxidem, significat etiam alias nomen hoc fictile quoddam vas, in quod farina iniicitur.

σινόμωρα, quae mali. moris sunt, maligna.

Αῖρμίω, Siraeo dulci decocto, sapa.

σικανὸς, malitia insidiatorie, causa occulta.

σκαφίδα, Attici quidem pastoralem mulctram, ut aliquando. dicunt, situlae et mulctralis facta, quibus mulgebant. Hippocrates autem marinam concham oblongiorem, quam multi μύακα, mutilum vocant.

σκεθρῆ, exactae, exquisitae.

σκελιφρὸς, siccus, aridus, contractus.

σκεπαρνηδον, effracto, nam σκέπαρνος ipse Inscia a fabrilibus nominatus esse asciis videtur.

σκῆμψις, decubitus, illapsus humorum, in texto epidemion.

σκιαυγεῖ, caecutit.

σκιμπέσθω, concludatur.

σκίμφθη, duo significat apud ipsum et divisum fuit et admotum fuit.

σκηλήματι, arefactione, contractione.

σκληρὰ, desiccata et ab eo omnia eadem ratione.

σκληρύνει, desiccat, et σκληρύνεται, desiccatur.

σκορδινᾶσθαι, extendi et maxime cum hiatu.

σκίρος, callus, et σκυρωθῶσι, occalluerit.

σκύμψαι, verberare, secare, dividere.

σκύτα, quae circa nodum cervicis sunt.

σμηκτίδα γῆν, cretam terram albam, cimolilam.

σμωδίκου, ad vibices sanandas apti, ad σμωδικας, livores, qui ex percussione fiunt, convenientis.

σπάδων, vulsum, convulsio, semininum momen.

σπαργἀ, luxuriatur, turgescit.

σπατίλη, liquidum excrementum. alvi.

σπέρμα, semen, significat etiam fructum.

σπερχνὴ, festinans, urgens, assidua.

σπόγγοι, in faucibus tonsillae, quarto epidemlon.

σποδίτη ἄρτω, pane subcinericio vocato.

οποράδες, morbi dispersi, diversi, non ejusdem generis alii aliis contingentes.

σταδιεὺς, . Diosicorides ait, qui stadiis deambulationem metitur.

σταλαγμού, destillationis a capite.

στεἀρ ἡδυντὸν, adeps in aromatibus quibusdam et aqua coctus aut conditus.

στεῖλαι, velare, tu per tegere, inungere.

στενυγρῶσαι, angustare, quidam autem coarctare, concludere humorum exitus. et siccare.

στηθοειδεῖ μαχαιρίω, specillo lato vel scalpello medico latiore.

στητῶδες, adipe obetum, adpotum.

στίον, calculus, lapillus, στίαι enim Iun t juxta mare calculi et στιῶδες hinc, durum.

στίφραι, aridae, contractae, comprestae.

στοίβης καρπὸν, Hippophais vel stoebes fructum, lappaginis semen.

οτολιδωδὲστερον, rugosius, plicas, rugasque plures habens.

στομάργου, in secundo epidemion Diescorides sic scribit et significari ait, loquentis furiose. Alii στυμάργου feribunt et nomen proprium intelligunt.

στόμβον, gravem tonum, gravem vocem.

στρεβλοὶ, quos et strabones nominant.

στρὲφει, torquet, tormen et cruciatum inducit.

οτρεφεται, tanquam inhabitat, in libro de aeribus, locis et aquis.

στρογγύλον μήλην, rotundum specillum, specillum latum.

στρογγύλου, rotundi piperis, myrtidani, ipsis enim sic sicribit et Indicum, quod vocant Persae piper, in hoc autem est quiddam rotundum, quod vocant myrtidanum.

στρυβλὴν, flexibilem, vertibilem, in libro de haemorrhoidibus et fistulis.

στρυμάργου, furiose in venerem conciti, agnoscit et hanc scripturam Dloscorides non siclum στομάργου, rabulae. Atque hoc non ut proprium nomen exponit, sed furiose concitum in res venereas significari ait; dicta enim alsia apud Hippocratem et alia eodem modo epitheta, ut myochane, farapos γρυπαλώπηξ vel gripalopex, sed et apud Erasistratum ait rhinocoluros, hoc est qui mutilatis naribus est.

συπτηριη χαλκίιις, alumen chalcitis, quam simpliciter vocamus chalcitim.

σνγκομιστοὶ ἄρτοι, fordidi ac confusanei panes, quod in iis omnes simul farinae colligantur et non secernantur.

σύκα, fiens, carnosae eminentiae in palpebrarum .locis obortae.

συκίον, ficuum aridarum aut caricarum decoctum.

σνκῆς, in primo de morbis mulierum et fomentum ex mori radice adhibeto, aeque atque σικύας, hoc. est mori, quod alibi tanquam exponens ait mori radicis.

συλλοχίας, collectiones, congregationes. Translatio a militibus in cohortem collectis.

σύναγμα, coagmentum aut concretum quiddam est aut suspensum urinae aut sedimentum aut callus et totus et melius in texto epidemion dicit.

συναρθμούται, coaptatur, cohaeret.

σύνδεσις, significatur aliquando et tanquam densitas et constrictio. 1

συνδεαινεται, conduplicatur.

σννεκχυμούν, commiscere et fanis humoribus contemperare.

συνέρξει, velut conclusione.

ουνηρεφὲς, obtectum, adumbratum.

ιυνηρερώμενα, coaptata, m t in mochlico.

συνηνωμένα, conjuncta vel coeuntia.

συρμαία, moderata eorum, quae in ventre tuus, purgatio.

σύσταθμον, par pondere.

συστροφὰς, tubercula, durities.

σφαδάζει, aegre fert, succenset.

σφάκελος, corruptio omnis quocunque fiat modo: sitis autem et de hoc a nobis pluribus demonstratum esse.

σφάκερος, in adiunctis libro de vulneribus capitis, capitis autem dolor et sideratio si fuerint cepae contrarium, in plurimis autem manifeste σφάλερος scribitur.

σφενδονην, fundam, fasciam in libro de articulis nomen a funda lapides jaciente appellatum, ad restitutionem membri utile; in libro autem de sterilibus vocatum custodem; significat autem et muliebre pedum tegumentum et quaecunque huic similia.

σπυρἀδες, caprarum et ovium globosis stereora.

σχάσαι, tria significat, laniare, excernere, laxare.

σχεδιάδα, schediadem, anchusam, dicitur enim et sic.

σχέσει, cohibitione in exhibitione, habitu et deligatione et compressione; cum autem dixerit, differt quidem aliquid et dispositione corporis tanquam habitum significat.

σχινδυλήσει, arundinis fissura; figura calami- sic enim videtur calamus dictus esse παρα τὸ ἐσχίσθαι ab eo quod scinditur.

σχῖνού, non siclum fruticosam stirpem, sed etiam speciem quandam scillae vel potius omnis scillae bulbum.

σχοῖνον ὴδύοσμον, juncum odoratum, aromaticum.

Γάμισον, coagulum.

τὲγγειν, humectare, madefacere.

τελεῖν, consumere, ut in libro de affectionibus dicit.

τέλσον, finem et ultimum.

τέρμινθοι, termiuthi arboris fructui similes in cute praeter naturam consistentes tumores.

τέρθρον, artemon proprie quidem sic nominatur summitas antennae et τέρθριοι ipsi rudentes inde in summum velum pervenientes. Hippocrates autem in secundo de morbis mulierum, cum hic, inquit, τέρθρον fuerit morbi, aeque ut si diceret, summum et supremum et curationis maxime egens.

τετἀρσωνται, dilatata fuerunt, ταρσὸς enim omne dilatatum est.

τετράγωνα βὲλη, quadrangula spicula, sagittae quatuor habentes cuspides.

τετραγώνω, quidam exponunt, inventis in stibio crustis, quidam autem. ipsam stibium.

τετρεμαίνει, tremit.

τετρομὸς, tremor cum rigore.

τὲως, donec, et tunc, et prius.

τηλέφιον, telephium, genus herbae, quod tempestivum agreste et portulacam agrestem vocant, Romani autem illecebram.

τὴν ἐν τῶ ἀλευρω βοτάνην ῥοφέονται, in farina herbam forbent, mereurialem herbam vitus est dicere, quoniam et alibi ait, forbiturum autem mereurialem.

τομεῖον, incitor, sic vocatur ferreum instrumentum luiabrum vel bifulcum, quo fabri ferrarii et ad Mia multe et ad extrahendos et emovendos clavos utuntur.

τοξεύματα, sagittae.

τορνεύματα, ramenta.

τροφ εις, bene nutritus, pinguis, crassius.

τροφιῶδες, habens compacta quaedam quae in lotio feruntur, a τρέφεσθαι, quod est compingi, incrassari.

τροχοὶ, cursus, circulares.

τρυχνουν, vexare, domare, attenuare.

τρώειν, vulnerare, scarisicare, ut insecundo de morbis mulierum.

τρωθῇ, laesa fuerit, male affecta fuerit, et τρῶμα laesio, vulnus.

τρώσκεσθαι, abortire, parere abortum.

τρωκτοῖσιν, crudis devoratis vel immaturis.

τύρσιν, turrim et praecipue quae est in muris.

τυφώδης, qui stupidus, mutus aut attonitus considet.

τυφωμανίη, mixtus ex phrenitide et lethargo affectus.

Ἀβοὶ, gibbosi et ύβωμα globositas.

ύδαταινούσησιν, aquescentibus, hydrope laborantibus vel in aquam mutantibus sanguinem et quibus aquosis purgantur.

ύδατόχλοα, ut si aquosa virescentia dixisset.

ύδατώδεας, aqua intercute fuffufos, hydropicos.

fibpiov, urnula parva situla, diminutive.

ύδρωψ, Dioscorides in secundo epidemion, cum accentu in ultima syllaba legi et significari ait hydrope laborantem et speciem hydropis.

ὸπάλειπτρον, laminulam, qua quis oculos illinat.

ύπάλειπτον, medicamentum, quod illinitur.

ύπεζύγωται, subiugatur, sublinitur.

ύπιλληθέοισιν, in se subvolvantur, aliquantum contorti fuerint.

ύπὲρινος, superpurgatus, ultra modum vacuatus homo et ipsa ultra modum evacuatio, sic igitur exponunt quidam et ultra modum vacuatur vel attenuatur, videtur autem ac de eo qui longam et brevem spirationem habet dupliciter sic dici.

ύπερτονεῖ, superat, superextenditur.

ύπέρυδρον, valde plenum suffusa aqua.

ύπερχολήσει, multa bile implebit.

ύπερψύχθη, mediocriter remisit de calore febrili.

ύπνουσα, somnolenter habens, somno sopita.

ύπολείβεται, aliquantum destillat, subeffluit.

ίπομβρογ, subhumidum, subpurulentum.

ύπομύσαρα, male olentia et digna quae omnes abominentur.

ύπονησαμένη, quaesubnatavit, quae subivit.

ύπόξηρα, subcava, humiliora, depressiora.

ύπόξυρος, qui adunco est nato, quia humiliora sunt, quae circumcirca sunt, quam ipsa sublimitas.

ύποξήρους, exsiccatos humiliores, contractos, dictum est autem de ventribus in majori prorrhetico.

ύπόσφαγμα, totius atramenti sepiae tanquam subsidens faex.

φέρβεται: βιβρώσκει, καταναλἰσκει.

ύποτροπὴ, non suium reversio teu recidiva, sini ei vicissim mutatio, ut cum dixerit comatulus in reversione.

ύποψέφαρα, caliginosa, subobscura, subnigra.

ύποψάφαρα ^asperiora, nam ψαφαρἠν, cano situ obductum inest nomini.

ύπωμείη, subjectum sic dici posse vel in humerali, humero.

ύφύδρους, aqua inter cutem laborantes.

Φ.

Ιβαγεδαίνη, ulcere exedenti.

φαίνηται, significat et transparens in igne fiat, ut in teeundo de morbis mulierum.

φαλαρὰ, rotunda cum laevore.

φαρκιδῶδες, rugotum.

φαύσιγες, proprie quidem ab igne in tibiis exorientes circuli rubri, abusive autem et reliqui circuli.

φέρβεται, exest, consumit, depascitur.

φήρεα, oblongae tusi auribus glandulosae eminentiae, quales et fatyri habent. Quidam autem et φῆρες et θῆρες vocantur, ut sit tanquam ferine dictum.

φθίνει, significat colliquefit, attenuatur, minuitur, non nutritur.

φθόεις, rotulas, pastillos.

φιάρην, splendidam ob humiditatem.

φιβάλιος, fici species.

φιλεταίριος, quam et apparinen vocant.

φιλίστιον, idem et hoc videtur esse quod aparine et philetaerium.

φλάζουσιν, obscure et indistincte loquuntur, factum est nomen.

φλεβοιομίαν, non solum con foetae sectionis venae hoc est, sed et aliam quomodocunque divisis venis evacuationem sanguinis significat, et φλεβοτομηθῆναι venam secare similiter.

φλέγμα, pituita, non solum humorem hunc album et frigidum, sed et inflammationem significat.

φλὲγυρον, ignitum et tanquam ardens.

φλεδονώδεα, nugacem, φλεδύνες enim nugae.

φλέου, verbalem similis quaedam .est Haec et papyracea stirps, quae texta circumponitur oleariis fictilibus.

φληνύουσα, nugas agens, nugans.

φληναφώόέις, nugaces.

φλίας, ligna recta e regione fixa, velut januarum postea.

φλογεαὶ, rubrae, rubicundae.

φλογιἀ vel φλογεῖται, ignescit cum rubore.

φλυδἀ, humectatur, flaccescit.

φλυδάρην, humidam.

φλύεται, humectatur, humescit.

φλνζούσησιν, scaturientibus.

φλυζάκια, pustulae fervidae.

φλύσιος, ruptionis pustularum in cute ex humoris abundantia qui est in corpore.

φοινίκινος, puniceus, a colore sic dictam esse elephantiasin suspicari queat.

φοινικίη, morbus in Phoenice et in aliis orientalibus partibus abundans; significari autem et hic videtur elephan fissis.

φολλικώδεα, tanquam folliculosa et laxa.

φονἀ, necare cupit.

φορίνη, pellis, cutis.

φόρος, ferax, quae facile uterum gestat.

φορύξαντες, subigentes.

φύλλα, hortensia olera et herbacea olera, viridia odora menta.

φύλλια, odoramenta hortensia, quae ementibus olera addunt, ut coriandrum, menta, ruta, apium.

φύλλον, silphii semen eo quod latum est, in secundo de morbis mulierum, addit autem et ipse in oratione aliquando quidem Libyeum, aliquando Aethiopicum.

φύσιγγα, quod in caulem abit idque cavum maxime physingem vocant.

φυτάνη, ferendi tempus.

φυτευτηρίων, surculorum qui in terram plantantur.

φωἰδες, pustulae rubentes ex igne contractae de quibus dictum est.

φωνὴ περιπνευμονικὴ, vox qualis peripneumonicis vel aspera et obscura.

Καλκἰης στυπτηρίη, aeque valens, ut chalcitis.

χαραδρωθέωσι, effluvium et exitum habeant.

χαράκτο,ρι, exacerbato ob characterem.

χασκῶν, cum ῶ debiscens Dicscorides legit et ait sic dici de utero quod aperiatur aut dehiscat.

χειμίη, frigus, rigor.

χειμίουσα, refrigerata, rigens.

χελίσκιον, tussicula sicca vel arida, diminutive dictum est χελίσκιον parva tussicula, arida autem est, quum nihil humoris, qui excreetur, in os accedit.

χαραδέιος, confertim, factum. est autem a torrente.

γῆς, qui effudit.

χηλὴν, specillum bifurcum in fumum, dissectum ut forfex.

χήλωμα, bifidam cavitatem sagittae, qua parte in sagittando sagittam nervo applicant.

χήμην χηραμίδα, cariorem concham et majorem.

χλοηροῖσι λαχἀνοις, virentibus oleribus, hortensibus odoramentis.

χλοιούνται, ut si cum virere pallescunt dixisset.

χλοῆς, cum pallore viriditas.

χλοῶδες, ex virore pallescens.

χλώρασμα, viriditas clare fulgens et ad aqueum colorem tendens.

χολήιον, bilem educens.

χυτλάζηται, ac si persundatur et inundetur dixisset.

χυτριδέαν, ollam.

χυτρίδεον, ollulam.

χύτρινον, ollam.

χωλεύσειεν, mutilum aliquo articulo fecerit.

Ψ.

ΙΡἀγδας, species quaedam unguenti.

ψαίρειν, innatare, leniter attingere.

ψαιστὴν μᾶζαν, masam melle et oleo subactam, quoniam et liba sic subiguntur.

ψἀφαρον, fragilem.

ψέφαρα, tenebrosa, nigricantia, ψέφος enim tenebrae.

ψόφου καθαπτόμενοι, strepitum facile sentientes et timentes, ut si formidolosos dixisset.

Ω.

’Ώδει, in malo, arcesilao autem male olebat, sic videlicet sine jota scribitur, non cum jota ut id quod sequitur.

ψδεῖ, tumescit: manifestum autem est cum jota hoc scribi, quoniam et οἰδεῖν tumere.

ώμήλυσιν, cruda hordeacea farina ex non siccatis hordeis farinae crassiores, farinae tenuiores : tuam velut crudam farinam proprie ajunt ώμήλυσιν nominari, magis abusive autem omnem aliam farinam.

ώρεόντων, curantium, nam et. cura ῶρα.

ῶρον, vel ῶρου anno.

ῶρονσαν, impetum fecerunt, irruerunt.

ώτειλἀς, non solum cicatrices, sed etiam ulcera.

ώχἐτευται, effluvia et transitus sortitum est.