Ε.
9
Ἐβλημάσθη: ἐμαλάχθη.
10
ἐγγαστρίμυθοι: οἱ κεκλεισμένου τοῦ στόματος φθεγγόμενοι,
11
διὰ τὸ δοκεῖν ἐκ τῆς γαστρὸς φθέγγεσθαι.
12
ἐγκέλλῃ: ἐνερείσῃ.
13
ἐγκάμψει: ἐνερείξει, καὶ ἐγκεκαμμένοι, οἱ ἐνηρεικότες καὶ
14
γρυποὶ, εἴρηται δὲ ἐπὶ ὀνύχων.
15
ἐγγενές: συγγεννημένον, οἰκεῖον.
16
ἐγκάς: ἐν βάθει.
19.95
1
ἐγκεχαλίνωται: χαλινοῖς ἐμφερῶς περίκειται.
2
ἐκγεγλευκισμένος: ὁ ὑπόγειος, πεπαυμένος τοῦ γλεῦκος εἶναι.
3
ἔγρησις: ἡ ἐγρήγορσις.
4
ἐέρχαται: ἐναπολαμβάνονται.
5
ἔθρασσεν: ἔνυττεν, ἐκέντει.
6
ἐκβρήσσει: ἐκβάλλει, ἐκβράσσει.
7
ἔκδεξιν: διαδοχήν.
8
ἐκκολύψας: ἀπολεπίσας.
9
ἐκλουέσθω: σημαίνει ποτὲ καὶ τὸ προσκλυζέσθω, ὡς ἐν τῷ
10
περὶ ἀφόρων καὶ τοῖς προσκειμένοις τοῖς περὶ τῶν ἐν κεφαλῇ
11
τρωμάτων.
12
ἔκμαγμα: τό τε συνεστραμμένον φύραμα καὶ τὸ κροκόμαγμα,
13
ὡς ἐν τῷ περὶ ἀφόρων.
14
ἐκμάξαι: καὶ τὸ ἀναπλάσαι. ἔστιν ὅτε καὶ ἀλλοιῶσαι ὡς ἐν
15
τῷ περὶ ἀφόρων, δακτύλῳ ἐκμάξαι, τουτέστιν ὡς τὸν κυκλίσκον
16
ἀναπλάσαι· ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκθλίψαι, ὡς ἐν τῷ 19.96
1
περὶ νούσων τῷ πρώτῳ τῷ μείζονι, ἐπί τε σπόγγου καὶ
2
τῆς λινοζώστιδος καὶ ἀκτῆς τῶν φύλλων.
3
ἐκματεῖσθαι: ἀναζητεῖν.
4
ἐκμιαίνεται: ἀποκρίνει τὸ σπέρμα.
5
ἐκνεφίας ὄμβρος: ὁ μετὰ ἡλίου γινόμενος.
6
ἐκνεφίας πυρετός: ὁ ὑγρὸς ἅμα καὶ πυρώδης, ὥσπερ καὶ ὁ
7
ἥλιος ἐκνεφίας καλεῖται.
8
ἔκνυξεν: ἐψόφει. ὠνοματοπεποίηται δὲ ἀπὸ τοῦ ψόφου.
9
ἐκνύπη: ἐξηπλωμένη.
10
ἐκπεπληγμένον: ἐκτετραμμένον.
11
ἐκρήγμασιν: ἀποσχίσμασι ῥακῶν.
12
ἐκσυριγγοῦνται: ἀναστομοῦνται.
13
ἐκτόμου: ἐλλεβόρου μέλανος.
14
ἔκτριψιν: τὴν εἰς τὰ σπλάγχνα οὖσαν παράλλαξιν.
15
ἐκφινδάνει: ἐξορμᾷ.
16
ἐκβράσσει: οὕτω δὲ καὶ τὸ ἐκφλύει.
17
ἐκχύμωσις: χυμῶν ἔκχυσις.
19.97
1
ἔλαιον ῥόδινον: τὸ μὴ ἠρωματισμένον.
2
ἐλατήριον: οὐ μόνον τὸ ἀπὸ τοῦ ἀγρίου σικύου γιγνόμενον,
3
ἀλλὰ καὶ πᾶν τὸ τὴν κάτω κοιλίαν καθαῖρον.
4
ἔλαια: ἄγρια.
5
εἱληθερὲς: τὸ ὡς ἀπὸ ἡλίου θερμόν.
6
ἑληθερείσθω: ἡλιούσθω.
7
ἐλιννύειν: ἡσυχάζειν.
8
ἐλεσχηνευσάμην: ἐπὶ πλεῖστον διελέχθην.
9
ἑλκυστῆρι: ἐμβρυουλκῷ.
10
ἔλυτρα: σκεπάσματα.
11
ἐμβάφιον: ὀξύβαφον.
12
ἔμιαι: ἔμετοι, Ἀττικὸν τὸ ὄνομα.
13
ἔμπλην: πλησίον.
14
ἐμπύους μοτοὺς: τοὺς στρεπτοὺς ἢ τοὺς λημνίσκους.
15
ἐμυκώθη: Διοσκουρίδης μέν φησι, τὸ συνέμυσεν, οἱ πλεῖστοι
16
δὲ τὸ ἐπιφύσεις ἔσχε πλαδαρὰς, ὥσπερ καὶ οἱ μύκητες.
19.98
1
ἐμυλώθη: ἐσκληρύνθη.
2
ἐμυλήθη: κατεμαράνθη.
3
ἐνθλάσσει: ἐνθλᾷ.
4
ἐνθράσσει: ἐγκείμενον νύττει.
5
ἐξαλίπτης: κονιάτης, χρίστης.
6
ἐξαλίζοιτο: ἐκκενοῖτο.
7
ἐξάντης: ὑγιής.
8
ἐξάραγμα: σύντριμμα.
9
ἐξαρύαται: ἐκκενοῦται, ἐκθλίβεται· τινὲς δὲ τὸ ἐξορμᾶται,
10
ἀπειλὴν ποιεῖται.
11
ἐξάρυσις: ἀπάντλησις.
12
ἐξαστίας: ἔνιοι μὲν τὰ ἐπανιστάμενα ἐξ ἄκρων τῶν σχισθέντων
13
ὀθονίων λίνα καὶ ἀπὸ τῶν ῥακῶν τὰς κρόκας. ἐμοὶ
14
δὲ καὶ τὰ πρὶν σχισθῆναι προὔχοντα τὸν αὐτὸν τρόπον
15
ὀνομάζειν δοκεῖ.
16
ἐξητριασμένον: τὸ διὰ ἠτρίου ἠθημένον· λεπτὸν δέ τι ὕφασμα
17
τὸ ἤτριον καὶ ἄγριον.
18
ἐξινοῖ: ἐκκενοῖ.
19.99
1
ἔξουρα: εἰς στενὸν συνηγμένα, ἃ δὴ καὶ μύοπα ὀνομάζουσιν.
2
ἔπακρα: τὰ εἰς στενὸν τελευτῶντα, ἅπερ καὶ ἔξουρα.
3
ἐπαλύνων: ἐπιπάσσων, ἐπιτάττεται καὶ ἐπὶ τοῦ μᾶλλον.
4
ἐπικέρας: τῆλιν· ἔνιοι δὲ ἄλλην τινὰ βοτάνην οὕτως ὀνομαζομένην.
5
6
ἐπικτένιον: ἐπὶ μὲν τῶν γυναικῶν τὸ ἐπίσειον καλούμενον,
7
ἐπειδὴ ὑπὲρ τὸν κτένα ἐστίν· ἐπὶ δὲ τοῦ στυππείου ἢ
8
τοῦ λίνου, τὸν τῷ κτενὶ προσιζάνοντα χνοῦν ἐν τῇ ἐργασίᾳ.
9
10
ἐπιμηλίδα: Διοσκουρίδης μὲν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ὕλης εἶδος
11
μεσπίλου, τὸ καὶ σιτάνιον ὀνομαζόμενον· ἔνιοι δὲ τὰ μῆλα
12
τὰ σμικρὰ τὰ ἄγρια, ἅπερ καὶ ἀμαμηλίδες ὀνομάζονται.
13
ἐπιμηλίδα: τὴν ἐπιγονατίδα, τὴν μύλην.
14
ἐπισκληροῖς: τοῖς κατεσκληκόσι.
15
ἐπίστημος: ἐπιστατικὴ, σύννους, ἐφεκτική.
16
ἐπίχνουν: ἐπίπαγον χνοώδη.
17
ἐπορεξάμεναι: ἐπεκταθεῖσαι.
19.100
1
ἐπόσχιον: κλῆμα ἐξ οὗ πέφυκέ τι, ὥσπερ καὶ τῆς σικυώνης.
2
ἐπῶδες: δυσῶδες τὸ οἷον ἐπόζον.
3
ἐπωκεστέρη: τῷ ὄξει πλέονι κεχρημένη.
4
ἐρυγγάνει: ἀποβάλλει.
5
ἐρυγή: ἐρύγνιον, ἀπόβλημα.
6
ἐρίκιδες: αἱ ἁδρομερῶς διῃρημέναι κριθαὶ, τινὲς δὲ τὰς
7
διχῇ διῃρημένας· καὶ γὰρ τὸν ἐρεγμὸν ἀπὸ τοῦ διχῇ διῃρῆσθαί
8
φασιν ὠνομάσθαι· ἐμοὶ δὲ παρὰ τὸ ἐρείκειν πάντα
9
τὰ τοιαῦτα δοκεῖ γεγονέναι, ὅπερ οὐ τὸ διχῇ διαιρεῖν
10
ἐστιν, ἀλλὰ τὸ θραύειν ἁπλῶς· ὅθεν καὶ τὸ ἰτρίον ἐρείκιον
11
ὀνομάζεται καὶ αὐτὸ, διότι εὔθραυστον.
12
ἔριξ: εἴρηται μὲν καὶ ἐπὶ τοῦ ἥπατος· γέγραπται δὲ ἐν τοῖς
13
πλείστοις μὲν θρὶξ, δηλοῖ δὲ τὸ μέρος τοῦ ἥπατος τὸ ἄνω
14
καθ’ ὃ ἀπ’ ἀλλήλων σχίζονται οἱ λοβοί.
15
ἐρυγματώδης: ἡ ἐρυγμῶν ἀπεργαστικὴ, νόσος ἡ
16
πνευματοῦσα.
19.101
1
ἐρυθροῦν στέαρ: τὸ ἔναιμον.
2
ἐσαφάσας: εἰς τὸ ἔσω χαλάσας, ὥστε μασᾶσθαι, ὅ ἔστι ζητεῖσθαι.
3
4
ἐσφηκωμένα: συνδεδεμένα, συνεσφιγμένα.
5
ἐς χεῖρα: δηλοῖ καὶ τὸ πλησίον.
6
ἔτνος: πᾶν τὸ ἀπὸ ὀσπρίου ἐρηρειγμένου ἕψημα.
7
εὐάνθεμον: ὅπερ καὶ ἀνθεμὶς λέγεται καὶ χαμαίμηλον.
8
εὐθεσίην: τὴν ἐγγενετὴν τοῦ σώματος ἕξιν, ὥς που καὶ
9
ἐνιαυτὸς εὐθεσίης καλεῖται ὁ εὐφορίας ἀπεργαστικός.
10
εὐκάρδιον: εὐστόμαχον.
11
εὐνή: οὐ μόνον δηλοῖ τὴν κοίτην, ἀλλὰ καὶ τὴν συνουσίαν,
12
ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν γυναικείων καὶ ἄχθεται σφοδρότατα
13
εὐνήν.
14
εὐοργητοτέρα: εὐτροπωτέρα· ὀργαὶ γὰρ οἱ τρόποι.
15
ἔφλυβον: ἐχαλάσθησαν.
16
ἐχέτρωσις: ἡ λευκὴ Βρυωνία.
19.102
1
ἕψημα: ὅπερ καὶ σίραιον.
2
ἑψητὸν δὲ εἶδος ἰχθύων.
