Galenus verbatim

Γαληνὸς κατὰ λέξιν

Naviguer dans le texte de Galien de Pergame, éd. Kühn (1821–1833) & al.

Pseudo-Galenus. De humoribus (De hum.)
urn:cts:greekLit:tlg0530.tlg009
Περὶ χυμῶν
Humours (Hum.)
editio(nes) critica(e):
translatio Latina: De humoribus, 1830, vol. 19, pp. 485-496. urn:cts:greekLit:tlg0530.tlg009.verbatim-lat1
translationes recentiores Schmidt, 1964 (grc;deu); Marra, 1966 (ita); Grant, 2000 (eng)


19. Ἐπὶ τούτοις δεῖ καὶ τὸν θεραπεύσοντα τὰς ποικιλίας τῶν νοσημάτων,
προγινώσκειν τὰς αἰτίας αὐτῶν. ἢν γάρ τις ὡς Ἱπποκράτης
λέγειCf. Vents, 1, 4 avec des erreurs (cf. Littré t. VI, p. 92, Jouanna p. 104: εἰ γάρ τις εἰδείη τὴν αἰτίην τοῦ νοσήματοY, οἷός τ∆ ἂν εἴη προσφέρειν τὰ ξυμφέροντα τῷ σώματι, ἐκ τῶν ἐναντίων ἐπιστάμενος τὰ βοηθήματα), mais aussi une confirmation de la leçon ἐπιστάμενος (vel ἱστάμενος Vat.) retenue et expliquée par J. Jouanna ad loc.(sans citer ce testimonium).τὴν αἰτίαν τοῦ νοσήματος εἰδείη, οἷός τ᾿ ἂν εἴη τὰ ξυμφέροντα
προσάγειν τῷ σώματι, ἐκ τῶν ἐναντίων ἱστάμενος τῷ νοσήματι.
καὶ ἐν τῷ περὶ νούσωνCf. , [Fol. 34v]ὅταν περίησιν οὓς ἐθέλοιενὅταν περίησιν οὓς ἐθέλοιεν Σ ὅταν περίησιν ὡς ἐθέλοιεν P1 P2: ὅταν περὶ ἰήσεως ἐθέλῃ P3 ὃς ἂν περὶ ἰήσεως οὓς ἐθέλῃ Kühn. Il s’agit encore d’un passage célèbre, cité avec de grosses erreurs, qui le rendent incompréhensible, le début de Mal. I, 1 (Littré t. , p. ): ΟY ἂν περὶ ήYιοY ἐθέλῃ ἐρωτᾷν τε ὀρθῶY, καὶ ἐρωτῶντι ἀποκρίνεYθαι, καὶ ἀντιλέγειν ὀρθῶY, ἐνθυμέεYθαι χρὴ τάδε· πρῶτον μὲν, ἀφ∆ ὧν αἱ νοῦYοι γίνονται πᾶYαι τοῖYιν ἀνθρώποιYιν., ἐρωτᾶν τε ὀρθῶς,
καὶ ἐρωτώμενοςἐρωτῶντι Kühn P3 (in mg).ἀποκρίνεσθαι, καὶ ἀντιλέγειν ὀρθῶς, καὶ ἐνθυμέεσθαι 8vχρὴ τῇ μὲντῇ μὲν : τάδε. πρῶτον Kühn.ἀφ᾿ ὧν αἱ νόσοι γίγνονται τοῖσιν ἀνθρώποις πᾶσι.