<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="../../../../verbatim_theme/verbatim.xsl"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<?xml-model href="https://epidoc.stoa.org/schema/dev/tei-epidoc.rng" schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader xml:lang="eng">
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title xml:lang="lat">De theriaca ad Pamphilianum</title>
        <author xml:lang="lat">
<name ref="http://viaf.org/viaf/44299175">Galenus</name>
</author>
        <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
        <funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
        <funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>
        <respStmt>
          <resp>Published original versions of the electronic texts. The following text is taken verbatim from the Latin translation of Galen’s complete works published by Karl Gottlob Kühn from 1821 to 1830. The text was produced from the image of Kühn’s edition digitised by the <orgName ref="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histoire/medica/index.php">Bibliothèque numérique Medica</orgName> (BIU Santé médecine, Université Paris Cité) using ABBYY FineReader 15.</resp>
<orgName xml:id="Galenus_verbatim" ref="https://galenus-verbatim.huma-num.fr/">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
          <persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
<resp>Editor-in-Chief, Galenus verbatim</resp>
<persName>Nathalie Rousseau, Sorbonne Université</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>Lead Developer, Optéos</resp>
          <persName>Frédéric Glorieux</persName>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp from="2021-11" to="2023-03">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Cahal Taaffe</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-02-19" to="2024-07-19">Digital Editor, Galenus verbatim</resp>
<persName>Lucas Lemperriere, Université de Rouen</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<respStmt>
<resp from="2024-06" to="2024-07">Global text verification and correction, Galenus verbatim</resp>
<persName>Fabrice Robert</persName>
<orgName ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</orgName>
</respStmt>
<funder ref="https://www.iufrance.fr/">Institut universitaire de France</funder>
<funder ref="https://www.sorbonne-universite.fr/">Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université</funder>

</titleStmt>
<editionStmt resp="#Galenus_verbatim">
<edition n="1">First digital edition of the Latin translations printed in Kühn’s edition.
<date type="upload" when="2024">2024</date>
</edition>
</editionStmt>
<publicationStmt>
        <authority ref="#Galenus_verbatim">Galenus verbatim, funded by the Institut universitaire de France (2019-2024), the Initiative humanités biomédicales de l’Alliance Sorbonne Université (2021-2024) and the Institut des sciences de l’Antiquité de l’Alliance Sorbonne Université (2024-2025)</authority>
        <publisher>Sorbonne Université</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <idno type="filename">tlg0530.tlg032.verbatim-lat1.xml</idno>
        <availability>
          <licence target="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/">Available under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License</licence>
        </availability>
<date>2024</date>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <biblStruct>
          <monogr>
            <title xml:lang="lat">Claudii Galeni Opera Omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Pseudo-Galenus</author>
            <editor role="translator">Kühn, Karl Gottlob</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cnobloch</publisher>
              <pubPlace>Leipzig</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">14</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="295" to="310">295-310</biblScope>
              <date>1827</date>
            </imprint>
          </monogr>
        <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?45674x14">BIU Santé, Medica</ref></biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Basel">
            <title xml:lang="lat">Γαληνοῦ Ἅπαντα. Galeni Pergameni Opera omnia</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Camerarius, Joachim</editor>
            <editor>Fuchs, Leonhart</editor>
            <editor>Gemusaeus, Hieronymus</editor>
            <imprint>
              <publisher>Cratander</publisher>
              <pubPlace>Basel</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">3</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="469" to="472">469-472</biblScope>
              <date>1538</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00039x03">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
        <biblStruct>
          <monogr corresp="Chartier">
            <title xml:lang="lat">Magni Hippocratis Coi, et Claudii Galeni Pergameni archiatrΩn uniuersa quae extant</title>
            <author xml:lang="lat">Galenus</author>
            <editor>Chartier, René</editor>
            <imprint>
              <publisher>[s.n.]</publisher>
              <pubPlace>Paris</pubPlace>
              <biblScope unit="vol">12</biblScope>
              <biblScope unit="pp" from="661" to="664">661-664</biblScope>
              <date>1639</date>
            </imprint>
          </monogr>
          <ref target="https://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/cote?00013x12">BIU Santé, Medica</ref>
        </biblStruct>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <p>The following text is encoded in accordance with EpiDoc standards and with the CTS/CITE Architecture.</p>
      <refsDecl n="CTS">
        <cRefPattern matchPattern="(.+)" n="work" replacementPattern="#xpath(/tei:TEI/tei:text/tei:body/tei:div/tei:div[@n='$1'])"/>
      </refsDecl>
<editorialDecl resp="#Galenus_verbatim">
<correction>
<p>Typographical errors of the printed edition are marked up by a &lt;choice&gt; element.</p>
</correction>
<hyphenation eol="none">
<p>End-of-line hyphenation is silently removed where appropriate.</p>
</hyphenation>
<interpretation>
<p>The layout of the printed edition is marked up by &lt;pb&gt; and &lt;lb&gt; elements. The indentation type has been systematically specified with a rend value.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Titles for books of treatises are marked up by a &lt;head&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Divisions in works, books, chapters, sections are marked up by a &lt;div&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Headings are marked up by a &lt;label&gt; element. Latin numbers in headings of chapters or sections are marked up by a &lt;num&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Verse lines are marked up by an &lt;l&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Linegroups are marked up by an &lt;lg&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Tables are marked up by a &lt;table&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>In the commentaries, Hippocratic lemmas are marked up by a &lt;quote&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Greek words are marked up by a &lt;foreign&gt; element.</p>
</interpretation>
<interpretation>
<p>Italics are marked up by a &lt;hi&gt; element.</p>
</interpretation>
<normalization>
<p>Original symbols are maintained as they appear in Kühn’s printed edition. In the Latin text, the following symbols are used: ẞ (one half: U+1E9E), ℔ (libra: U+ 2114), ℥ (uncia: U+2125), Ʒ (drachma: U+0292), ḡ (granum: U+1E21).</p>
</normalization>
<normalization>
<p>The Unicode character dexia keraia (U+0374) is used to indicate the numeric use of Greek letters.</p>
</normalization>
</editorialDecl>
</encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="lat">Latin</language>
<language ident="grc">Greek</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>

</teiHeader>
  <text>
    <body><div type="edition" xml:lang="la" n="urn:cts:greekLit:tlg0530.tlg032.verbatim-lat1">

<pb n="14.295"/>
<div type="textpart" subtype="work" n="1">

<head>
 GALENI DE THERIACA AD PAMPHILIANUM.
</head>


<p rend="indent">
 <lb/>Tibi multoties efflagitanti, clarissime Pamphiliane,
<lb/>theriacae antidoti methodum ac usum ex nobis audire,
<lb/>quae ex tempore a me dicta sunt, ea neque te
<lb/>in memoriam revocare neque me ipsum satis explicasse
<lb/>arbitror. Nunc vero otium nactus et in memoriam
<lb/>revocans quaecunque dum Romae versarer didici,
<lb/>tum ab iis qui nobis enarrarunt eo medicamento prosperrime

<pb n="14.296"/>
<lb/>effici, quaeque ex usu ipsa probe facta consequotus
<lb/>sum, ea collecta tibi consecranda esse duxi, simulque
<lb/>praescribere utendi modum, morborum differentias
<lb/>ac tempora, in quibus et quando aliquis ea utens non
<lb/>aberraverit. Ad modum enim rustici cujusdam esse mihi
<lb/>videtur aliquid occultare quod ad salutem conserat, pro
<lb/>qua omnes in urbe principe merito vota faciunt; quippe
<lb/>quod privatim beneficiis et publice ornamentis afficiantur
<lb/>ex operibus, quae ut toti civitati provideant, ad communem
<lb/>utilitatem praeparantur. Novi autem tum alias
<lb/>urbes omnes Creticas tum tui ingenii dexteritatem in
<lb/>omnibus et mansuetudinem non solum venerari, sed etiam
<lb/>diligere. Sunt vero tum in Aegypto tum in regia urbe
<lb/>Alexandria tot multitudine amici tibi soli Cretensium, qui
<lb/>caeteris omnibus non sunt. Quamobrem jure quispiam
<lb/>fortunam quoque miraretur cum naturae tum tuis moribus
<lb/>consentaneum nomen insigne perinde imposuisse, ac
<lb/>si praesagiret te cunctis amabilem fore. Itaque comparafio

<pb n="14.297"/>
<lb/>quidem copiosae hujus antidoti tibi et a multis, artificialis
<lb/>vero Isses a nobis nostri in te studii, benevolostiaeque
<lb/>monumentum erit. Quo namque modo qui fistulam,
<lb/>lyram et caetera musica instrumenta compararunt, nec his
<lb/>uti queunt, hi plus non habent, eodem modo et in antidotis
<lb/><hi rend="italic">su res habet</hi>, ut et in caeteris medicis medicamentis,
<lb/>nihil juvat eorum comparatio, si intempestivus sit usus.
<lb/>Si namque, ut apud plerosque fama praevalescit, adversus
<lb/>solos virulentorum serpentum morsus et deleteriorum
<lb/>medicamentorum pocula vim habeat antidotus, oportebat
<lb/>sen pretiosum aliquod domi repositum circumspicere medicamentum
<lb/>tempore, usu non postulante, evanescere^
<lb/>Quum vero ad haec et prosperam senectutem et vitae
<lb/>diuturnitatem et sensuum integritatem et sanitatis perpetuitatem
<lb/>polliceatur, neque solum praesentium morborum
<lb/>solutionem, verum etiam imminentium suturorumque fore
<lb/>obstaculum; pars arbitror, et in sanitate eum hujus usum
<lb/>haud negligere, qui pluris aestimat per initia in morbos
<pb n="14.298"/>
<lb/>non incidere quam vexantium morborum propulsationem
<lb/>moliri. Proinde multi Romae summates primo lunae
<lb/>die hoc medicamentum assumunt, quidam quartum lunae
<lb/>diem eligunt, quum prius tribus subsequentibus diebus
<lb/><hi rend="italic">interjectis</hi> coctioni incubuerint ac ante alvi leviter <hi rend="italic">saloendae
<lb/>curam</hi> dederint, circiter horam tertiam id capiunt
<lb/>Graecae fabae magnitudine, cum mellis cochleari uno et
<lb/>aquae calidae cyathis duobus, non quo morbum aliquem
<lb/>insu stantem avertant, sed ut a quocunque morbo immunes
<lb/>tutique permaneant et a propositi spe non decidant. Bonum
<lb/>euinl ipsis theriaca conciliat sanguinem, non quod
<lb/>eam quae in eo fertur pravitatem excernat, sed ejus
<lb/>contumaciam qualitate praeter naturam domita in familiaritatem
<lb/>adducat. Caeterum in projectionibus quum suspicantur
<lb/>regiones <hi rend="italic">quas adeunt</hi> aliquas insalubres et aquas
<lb/>esse pravas, ea ratione theriacam conserunt, eoque medicemento
<lb/>utentes corporis habitum tanquam armatura
<lb/>quadam salutari muniunt ac illaesi permanent. At meorum

<pb n="14.299"/>
<lb/>praeceptorum vetustissimus, artis si quis alius experientia
<lb/>et animi aequitate praestans, Aelianus Meccius,
<lb/>affirmavit aliquando ltalam regionem a pelle divexatam
<lb/>acutas mortes et jacturam hominum multam subiisse, in
<lb/>aequali veto omnium metu, tum medicorum tum optimalum
<lb/>virorum et principum, se auctorem fuisse ut fota
<lb/>theriaca uterentur, caeteris omnibus auxiliis nihil quicquam
<lb/>proficientibus; ac tum aegrotantium qui eam assumpserant
<lb/>quosdam convaluisse, nonnullos quoque interiisse,
<lb/>qui vero hanc priusquam aegrotarent assumpsissent,
<lb/>eos omnes non solum vitae periculum effugisse, verum
<lb/>etiam minime morbum expertos fuisse. Nam si et letale
<lb/>venenum epota theriaca possit evincere, evincet quoque
<lb/>contagiosum aeris corruptionem, quae tantam homini vim
<lb/>inserte Quod certe et plerosque medicos et privatos
<lb/>omnes vulgo latere ne mireris. Succi namque sunt et
<lb/>liquores et cortices et radices et flores et semina et carnes
<lb/>ex quibus conficitur. Quemadmodum igitur unum
<pb n="14.300"/>
<lb/>horum quodque evanidum efficere tempus potest, sic et
<lb/>totam medicamenti compositionem: idque deprehendentes
<lb/>materiales medici praestantissimi hanc admodum inveteratam
<lb/>quibusdam vendunt, aut dono largiuntur. Hi autem,
<lb/>usu postulante, efficacissimo et pulcherrimo utuntur
<lb/>medicamento, non enim his opem ferentibus aberrare licet.
<lb/>Sed tibi definiam tum alias temporum praescriptiones,
<lb/>tum morborum differentias, in quibus et quum aliquis
<lb/>ipsa uti voluerit, non frustrabitur. Nam viperarum,
<lb/>serpentum, aspidum et rabidorum canum morsibus, ac
<lb/>universe ab aliquo venenoso animali commotus aut punctis,
<lb/>aut vehementer admodum refrigeratis, recens potest
<lb/>auxiliari, est autem recens ad annum usque xxxvj,
<lb/>etiam adversus letalia universa. At post id tempus idonea
<lb/>est caeleris omnibus affectibus, de quibus commentaPium
<lb/>scribemus, quum multi ac praedictis numero plures
<lb/>existant. Haec sit itaque efficacis ac inutilis medicamenti
<lb/>probatio. Medicamentum alvum subducens, aut
<pb n="14.301"/>
<lb/>vomitum concitans, vel elleborum, vel scammonium, vel
<lb/>aliud quod quispiam voluerit validius, seu purgaturum
<lb/>porriget, moxque antidotum fabae Graecae magnitudine
<lb/>exhibeat; qui assumpserit, is neque purgabitur, neque
<lb/>ullum purgationis sensum percipiet. Secus contingens
<lb/>convincit antidoti vires tempore concidisse. Datur autem
<lb/>medicamentum ad letalium venenorum pocula et ad virus
<lb/>ejaculantium animalium ictus, ex vini cyathis tribus nucis
<lb/>Ponticae magnitudine, idque post exhibetur, etiam
<lb/>ante assumitur, si quis veneni suspicionem habeat. Eodem
<lb/>pacto his praescribitur, qui ab aliqua causa abdita, ut
<lb/>corporis corruptela periclitantur, letalis veneni qualitatam
<lb/>imitante. Auxiliatur quoque tum recenti tum diutum
<lb/>a e tussi et hinc succedenti thoracis, aut pleurae dolori
<lb/>non febricitantibus ex mulso et febricitantibus ex
<lb/>mulsa aqua, noctu fabae Aegyptiae magnitudine, exhibeatur.
<lb/>Similiter prodest stomachi inflationibus et ventris
<lb/>torminibus, intestinum vel colum dolore cruciantibus, in
<lb/>his potus fiat ex aqua; id vero medicamentum detur fabae

<pb n="14.302"/>
<lb/>magnitudine ssatlm ab aurora. Potest et intensam
<lb/>orexin, i. e. <hi rend="italic">cibi appetentiam</hi>, coereere, projectamque excitare,
<lb/>proprium singulis naturae functionibus modum instaurans.
<lb/>Potio autem adhaec praedictae aequalis magnitndine,
<lb/>ex aqua aut diluto vino, neque amplius tribus
<lb/>neque minus duobus cyathis. Data quoque vim habet
<lb/>propellendi rigorem, partium extremarum frigus, biliosamque
<lb/>vomitionem in fabrilibus accessionibus paroxysmis
<lb/>assidentem. Si quis vero ipsa ante febrium significationes
<lb/>ter aut quater utatur, febres penitus obliterat, modo
<lb/>servata victus ratio medicamenti utilitati non repugnet.
<lb/>Nullum enim est tam potens in medicina remedium quod
<lb/>manantem ex eo utilitatem inducere queat, si victus ratio
<lb/>ei repugnet, aut nisi mutuas det operas. Creditur
<lb/>etiam mulieribus menstruales purgationes ciere et mortuos
<lb/>foetus ejicere, quos ob imbecillitatem non potest natura,
<lb/>licet saepe foras protrudere tentaverit. Datur autem his
<pb n="14.303"/>
<lb/>ex passo, aut mulsa, in quibus ferbuerit dictamnum, aut
<lb/>ruta, fabae Aegyptiae magnitudine, quidam patrio vocabulo
<lb/>cithe et ciborium vocitant. Utilis est hydropicis et
<lb/>ictericis ex asari decocto. Hydropicis quidam id solum
<lb/>medicamentum deglutiendum ante cibum exhibent; nosse
<lb/>nubi oxycrati cyatho uno diluunt; tunc enim sitis magnum
<lb/>fit remedium, totum corporis habitum robustiorem efficit,
<lb/>humorum redundantiam minuit et naturae statum sicciorem
<lb/>reddit. Facit et ad vocis interceptionem cum scorsum
<lb/>pota tum in ore retenta; admixto tragacanthi duplo
<lb/>fonti ex passo, vel mulsa datur; sub lingua vero retinentibus
<lb/>medicamentum paulatim eliquandum, quomodo
<lb/>etiam in arteriacis vocalis uti consuevimus. Convenit
<lb/>quoque haemoptoicis sanguinem expuentibus sive a thorace,
<lb/>sive a pulmonibus sanguinis fiat eductio; quum re^ens
<lb/>est sanguinis rejectio, ex oxycralo exhibetur, quum
<lb/>vero inveterata, ex aquae cyathis tribus. Multo tamen
<pb n="14.304"/>
<lb/>praestantius remedium fiet, si aliquam symphyti herbae
<lb/>appellatae portionem praecoxeris; sed potio vesperi et in
<lb/>aurora fabae Aegyptiae magnitudine. Romae novi meos
<lb/>praeceptores in talibus affectibus confecto ex subere medicamento
<lb/>uti consuevisse, cujus texturam, si ita oporteat,
<lb/>opportuniori tempore tibi apponemus, eoque copioso
<lb/>medicamento thoracem et in circuitu et ante et post circumfoventes,
<lb/>ut plurimum hac arte morbum superasse.
<lb/>Convenit vero nephriticis et dysentericis et calculo laborantibus
<lb/>et aegre spirantibus, scirrhosis lupatis et lienis
<lb/>affectibus, aut alias inveteratum morbum habentibus, quod
<lb/>ex aceto mulso in scirrhosis affectibus datur; acetum autem
<lb/>mulsum ex favis sumendum ; id enim idoneum est,
<lb/>quod et Hippocrates in libro de diaeta acutorum profert;
<lb/>aegre vero spirantibus ex aceti scillitici cyatho uno et
<lb/>dimidio; calculo laborantibus cum petroselini, aut apii
<lb/>decocto; nephriticis ex mulso; dysentericis ex rhu Syriaci
<lb/>decocto; comitialibus, si per habitum sanguinis sit
<pb n="14.305"/>
<lb/>inopia; ex aqua mulsa, si vero copia sanguinis et corpulentis,
<lb/>ex aceto mulso; his prius quidem illustres medici
<lb/>ex sinapi gargarismos praescribunt, deinde sub noctem
<lb/>tantum medicamenti ex aqua exhibent, quantum Graecae
<lb/>sabae complectitur magnitudo. Atque ut in universum
<lb/>dicam, ubi caetera omnia nihil valuerint, imo vi morborum
<lb/>superata suerint, his antidotus propinata praeter
<lb/>vulgi opinionem summas promit vires. Quamobrem cholexicis
<lb/>deficientibus et cardiacis in extremis degentibus
<lb/>exhibita, tanquam novum vitae ortum nactis restituit.
<lb/>Sed de omnibus scribere neque possibile neque idoneum
<lb/>est. Quicunque enim ab iis quae <hi rend="italic">a nobis</hi> scripta sunt
<lb/>eoneitatur, deducta ratione et in reliquis affectibus ipsa
<lb/>prospero successu uti poterit. Jam vero qui magis id medicamcntum
<lb/>laudare student, improbandi sunt; quod ipsi
<lb/>non medicas, sed potius circulatores pollicitationes attribuunt;
<lb/>quique ad aurium dolorem, audiendi disticultatem,
<lb/>amblyopias, <hi rend="italic">oculorum hebetudine</hi>^ cionidas et vocatas

<pb n="14.306"/>
<lb/>aphthas id conducere proferunt. Ejusmodi namque
<lb/>Iaus calumniam potius medicamento quam commendationem
<lb/>adferre videtur. Si enim vili materia, aut remedio
<lb/>tales morbi melius sanari queant, cum profusione minus
<lb/>ipsi finem consequi supervacaneum est. At de <hi rend="italic">theriacae
<lb/>compositione</hi> aliquid dicere necesse est, quum etiam ipsa
<lb/>narrationis quadam sedulitate indigeat. Menecrates siquidem
<lb/>de ea nihil distincte disseruit. Quum autem haec
<lb/>hedychroi medicamentum assumat, aliosque trochiscos, sciiliticos
<lb/>et theriacos, prius horum confectio proferenda est.
<lb/><hi rend="italic">Hedychroi confectio.</hi> ♃ Radicis aspalathi corticis, calami
<lb/>aromatici, costi, asari, xylobalfami, phu, amaraci, mastiches,
<lb/>singulorum Ʒ vj, schoenanthi Ʒ xij, (quidam Ʒ xxiv,)
<lb/>cinnamomi Ʒ vij, amomi, cassiae, rha Pontici, singulorum
<lb/>Ʒ xv, nardi Indicae, soliorum malabathri, singulorum
<lb/>ii xvj, myrrhae, croci, singulorum Ʒ xij, excipe haec
<lb/>Falerno vino et insingendo inunge opobalfamo et siccentur
<lb/>in umbra. <hi rend="italic">De pastillis scillicitin</hi> Orbiculos scilliticos sic
<pb n="14.307"/>
<lb/>conficias. Scillam luto circumline et in flagrantem balnei
<lb/>caminum mitte, postridie quod intus est hujus accipe
<lb/>Ʒ exx, ervi farinae Ʒ lxxx, atque ex his simul tritis
<lb/>orbiculos confice. <hi rend="italic">Orbiculi theriaci</hi>. Orbiculi theriaci
<lb/>sic conficiuntur. Viperas flavas iv, aut quinque accipe,
<lb/>esse recenter captas melius : nam inclusae multo tempore
<lb/>virulentiores habitu sunt; hoc autem de jejuno homine
<lb/>licet conjicere; deinde partis ad caput et ad caudam ensusque
<lb/>quatuor digitos exime, squamosum cutem detrahe
<lb/>et tota interanea abjice; reliqua coquantur in olio nova cum
<lb/>anetho; coctae carnes, spinis expurganda^ accurate vero
<lb/>carnes ponderandae sunt, ne spina delituerit, ac examinandae :
<lb/>tum panis puri et aridi par pondus accipiendum
<lb/>et conterendum et sdjecto opobalsamo orbiculos forma et
<lb/>sicca in umbra. Haec autem antidotus ex Andromacho
<lb/>ejus auctore hoc modo componitur et ab Andromacho
<lb/>nominata est galene. Qui vero hanc ab eo acceperunt,
<lb/>ut Crita et ejus coaetanei, quod viperarum carnem conlineat,

<pb n="14.308"/>
<lb/>ipsam theriacam nominarunt. <hi rend="italic">Confectio antidotis</hi>♃
<lb/>Orbiculorum scilliticorum Ʒ xlviij, pastillorum theriacallum
<lb/>Ʒ xxiv, orbiculorum hedychroi Ʒ xxiv, cinnamomi,
<lb/>piperis nigri, opii, singulorum Ʒ xxiv, iridis Illyricae,
<lb/>glycyrrhizae, opobalsami, rosarum aridarum, scordii
<lb/>Cretici, seminis rapae agrestis, agarici ann. Ʒ xij, croci,
<lb/>myrrhae, zingiberis, rha Pontici, radicis quinquesohit
<lb/>calaminthes, marrubii, petroselini, stoechados, costi, pi^
<lb/>peris albi, singulorum Ʒ vj, dictamni Cretici, schoenau^
<lb/>thi, thuris masculi, terebinthinae Chiae, cassiae fistula^
<lb/>nigrae, nardi Indicae, singulorum Ʒ vj, florum polii Cretici,
<lb/>styracis, seminum apii, seseleos, thlaspeos, nassis
<lb/>chamaedrye, chamaepityoa, succi hypocistidos, malabathri,
<lb/>nardi Celticae, radicis gentianae, anisi, mei, semi^
<lb/>num foeniculi, famuli minii sigillati, chalciteos usts^
<lb/>amomi, acori, fructuum balsami, phn Pontici, hyperscit
<lb/>acaciae, cardamomi, gummi singulorum Ʒ iv, seminum
<pb n="14.309"/>
<lb/>dauci, galbani, sagapeni, bituminis, opopanacis, castorii,
<lb/>centaurii minoris, aristolochiae clematitidis, singulorum
<lb/>Ʒ ij, mellis Attici lib. x, sed alii malunt vj, alii iv, vini
<lb/>Phalerni sextarios ij. In pilam conjice succum hypocistidos,
<lb/>myrrham, sagapenum, glycyrrhizam, styracem, acuriam,
<lb/>opopanacem, et paulatim instilla mel; omnia contunde,
<lb/>dissolve; tum vinum adjice, ut superemineat, et
<lb/>macerato dies tres; postea cinnamomum, crocum, cassiam,
<lb/>spicam, thlaspi, malabathrum, sigillum Lemnium, chalcitim
<lb/>ustam, (ipsa namque artificiose usta, nigrum colorem
<lb/>medicamento conciliat) amomum, bitumen, castorium
<lb/>incisum et cribratum in pilam conjice, vinum affunde et
<lb/>sicut fit collyrium, contere; deinde <hi rend="italic">remota</hi> ex mortario
<lb/>his adjice quae in pila sunt tritis et vino affuso arida
<lb/>omnia .commisce et massam finge; postea mel, resinam,
<lb/>galbanum et opobalsamum in caccabo tepefacta offunde his
<lb/>quae in pila sunt et unum forma corpus et in vase stauneo

<pb n="14.310"/>
<lb/>aut argenteo repone et utere. Crito vero de ea ita
<lb/>scripsit, viperas in veris fine aut vindemia colligendas et
<lb/>ex his grandiusculas et corpulentas et cum anetho solo
<lb/>esse coquendas, carnibus autem viperarum decem admiluendam
<lb/>censet siliginei panis unciam unam sicque fingeudos
<lb/>pastillos appellatos; scillas denique messis tempore
<lb/>colligendas; tunc enim maxime vigent.</p>
</div>
</div></body>
  </text>
</TEI>
