Ob multas causas aegrotare se homines simulant. Videtur autem medico convenire veritatis inventio in ejusmodi omnibus ; ipsi etiam idiotae fallentes a verum proferentibus se discernere existimant. Etenim phlegmone et erysipelas et oedemata consulto ab externis medicamentis procreata medicis deprehendere ac discernere licet ab iis quae ex ipso corpore concitantur affectibus; ita vero. et sanguinis sputum qui ex oris emanat partibus, ab eo qui e stomacho et ventriculo aut sperabilium organorum aliquo exspuitur. Etenim deprehensi jam quidam sunt, qui sub finem tussis, quoties vellent, sanguinem excrearent, venula quadam in hoc prompte circa gingivas aperta sicque comparata, ut quando videretur, lingua 11lam sugentes statimque post tussientes, sanguinem quasi ex inferioribus redditum exspuerent. Delirare quoque nonnulli desipereque se finxerunt, quum alios potius stultos ostenderent. Haec omnia et deprehendere et inter se disicernere, ad medicos pertinere vulgus existimat. In his vero certe dolor adeo vehemens singitur, ut intolerabilis esse videatur. Atque vocatum quendam a nixibus ad conclunem novi culicum dolorem finxisse, ut ne accederet, quod sibi ita conducere vitum esset. Qua in re eo tempore suspicatus tum hominem fallere, quod postea mihi confessus est. Fomenta igitur ipsi admovere jussi, verum non magnopere sibi succurri precabatur, quamquam prius in minimis admodum meticulosus effeti Equidem paucis ante diebus noverat colico dolore laborantem a me hausto mox medicamento philonio dolore fuisse liberatum, quod a me continuo petiisset, si doluisset. Sed et exitus istud declararit, quoniam dimissa concione extemplo conqueri, tanquam extra omnem metit dolorem constitutus desiit. Quin et ipsa praeterea vivendi ratio quae praecesserat, talis erat ut colicam in eo dispositionem non posset generasse; quando ex indigestione infrigidationeque proficisci solent ejusmodi passiones, quorum in hoc neutrum praecesserat. Hoc igitur quod non ratione anteactae diaetae morbus esset, potuisse cognoscere, medicae erat experientiae opus. Alterum vero istud quod ob concionem sintosare haec illum suspicatus eram, medicinae proprium non fuerat, sed rationis opus quae communis dicitur; quam licet omnibus communis sit, pauci tamen exactam perfectamque habent ut invenire in quoquo negotio possint quid faciendum dicendumve sit. Tenendum ergo tuentoria quod diximus, experientiae medicae si conjungatur externa haec facultas, alia quoque similia fingentes, validosque dolores simulantes deprehendere licere. Quemadmodum ipse nuper quum utroque genu vehementissime dolere se quidam diceret. Servus autem is erat ex eorum ordine qui dominos iter facientes cursu comitantur. Unde statim doloris ejus fictionem deprehendi ex eo partim suspicionem sumens, quod illam forte diem dominus ex urbe profecturus erat; partim ex adolescentis moribus, qui talis esset, ut facile in hujusmodi mentiretur. Caeterum et conservum insuper quendam ei familiarem rogabam, num adolescens ille muliereulae alienius amore teneretur, propter quam esset verisimile, longiorem profectionem domino adamante, hoc illum studere ut relinqueretur. Et ita res habebat. Haec autem extrinsecus adinvenerant. Circa vero genu ejus tumor quidam maximus existebat qui facile idiotam perterrere potuisset, sed rei perito manifeste per thapsiam excitatus apparebat. Haec autem cognitio medicinae propria erat, non ab extrinsecus assumptis provealens. Ejusdem quoque erat experientiae scivisse nihil eorum quae antecesserant, tale fuisse quod eum excitare tumorem tam repente potuisset. Neque enim plus quam conveniebat, concurrerat: neque vapularat ab aliquo neque saltaverat neque fossam transfiliens id incommodum passus erat; tum redundantis humoris indicium quidem nullum erat, quod antea neque splendidius neque abundantius vixisset. Ad haec autem et doloris speciem me, qualisnam esset, pereontante neque statim neque prompte neque eadem respondebat. Quare profecto domino quum pbarmacum imposuissent quod dolorem quidem nihil leniebat, verum thapsiae solum qualitatem infrigidare posset, post horam unam illum confitentem habui, nihil amplius te doloris sentire. Quod si e phlegmone dolor is natus suitfiet, non solum per istud refrigera rivum non resedisset, sed etiam vehementior redditus esset. Liquere igitur nunc arbitror quod si medicinalis experientia externis istis ratiocinationibus conjungatur, sufficiens sit ad fortis doloris dignationem. Potest vero quis ex eo quod lenius morbum ferant, -judicium non vehementis doloris tumere. Accidit enim istud omnino saepe, non advertentibus iis. qui morbi vehementiam simulant, quod in alium se.aliumque habitum illi qui vere laborant, magnitudine videlicet doloris agitati, transjiciunt. Praeterea ss dolore vehementi revera premantur, quodvis perpeti auxilium parati sunt, hortautorque ipsi ultro medicos ut quidquid ipsis libuerit agant, quo affectus curetur. Sin vero mediocriter aut nequaquam omnino dolent, hujusmodi auxilia refugiunt, neque longiora jejunia, neque mordacium pharmacorum oblationem perferentes. Quae sula quidem quum graviter te laborare dicunt, hujusmodi dispositionibus conferre nos illis affirmare oportet; quemadmodum et sectiones et ustiones et omnis cibi potusque, quorum desiderio eos trabi videmus, abstinentiam. Morbum igitur simulantes doloris magnitudo arguet, tum medicinalis experientiae notionibus, in quibus sunt languere, extrema infrigidari, pallere, interdum quoque frigidum sudare et pulsus non tantum inaequales, quod quidem iis etiam qui mediocriter dolent, accidit, sed etiam plures minorum quam magnorum, obfemorum quam vehementium habere ; praeterea interrogatum de doloris specie, eam respondere quae affecto membro propria sit. Quaedam namque species dolores longe lateque te diffundentes habent; quaedam vero tanquam fixos unique tantum parti inhaerentes. Sic aliae pungunt pulsantque aliae quasi devellunt, aliae quodammodo obstupefacere, aliae gravare videntur, nonnullae denique vomitus, quaedam ventris perturbationes, quaedam caliginem inferunt.