Naviguer dans le texte de Galien de Pergame, éd. Kühn (1821–1833) & al.
6
Ἀλλ’ ἐπειδή τινες οὐχ ὁλογραμμάτως, ἀλλὰ διὰ χαρακτήρων
7
ταῦτα σημαίνουσι, βέλτιον ἂν εἴη τοῖς παλαιοῖς
8
κατακολουθοῦντα πρῶτον τοὺς χαρακτῆας αὐτοὺς διασαφηνίσαι.
9
10
Πρῶτον μὲν οὖν τὸ χ στοιχεῖον ἔχον ἐπικείμενον αὐτῷ
11
τὸ ἄλφα, χαλκοῦν σημαίνει, καθὼς ὁρᾶς χα. εἰ δὲ ο
12
ἔχει τὸ χ, χόα χο. εἰ δὲ ν ἢ οι, χοίνικα χν, χοι. εἰ δὲ
13
η, χήμην χη.
14
Τὸ δὲ κ στοιχεῖον, εἰ μὲν ἔχει ε ἐπικείμενον αὐτῷ
15
καὶ λοξὴν εὐθεῖαν γραμμὴν τέμνουσαν, τὴν κάτω κεραίαν
16
αὐτοῦ, κεράτιον δηλοῖ, κε. εἰ δὲ τὸ υ ἔχει τὸ κ, κυάθον
17
σημαίνει, κυ. εἰ δὲ τὸ ο, κοτύλην, κο.
1
Ἡ δὲ ἀπερίστικτος εὐθεῖα γραμμὴ πλαγία ἢ περισπωμένη
2
τεθεῖσα κατὰ πᾶν, ὀβολὸν δηλοῖ /, 𐅼, 𐅼. αἱ δὲ δύο
3
ἀπερίστικτοι, δύο ὀβολοὺς. // 𐅽, 𐅽. οἵ ποιοῦσι τὸ γράμμα
4
δηλούμενον ὑπὸ τοῦ Γ πλησίον ἐχόντος τὸ ρ τεμνόμενον
5
ὑπό τινος εὐθείας γραμμῆς 𐆈.
6
Αἱ δὲ δύο γραμμαὶ συνάπτουσαι κατὰ θάτερον πέρας,
7
ὥστε γωνίαν ποιεῖν, ἐμφερῶς ταῖς τοῦ Κ δύο κεραίαις ταῖς
8
πρὸς τὴν ὀρθὴν γραμμὴν ἢ κατὰ κάθετον, δραχμὴν σημαίνουσιν,
9
𐅻 τὴν συνωνύμως καὶ ὁλκὴν καλουμένην.
10
Ἰδίως δὲ παρὰ παλαιῶν τὴν ὁλκὴν τὸ λ δηλοῖ, ἔχον
11
μέσον τὸ ο λο. ἡμεῖς δὲ καὶ ταύτην ὁλκὴν καλοῦμεν. εἰ δὲ
12
τὸ ι μέσον ἢ προστεθειμένον ἢ ἐπικείμενον ἔχει τὸ λ, λίτραν
13
σημαίνει λ, λι, λι. τινὲς δὲ τὴν ἑτέραν τοῦ λ γραμμὴν
14
λοξῶς τέμνοντες δηλοῦσι τὴν λίτραν, λι.
15
Τὸ δὲ Γ ἔχον ἐν ταῖς ἑαυτοῦ γωνίαις τὸ ο, οὐγγίαν
16
δηλοῖ γο.
1
Τὸ μ δὲ κατὰ τὸ μέσον αὐτοῦ ἔχον τὸ ν, μνᾶν σημαίνει
2
μν· εἰ δὲ τὸ υ ἔχει τὸ μ, μύστρον σημαίνει μυ. εἰ δὲ
3
τὸ ε, μέδιμνον με. εἰ δὲ τὸ ο, μόδιον σημαίνει μο.
4
Τὸ δὲ τ ἔχον ἔμπροσθεν αὐτοῦ ρ καὶ υ ἐπικείμενον,
5
τρυβλίον δηλοῖ τρυ, τρυ.
6
Τὸ δὲ ξ ἐπικείμενον ἔχον τὸ ε, ξέστην σημαίνει ξε. εἰ
7
δὲ ο ἔχει ὀξύβαφον ξο. τινὲς δὲ τὸν ξέστην διὰ τοῦ ξ,
8
τεμνούσης αὐτὸ εὐθείας γραμμῆς, δηλοῦσιν ξ.
9
Τὸ δὲ η ἔχον ἐπικείμενον τὸ μ, ἡμίναν δηλοῖ ημ, ημ.
10
Εἰ δὲ κ καὶ ρ ἐπικείμενον ἔχουσι τὸ μ, κεράμιον δηλοῦσι
11
κρμ, κρμ.
